Alle inzendingen over varens oud groen paardenstaart

14956 resultaten.

Sorteren op:

Stenen tafel

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.763
een ronde, stenen tafel niet zo oud nog toch getekend door geborgen stof het groen in groeven oogt verzachtend en ik proef scherp de stilte in jouw naam…

De vergeten tuin

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.261
we wieden niet, maken distels en brandnetels tot bondgenoot, storen ons mateloos aan het zevenblad en heermoes volgen slaafs onze eigen paden en raken hopeloos verstrikt in hagewinde en klimop schoorvoetend banen we ons een weg en rusten uit op het groene bed van mos en varens hier regeert de waanzin, haalt wanorde, orde in ontredderd…

Een slakkenspoor

gedicht
2.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 28.524
En toch: zo donker als het in mijn varens was, zo wit als ik ooit de zee heb gezien, zo laf als ik stierf en zo vaak kan er niet een geweest zijn. Zag je mij dan niet? Wie hoest? Het is mijn keel, niets anders.…
Hugo Claus28 december 2011Lees meer >

Kijkend naar Holland (2)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Kijkend naar Holland zie ik een armada van twee maal elf benen ten strijde gaan rijen van kansen maar telkens weer nada als projectielen in een foute baan en in de hete arena ontketend dansen de pluimen van hun paardenstaart met in de doelmond een lenige sluitpost, bezonken, betrouwbaar, alert en bedaard het tempo is laag…
Olean4 juli 2019Lees meer >

Zonnige evolutie

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
* Zon doordrongen evolutie van de geest zomaar een uurtje in de tuin geweest waar het oude grut weer plaats moet maken voor jonger groen en nieuwe taken. *…
mobar2 april 2009Lees meer >

was cipressenstress ontvlucht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 779
je bloeit in varens vrucht al in olijven ik was cipressenstress ontvlucht wilde jou in paradijzen je bougainvillet in paars bij eerst ontmoeten oléanders in de wilde tuin komen ons in wit en rood begroeten je strakt in kale rots maar onweerstaanbaar is de Spaanse trots tot overleven, onze cactus heeft haar eerste bloem gegeven…

Olijftak

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
Tak zo jong en groen, Ontspruitend nieuw leven, Veilig vastgeklemd in de Snavel van een duif Teken van leven Na de vloed waarin Het oude leven Voorgoed verdwenen was…

paradijs.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Een klein paradijs. Gezien vanuit het heelal. Dat zouden wij zijn.…

Thuiskomen

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
De geur van donkere varens en roerloos water vult de holtes van een overprikkeld hoofd. Hier mag de vermoeide aandacht eindelijk rusten op de fijne nerven van een verweerd blad. Langzaam word ik een deel van de rimpeling in de poel, een spiegel voor wat onbenoemd mag blijven.…
CB2 maart 2026Lees meer >

Onderweg

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.475
Zon brandt voeten vast in langzaam smeltend asfalt van de weg altijd onderweg naar einde zonder weg Vond mezelf weer terug tussen menshoge varens stammen met grote ogen verbaasd zonder haast Reisde door 3 landen rond een enkel punt maar miste steeds het echte middelpunt…
Gerardo16 juni 2005Lees meer >

windekind

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
starend naar vluchtige wolken net als toen zie ik mijn oude luchtkastelen weer te voorschijn komen nog altijd met dezelfde ogen in het gras waar ik ooit lag nog even zo zacht en groen .…

Oud worden

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 494
Een rustige dag plotse wind raakt het water reflectie rimpelt Tel grijze haren hier en daar een glans of gloed jong van geest, nog steeds…
CB12 december 2022Lees meer >

Twee statige heren

hartenkreet
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 883
Elke morgen groet ik ze even twee statige mannen met hun groene hoed praten doen ze nooit, maar wuiven en dan is mijn dag alweer goed Hoe oud ze zijn, ik weet het niet ook hun lijf is niet meer zo mooi maar die wuivende takken doen het hem en natuurlijk hun groene bladertooi Ja, ik ben gehecht aan deze hoge heren ook al nemen ze hun hoed…
Moeke15 juli 2008Lees meer >

Arcadia

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
zij grazen vredig deze zondagmorgen hun huid licht op glanst in de voorjaarszon een suizelwindje voert uit de verte klanken aan van de oude dorpskerk als oproep tot gebed het groene lover omlijst koeien in hun wei…

Glans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6
Alleen een vlaag morgenlicht knipperde over varens en wie daar lag, werd iemand anders die opsprong, met kleur geschroeid in de warme huid, en de dag begon zonder omkijken.…
piewan24 oktober 2026Lees meer >

tuinlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 213
Tussen borders in groen en gouden glans, waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans, daar ligt een tuin in volle pracht, die al het wintergrijs vergeten doet Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt, waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft, klimt het groen omhoog, omlaag, opzij, een symfonie van bladeren, wild en vrij.…

Quilt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
kleuren van Nieuw-Zeeland op een lapjeskleed met mijn ogen dicht reis ik daar weer rond gekrulde varens overal fantails en pukeka's gumtrees en de Christmas trees uitgestrekte heuvels regenwoud met midgets rond de blauwe fjorden watervallen, meren kiwi kwekerijen Down Under, ik verlang ernaar jou weer te bezoeken…

Nieuw Zeeland.

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.577
Begroeid met varens. Het eiland is bleek en zeepgroen. Groen als zeep van de varens. En hier zijn enkel en alleen vogels. Op geribbelde poten zonder te kunnen vliegen en hebbende hele grote en dikke teennagels.Vroeger waren hier vogels zo hoog als een kerktoren.Nu zijn er de kleine kiwis.…

Realiteitsvlucht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 415
Dromerig staarde ze voor zich uit en brabbelde een paar woorden Als je goed luisterde, fantaseerde ze voluit Al kon je het bijna niet horen Stoïcijns staarde ze naar de lucht, droomde kinderlijk verlangend over een prins en een paard Soms ontsnapte er een stille zucht, met haar hoofd achterover hangend en haar haar in een paardenstaart…

Verschaalde regen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik liep langs zandpad en groene hagen het dorp was oud je zag het aan de stenen de tijd had er ruimschoots in gebeten aan de goten en de daken er hing verschaalde regen maar 't liet hen koud…
delius29 december 2007Lees meer >

Groen

hartenkreet
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.579
Het houdt niet op te sterven het zal het voorjaar zijn Mechanisme van cellen splitsen knarst met een stroeve pijn Vanavond wil ik nog niet missen wat achter morgen zeker komt Ik sla het dekbed voor je open voel jouw kou tegen mij aan laat mijn vingers over je wangen lopen en jij laat mij begaan Kom dicht tegen me aangekropen doen alsof we…

Groen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 942
Zijn ogen dof van eenzaamheid volgden een vallend eikenblad dat neerstreek op z’n wandelpad waar het zich vlijde in ’t tapijt van al gestorven loofgenoten die hem -in eeuwigheid gesust - voorgingen in de diepste rust met ’n cocon van dood omsloten de oude man sprak toen bedeesd: dat ik dit nu nog moet ervaren nooit eerder ben ik in mijn…
sacrajewa7 november 2005Lees meer >

Groen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
Tintengroen, ongeremd Voorjaarsweelde, nooit getemd Wind, zon, regen Ontluiking, niet tegen Rodondendron flonkert, rood Aarde klonkert dood Aronskelk groet de grond Vogelmelk klinkt gewond Prachtschubwortel, parasiet Vergeet-mij-niet.…
Fred12 mei 2005Lees meer >

al het groen is van ons

gedicht
3.3 met 48 stemmen aantal keer bekeken 22.463
Al het groen is van ons. ------------------------------------- uit: 'Wakker het vuur niet aan', 1994.…
Halil Gür16 november 2019Lees meer >

Uit het groen

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.024
Uit het groen uit het blauw bouw ik het huis in het zwart voor mijn nacht zo is elke stad bevolkt bebouwd waar de huizen eens bewoond dichtgaan waar de mensen eens geleefd doodgaan.…

Groen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
grappig geestdriftige groenvinkjes geweldig gemaaide gazons geven godengeluk gerieflijk genietend gewoon…

groen wordt in

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.698
niet alle tederheid die je zocht heb je gevonden het park ligt in de uithoek van de winter op de helling gras schuiven bont krokussen naar boven de prunus aarzelt om te bloeien groen wordt in twee koppels jonge duiven tasten naar de min…
delius25 februari 2007Lees meer >

groen

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 794
Ik was een boom een steen keihard dubbel gemeen maar de ogen van de wind zijn groen zoals de lente ons bemint en ik denk bij mijzelf ik de zotte ongeletterde elf de wind laat mijn bladeren dansen en leest een gedicht voor en ik denk heb ik dat geschreven? zo ben jij de wind altijd een klein beetje bij mij gebleven…

Groen van toen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
de sneeuw was plotseling weg niet eens in een langzaam proces kale aarde is al wat rest bedekt met vage zwemen sprietig groen van toen er is iets vreselijk misgegaan door het vervlakken van het zicht ik kan de wisseling niet meer aan van het voortdurend strijdend licht de schemering duurt dagen omdat zij haar greep op de werkelijkheid…

Zo groen

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Kom toe kus mij - zei jij guitig lippentuitend van de kant waar ik verlegen naar je keek jouw lippen zacht liet zegevieren ik jouw ademen kon voelen losse knoopjes wat liet vieren want een sprookje is nooit weg - dacht ik al was het wel genant dat jij met sprongen vanuit stand mij naderhand nog wou plezieren als een kunstje voor ons al…