402 resultaten.
Wartaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Jij zegt, jij zegt
Ik zeg, ik zeg
Wij zwijgen stom
Jij luistert, jij luistert
Ik luister, ik luister
Wij blijven doof
Jij kijkt, jij kijkt
Ik kijk, ik kijk
Wij staren blind
Jij proeft, jij proeft
Ik proef, ik proef
Een bittere pil
Jij tast, jij tast
Ik tast, ik tast
Geen houvast
Wij praten maar
Communiceren niet
Zien en horen…
Fijn ongemakkelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 In bed is het fijn
ongemakkelijk liggen
aan alle kanten mezelf
voelend, ruim anderhalve
vierkante meter huid
precies passend
gevuld met warme gevoelens
dat ben ik, in levende lijve
Het rekken en strekken
van mijn rug en ledematen
mag wel wat kosten
aan geschreeuw om aandacht
voordat ze slap mogen gaan
slapen na de ontlading…
Als een schilderij van Vincent van Gogh
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Voort voort, ik word gek
van alles tegelijk zien
een totaalbeeld vanaf hier
en daar en van boven en opzij
de wereld, mijn kamer
het veld vol zonnebloemen
in een vaas en nog een vaas
alles bij elkaar geplakt
tot fictieve gezichtspunten
die in elkaar overlopen
zoals mijn hersenen dat doen
met alles
dat de zenuwen meedogenloos…
Surround
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 De hond,
die doorgaans leeft in het moment,
duikt, zodra we buiten zijn, direct
in de plaatselijke krant.
Ik had alweer genoeg aan het journaal
en tien minuten Goedemorgen Nederland,
maar zijn neus voor nieuws is onvermoeibaar.
Herdershond van op de hoek
nog steeds aan de pijnstillers
kopt de voorpagina,
tevens voorwiel van een Peugeot…
onuitwisbare liefde
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.899 je kijkt door de holle ramen
van een gebannen toekomst
ik drijf af uit jouw horizon
verslonden in ogenblikken
in een vingerafdruk van verdriet
onuitwisbare liefde
ik kon je niet meer troosten
mijn woorden niet sterk genoeg
jij was het gebroken wit
wat verloren ging
in het zintuig van vergeten
door het zure heen…
Verstomd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.541 Gedachten-stromen
vol met invloeden van jou
zintuigen, eindelijk nou.
Jaren was jij enkel letters op papier
nu zit je werkelijk tegenover mij hier.
Ik hoor klanken uit jouw mond
maar versta even niets, ben zo...verstomd.…
ijdele kennis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
668 de ijdele beoefenaren
van de moderne wetenschap
geloven dat zij iets verklaren
het lijkt haast bijna wel een grap
gedijend in een valse schijn
zijn zij helaas vergeten
hoe klein we in verhouding zijn
en dat we echt niets weten
hardnekkig wanen zij zich groot
en houden vast aan deze fantasie
volhardend tot en met de dood
gaan zij ten onder…
Dromen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
542 op dat moment
van samenzijn
dat ene vleugje van jou
nabij
zoals mijn lijf zacht golvend
kan bewegen
op de ademhaling
van jouw aanwezigheid
verlang ik naar de geur van lente
de kunst van liefde
van jou
vrouwelijk
in mij
zintuig voedend
de rakende stilte
langzaam voorbij
lichamelijkheid reist…
Besef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
646 De zon speelt haar spel
Samen met de wind en
schittering van het water
Zintuigen worden aangesproken
Verwend en gestreeld
Je lichaam reageert autonoom
Pigment beschermt je huid
Parelend zweet koelt
Alles vanzelfsprekend
maar uiteindelijk een wonderlijk mooi
Zoals mensen kunnen zijn
Wonderlijk en mooi
Als ze het maar beseffen.…
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
uilen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.349 diep liggende donkere ogen
waarmee ze op scherp loeren
asymmetrie aan hun oren
om liefst alles mee te horen
of zelfs nachtelijk gebraak
misselijk makend in ballen
maken ze niet tot nachtbeest
eerder gedraai over hun toeren
beperkt afgesteld en in getallen
bij extreme gevoeligheden
om perfect waar te nemen
dwingt tot rust als dagtaak…
Juli
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.848 Het juliet heftig, een zon morst vlokkig
zijn licht in de korf van je schoot.
Het fruit moet nog meuken
het land moet nog zwellen, het meurt er
naar moer, naar zaad en naar drab.
Omhoog valt een blauwvoet.
Van liefde krijgen we vleugels en van
verlangen het lef om op te stijgen.
We wolken boven het land
te meeuwig om teugels te…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Vertraag uw tijd. Vertraag.
Geef al uw zinnen ruimte.
Sta steeds vaker stil.
Ervaar het wonder.
Zie medemensen om u heen.
Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We…
Leiden, liefde en lijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Het leven dat mensen leiden
wordt spontaan gevoed
door ware werkelijkheid.
Bemin dus al uw zinnen.
Hoor, zie, ruik, proef en voel.
Heb lief.
Het leven dat we lijden
voeden we hoogstpersoonlijk
met angsten en verwachtingen.
Uw zinnen verwachten niets.…
Sensatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 een boost voor
mijn zintuigen
een wakker schudden
even de gedachtegang verlaten
van de volgzame kudde
en als die ballon wordt doorgeprikt
het vuurwerk is uitgeblust
keert ze weer de gemoedsrust
maar heel even heel even
was er die sensatie
het summum van opleven
een opwindende bijna
geestelijke erotische lust
soms een noodzakelijk gegeven…
zichtbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 plots, nu ik het zie,
zie ik het gezien worden,
met brede strepen
van zichtbare
vreugde,
en dan, als een stuiteren
van dank in schokjes niets,
zie ik het zien dat zich ziende
ziet het zien toch maar
liever te vergeten.…
[ Willen de kruipbloem ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 Willen de kruipbloem
en de hondsdraf vluchten? Voor --
mijn wiedende hand?…
maria maria
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
579 maria maria,
ik zal tijd voor je zijn,
ik zal lied voor je zingen,
ik zal taal voor je spreken
die niemand ooit sprak
daar dit lied nog ontbrak.
maria maria,
je hoeft niet te kijken,
je hoeft niets te doen,
maar voel hoe jij schittert,
zie hoe jouw zilver in krullen verblindt,
proef hoe jouw huid de hemel
met aarde en water verbindt.…
Zoete balsem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
301 De tijden zijn veranderd, de mensen niet
lees ik plank na plank in vele talen
in eeuwen bewaarde boeken
die de wereld zo vanzelfsprekend
beschrijven als ze ooit was
's Avonds beleef ik hun lotgevallen
's nachts droom ik ervan, elke dag
kleuren ze mijn lichaam anders…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 En als de wereld te fel tegen
mijn breekbare huid slaat, vind ik in je
nabijheid een plek waar mijn zintuigen rustig mogen
worden - een vredige oever waar ik mezelf weer kan verzamelen.…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
132 alles wat je ziet
met je ogen dicht
is van jou
meer niet
dat sloeg zinkgaten
knikkers
ogen bolden
door gesloten ogen
de wereld
werd niet kleiner
ze bewoog zich
voorbij het aangewezene
waar verbeelding
geen toestemming droeg
zij zag
wat al langer
de achterkant
niet zag
de oprit
de nacht
de diepte
wie door wie
werd…
illusies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 geef je over aan het gegeven,
overkom wat je wilde vermijden
schakel zintuigen uit en ervaar
slecht en eenzaam zijn enkel illusies
de één van het perspectief
de ander van de vervreemding…
Verjaardag (1 juni)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.541 De wereld oogt veel te druk
in een wenk kan ze je verbazen
bekoringen springen in 't oog
laten zintuigen overuren draaien..
maar kunnen je ook zomaar verlaten
ogen die zien, speuren rond en kijken om
naar het hart dat langzaam weer open bloeit,
de vele gelukkige jaren achter mij
laten meer nog in het verschiet.…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
de dood in sepia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 onze ogen
registreren
verkleurde
barakken
wachttorens
het prikkeldraad
diepe barsten
in droge
grond kerven
sporen in
beladen
aarde
vanuit de
dakgoot
fladdert een
mus naar de
plas water
in de modder
een kraai
ontwijkt het
aangekoekte
leed onze
zintuigen ruiken
de sepia dood…
Wetend Gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Ik leef: momenten
waarvan ik niets weet
en niets kan weten
Pas een fractie van een seconde
erna besef ik het –
mijn verstand verdeelt het
in mezelf
in anderen en objecten –
wat er allemaal niet is
wanneer ik leef, dan ben ik
één met alles
zonder dat
er aandacht en zintuigen
aan te pas lijken te komen
Het is gewoon zo en kan niet…
Schaduw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Er is niets aangenamer
dan onder de bomen te zijn
in de schaduw
beschut
tegen het felle licht van de zon
Daar zijn wij
ongezien en onbespied
in het halfdonker
in een schemering
waar alles ineen vloeit
zich samenvoegt
waar harde contouren verdwijnen
lieflijk en zacht
een nieuw zintuig zich opent
waar geheimen worden bewaard…
Het Verstand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
324 Het waarneembare verklaren
met het onwaarneembare
het aftasten met fantasie
en micro en macro zintuigen
om ook onszelf te begrijpen
wij die het midden zijn
van wat we ervaren
de invloeden en wisselwerkingen
die we willen ont-dekken
door ze natuurkundig te ontdoen
van magie, romantiek, heiligheid
en ander bijgeloof
dat ons tegenhoudt te…
Rivage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
928 Prille kilte wekt vroeg
Evenwicht weggeslagen
Het onderste uit de kan
De ochtend voorgoed verlaten
Meegevoerd vanuit de diepte
Door spleten en spelonken
Slok dreigende stroom op
Aan de kust van massa’s
Zintuigen en longen
Gevuld met L’eau Mortalité
Laat vrijheid varen
Neem broodjes en koffie mee…
Zinnen tuigen...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
569 Soms kom ik zintuigen
tekort om me te uiten,
komt niet alles,
wat in me leeft,
naar buiten
Is het slikken,
lijkt op stikken
Dan volgt machteloosheid
en pijnlijke onzekerheid
Raak ik niet mijn emoties,
maar wel mijzelf
een beetje kwijt
Gevolgd door uren, dagen
waarin ik lijm de duigen,
mijn zinnen weer kan tuigen,
mezelf weer kan…