Alle inzendingen over troebel

188 resultaten.

Sorteren op:

enige houtopstanden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
vooral op momenten die tussen wal en schip vallen en verdrinken in koud havenwater, meestal troebel zoals toegeschreven aan uren zonder vaste verblijfplaats maar ook aan alles wat tijdloos is en binnen kaders relevant koop nu een pond suiker nog gauw even voor de winkel sluit om dorst aan te lengen en later niet om zoete thee verlegen…
Iniduo16 april 2017Lees meer >

Uit de netten

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.058
al vanaf zijn kinderjaren kon hij troebel kijken als door wazig glas om niet te laten blijken dat hij verloren was te groot voor hemzelf zoals de wereld leek zonder kleur of iets vlogen de dagen bleek om en verder niets een machtige oceaan met hem als vis erin opgesloten in zijn vangst enkel verlangen naar begin verdronk z’n grootste…

Pont Neuf

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 740
Traag en troebel stuwt de Seine nieuwe tijden voort Ook nu spellen dolverliefden verse dromen slaapt een brakke zwerver diep en luid lezen heren nors hun ochtendkrant laten hondjes mantelpakken uit Nu mijn blik opnieuw het water raakt waarin plataanloof diepbruin valt strijkt een hand plots door mijn haren zoekt zoete adem speels mijn hals…

De vertraging goedgemaakt

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 23.645
Nu en dan slaat de vermoeidheid toe in de vorm van een reeks troebele gedachten en het spel wordt gestaakt tot de spanningen verdwenen zijn. Harder knalt de bal bij elk slag. In een melkwitte lucht. De bal relativeert de regels van het spel tot in het oneindige. --------------------------------- uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…

Mijn inkt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Mijn inkt geeft helder licht, bij troebel zicht. Ik houd van schrijven, inkt kan vele eeuwen blijven... worden herlezen. Kortom: mijn inkt duidt op het wezen van het leven.…

Ik worstel en

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 814
plotsklaps schiet mijn hand los ga ik kopje onder ten onder in totale chaos happend naar adem kom ik boven grijpend naar houvast rol ik ondersteboven troebel is het water waarin ik dreig te verdrinken gedachtes flitsen voorbij even laat ik me wegzinken opeens word ik opgetild als een veertje zo licht meegevoerd de tijd verstilt…

As

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Zwarte wolken rollen binnen In een tijd waar vuur rookt Donkerzwart gaat men beminnen Als men oorlog stookt Zwarte dampen wegen zwaar Op de harten van vele mensen Zwart roet in het haar Licht zal men wensen Haat en troebeling wordt geschapen As is men aan het verstoren Hoop ligt te slapen Uit roet word niks geboren Wanneer komt schone…
Raaf18 mei 2006Lees meer >

Navelstaren

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 754
Overstroom me dan, dijk me in, weerleg de steen, zodat angst niet meer door dijken gutst, ween van angst door het woud van verbeeldingen heen, waarmee de kennis troebel wordt en de ziel weer openscheurt en je temperament verkleurt, en je de jaloezieën sluit voor de inwendige dageraad, verlaat het eeuwig klagende pad van onrust…
pama10 juli 2009Lees meer >

Opgelost

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Vragende troebele ogen boven een reeds grijze snuit de oren gespannen luisterend vakantie wat nu, hij moet eruit Veertien jaar gaf hij trouw en liefde nooit was hem iets te veel of te gek de kinderen die aan haren trokken ruw wringen een stok uit zijn bek Maar nu is hij oud en stram lopen gaat lang niet meer zo goed tot last is hij allang…
Ivan Grud1 augustus 2009Lees meer >

tragisch vermaak

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Herfst Sterft Met dat bladgeritsel in de struiken Zal alles in het water onderduiken In een week verwelken alle kleuren In geuren Troebele verhalen Zal het de stroomversnelling halen Langs de geul in de modder Een verloren zondagsfolder Weggegooid door een blaag Bedrukt vervormde toplaag Als herfst-traag Een berg oud nieuws Tragisch…

Meer dan een Meer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
En toch, wat troebel is maken bronnen helder, terwijl ik stil geniet in de late avondzon. Dat meer is meer dan de werkelijkheid. Aan zijn oevers heb ik al vaak gezeten. Dat heb ik heel vaak echt gedroomd. Mijn meer is meer dan ik ooit zal weten.…

In de huid van de dag?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Je bewoont de tekst waarin je het beschrijft, een bos kan niet donkerder of lichter zijn, je stelt je in op dingen die je met een wisselend diafragma vast, de scherpte is bepaald door de essentie van het domein de waarheidskern wordt troebel in een populistisch contrast,elk detail moet kritisch of in tegenwaarde worden getoetst in…
Pama12 januari 2016Lees meer >

dartelen en dwalen

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 801
met één woordje, wereldgroot meer is er niet nodig om een leven na te laten ver weg van het evenwicht der grenzen ik kan uit dat woord geboren worden, vogelvrij vol van ongeduld weergaloos stralen in de welving van beminnen als de zee rondreizen zonder regen uit te vegen in het oor van heimwee wanneer de avond dichtvalt ik kan in troebele…

Alle kleuren van de regenboog

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Het is de lyriek van een wuivende griet Die als 18 karaats de lucht doet strelen Het is de muziek van de kierewiet Die weergalmt uit te luide kelen Het is het rood van de kersenwijn Die het verweerd plafond laat zweven Of de trammelant van de zwerver In een roemloos leven Of de lelijke eend die koekeloert In troebel spiegelwater…

Onder bewust zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
Hoe troebel het levenswater, zonder einder, zonder lichtbaken. gevoelens waaraan men niet kan raken noch bewaken: enkel rusteloos geklater. Net nu verliezen gladiolen hun frisheid onder weeë pijn, droevig lied, afscheidsvlagen van violen, slopen een nostalgische brug tot een ravijn.…

Jij en ik.

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
Mijn zakdoek veegt driftig, troebele bril en natte ogen. Die het wazig schrift spiegelen, onbeduidend verloren naast, de afgeleefde kleurenfoto als vervallen momentopname. Wij, jij en ik, onze tienertijd, praten over overmorgen op een oud verweerd bankje. Vandaag, een vale afdruk van een vergeelde horizon, met ik, nu in mijn eentje.…

Dag van de haiku

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
Bootje van papier zeilend over troebel water geen man overboord. Lokroep van vogels van krielkip tot de voorste haan zet de muziek maar in. Ik tel de stilte in lengte van dagen maan in het water. Goud heerst in stilte zilver laat steken vallen brons wacht op een vonk.…

Rastaboom

netgedicht
4.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 706
Treurende reus jouw rastatakken raken troebel water oude tak poreus windvlaag doet haar kraken eenden kwaken willen takken raken rimpels in het water lopende kring wordt groter cirkelding raakt de oever niet wel het wuivend gele riet knoppen verschijnen park wordt groen zon gaat schijnen..…

Kerstziekte

gedicht
2.7 met 67 stemmen aantal keer bekeken 37.035
Na een troebele nacht ligt water glad over radeloos gras, een zuiver blinken tussen wolk en vroegere weide. Stroom gaf zijn richting voor stilstand, niemand mist iets; longen, mijn vurige vlerken, mijn vlammende jas! --------------------------------- uit: 'Alle gedichten', 2005…
Anna Enquist26 december 2024Lees meer >

Jaarspiegel,

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
De stoutste dromen die ik droomde bleken fundamenten van een oud verhaal, in de beleving opgeklopt tot Kathedraal, die oprijst uit de schimmen van vergetelheid en van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom, met zijn meedogenloze paukenslagen van herinneringen aan chocolademelk, wat uitsterft in een troebele tempel van mijn horizon, in contouren…
Pama30 december 2010Lees meer >

Mijn Gemis

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee. Jankend als wolven, het alleen zijn, het idee. Nimmer zag ik niets, proefde ik niets en voelde ik niets. Niets zo duidelijk als nu. Nu alles mij ontnomen is. Het gebrek aan jou, da’s mijn gemis.…

Duisterweg

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 527
doet me dwalen ik volg de duisterweg naar heimwee waar nachtbloemen wiegen in herinnering en misschien schrijf ik je nog een lange brief over hoe fijn het was samen in het liefdesbed wanneer herinneringen dreigen te vervagen en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel in het onrustige stromen van mijn bloed en zal ook de duisterweg enig troebelen…

rivier

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 733
de middag liegt de zon bevriest de dag gele bomen vol donkere vogels ik loop langs de rivier alle kinderen huilen troebele tranen vandaag, die lange, lange dag hier, langs de eindeloosheid doorwaad ik hun levens waar zijn de groene weiden vol wit leven de gele koppen van paardenbloemen die beloofd werden aan hen waarom zwijgt de merel…

Hoe zou jij...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Hoe zou jij dan gevonden willen worden als je eindelijk de bodem hebt bereikt, met haren klevend op je voorhoofd en een blik zo troebel en verongelijkt. En al dat grootse denken, dat gepieker tot het ochtendlicht had het je ooit iets anders kunnen schenken, iets dat het kwellen had verlicht ?…

‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 335
Ik heb het te druk om dichter te zijn Want dat vraagt tijd om goed na te denken, Dus niet drinken, maar te staren naar wijn, Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken: Droesem uit de strot van leven schrapen; Troebele gevoelens slikkend herzien; Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen; Los van het ik, liefst onder pseudoniem.…

MET KINDERLIJK GENOEGEN

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
Lang niet altijd ging het soepel Zat ik in een tunnel klem Crashte ik, want had geen rem Sprong ik braaf door ieders hoepel Jouw hang naar de blauwe koepel Donker zwijgen, mijn woestijnstem Leidden niet tot carpe diem Onze levensstroom werd troebel Nu we aren leerden lezen Alle soorten vruchten proefden Zijn we weer in 't paradijs…

het etiket gaf je een bed

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 926
je fonkelde als vuur in glazen vol met dromen de druiven rijpten zuur maar uit het bocht dat zijn herinneringen gistten fermenteerde liefde puur troebelheid vermistte de verspilde jaren zon op dronk nasmaak van de eikenhouten fusten herkenbaar aan de fles werd je geschonken aan de tong je was nog jong door onbedaren het etiket gaf…
wil melker10 januari 2004Lees meer >

baardag verjaardag

hartenkreet
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 14.974
tanig eelt in palmen van handen herbergt korrels zand al jaren aangedroogd in plooien vastgeloogd verjaren gaat per dag steeds korreliger tijden troebel lijfljk ingeteerd traan zout hand op lijnen vingers aangebrand onthand tasten mis mens in 't verband hitte heilig vuur de doofpot schrijnen de ziel de strot zachte lach ogen glinsteren…

Goffertpark dagdromen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.568
schaduwen trekken lange strepen lang en tijdrekkend duurt het wachten van begraven bloembollen op de lente die hier zolang overnachten twee bomen leunen tegen elkaar ik leun tegen spelende gedachten de bladeren spelen met elkaar op de wind het spel van mijn lente blijft naar jou smachten vanaf de koude brugleuning gluur ik op het troebele…
Namasté1 januari 2006Lees meer >

Tafel (2)

gedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.387
En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: de messen met hoornen heft, de tinnen schotels, het blauwe porselein, sterk hoewel breekbaar, en, als een wachter-rots tussen troebele golven, glimmend gepolijst, deze zware tafel van hout.…