3113 resultaten.
Bevrijding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.531 Langs velden vlas en najaarsgras
vroeger al, rond het ouderlijk huis
te hooi, te gras, nimmer te pas
daar sloop het al: kattengespuis
Ach Noach, u bood in doodsnood
elk dierenpaar een vrij entree
een schuilplaats op de droge schoot
u nam ze door de wateren mee
Maar nu, zo ver ontelbaar later
vindt de mensheid weer een smoes
voor de missers…
Het halssnoer
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.880 Hij hangt het mij jubelend
over 't strenge kleed, en - ik lach
met de lach die de mondhoeken slijt
neem gij mij dat strassen*-lawijt*
van de fiere troon van de hals
ach Here de vrijheid
zo vals.
Want hij hield mij zingend omhoog
hij noemt mij een zonnige fee
ik pover kind in zijn hand
en hij zegt dat ik schoon ben ermee.…
X
gedicht
3.4 met 62 stemmen
38.701 Bij een val
Of een sprong…
Wie zal het zeggen
En komt het er op aan?
In elk geval
Was het gevolg:
Bewegingen verlamd
En de ogen dood.
Zijn wereld is
Gedragen worden.
Transport
Binnen nauwe grenzen:
Muren van één kamer
Eén huis.
Nat groen gras
En water van een spuitend fontein
In zijn wereld brengen.…
Geef me een teken
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.210 Jij, die mij een leven,
vol liefde had moeten geven,
jij blijft onbereikbaar.
Jij, die mij had moeten zeggen,
woorden niet uit te leggen,
jij zwijgt maar.
Doe je mond toch open,
laat me niet langer hopen,
zo breekbaar.
Ik hoef het maar te weten,
dan zal ik je vergeten,
je hele leven daar...…
Het actuele en het ongelooflijke
gedicht
3.3 met 12 stemmen
9.458 En struikelde
zonder armslag behalve de vrije, terwijl toch
in de ochtenddauw melkchloor me de adem kortte:
haalde adem languit. Spreid en sluit en opgelucht
herboren, beentje gelicht door boom of steen.
Wat maalde ik erom dat ik even bleef zitten
met de handen geheven, dat passanten
uit hoofde van de legende een scheve blik lieten vallen…
In de mijn
gedicht
2.4 met 151 stemmen
34.004 Van steenkoollaag tot laag, langs schommelende
kabels van het bijna niet meer weten,
klim je langzaam door de jarenlange schacht
die van de oorsprong naar het hoegenaamde einde
leidt, uit ingestorte tunnels en kanalen, langs de
breuklijn van het allerlaatste licht omhoog,
bereikt ineengevouwen als een kreeft uiteindelijk
de rand van het verlaten…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.108 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
het klapraam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.282 of mijn armen waren te kort
of het klapraam zat te hoog
in ieder geval moest er een krukje komen
dat echter wegschoof zodra ik erop
ging staan waardoor mijn lichaam tegen
de glazen pui viel dat door
de zwakke sponningslatten mee gaf
en samen met mij dertien hoog
naar beneden kwam
dit moet stoppen
ik ben superman niet, bedenk ik mij
tien…
Vals plat
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.297 kreukherstellende fase
bleek een vals plat
geen keuze
slechts twijfel
door antwoord
verwoord
geleende tijd
sterft weg
in de verte…
Valse liefde in de Ziel gegrift
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.091 Glazige ogen stonden star gericht
Aanraking waar de Ziel is ontsprongen
Astrant tot valse liefde gedwongen
Onbegrepen pijn naar het kind verricht
Oh, dader, is dat wat jij kunt geven
Besef eens, hoe kan dit kind vergeven
-----------------------------------------
UItleg/ bron www.sire.nl
Kinderen in de kou
We zijn het er allemaal…
rede
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
632 als de vale dood
grijnzend en kletterend
bloedrode modder besmeurt
met doodskreten en stank
schokkend en ratelend
kinderen verscheurt
wolken zwarte vogels
hakkend en plunderend
het levenslicht verduisteren
geschiedt ooit een wonder
verandert dodelijke haat in liefde
zullen we naar rede luisteren…
Te recht berouw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
747 Leegbloedend in mijn overpeinzing
Ontwaar ik huilend mijn bedrog
Te laat begon ik waar te nemen
Sleurde je mee in schuimend zog
Hoorde nooit die liefdevolle woorden
Ontkende wars als zijnde vals onecht
Om hen in de kiem grof te vermoorden
Niet ik was verdorven nee jij in en in slecht
Hoe kon ik die serene liefde negeren
Vals als ik was…
Het is een raadsel (H)
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
1.910 Vandaag geef ik aan u het raadsel op
Van Arjen Robben en onze premier:
Wat is de overeenkomst bij die twee?
Het antwoord weet vast elke knappe kop:
Ze kunnen lelijk vallen, naar het schijnt,
Maar komen toch snel heelhuids overeind.…
Suites voor Annemieke XXXII
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 rode bladeren
uit de bevroren nevel
een gevallen mes
je gaat door die deur
maar je verlaat me nooit meer
praat in mijn dromen
let op problemen
als dit foutbericht verschijnt
sluit het programma
het stille water
en de dode bladeren
luidkeels barbara
met een zwerm spreeuwen
een koor van vrouwenkelen
in oud hollands groen…
zo mooi maar toch zo kort.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.272 ik hou van het leven
ik hou van de zon
ik open mijn deuren
en val van het balkon…
suites voor Annemieke LV -de val-
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 ogen ten hemel
wakker worden op de grond
pijnlijk achterhoofd
het hoge noorden
langs de lange weg erheen
steeds weer wat nieuws
recessie -
een mooi lang woord voor eb
en de strandjutters
olympische spelen
beklimming tibet-china
beslist op kanon
doen maar niet praten
over de rode loper
staatsbezoek struikelt…
Boléro
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 Hoe plotseling,
onontkoombaar en desastreus
zal haar
val zijn.…
Het is onvolbracht
snelsonnet
3.4 met 13 stemmen
1.251 De letterlijke val van Marianne
Was exemplarisch in schlemieligheid:
Door andermans gestuntel uit de strijd
Het bleek de doodssteek voor haar laatste plannen
Nu rest, naast wat geweest is, ons in deze
De romantiek van wat had kunnen wezen…
gevallen?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
520 balkenende dacht
mijn kabinet viel niet echt
in goede aarde…
Vrije val
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
544 Dat jij de bodem bent geweest
van mijn lichtzinnige bestaan
heeft mij vertraagd verrijkt van geest
nadat je plotsklaps bent gegaan
sinds jouw vertrek spuw ik mijn gal
met sterke drank in het café
ik leef vanuit een vrije val
en sleur de liefste mensen mee
uit jouw postume aureool
span ik ternauwernood een boog
mijn vogelvlucht uit het…
Gefixeerde banden
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
647 Ik kwam raad te kort, koos
voor de samenloop van het
ongeschoolde sentiment zonder
daarvoor te boeten, er was
niets omhanden om de tijd te
doden, las vlijt en vlucht in
de ogen van afstreepte nachten,
maant de maan tot vrije val,
dof kristal van het verleden,
zaait kometen in een mal, om
dagen te ontginnen, voordat
ze zijn begonnen…
Verre horizon.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 In het vervallen licht
van een leeggewaaide
vale blauwe hemel, de
zon half onder, kale
bomen stijgen naar
mijn kop, het doet er
weinig toe wat ik voel
of waar ik ga, met wie ik
de gedachten delen zal,
nu nog alleen, straks
misschien met velen, of
dat de morgenstond er
nog zal zijn, waarin de
nuchterheid is uitgelicht,
het lichaam…
Icarus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.123 sterren
maar ook voor mij het veel te verre
het licht dat ik niet raken kon
ik zweefde steeds jouw richting heen
maar stortte dan op aarde neer
geen weerstand had ik, geen verweer
gebroken mens van kop tot teen
een dwerg was ik in jouw heelal
die dacht dat als hij vleugels had
hij delen zou in al jouw eer
maar na de hoogmoed kwam de val…
Mij te heet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 de hemel jankt boven het zand
met valse felle schorpioenen
laat mij betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch
verdrogen of verdrinken moet dan
liever in mijn eigen hitte, thuis.…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Verdwaald
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
688 Vogels vliegen hoog
Waarom kan ik dat nou niet
Denk ik als ik val…
erfenis
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.003 Warme trieste tranen, verlaten vele ogen
Belang in jou is groot, vooral in jouw vermogen.
Bedankt hoor lieve opa, 't was leuk dat je er was.
Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas.
Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan.
Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan.
Die natte trieste ogen, werden snel weer droog,
bij het tellen…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 Onder een dak van vals licht
plaveit de nacht haar sinistere adem
over verregende paden
en lacht grimmig naar een dronken maan
die het bloed uit hals en armen schudt
Hij ligt er te stil om
het vacuüm van de dood nog te verlaten
als vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…
Twisten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Wij kennen geen conflictloos leven
Noch het eigen gelijk
Tien wijzende vingers zijn vals
Maar niet waardeloos
Niet beter af zonder jou
Eén vinger kan kloppen
Soms met pijn
Ontken geen behoeften
En
Als angst je overvalt
Tien vingers wijzen
Toon ze
De bijzondere zal herkennen
Eén vinger kan kloppen…
de Val; (Trollenhoeden II)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 Soms sneller
net als destijds
onze woorden, tekens van
ware liefde zonder eind
De kracht van die stroom
met soms getij
De beklimming, met die val
leek toen wel vooropgezet
Trouw onzer harten
maakt liefde vrij…