3140 resultaten.
uit het hoofd kleuren.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 blad voor blad door elkander
liggen tijdschriftdichters
in grondde papyruszacht
geel geplooid naast blauw
woordknipsels verscheurd
welgevallen baden ze zich
in de visie van de zon
die beslist in de wind
te schrijven om de friste
in de brandende woorden
van het oranje uit
structuur in te blazen
in donkere spleten van taal
schiet…
Het regent!
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
458 Mensen lopen
gebukt,
als ware het
onder
een zwaar juk,
mensen kijken
naar de grond,
alsof er
geldbedragen liggen,
mensen lopen
gehaast,
alsof de trein van
kwart voor drie
moet worden gehaald,
mensen lopen met
een gezicht
van ouwe lappen,
alsof ze de globe
op hun nek hebben
hangen,
mensen zijn
onvriendelijk,…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zoals ze leefden zo liggen ze hier
ook begraven, dicht op elkaar, bijna
hand in hand.
Spandiensten verleent men elkaar
tot op de rand van de dood.
Blinde paarden draven erheen,
met koetsen maar zonder koetsiers.
Het is het geheim van de hemel.…
Lekker rustig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Iedereen slaapt
Duttende planten
De maan die gaapt
Sterren als diamanten
Tongen liggen stil
Monden gesnoerd
Duif in zijn til
Paden onaangeroerd
Bloemknoppen dicht
Deuren gesloten
Zorgeloos gezicht
Aangemeerde boten
Kaarsen opgebrand
Discussies onverhit
Door stilte overmand
Lekker rustig is dit….…
Weelderigheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
425 als ik in het
tintelmaanlicht luister
hoe de adem gonzend
langs je lippen verdwijnt
dan wil ik alleen maar
bijna in je kruipen
in je armen
zoveel zachter nog
dan de plukjes dons
in een hulsel van linnen
als een kat liggen spinnen
op je hartenkloppen
wat sluimerend vertoeven
tussen waken en dromen
als in een onsterfelijke zomer…
Een mooie dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De zon, de zee, en het strand,
Mensen liggen bruin te bakken.
Een verliefd stel hand in hand,
Tekent hartjes in het zand met wat takken.…
DE KRISTALLEN BOL
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.067 Mijn handen liggen op een kristallen bol
de tinteling verwart mij, beeldvormend
komen herinneringen in mij op
trillend, sidderend, ik transpireer
zuig krachten op, zie een andere weg
mijn geest verzwelgt de kristallen
brandend van verlangen, nu splijt de bol zich
duizenden glinsteringen stralen mij aan
ik beleef de fusie van de krachten…
stop licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
737 middenin de sneeuw
liggen wegen weggedrukt - nog wit
maar later vloeipapier, in ombervolle stappen
hoog reikt de populier mijn hemel in
met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme
standplaats
weggesleept in kleine emoties
verliest de grotere haar tranen; buitengaats
in dit verdriet
sinds de winterzwarte dag dat jij
mijn levenslicht…
In memoriam J. Slauerhoff
gedicht
2.2 met 4 stemmen
5.557 Als een die nooit zijn straf uitzit, hoor ik de regen
achteloos-eentonig vallen op het huis;
waar, in welke haven, heb ik zo gelegen,
liggen luisteren, reedloos, naar het zeegeruis?…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
Mijn werkelijkheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
584 Een wel haast tropische storm
raast door mijn hoofd
ik word ontworteld
van mijn dromen beroofd
als hij weer wat gaat liggen
kijk ik om mij heen en
zie de resten van wat ik eens was
zie de jongeling groen als gras
hij deed ooit een poging
zijn fantasie tot leven te wekken
nu is hij gestrand
het einde van zijn streven
in de harde werkelijkheid…
Mistroostig polderlandschap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
600 En tussen de weilanden liggen
de lege sloten.
Een dode zwaluw ligt langs de kant
van een sloot en een reiger staat
krom gebogen tussen het geknakte riet.
En de anders zo kwakende kikker zie
en hoor je nu niet.…
Er zijn mensen
gedicht
4.1 met 18 stemmen
15.622 Weer anderen liggen in elkaars armen
en denken aan de vijand,
houden soms even hun oor aan de grond.
---------------------------------------------
uit: 'Over liefde en niets anders', 1997.…
comazuipen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.573 als ik
in de late ochtend
aarzelend de ogen open
baadt de kamer
in het rauwe licht
der werkelijkheid
de zon verwarmt
de lege plaats
naast mij
in bed
op de vloer
liggen een gebroken glas
en lege flessen
als ik
verdwaasd
uit bed kruip
snij ik me
aan de scherpe scherven
van liefde
die gespeld wordt
in voltooid verleden…
ze drogen nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 ik leg mijn woorden in het gras
ze zijn met passie geschreven
ben benieuwd hoe ze opdrogen
ik zal ze nog eens moeten overlezen
pas als ik tevreden ben verstuur ik ze
ik zie je glimlach al voor me
jij bent hier dicht bij me
als je thuis komt dan liggen mijn
woorden je al op te wachten
alles wat ik nog niet had gezegd of gewoon
nog eens…
Tussenweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Daar sta je dan
ietwat verdwaasd
zonder koers of richting
je raapt de keuze op
de verkoelende duisternis
met de muizenissen
of het warme licht
vol fata morgana's
in beide werelden
liggen de stammen geveld
geteld en gemarkeerd
je draalt een wijle
bukt, legt de keuze terug
en verdampt in de omarming
van alle kruinen.…
Badvrouw in bad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 BADVROUW IN BAD
Met tengere, tedere handen
draaide zij een sigaret
stak hem aan en verlangde
naar een warm, geurend bad
waarin zij ontspannen liggen kon
zonder gevaar voor brand
door het smeulend genot
diep strelend in haar longen
Soms bracht de meid haar
een glas gevuld met cognac
spartelde met haar in het bad
droogde haar af met…
onverbolgen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 dit keer lijkt de ochtend in
thematiek verdwaald
zoek de verschillen maar eens
als die er nauwelijks zijn
waarom vertoont ruimte nooit beweging
en vertoont zij sporen van afwezigheid
altijd monotoon
alsof de ijsvlakte blijft liggen
weinig grondtonen, gevangen
in huiselijke kring
hoewel sprake van volheid en
naderende cirkelvorming…
Dat ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.087 Dat ik dat mag allemaal
die warmte, dat lijf, mijn lijf
het water, eten
alle functies
liggen, slapen
lopen, dansen
dat ik uniek
als elke bloem
dat ik muziek
kan horen
mocht geboren
baren
kijken naar mijn willen
me en de ander kan verstillen
dat ik mag geven
ja mag leven
en nog zoveel meer
dat ik daag'lijks leer…
concies
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
471 vierkant is het gedicht dat
nauw luistert in dit bos waarvan
de bomen iets
abstractachtigs hebben
ontdaan van hun hout en kleuren
steken zij kort en bondig af
tegen een witte wand als
voorbeeld van onbesproken gedrag
er liggen geen woorden voor het grijpen
de wind nam alle letters mee
het zwijgen staat nu
tussen de regels geschreven…
En route
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 als je even meeloopt
vertel ik over de weg
de meeste stenen
zijn omgedoopt,
dat is wat ik zeg
nadat ik ze heb aangeraakt
zijn ze niet meer als voorheen
wat meer versleten,
dieper naakt,
het karakter hebben ze nog wel gemeen
zo zal de kim, in de verte nabij,
geen echt wonder meer kennen
daarheen liggen ook aangetasten,
voorbij het moment…
Graf van de Onbekende Vrouw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 matrassen
voor de meisjes en de vrouwen
midden in het kamp
achter het front
waar ze levend begraven zijn
Begraven wie ze waren
Verlangend te sterven
van de pijn, weg uit de hel
van onbekende soldaten
die worden geëerd, want
wat zij doen gebeurt niet
Omdat het niet mag, dus
zullen zij de bloemen krijgen
die niet bij het kamp liggen…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
Liefde en haat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
339 Waar eens de liefde bloeide,
Heerst nu d'verterende haat,
Deze uitersten liggen zo na,
Kan toch geen toeval wezen.
Kussen en verwensingen,
Zijn een hemel van verschil,
Komen vanuit dezelfde mond,
Waar liefde en haat ontstond.…
Blijf
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
708 Niet als een muur,
maar als een hand
die niet dwingt,
alleen blijft liggen.
Wanneer de stad te veel geluid maakt
en ik mijn eigen adem verlies,
raak me dan aan
zoals stilte doet:
onopgemerkt,
maar alles verandert.
Ik hoef geen belofte.
Geen voor altijd.
Alleen jouw stem
die zegt:
“Ik ben er nog.”…
ijs
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
998 Als ik je daar zie liggen
gaat mijn hart als een gek tekeer.
Je smelt als ik je aanraak,
mijn tong streelt je telkens weer.
Je smaakt zo heerlijk zoet,
zo om in te bijten.
Zodra de ijscoman komt
weet ik wat ik als eerste doe.
Dan ga ik je halen,
jouw koelte op mijn hete lijf.…
Kleuren met woorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
899 En het licht is
zwijgzaam
rood
van de schaamte die we delen
met fantasieloze ogen
en woorden die ons
laten
liggen in
de vlakte
waar de groene liefde
uitdroogt
en niets
dan
bloedende
regenbogen
achterlaat
wanneer wachtende
momenten ons begraven
in
ons
eigen
eenzame en kleurloze
verdriet.…
Geluk en Verdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.394 Geluk en verdriet,
Die emoties liggen dicht bij elkaar,
De ene valt vaak bij de andere in het niet,
En zijn op te wekken door een enkel gebaar.
Iets kan met geluk beginnen,
Je voelt je intens gelukkig,
Maar verdriet kan dat gevoel verdringen,
Beiden kunnen zijn heftig.…
Kruisende handen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.160 Ik zal naar je luisteren
Wanneer je tot een zwijgen groeit
Ik zal naar je vliegen
Wanneer je tot een stilstand komt
Ik zal aan je denken
Wanneer je gedachten verstillen
Ik zal uit je ontstaan
Wanneer je de eenzaamheid bemint
Maar nooit zal ik aarzelen
Wanneer jij twijfelt
Aan onze kruisende handen
Ik zal naast je blijven liggen…
Gooise lusthoven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.394 daar liggen de bomen rustig
te ontwortelen, elfen namen
happen uit hun bankjes
pluchen mos streelt de ogen
neusgaten zuigen aan de loofgeur
penissen schieten uit de grond
en de eikels hebben tepeltjes
hemelse bruggen over waterpartijen
voeren naar verrukking - ik graaf
me in een stapel bladeren, stuit
op stevige wortels, laat me
nemen…