119 resultaten.
Luchtbespiegeling
gedicht
3.1 met 31 stemmen
14.966 Ze kantelen over het randje van mijn blikveld
in het draaikolkend keelgat van een zandloper misschien.
Wie zal het zeggen.
--------------------------------------------------------------------
In opdracht gemaakt voor Oud Kerkhof in Hasselt,
opgenomen in de bundel 'Pritt.stift.lippe', 2004.…
race tegen de klok
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
939 klopt
Als een klok die niet meer tikt
Is de strijd tegen de klok
Een verloren strijd,
Want het leven heeft geen tijd
Om stil te staan in het verleden
Het verleden is niet het heden,
Maar een race altijd tegen de dood,
Want elke seconde van de klok
Is een tel van je leven
Die je niet kunt vergeten,
Want het leven heeft geen grote zandloper…
ik zie de zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 ik zie het beven van de zee
in de branding van eb en vloed
krachtig afgescheiden
pijnlijk verlangen
in stilte weggevloeid
ik zie het nemen van de zee
in een onstuimige stroom
het strand is weer klem gezet
piekeren in slapeloosheid
een machteloos verzet
ik zie het geven van de zee
als zandloper langs het water
de jutter zwerft nog rond…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Dank zand, dat je me wilt dragen
mijn voeten voelen een behagen in je zachtheid,
Wind in mijn rug, je steunt me als werd ik
opgetild, vooruitgeduwd,
Zandlopers, als kwamen jullie uit het niets..…
Verglijding
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.920 De sleutel tot een nieuw begin
ligt veilig opgeborgen
De zandloper loopt de uren door
tot aan de dag van morgen
Tijd en ruimte gevlochten ineen
spoeden zich door eeuwige paden
Kosmisch gezien het rijk alleen
grenzeloos vlecht het zijn draden
Waar de aarde tolt zijn eigen baan
de zon schijnt jaargetijden
Dag en nacht, zon en maan…
Kwatrijn (-)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 In de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien ,
niet de ons aangemeten tijd.
Mijn kleren van herinnering verbleken
aan de waslijn van de tijdse wind, in
dat prisma zie ik alle kleuren breken
opstandig en berouw voor dit ongebluste kind.…
Fabels?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 in de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien,
niet de ons aangemeten tijd.
mijn kleren van herinnering verbleken
aan de waslijn van eigentijdse wind, in
dat prisma zie ik alle kleuren breken
in het kristal van het ongebluste kind.…
Ik ben van die tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Ik koester de
zandloper van vadertje tijd en
tel iedere zandkorrel die mij
door de woestijn geleid.
Want de tijd van voordien voert
mij op weg naar een afscheid die
onvermijdelijke voortgang die
een toekomst voorbereidt.…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen
terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord
tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen
als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord
op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…
Triode aan Albayrak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 (Zandloper)
Als een klein vlak
Land dat saai
Blank kleurt
Als
Yell
Roept: 'Word
Als wij', sterft
Kleur, wordt het doods.
(Rondeel)
Gelukkig is ze multicultureel,
de knappe ex-staatssecretaris.
Hoewel het soms ook een bezwaar is,
gelukkig is ze multicultureel.
Daarbij doortastend, slim en weetikveel.…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 zeker het wordt minder kil
vandaag, dus vertaal wat men
drijft, een zandloper…
De tijd vliegt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Het oude jaar torst
een zandloper met vlijt,
die iedere laatste korrel
telt op het ritme van de
wind. Het vooruitzien naar
de nieuwe tijd verliest even
elke lust met het leven welgezind.
De tijd vliegt.
Maar wat niet liegt
dat is de tijd.…
Zandloper van wijlen een brouwer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 (Een naamdicht -tweevoudig zelfs)
H OL LEED: ER zit
. E en man vast
..... I n de
...... N or;
...... E r
... K linkt een
. E is; men vraagt
N iet geld maar recht.…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 Op het wapen van mijn vader
van moederskant
staan twee paar zwarte vogels
die een zandloper dragen…
Sprookje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
943 Peutertje speelt
met zandlopers
wankel loopt ze
de wereld in.
Vrouw nadert
haar naam roepend;
dochtertje, dochtertje!!
Een verbintenis
lijkt zich wederom
te herstellen.
bliksem doorkruist.
Onverwachte verstoring;
Laat de vrouw grond smakkend
naar adem happen.
Kinderen gillen
dochtertje brult.…
epos en de terugkeer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 de keelkroppen
bloot en baarvoets sta je dan
daar waar de mens niet gaan kan
het snijdt er de wind als metaal
de velden van ‘t gemoed onmeetbaar
bar
doorkliefd met verroeste heipaal
het afgebroken refrein hangt er aan de nagels
als je geluk hebt vind je het ongeluk
het bloed veranderd, verdikt in kleur
de huid geschaafd in de zandloper…
Waddenstrand
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.714 blauwe ogen peilen de ijskleurige diepte
van gezandstraald, gouden waddenzand,
Oerol klinken onbekende kreten,
wulp, griet, zandloper, briljant
schuivend en driftig pikkend in
scherp geslepen korrels strand
zilt klinkt de zouten wadstem,
schuchter streelt de noordenwind
de wuivende halmen, knipogend
naar kleine pleviertjes,
met hun tere…
Kwatrijn (-)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 In de zandloper loopt het zand in de
richting van de hand die hem plaatst.
we kunnen hem blijven draaien, hij
breidt niet uit, de ons aangemeten tijd.
de kleren van herinneringen verbleken
aan de waslijn van de eigentijdse wind,
in dat prisma zie ik alle kleuren breken,
berouwvol voor elk berouwvol kind.…
Van Gogh
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.013 Gespleten schilder die de kogel koestert
Vergulde pil tegen waanstemmen
Het fortuin rinkelt op zijn kist
Erfenis en naam in het uitstalraam
Zoals een zelfportret met brandende baard
De tollende lichtkrans, het zwart uitgespaard
Het doek verraadt jouw dolle tinten
De kwetsbare schets
Hoe je het wit ontredderd vult
Opgejut door een zandloper…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik sluit het gordijn, draai de zandloper terug
rust voor het krieken nog even hier rug aan rug.
Met dat ene lied in mijn mond wat de hemel zond
buiten is 't kouder dan gisteren in deze ochtendstond.…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Nu het najaar zich vernauwt
tot in de zandloper van de kilte
en verbale duisternis,
rukt de kettingwind aan
de lage tonen van de maanden
als een roofdier zonder hol.
Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Nu het najaar zich aandient
vernauwt de wereld zich door de
hals van een zandloper van stilte
trage voorloper van de schemering,
de losgebroken kettingwind rukt
aan de lage tonen van de maanden
als ijsberend roofdier zonder hol.…
Blij met jou
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
6.451 zo dartelen
je blonde haren
weerkaatsen het zonlicht
geven dat gouden randje
aan iedere dag
het gefluit van de vogels
wordt monotoon
alleen bij het horen van
jouw aanstekende lach
Bladerend door mijn gedachten
bekijk ik ook de
plaatjes van dit moment
en ik zie op mijn netvlies
dat je voor mij
nog steeds die ene engel bent
De zandloper…
Le monde à l'envers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Bizar is dit geheel en verstild uitbundig,
even vreemd als een zandloper
die zuiver harmonische patronen uitstrooit,
het begin van een zandsculptuur.
Een slinger van zand, een heen en weer,
een regelmaat en één regel in de maat.
Hij verfraait de vloer met haakse bundels lijnen,
elegant als spiralen bij Fibonacci-getallen.…
Knip-oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 De woorden ebben weg als zand in een zandloper.
Ik had Eckhart Tolle eerst moeten lezen,
voordat ik aan die bestofte boeken
in de spelonken van het collectieve ego begon.
Voordat ik al die poëziebundels doorworstelde
en al die zogenaamd noodzakelijke wereldliteratuur.…
Aangeboren?
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
435 Ik heb mijn tanden in dit jaar gezet,
de zandloper is zonet gekeerd, het
nieuws zit in het getal, te vroeg
geplukt misschien, nog net niet in
verval, het groen niet uitgerijpt,
om de wensen uit het oude decorum
in korte tijd te verwerken,zijn de dag
en nacht te jong, onervaren in deugd
de duurzaamheid te wegen?…
- Aan het eind van het alledaagse -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
938 Lucht leek opgeklaard te weten
dat elk uur verleden erbarmelijk is
als korrels der tijd
in vrije val door de zandloper
van het geweten.…
De vette jaren van de vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 In een zandloper bezinkt het fijnste zand.
Met welke korrel verloren wij het laatste
verstand? De gespleten trekken van de
geest; vrezen nog het meest het lijden
wat niet is geweest.
Ongrijpbaar klimt daar weer een jaar.
Ondankbaar denken wij, begrijpen wij
ook haar? Magere oogsten gloren in
het toekomstland.…
Vergezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Zoals de zandloper steeds op zijn kop moet staan,
zo is de kosmos ooit geboren,
en kreeg jij een gezicht,
wie je bent al een naam.
Je leeft al langer dan je dacht en met de lichtsnelheid
in je hart is je reis nog maar net begonnen.…