36035 resultaten.
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 Een rijkelijk gekleurde bloesem
geurt stralend in de zon
de florissante vleugen
van een bedwelmende zoetheid.
Het is een natuurlijk parfum!
De kleurenregen
van groen,
door de zon gegraveerd
op het dak van dit bos.…
geen andere wens
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.550 zelfs nu begin ik weer te gloeien
proef nog je warme zoete mond
ik ben de stam en jij de bloesem
het mos op humusrijke grond
jij bent klimop en ik de boom
twee en toch één en toch steeds twee
omstrengeld in een liefdesdroom
zo heb ik mij in jou gevonden
in jou voel ik me aardverbonden
en in mij maan en warme zon
als levend water een genot…
In de geur van Goedelieve
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
989 door de glans van
jonge witte snaren
het schitterde zeldzaam
helder licht op die dag
waar een wijle de zon meende
te heersen en ik haar gratie
in volheid mocht aanschouwen
die mij optilde in hemels
riekende geuren waar
heur grote ogen diep baadden
in jeugdig lentevocht
maar haar glimlach
reeds leek te rijpen
in zomerse bloesem…
Gezapig als de zoen
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.008 Gezapig als de zoen van koele kinder-lippen
en zoeler dan ’t gezoef van bloesem-zoete wind,
o kleine regen, heeft van duizend glinster-stippen
uw stuivend licht mijn haar met perelen gepint.…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie
als spinrag aan één geregen
wiegend in de oktoberwind
tot aan de weelderige
bloesems…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare takken
vullen elkaars zwijgen
haast tastbaar
en roze van gevoel
is dat de bloesem…
Le Baiser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 ik wil je meenemen
zonder chaperonne
gaan langs de beek
door zon beschenen
en verwarmd
blootsvoets over groen
de dauw nog niet verdampt
over glooiende heuvels
net als jij
je blos schenkt mij moed
hier op open veld
onze eerste zoen
zachte bries was getuige
je bloesem ontsproot voor mij
verblindende schoonheid
nam mij…
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend land
komt speels een hond uit de haag
mijn hart tegemoet…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
Een Vleug Achterberg
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 De indruk, van haar reuk ontdaan,
moet wachten tot de late mei:
als wierook zich in bloesem nestelt,
komt Zij, met ruisende kleren aan
mijn fantasie tegemoet gesneld.…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Fundament
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.633 Om het verdriet dat er niet is,
om de liefde die we niet missen,
om de vergeten tijden,
om het verraden bloed,
om herkenning,
om verwijdering,
om sluitende redenen,
om orerende oraties,
om vallende bloesems,
om voor vanaf nu,
om voor vanaf toen,
om het geletterde,
om het gefluisterde,
om de cimbalen,
om de letter,
om de…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Zullen we een jaar lang dromen
over sneeuw, bloesems, schaduwen in de zomer
en vallende bladeren in de herfst?…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Het leven wat we leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
807 Er is meer na dit leven,
er is meer na dit aardse
er is meer,
maar laten we dit leven
naar waarde weten te schatten,
terwijl we het leven!…
Leven en laten leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
794 Leven en laten leven
Zeggen ze altijd
Maar hoe moet je dan echt leven?
En wat is laten leven?
Is dat iets niet zeggen
Ook al wil je het kwijt?
Is dat braaf overleggen?
Midden in een strijd?
Wat is leven dan?
En laten leven al helemaal
Alles doen omdat het kan?
Midden in de nacht pissen tegen een lantaarnpaal?…
Nieuw leven, het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Het begin
De beweging
van het
het zaadje
Toenadering
zoekend naar
het eitje
en
daarna
De
verbinding
en het
delen
waardoor
groei
mogelijk is
Het leven:
Beweging
Toenadering
Verbinding
Delen
Groeien
Zijn
als de
natuur
zo puur
dat is Leven…
Leven en laten leven
netgedicht
5.0 met 30 stemmen
482 als dat er
mensen zijn waarbij
het belang van
respect voor
en vertrouwen in
bij grote aantallen
en speciale groepen
uitermate omvangrijk is
omdat er net zoveel
soorten eerlijkheid zijn
als dat er mensen leven
voor respect en
vertrouwen gelden
dezelfde basisprincipes
waarbij leven en laten
leven voor de
minste wrijvingen zorgt
en…
DE BOOMGAARD
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
648 terwijl ik geen deelnemer wilde zijn
zo zie je maar, er wordt bepaald
niet uitgerekend, maar aangewezen
het eindigt in aanvaarding
de boomgaard geeft nu bloesem
niets is er meer te merken
en toch was daar het beleven
de natuur gaat door naar de climax
de vrucht des levens ons gegeven…
Het brandende wrak
poëzie
1.3 met 3 stemmen
3.196 Zó ons hart: naar de droom van ons leven begerend,
Boven diepten des doods nog in purperen pracht
Van laaiend verlangen zich langzaam verterend
In de eenzame uren der eindloze nacht.
-----------------------------------------------
uit: Experimenten (1930)…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 De bogaard vloeit over
Van rood en van wit,
Waar plaats was voor lover
Nam bloesem bezit;
En zwaarhoofden duchten,
In weelde zo groot,
't Verstikken der vruchten
Uit wit en uit rood!…
lente bekoort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 wat heerlijk zijn de melodieën
in de stilte van de ochtend
waarmee ons de vroege vogels
steevast hun serenade brengen
aan een nieuwe lentedag
bevederd nestelen zij zich
met zorg zich een thuis vlechtend
in het breekbaar roze van bloesems
die ons geurend als rozenparfum
de komst kondigen van fris groen
de zon breekt goudgeel schijnend…
Voor mijn vrienden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Heb voor mijn beminden
het mooiste bewaard in de
bloesems van de linden, in de
toppen van de hoogste populier
die ik vinden kon, in de onkreukbare
schermen van de vlier, ontstaan ook
uit hachelijkheid van teleurstellingen
ook in angst en verraad waar we mee
zijn getooid, buiten het plezier
van persoonlijke spitsvondigheid,
waarin…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 Je bent geen storm, maar een teken
van leven, een bewijs dat ontluiken geen drukte of lawaai nodig heeft.
Blijf nog even hier, mijn
kleine lieve voorjaarsbode, terwijl de
wereld zich voorzichtig strekt. In je onbevangen, stille
vlucht vind ik de tedere moed zacht te ontwaken en licht te ademen.…
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
385 veel commentaar wordt gekuist
wat raaskallende stroompjes juist
geopend bloot kan leggen in de zon
zodat zij opwarmen kunnen
voor een [eventuele] volgende ronde
-ting-
zodat het leven een kans heeft
in helder dromend water
met
bij tij en weide een plons
een opdwarrelend wolkje
zand
of modder met lodderige beestjes
-ting- -ting…
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 Ik zie je daar nog zitten,
je keek naar het opgaan van de zon.
Ik zag alleen maar jou…
dat ik zo van jou houden kon!
Je hemd was blauw,
je ogen blauw.
Je voeten bloot,
je haren warrelend in de wind.
We waren met ons bootje…
Gevaren naar het meer.
Het was zo heerlijk rustig,
ik voel die rust nog weer.
Je zat heel stil te kijken,
zodat…
Verantwoording
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Op de een of andere manier
draag ik alles
lijk ik alles te verdragen
maar kom,
ga leven, ga je
begeven tussen de mensen
en realiseer uiteindelijk zo
toch al je wensen.…
Mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Mijn hart zit niet
op de verkeerde plaats
maar juist
op de goede plek;
ze heeft daar
een goede stek
waaruit ze is gegroeid
en dagelijks bloeit
van verlangen
krachtig
om gedachten
te brengen tot daden
en haar sterke liefde en vrede
zo te verlengen.…
Mogen wezen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 M'n hart vertaalt de woorden die ik voel
helpt me de warmte, voor jou te mogen beschrijven
wie weet herken je ooit eens mijn doel
een ding, ik weet het zeker dat het zal blijven,
dat je altijd in mijn gedachten zult leven!…