419 resultaten.
Het dierenparlement
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
667 De dieren op hun stoeltjes zaten
geanimeerd en druk te praten
voornaam in’t dierenparlement
De koppelijke stemming leidde
tot wat de meerderheid verblijdde
die kakelde ronduit content
Want als er schaapjes zijn gestorven
kan nu hun vacht mits onbedorven
aan wolfjes worden toegekend
En straks gaat vast een wet bepalen
hoe zij hun levenseinde…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
DAT IK JE MOET MISSEN
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
931 verdriet kan helen
hoe triest het is om zonder jou te zijn
geen verlangens meer te kunnen delen
dat ik door het duister moet zoeken
naar een glimp van jouw lieve gezicht
ergens glanzend in het eeuwig licht
waar jij door God werd geroepen
maar hoe ellendig zijn nu mijn dagen
als het hart niets meer kan vragen
niets meer om zich echt te verblijden…
Gekroonde kruisspin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
281 = Vertaling van Tarantella =
Geharnast in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden…
rankt in vrouwelijkvol
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
775 je beeld mist een hand
maar rankt in vrouwelijkvol
je zachte lijnen
verwachtingsvol
kijk je me aan
ik voel je als de mijne
al eeuwen sta je
te verleiden en met je
rondheid mannen te verblijden
ze lijken je mysterie
te doorgronden maar voelen
in zichzelf tal van diepe wonden
ook zij missen de hand die jou
in replica's op sokkels…
Jij, zo lief
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.054 'k Wil je glimlach in mijn hart
Laat de hemel je nu verblijden
Laat de zon je stilletjes ontroeren
Laat het licht je nu verwarmen
Laat de duisternis je zachtjes toefluisteren
Laat...
Laat mijn glimlach in jouw hart…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 En wat mij wacht aan gene zijde
van dit bestaan aan zacht soelaas:
als ik mijn laatste zucht uitblaas,
mag het mij eeuwig nog verblijden.…
Maxima en minima
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 wat een verademing zogezeit
immers de vragende man aan tafel
had haar met een bundel verblijd.
zij sprak en likte als het ware
aan een slagroomwafel;
dit had iets van intens bidden
voor een stevige maaltijd
maar de toon was al gezet,
vóór de “alledaagse” diepgang
enkele woorden van ’n dichter.…
Sotto voce
gedicht
3.4 met 124 stemmen
64.431 Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.…
Spiegeltje, spiegeltje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
595 mezelf tegenkomen in de spiegel
jouw invloed ontwaren
gezicht veranderd in de jaren
liefde geeft me een pasfoto gans nieuw
je bent mijn edelsteen
hou je in mijn schrijn
uniek en heel apart
het blijft geheim
weet me te verblijden in deze rare tijden
los van al het goede dat ik kreeg
gaf je inzicht, wijze rimpelingen
ik koester het beeld…
PARELS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
762 Het door heel de wereld
bewonderde ronde steentje
uit de oesterschelp
wordt telkens genoemd
om allerlei pracht te roemen
de smetteloze kleur wit
velden vol zonnige dauw
schone lieftallige vrouwen
meesterlijke kunstwerken
mogen zich verblijden
met die lovende naam
wie wenst dit woord van grote eer
te schenken aan de bescheiden
reine…
Zomerse prieëlen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb
de bloem
niet geplukt
kon haar niet
zien lijden om
jou te verblijden
een leven
in volle bloei
dat reikt
naar hemel
breekt abrupt
in de groei
ik heb jou
haar uitzicht
laten zien
waar zij leeft
vorm en kleur
aan ieder geeft
zij wiegt
met ons
op de wind
het mooiste kind
uit velen in
zomerse prieëlen
voor haar…
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
een traan en een lach
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
3.392 Ik kan het bijna niet bevatten
Dat in deze moeilijke tijden
Waarin veel verdrietig
Jij mijn hartje doet verblijden
Dat je er voor mij bent
Bij een traan en bij een lach
En dat ik wanneer het nodig is
Even op je steunen mag
Dat ik helemaal mijzelf kan zijn
En dat jij mij neemt zoals ik ben
Dat ik ondanks ons korte samenzijn
Je al zo ontzettend…
decembergedachte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
596 nu december zacht zijn
witte kringen vorst verbindt, begint
de advent van mijn laatste jaar
als lang verguisde vrouw, die meerdaags
zeven vloeken kent
getekend door de lengte van
erdoor gedrukte rouw
mijn start zal anders zijn, gelouterd
door slechts wie ik ben
ik lief, verbeter en verblijd
scheld alle grieven van dit leven kwijt
en blijf…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik vlucht
de zon zal blijven schijnen
op de mooie groene wei
en mijn geest verblijden…
Heb je het kind gezien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.009 en mijn hart was verdrietig en verblijd
verdrietig voor het ongelukkig kind
verblijd door een liefdevolle engel
Maar vele vragen in mijn hart God zijn nog niet beantwoord.…
Parel van schoonheid
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.699 Parel van schoonheid uit de oudheid ontstaan
verblijd elke aanblik nieuwsgierig naar zijn cultuur
Vrede en wreedheid vermengt in één allegorie
dapperheid en angst gevangen in ieder figuur
Cultuur oh zo oud en verrassend vernieuwend
meer dan een vakantie onder de koperen zon
Leer mij zoveel je kan wat ik nog niet weet
zeg mij wat me pakt en…
TIJD.........
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.290 MIJN HART JUBELT VERBLIJD.
LIEFDE HEEFT GEWONNEN VAN DE TIJD !
DE TIJD DIE MIJ STEEDS IN HAALDE.
TIJD... WAARVAN IK BAALDE.
NU IS DE TIJD WERKELIJK RIJP.
EN GEEFT ME DE KANS.... DIE IK GRIJP !
ZACHT NESTEL IK ME NOG EVEN TEGEN JE AAN.
EN VOEL ME WARM WORDEN VAN BINNEN.
MET JOU WIL IK DE TOEKOMST IN GAAN.…
fluiten fluiten fluitenkruid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
759 fluiten fluiten fluitenkruid
gij speelt rondom en
woekert met uw bruid
in welig bloeiende weiden
ik zie uw pracht
de zon begeleiden
en mij , de schouwende mens
met gelukzaligheid verblijden
fluiten fluiten fluitenkruid
gij zingt van vreugde
met kleurrijk blad
ik zou u willen plukken,
stelen uit het veld
doch laat u onberoerd
geen…
de Nacht
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
775 De nacht zij kan vol melodie en zang zijn,
als men elkander kan verblijden.
In zo'n nacht kan ook een moment zijn
waarin levens eindigen of juist ontstaan.
Maar al zal aan al die nachten ook een eind zijn,
de dag kent dan droefheid of zal juist uit vreugde bestaan.…
- De zoute smaak -
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
537 Bitterzoet branden de lippen,
de zoutige smaak van de zee
het branderig gevoel, de vrijmoedige geest
...laat ons juichen vrolijk en verblijd
laat ons water scheppen
met vreugde uit de fonteinen der ziel
de bronnen der verzoening,
laat de liefhebbers
gerechtigheid proeven
in het achterste gedeelte
boven in de mond...…
VELE VLEUGELS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 ze verspreid
Ik ben verrast, hun symboliek
Is voluit spreken en public
Met grote verantwoordelijkheid
Ik maak me op en zal met vlijt
Hen inspecteren, hoe een piek
Op zondagmorgen, feeëriek
Ik voel me een soort majesteit
Ik zet mijn voet zacht op de brug
De leuningen zijn te snel leeg
Mijn erewacht is opgevlogen
Toch kijk ik er verblijd…
Stijl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Hoewel de duivel zijn dagen
afsluit, hevig vuur
De wind, aangewakkerd, de loef
van liefde afsnijdt
Boort de machine
voort, als verblijd
mensen geen gat zien
in die muur zonder licht
Die oneindige, behalve
de spurt van liefde
Zeer gehaast, versneld bedreven
die glijdende schaal
van het apparaat
gewoon kinky
gezien haar stoer zijn
werkelijk…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…
gevangen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.030 Mijn omgeving hierdoor verblijd
ook al sta ik op het punt van knappen.…
Paardebloem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
694 Een gele bloem in 't groene gras, een gouden bloemenweide
Een zonnegroet die ieder jaar ons steevast komt verblijden
De vlinder van het plantenrijk die magisch transformeert
Ons wensen en verlangens brengt, ons tovermagie leert
Wie niet haar pracht en schoonheid kent, haar elfjes niet bewondert
Die heeft zich blijkbaar nooit over natuurmagie…
Het is Lente
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
580 Paardebloemen overal
Niet alleen bij paard en stal
Gele bloemen in de weiden
Om de mensen te verblijden
Het is Lente
Het is Lente!
Zonnetje aan blauwe lucht
Zwaluwen in vogelvlucht
Zandkasteel door kind gemaakt
Moeder Natuur is ontwaakt!…
De kwellende eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Ik leef hier nog, in kwellende eenzaamheid
Niemand hier, om mij te verblijden
Denkend aan wat mijn leven leidt
Denkend aan wat mij van anderen zou afscheiden.
Ik kan niet verder gaan, levenloos leven
Er is geen oplossing die mij redden kan,
Mijn leven geef ik terug, die ik heb gekregen
Ik was nooit of te nimmer, een beste vakman.…
United Cultures of America
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
874 Een oorlog, bijna niet te vermijden,
God, wat zal hij de wereld verblijden…