Alle inzendingen over mijn holland

2916 resultaten.

Sorteren op:

heimwee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
mijn straat, toen leeg is volgepropt met auto's de stenen die ik daar ontsteeg zijn slechts te zien op foto's mijn knieën schuren langs de stoep het doelpunt op de schoenen nog hoor ik luid mijn maatjes' roep de overwinning roemen mijn straat staat stil het spel is uit, de bal diep opgeborgen weg is de warmte die 'k ervoer het bedekte…
jan zwennes27 augustus 2017Lees meer >

De Nachtegaal

poëzie
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.478
" Een Hollandse nachtegaal verhuist bij zijn dood, Volgens de Fabelleer, met zijn ziel naar een sloot En wordt aldaar als kikker vergood; Of hij er echter nog eieren blijft leggen, Dat zou ik u niet durven zeggen. Met zijn maatgeluid Is het echter uit.…

Jongleren ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
Wat ik mijzelf te zeggen heb verneem ik pas als het op papier staat, niet altijd tot algemeen genoegen, uitgedrukt in een idee of daad. De taal als betaalmiddel is beperkt om dit verhaal te kunnen spreken, de woorden zijn wat leeg, missen het gevoel van richting en wat in de geest verdwaald, slaan bruggen te ver en te vrij vertaald,…
Pama28 februari 2013Lees meer >

dichten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Aarzelend ben ik als kind begonnen, in een wirwar van draden, door elkaar gesponnen. Net een web, maar ik heb mijn weg gevonden. Met hart en ziel schrijf ik de aaneenrijgende woorden, tot één geheel met een speciale boodschap, mijn eigen of over een landschap. Het is altijd fijn om iets te lezen, om dromend in een gedicht te kruipen.…

Een glimlach...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Een glimlach van mijn zoon en ik zie jou verschijnen. Hij weet niet wat het doet bij mij. Hoe kan hij ook, de dood liet jou verdwijnen. Dit gaat al jaren zo en echt het gaat niet weg. ’t Is steeds het onverwachte. Een pijl scheurt door mijn hart, nu ik het zeg. Ik wil jouw naam niet langer dragen. Te leven met een dode, dat is niets…
Antje26 juli 2022Lees meer >

Voor Anja

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
Ik denk, een meisje, Ik wenk, Ik bewijs je, Mijn liefde voor jou.…

TROUWDAG vergeten!?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.491
Het is vandaag mijn `trouwdag` ik ben hem niet vergeten omdat ik HEM niet kan vergeten hoe hij mij uiteindelijk ten huwelijk vroeg Het werd formeel geregistreerd partnerschap om alle familiaire gevoeligheden te omzeilen maar mijn dochter en haar moeder waren getuigen als baby nog zeer zacht wiegend in moeders buik Maar haar moeder die…

Eerste Snede

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
================== toen in de jaren vijftig het maaien, mesten en hooien eindelijk wetenschappelijk werd aangepakt via cijfermatige logica i.p.v. natte duimen bij volle maan, of grof gestoken boerenverstand bleek dat: het gras is volgroeid als temperatuur x tijd = waarde X maaien, hooien, persen, stuwen stouwen niet te droog niet…

Wild is de wind

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 334
Wild is de wind woest als een demon redeloze radeloze losgeslagen djinn brenger van verderf ondergang en dood drones en projectielen middenoosten spook ...maar ook... de andere medaillekant grenzeloos alleenheerser goddeloze potentaat met een wereldwijd ontzag inboezemend dictaat de wind die ons koel kikkerlandje door…

Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.661
"Een stad aan de overkant, met torens, poorten, daken, Walschoeiingen en aken, Wolkschaduw, zonnebrand. Wij zien van de overzij Het voegschrift in haar muren, Haar koele kleurglazuren, Haar verte en haar nabij. Hoe overtreft haar glans Haar spiegelschijn in 't water! - Straalt zo de Godsstad later Tot schijn mijn stad van thans?"…
Albert Verwey15 december 2020Lees meer >

DE DIENAAR

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.154
Zo ben ik dan de dienaar van mijn tijd geworden, Ik, die mijn eigen dienaar was; - Zo zwelt en slinkt de man bij ’t wentlen in twee oorden Om de aarde en om haar eigen as. Tezelfdertijd om bei. Ook ik, al mocht het schijnen, Dat ik slechts om mij zelf bewoog, - Al trek ik schijnbaar om mijn tijd alleen de lijnen Van een nooit af te wenden boog…
Albert Verwey10 september 2006Lees meer >

Onbetwiste Master of Suspense

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Onbetwiste Master of Suspense King, Stephen Verzint de mooist-spannende fictieverhalen, 'even- though', daardoor met sterke zenuwen zittend op bank of liggend in bed De toon voor de komende dagen is gezet…

De reuzenketel

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.247
‘Ja, wat men toch al vreemde dingen in Frankrijk heeft,’ zei stuurman Jaap, ‘Zo zag ik daar eens op een akker een raap, een echte reuzenraap. Ze was zo groot als… dat huisje, ik kon er heus niet óver zien, en om ze van het land te halen, gebruikte men een man of tien.’ -‘Wel, wel!’ sprak Teunis.’ Nu, ik reisde in Duitsland, voor mijn ambacht…

Rosà

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ze is prinsesje van de straat met liefgeschreven blauwe ogen die verzweven op haar pasjes die ze danst -steeds uit de maat op brekebeentjes die te klein nog zijn maar steeds weer opgetogen me vertellen dat ze met een huppel door het leven gaat Toe -draai maar rond nog zeven rondjes en vertel het ongewone met je springerige beentjes van…
jan haak13 februari 2009Lees meer >

Verstrikt

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
gelijk een kwal met vele tentakels omsingelt hij mij speelt hij spelletjes ongezien gumt hij mijn geheugen uit onzekerheid maakt zich meester hoe ik ook controleer vastgrijp aan wat ik net nog wist, versterkt de kwal zijn greep en raak me kwijt…

Niet meer te redden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Verdriet en pijn Waarom moet dit zo zijn Is dit je lot Een verschrikkelijke ziekte maakt je kapot De diagnose is gesteld Heel voorzichtig is het verteld Chemo om iets langer te leven Maar tenslotte ga je het toch begeven Vechten tot de laatste traan En dan moet je het leven laten gaan.…

Gewicht van een ziel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 916
Het zeker weten dat niets overblijft als alles is geweken, een stem, een woord dit lichaam bekend om zijn gebreken De hand van de ander is naar huis gegaan slaapt in een bed naast een vrouw op wie iedereen verliefd worden zou De kamer wacht op de laatste zucht als de geest in het kippenhok, waar de hennen en één haan het voorbijgaan…

Verrassend nieuws

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Op een mooie pinksterdag komt ze stralend thuis, wat ik in haar ogen lees als zij ons iets te zeggen heeft brengt vreugde in ons huis. Kind wat ben ik blij dat na het wachten nu je hoop echt leven mag, ‘t is de mooiste pinksterdag huil ik met een lach. Dan laat zij de foto zien, golven grijzig wit tonen ons een stippellijn, contouren…

In vijf minuten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
In vijf minuten ga ik Met mijn ogen dicht De vroegste episode van Mijn leven door - Herbeleef ik tot in Het miniemste detail Alles dat mij in de Eerste vijf jaren van Mijn leven overkwam; Vijf minuten lang ben ik Dat kleine bange kind dat In verwondering om zich heen kijkt En op zijn ouders na niemand heeft Om bij te horen…

Branden als een rots

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Jaag bliksem door mijn donder. Geef trappen onder mijn hol. Laat me zoeken naar een wonder. Bewonder zo mijn losse bol. Verpulver laffe angsten. Maak dood die valse God. Verbied misplaatste trots. Bied moed als hoogste bod. Leer liefhebben, geef genot. Laat me branden als een rots.…

Het lukt even niet

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
ik zie het water golven het maanlicht verlicht een schilderij van troost bij het verdriet ik zou iets kunnen willen schrijven maar, het lukt even niet misschien later ik kan geen zinnen verzinnen, woorden die er nog niet zijn - thans kraait weer de haan begroet deze morgen de aarde houdt haar mooiheid niet verborgen ze…
Hilly Nicolay15 november 2014Lees meer >

Aan 't engeltje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
Ik lig op bed Ik huil, ik lach Nu al voor 't vierde uur op rij En ik denk aan haar Aan hoe ik haar wangen streel Aan hoe ik haar lippen kus Aan hoe ik haar beide handen stevig omarm met de mijne Hoe ik haar nooit meer zou laten gaan…

Ik, de zon

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 697
Ik leef Ik huil , ik lach Ik schijn Ik zeg de zon straks weer gedag Draaiend om mijn eigen as Draai ik om haar heen Dynamisch als een waterpas Beschijn ik haar horizon alleen…

Poppen ogen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Bij de term " gebroken ogen" denk ik altijd weer terug aan jou, we liepen samen ik droeg je, door de regen, zon maar ook de kou. Ik hield je vast, alsof we nooit gescheiden konden worden van elkaar en toch: gebeurde waar ik bang voor was, je ontglipte me zomaar! Daar lag je op straat, je kopje in elkaar, je ogen stonden scheef en ik huilde…
Johanna1 augustus 2015Lees meer >

Zij huist in laaghangende wolken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels en belt ze…
LadyLove18 augustus 2020Lees meer >

Zwart wit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
www.metronieuws.nl/node/856683 Rijstvelden in Soekaboemi, regendruppels in Camellia thee.. zwarte thee, zwarte ogen, zwarte tranen, Indische wortel en peroxyde, zo wit kan zwart zijn. Haat uit verdriet, zo wit kan zwart zijn.. Gevang in opperst gevang,niets kan schelen. Tarantella en hoeden, mannen in het zwart.. Minder,minder, niets…
Heleen4 december 2015Lees meer >

Gele planeet

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 611
in deze mystieke hemel fijnbesnaard met slierten van nevel in gele kleuren kan je waterdampen snuiven van geniale zoete geuren en zie je feeën en elfen spelen met de kaart. ook kinderen en een jonge bejaarde soldaat, dansen en sjansen er altijd onvervaard ergens op die gele plaats... ongeëvenaard, daar waar dag en nacht, zelfs nog niet bestaat…

Dankbaar

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
jij mooie man jij wijze man die het cement vormde tussen dat, wat toen nog in het verschiet lag maar waar ik nu dankzij jou de vruchten van pluk door jouw rotsvaste geloof in verbinden ben ik nog iedere dag dankbaar dat jij mijn vriend bent…
LadyLove9 augustus 2016Lees meer >

Op je sterfdag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Het is vandaag een extra blauwe hemel die naar ons lacht het ontbreekt jou hemels niet aan idealen en kracht Met liefde zijn jouw ogen in blikken op velen gericht verlegen verlevendig ik die beelden in een gedicht. Ja soms zijn er wolken die op oneven dagen breken vorst sneeuw ijzel of regen door gevoel willen kweken. Zonder ideeën of echt…

Met vallen en opstaan...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Wanneer een waterdruppel valt, valt een oceaan. Wanneer oceanen verdampen, verschijnen wolken. Wanneer wolken bevriezen, vallen unieke ijskristallen. Zoals ook unieke mensen bestaan. Vallen, opstaan en verdampen.…