Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

Mater familias

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.665
De hemel is grijs ontkent het licht waarmee je mij trots gedragen hebt. Nu ben je te zwaar lood in mijn armen een bodem van zink een ei van zwavel. Kon ik maar stromen in het bloed dat mij heeft gevoed. Kon ik maar lopen met de armen die mij hebben opgetild. Je bent altijd geweest. De toekomst sterft jou.…

het sterven beminnen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 868
als het jaar zijn einde nadert verblijf ik wat dieper vanbinnen de hemel duikt dan ongevraagd in mijn ziel alsof ik het sterven, haast gedwongen moet leren beminnen het hangend grijs dringt zich door mijn huid om de maakbaarheid te vertragen en de winterslaap te verkiezen tot mijn allerlaatste bruid als hoop verder reikt dan het…

De rivier is bevroren

gedicht
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 28.081
De lucht is grijs en dicht, twee eenden zitten in de sneeuw en lopen voor mij weg. Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan. Een palingvisser ziet mij gaan en komt op tijd of net te vroeg. Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard dat niemand er wakker van worden zal: ik wist het wel.…
Toon Tellegen27 februari 2022Lees meer >

Glimlacht volop zomer

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
de teevee staat ongezien geluidt als radio het internet pingelt wat mee ben voor even op een andere hoogte kijk van boven naar de zee uit het grijs van golven kom jij langzaam weer aan strand ik neem zacht je natte hand je glimlacht volop zomer druppels spatten van je warm gezicht ik wist dat je zou komen voelde lente in de duinen…
wil melker25 januari 2008Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Opeens is daar het licht waarin het gras veel minder grijs… een late zwaluw zoekt het zuiden schapen steken uit hun wol een koster staat zijn klok te luiden ergens stierf een mens maakte veel dagen vol besloot het leven in de schittering van water maar in de haast heeft niemand tijd voor ’t licht noch voor ’t geluid noch voor dit schitterend…

Feilloos

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 862
Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs Want telkens weer geraak ik van de wijs Wanneer ik word gemeten naar zijn maten Daarbij ontdekt hij feilloos mijn hiaten 't Is zwart of wit bij hem en nimmer grijs Ik heb hem lief, al kan ik hem ook haten Dan vriest er om mijn hart een laagje ijs Als ik…

Eindejaarsvlucht

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.978
De nachtegaal trilt het winterwit uit het vroege morgenkleed in een waas berijpt en strakke snit vleugelt hij zorgenbreed door een asgrauwe dageraad door breekbaar grijs en olmenlaan tot aan de rand van het bestaan waar de tijd geen tijd beslaat Daar verdampt zijn verenjas buigt zijn vlucht naar nooit meer terug het koele ijs en het geknakte…

Zwerfkei

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Een kei vormt een steen Hard van buiten en binnen Niets van transparant De grauwheid maakt dof In kilheid gekleed Een kei vormt een steen Pure brute wilskracht Niets dan alleen hardheid Kleuren vervagen in grijs De kei leeft in zijn cocon Een kei vormt een steen In rotsblok ontleed in delen Grillige vormen geven ronding Langzaam geeft…

De verminkten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
In wegsmeltend koud winterlicht dwars door onherbergzaam duister uit grijs geruis en vaag gefluister nu de aarde achterover ligt ontwaken de verlaten oorden klinken de verminkte woorden Ik vang ze op het perkament zeef ze uit de klamme nevel loos verdriet en gehoekte wrevel uit laatste wens en testament Ik giet ze uit gebarsten vazen…
Kees Keizer9 februari 2006Lees meer >

licht dat uren schemert

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht de stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen bekleed met witte rijp als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het…
wil melker27 februari 2006Lees meer >

Oorlog 1943

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Oud en breekbaar tussen twee soldaten in grijs, komt ze verschrikt naar buiten wij kinderen van amper acht zitten op de stoeprand en kijken toe hoe door de geopende voordeur zij bleek en verward, grijze gepermanente krulletjes over haar gezicht waaiend, haar zwarte handtas vastgeklemd door de soldaten vastberaden naar de wachtende…

dubbelbeeld

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 54.793
je loopt achteruit van me weg terwijl je me aankijkt ik probeer nog te lachen maar zie je vervagen transformeren in je schaduw tot karikatuur van jezelf en grijze duiven vliegen ik heb nog spiegels schuin in zee geplaatst en op de zon gewacht kleuren uit het wit gescheurd maar jij werd al te licht en zelfs je groene ogen werden grijs…
Tsila18 oktober 2006Lees meer >

Vriendin in lange nachten

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
ik schrijf het witte blad met zwarte streepjes grijs jij zuigt gevoelig letters uit mijn pen combineert ze tot heel mooie woorden zinnen spiegelen akkoorden strofen zijn de melodie in mijn zwart-witte symfonie papier de hemel van plezier mijn hel als vol gekladderd vel vriendin in lange nachten mijn witte toeverlaat als ik moet wachten…
wil melker20 oktober 2006Lees meer >

Vriendin in lange nachten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 795
ik schrijf het witte blad met zwarte streepjes grijs jij zuigt gevoelig letters uit mijn pen combineert ze tot heel mooie woorden zinnen spiegelen akkoorden strofen zijn de melodie in mijn zwart-witte symfonie papier de hemel van plezier mijn hel als vol gekladderd vel vriendin in lange nachten mijn witte toeverlaat als ik moet wachten…
wil melker20 oktober 2006Lees meer >

Herfst

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.575
Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude Bergwind trok dampen over de dalen, Grijs werd alle kleur. Ik dacht dat ik nooit meer van ene zou houden En zag beneên door een nevelscheur Het rood van de laatste mispels vallen.…

Vaker dan voorheen

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.723
zo af en toe wat vaker dan voorheen overschrijd ik mijn jaren welke gedachten of gevoelens heb ik nog gemeen als grijs nijgt naar zwart en het ademen mij slechts mee laat varen achter een masker, zo lijkt, verstilt de geest van schoonheid en toekomst het meest af en toe nog vaker dan voorheen verlaat ik mijn jaren heb…

tussen Oostkerke en Lapscheure

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 753
hoe staat gij, schaars gekleed te wapperen op den krinkeldijk leunend op een straffe wind u dijen omhelst door het gelijk er keren groepen zwanen terug van de grote kreek hier nabij zij buigen in hun verenpak gracieus valt wit op grijs en zij mijn achterland verpieterd snel sterft in lagen blad en loof ik wuif u toe mee mijnen klak dag…
Rieg17 november 2008Lees meer >

Typisch jij

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 765
meid heb je het niet koud in dat flodderding, hier, trek mijn vest aan ik ben als onkruid dat vergaat zomaar niet typisch jij, met je prachtige handen waarin levensjaren liggen die ik in streepjescode lees ik kruip in je vest voel me warm en geborgen en jij vertelt van vroeger zoals je steeds vaker doet ik hou van jou, je golvend grijs…
Hanny2 december 2008Lees meer >

Het gif van deze zomer

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 638
Deze zomer zal niet paraderen in een dodenmars waar ’t verdwijnen zich classificeert als nummer één terwijl de hemel tergend traag de zon doet rijpen brengt mijn groet de warmte die zich schorpioent tegen het grijs van de komende herfst, het lijkt een visioen die het gif laat vloeien en het sterven overtreft met leven dat nog ongeschonden…
elze7 augustus 2009Lees meer >

Uitzichtloos

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Je ziet het leven grijs en kleurt de wereld zwart tranen die zijn opgedroogd in het diepste van je hart Al zie je alles uitzichtloos en kun je vaak niet denken dat liefde toch nog echt bestaat weet dat er ergens iemand is die het je eens zal schenken Vergeet wat er geweest is, en zet je stappen in een nieuwe morgen zie en voel de zon…
Moeke9 augustus 2009Lees meer >

EENZAME UITVAART

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Alle kleuren op ’t palet Zijn geworden een vuil grijs Grauw de winter en gekrijs Meeuwen in ontferm gebed Tevergeefs in gang gezet Want je bent al koud als ijs En het laatste eerbewijs Samen met een klein boeket Werd gebracht door een poëet Van wie ik de naam niet weet Schilder, dichter, kunstenaar Van de waanzin tekenaar Kerfde met…

Politiek van geld

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 845
De gestaalde slurven braken bulkend beton, hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon, Die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs, alsof zij slechts stuivertje wisselen alleen voor de allerlaagste prijs?…

Vulkaan

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Ik wil dromen enkel als de wolken, koel en grijs, rustig blijven hangen in mijn wenkbrauwen. Even kijk ik maar naar boven en zie daar: de liefde die ik had en liet gaan. De koffers al gepakt en een gestempeld treinkaartje in de hand. Ik wou dat ik roepen kon.…

Warm Duinlijf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
Rond lig je daar in de herfststilte Bruin grijs in je volle rust Schoonheid straal je uit Jij slokt me op in je paardenpad Koestert me in je beschutting Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries Ik treed in je wijdsheid verlicht Verwarmd openend naar je rondingen Inademend je lucht Jij laat je strelen door de lodige wolken Opduikend…
Hans Nusink8 november 2010Lees meer >

Wolkenhemel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.026
donker grijs getamponneerde wolken steken af tegen het vuile wit hier en daar wringt een winters zonnetje om het blauw in de zee te weerkaatsen wentelende golven te verlichten die af en aan rollen op het strand meegebrachte schelpen slijpen in het tij aan het natte zand wanneer zonlicht het wolkendek breekt en het water kust, schept het…
LadyLove11 november 2010Lees meer >

gedachten in de winter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
en weer gaat de storm liggen schuiven wolken voorbij het spiegelbeeld van oceanen neemt regen mee naar verder hoe zie jij wind zie je letters zie je bomen of zie je bladeren door onzichtbare handen voortgeduwd waar zal je over schrijven als de straat koud en grijs van grauwe regenwolken geen schuilplaats meer biedt als op winteravonden…

op de begraafplaats

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.147
op de begraafplaats, Het marmer is bedolven onder bladeren, Nat,goud rood en groen, Kan nog steeds niet geloven Dat je er nooit meer zal zijn De kaars is aangestoken De raampjes van de lantaarn zijn zwart Net zo zwart als de dag dat je bent gegaan En niet meer bent terug gekomen Mijn haren zijn nu grijs Jouw handen gingen door mijn donkere…
janny14 november 2010Lees meer >

in het land van ruïnes

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 548
ik wil groot zijn in het land waar ik van hou mijn eigen ingetekende maat staat pardoes wanneer ’t geluk als klevend boter uit de hemel valt het beste van het niet zijn krast de staar van mijn netvlies zoals ik ga - door een groot komkommerveld waar ik de kleinste voor het laatst bewaar overwinningen zonder zege is als het grijs tussen…
elze20 november 2010Lees meer >

Kleurrijk geschapen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
In kleuren leer je denken beginnend bij wit-zwart en langzaam via grijs en bruin ontstaat een hele regenboog in liefde kleurrijk bloeiend met mensen om je heen en warmte van omhoog.…

Een witte ochtend

gedicht
5.0 met 950 stemmen aantal keer bekeken 22.788
Een witte ochtend, eerste dooi de lucht wit-grijs, egaal gespreid en aan de lange horizon welt nu een witte zon. Geen wind, beweging of geluid. Er botten waterdruppels uit; aan iedre tak en iedre struik zijn knoppen licht.…
M. Vasalis4 december 2020Lees meer >