2410 resultaten.
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal ruimte moeten zoeken
in de kern van het bestaan;
de diepgang van de eenvoud,
immers…
Tijd als voorhang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 (Fluweel)
Wij openden 't gordijn
't Voorhang van tijd in 't verschiet
Gerealiseerde
toekomst al van toen
Uit een tijd van minder
minder, minder, steeds minder
daar wij simpelweg zijn vergeten
dat meer vaak verrijkt
Hoewel kikkerland immer uitdijt
wappert voorhang als niet te stuiten
Onbekommerd door zelfschaduw
zonder dat zij iets…
De bijslaap van mijn dromen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Vannacht droomde ik
Dat ik lag te slapen,
Terwijl ik wel beter wist,
Ik lag immers wakker
Zoals alle and're nachten -
De wolk met een beker
Warme melk met honing
Hing aanlokkelijk boven
Mijn hoofd, tot het moment
Dat zij haar intrek
Nam in de bovenkamer
Die al zo lang had
Leeggestaan, en ik besefte
Dat ik vandaag best ver…
Klaaglied
gedicht
3.5 met 15 stemmen
8.242 Ik klaag, want alles wat zo mooi begon
ging langzaamaan naar de verdoemenis,
wat immers niet meer te verbloemen is
hoewel ik soms gedaan heb wat ik kon.
Wel hebben wij elkander op het laatst
bedonderd en constant te veel gezopen,
dus dat het heel ellendig af zou lopen
lag voor de hand en heeft geen mens verbaasd.…
Knisperend ritselend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 is het uw tapijt
Weer dat verrast en zeer verblijdt
Al kan het nat zijn van uw tranen
U plengt die samen met de wolken
Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan
Straks humus, zal het blad vergaan
Jong groen zal u daarna bevolken
De levenskracht die in u schuilt
Die zie ik aan met winterogen
Ik leef als u met jaargetijden
De mens wordt immers…
voor altijd tijdelijk vandaag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 Wat haar betreft als ze ‘t me vraagt
vandaag [zie je me nog graag]
ik leef in mijn vrouw ’s ogen
azuurblauw rivieren van geestdrift
lavend in het zilte vocht
mocht ik ooit de aandrift voelen te laveren
het hart op de tocht te zetten
vertoef ik in kolkend centrum van haar iris
inktzwart immer doordrenkt
van de duistere nacht
als je ’t mij vraagt…
Wanneer ben je een dichter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Nee zoals van Gogh
eerst niet werd erkend
en hij zelf zeer beslist wist
weet ook jij diep in je hart wel degelijk
of je wel of niet een dichter bent
wij voelen en weten
wij zijn immers dichters…
wat ik niet denken kan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 op een lome
middag bundel ik
mijn trage gedachten
alledaagse
impressies wachtend
op het witte doek
buiten belijning
zonder boodschap in
immer wisselend licht
achter de kleuren
de lege plekken voor
wat ik niet denken kan
het huis mijn tweede
huid dat verdwijnt
zodra ik ontwaken zal
jij mijn betere ik
onvindbaar in een
niet…
De groef in vinyl
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 ik heb nooit
sprookjes gekend
was toch immers
een grote vent
vaak bouwde ik
met veel blokken
grote muren met een
raam om door te gluren
ik metselde compact
dat toch een kiertje
met uitzicht had op de
woelige werkelijkheid
wel had ik
mijn dromen waarin
alles een keurige
zachtheid kon tonen
zij wolkten en
dolden rond zon…
PIET en SINT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.211 ik mag niet zwart meer zijn
ach wat hebben wij samen met
de Sint gelachen
echt we hielden het voor gein
we doen het immers
voor onze kinderen
welk kind zou ons
dit willen verhinderen
het zijn zij die zelf
ooit kind waren
en er blijkbaar nu alsnog
een complex aan bewaren
of een Piet zwart is of wit
het maakt een kind niet uit…
Heb de Dieren Lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
430 hou van de dieren
door hun goed te behandelen
dan pas kan de wereld
beginnen met een schoon
nieuw pad te bewandelen
liefde voor dieren
weerkaatst immers
dubbel en dwars
terug op de mens
‘t is van een onschatbare
onvolprezen waarde
vervult onze steeds
groter groeiende nog
te weinig uitgesproken wens
tot het behouden
van een voor…
VERVAGEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 heel langzaam zullen
we elkaar verlaten
jij mij of ik jou
en toch zal ik
bij jou blijven
of jij bij mij
in gedachten
zie je daarom
gaan we elkaar
nooit echt verlaten
maar ooit ooit zullen we
toch in elkaar een beetje
meer of minder
vervagen
maar omdat nu
verlaten te noemen
nee dat is het niet
immers we zullen
elkaar nog…
Zo Lekker Warm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 de zomerzon
poedelen in het lauwe water
kastelen bouwend in het zand
waar het ooit tussen ons begon
maar dat straks weer voor later
nu op een bankje verscholen
in een winterjas
maar wat ik ondertussen
bijna weer vergeten zou
is dat de regen en de kou
weer snel verdwijnt uit de lucht
want ik bedenk me met een diepe zucht
dat ik me immers…
Zo Lang
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
569 zo lang zon en maan
op en ondergaan
zal er een dag en een nacht
blijven bestaan
zo lang ik niet weg zal gaan
voor een ander
en jij mij ook nooit
in de kou zal laten staan
omdat de pijn te erg zal zijn
voor jou maar ook voor mij
en ons allebei zal verteren
zolang zullen we
bij elkaar blijven
kan niets en niemand
ons immers deren…
Geadresseerde bombrief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Als vrijwel dagelijks het nieuws
Altijd wordt bepaald door vormen van terreur
De tijd uur-na-uur wegtikt
Met geadresseerde bombrief bij de deur
Hoe kan tijd nu werk'lijk niet janken,
terwijl onze wereld rücksichtslos
zichzelf immer en altijd zal blijven
herhalen...?…
HEMEL EN AARDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 ik heb de hemel opgeroepen
zich voor ons te bewegen
de aarde gevraagd
haar rust te behouden
de hemel om haar
hemelse zegen te geven
en de aarde slechts of
ze zich naar behoren gedraagt
beiden waren genegen
het verzoek te overwegen
om met ons mede te leven
het is immers ongevraagd
maar of ze luisteren
naar mijn smeekbeden
en of het…
Zonder enige gene
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 als zij
lachte
openden
bloemen
hun harten
kleurden dieper in
meer verwachten
als immer
stengelden zij
om licht
maar ook om
jouw gezicht
aandacht en
warme empathie
energie
zinderde van
deze interactie
in geven en nemen
zonder enige gene
bogen zij elegant
gaven zich bloot
jij bekeek
sprak hen toe
met vlaagjes wind
bloemen…
Na Ons
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
516 Belangrijk is het niet
of wij in God geloven
Vast staat immers toch
dat Eeuwigheid bestaat
Wat maakt het ook maar uit
wat mensen steeds bedenken
Want zeker is dat men bij dood
deez’ aardkloot echt verlaat
Veel verder dan de maan
is nog geen mens gekomen
En nu we met z’n allen naar
de Filistijnen gaan
Is plots het eind’ der…
Enigmatische neus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 Hoeveel verba niet meer manent,
vervlieten in het eeuwig niets
blijft voor immer
een vraag voor niemand
hooguit voer voor filologen,
gepromoveerd in het sanskriet
zich stukbijtend op raadsels
in de enigma's van Rosetta
maar ziedaar, ex nihilo
dient zich un nez aan in het Frans
herboren nazaat der Renaissance
nieuwsgierig agend…
Enigma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 Van die reis keerde hij nooit weer,
We weten dus niets meer,
Blijven onwetend van wat iets is,
Blijft nu immer ongewis.…
Overmacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
250 soms blijkt bevrijding een groot gemis
en het uiteengaan een node keuze
toch ontken ik niet als ik nu zeg
ja, dat er nog steeds die liefde is
ik stond er van harte voor open
plots werd er een pijl afgevuurd
waarvoor ik niet wegdook, immers
het was een speer op weg naar geluk;
het alleen zijn had te lang geduurd
liefde blijkt een hard gelach…
Liefdesleven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
320 Herinneringen bewaard in mijn hart,
Koester ik nog immer zeer,
Draag ik mee als een kostbare schat.…
herkauwende wolven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 Alle zintuigen werken toch
naar behoren,
zoals iedereen van wolven
verwachten zou,
maar wij blijven
hangen in herkauwen;
de oprispingen door dat gras
verrassen ons immer nog
keer op keer,
zoals de sprinkhanen
die slechts komen buurten
in de laatste ongeschoren uurtjes.…
Hij zal mij niet altijd
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
347 En al zal er een man in dit heelal
te vinden zijn,
die mijn
behoeftes en diepere verlangens
immer en overal
op de eerste plaats zet,
en ze ook nog weet te bevredigen,
dan zou ik mij daar verre van houden,
want,
- ik wil helemaal niemand beledigen
maar,
die specifieke mannen zijn niet te vertrouwen.…
De vlucht der liefde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.707 Ik koester elke vervoerende memorie
als voedsel voor een verder bestaan,
een bestaan zonder je trotse glorie
Toch zal het ooit zo zijn
maar voor mij leef je immer voort
in de hoge engelenvlucht zonder pijn
waar eeuwigheid ons immer bekoort
en verder niemand ons nog stoort,
niets nog ongehoord,
ons beider harten van de liefde doorboord
wil…
gemis
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.383 lopen naar school
ging in een rij
zo ook weer terug
dus nooit even vrij
weer naar ,te,huis
naar jouw groep
nooit spelen voor
de deur op de stoep
geen eigen plekje
om even te huilen
of zomaar even weg te schuilen
dagelijkse rituelen
waren harteloos
dat kon mij niet schelen
hechten aan mens of materiaal
was niet goed
eerder fataal
immers…
Een dagje vissen.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Ik had nogal bezwaren,
Ik weet het immer nog.
Ik had niet moeten klagen,
Want jij ging immers toch.
De hele dag maar wachten...
Steeds weer de weg afturen.
Het wachten duurde lang,
Tot in de avonduren.
En eindelijk daar kom je,
Ik slaak een diepe zucht.
Maar voor ik na kan denken,
Komt nu pas goed de klucht.…
Alles hangt onontkoombaar samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 westen
Uitbundig onderging;
Wolken die me volgden
Al weet ik niet waarom,
Misschien wel omdat de grote jongens
In het dorp mij dagelijks moesten hebben:
Schelden, jouwen, en ik begreep niet waarom -
Vijf was ik, toen de stoere helden mij
Elke dag wel "Ouwe" toeschreeuwden, pas later
Begreep ik hoe en wat:
Mijn vader was immers…
VIJFENVIJFTIG JAAR GETROUWD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 mijn voorrecht dat ik bij haar woon
Vijfenvijftig jaartjes al knuffelen we toch
en ja natuurlijk met elkander, iedere dag
Bij ons is er zeker geen plek voor oorlog
naast ernstig woont bij ons een blije lach
Heel dankbaar dat wij beiden nog leven;
wij beide zelfs nog redelijk gezond zijn;
Elkander iedere dag liefde kunnen geven
ooit komt immers…
De winter is vergangen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Naar wie zal ooit mijn monnikshart verlangen
Naar was sich liebt und neckt doch immer sart?
Ik kan me moeilijk in mijn cel verhangen
Ach, 'k zeg het enkel om u wat
te stangen
Aan pinksteren wijd ik al mijn gezangen
Als godvergeten middeleeuwse
bard
De winter is dan lang en breed vergangen…