1080 resultaten.
Zeven dagen zonder jou..
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
867 Zeven hele dagen zonder jou,
mijn hart schiet nou al in de rouw.
Moet ik me er tegen verzetten,
of moet ik mijn hartje stilzetten?
Zeven dagen zonder enig teken,
gaat dit mij opbreken?
Een paar mooie dagen gingen snel voorbij,
maar jouw vertrek kwam zo snel dichterbij.…
Mijn moeder
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.601 O daar ligt blijdschap in die rouw.
Mijn moeder was heilig, en rein, en zoet.
Als de melk van haar borst...
O mijn moeder was goed!
En schoon, schoon oud! Niet één groef in haar wang,
Haar ogen al ziel en haar woorden al zang!
Gij hoordet, gij zaagt haar, en vroeg, mijn vriend:
Ach, jongen waar hebt ge zo'n moeder verdiend!…
Pakistan rouwt...
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.426 tranen vloeien over de brokken steen
Een hulpverlener graaft een kindje los
gestikt in het puin..zó oneerlijk en gemeen
Langzaam gaat de zon onder over Pakistan
Niets herinnert zich meer aan dit prachtige land
Een nachtmerrie welke niemand begrijpen kan
Verwoest zijn de steden en levens onder puin en zand
De dagen glijden voorbij
Mensen rouwen…
onlangs gehoord
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
2.558 taal
worden luidkeels gewet
de toon gezet met hoon
en smaad aan afwezige leiders
het globalisme bestaat zeker
het accent wordt elders gelegd
niet aan de top, dat spreekt
elkeen steeds weer tegen
het is de nacht van de powesie
in een huis dat is gekraakt
na de lange strijdvolle jaren
voor onteerde vrouwenmaagden
die nu ontvoogd verder rouwen…
De onbekende vrouw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
4.691 Nu dool ik langs de wegen,
Het hart met stille pijn doorregen,
Omdat 'k niet weet, waarom ze m'aangekeken
Heeft en waarom deze onbekende vrouw
Zoveel rouw
In mij heeft nagelaten.…
dodenoffers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 pauwenstaartveer getroffen
lijk van bezoedelde maarschalk
in rusteloze zee geworpen
griffioen krijst sleutelformule
naar resterend leger ter wraking
van dodenoffers
sleutelformule verlamt schatbewaarder
over 1000 jaar dodenoffers verzameld
geparafraseerd door purperen vaandels
met roze randen geborduurd met lotusbloemen
ter opluistering van openbare rouw…
De vulkanen
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.457 Als donkere onverganklijkheden
Van stilte, als werelden van rouw
Tussen het uitgestrekte blauw
Des hemels en het land beneden,
Als onweerstaanbaren, die tot
Het eeuwige zich intocht banen
Vanuit het schamele aardse lot,
Staan boven Java de vulkanen
De regen ruist
en ritselt om hun zijden,
De schemer huist
Om hun gestalten heen,
Boven het…
- Nocturne van mijn hart -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
554 Gelijk de Nocturne zingt het hart,
drijft allerheiligst bij windstil weer
de rouw in mijn gezicht, zij is eeuwenoud..
en fluisterd met heerlijke frisse klanken,
als een dromerig en romantisch muziekstuk,
blaast elke noot zacht door mijn haren, de koele avondwind..…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde nu haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat
tezamen droegen zij statig de last
Imitatietreurnis op het kille gelaat
Morgen wéér één, stond wel vast
De stokoude uil kraste op zijn tak
alsof hij nog snel wat zeggen wou
Hij vrat een muis op de vuilnisbak
ook hij miste elke vorm van rouw…
DAKLOOS
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
645 hart
die thans bijna mijn innerlijk bereikt
De nacht is stil, de nacht is ijskoud
een huivering schiet ijlings over mij
Het koude koud maakt mij benauwd
als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij
De nacht is stil, de nacht is zo ledig
onder donkere wolken uit het grauw
Het is doodstil, nochtans niet vredig
’t lijkt op mij, van binnen vol rouw…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 Weggegleden was ze in het moeras
elk voelde zo haar wanhoop weer
Vier dragers schreden in de maat
statig droegen zij tezamen de last
Imitatietreurnis op het kille gelaat
Morgen weer één, dàt stond vast
De stokoude uil kraste op zijn tak
alsof hij nog snel wat zeggen wou
Hij vrat een muis op de vuilnisbak
ook hij miste elke vorm van rouw…
Verlaten
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.171 'k Zit hier alleen, het hart vol rouw,
Te denken.
Ik zocht naar liefde en vond bedrog.
Wat heil kan mij het leven nog
Wel schenken?
Het leed versmoren in de wijn,
't Gedacht verstompen, dronken zijn,
Kan 't baten?
De drank bereidt ons niets dan gal,
En morgen vond ik mij weeral
Verlaten.
Geen liefde meer, geen hope meer.…
Pijnbomen Pijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
717 onder het grijsgroenige dak
van het pijnbomen bos achter de duinen
schreien bottige takken
hoekig omhoog tot in
kokende
broccoli kruinen
ze rouwen om al de gevallen naalden
alsof ze gemeenschappelijk
faalden
maar de hoog daar verborgen cigalen
herhalen
en herhalen
hun verhalen
van 't echte, verdróngen leed
hectaren…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 averij, veilig ons huwelijksbootje
met kinderen, klein- en achterkleinkinderen;
euforie heeft plaats gemaakt
voor rijpheid en het besef
écht bij elkaar te horen
de vlammetjes
van onze oude levenskaars
flakkeren soms verontrustend snel,
terwijl wij weten dat ze eerdaags zeker
en voor elkaar en derden toch nog onverwacht,
voorgoed en diepe rouw…
Nacht van bloed en tranen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 kalasjnikovs als vuurwerk voort
wordt over de wereld d' angstkreet gehoord
wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht
of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht
wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde
waar haat plots harten tot in het diepste griefde
kunnen zij nog aan de ware vrede bouwen
terwijl mensen om dierbare geliefden rouwen…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 een mager onderscheid, een te lange
mantel aangevreten in sleet van jaren
het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder
de vrije geest in lijf ergens opgehaald
tussen geboorte en de zelf gekozen dood
misschien zichzelf als kracht geneest in
daarover niet lang te rouwen…
Herdenking Oorlogstijd en vrijheid in Coronatijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Marc Rutte van
Nederland
Samen gaan ze ook in gesprek
Met studenten over vrijheid
Laat vooral de jeugdige studenten
Het hen maar heel moeilijk maken
‘Muttie Angela und sohn Marc’
Maar vanavond eerst herdenken
De doden van Nederland en Duitsland
Want ook de meeste Duitsers deugden
Net als de Nederlanders zonder verzet
Verenigd in rouw…
Jaren van lood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
684 Samara haar kinderlippen rood
In een andere droom in dezelfde
nacht stampen laarzen
op vermorzelde dromen
in de aardedonkere nacht
Nachten van duizend tranen
rijgen zich aaneen tot jaren
van lood waarin naamloze
doden in kuilen verdwijnen
Waarin oren als schimmels
op muren groeien waarin
de zoemende trommel en de
zoete luit rouwen…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Rouw niet om het feit dat je te veel voelt.
Dat de wreedheid van de mens in je aderen brandt.
Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
ZOEKTOCHT
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 Ik heb je gezocht
in de supermarkt
bij de bakker
in de ruggen van mensen
mijn roep tevergeefs
nu in stilte gedompeld
ronddolend in een
verstard geraakt lijf
in fluisteringen
je naam gespeld
alsmaar en alsmaar
tot ketting geweven
ik heb je gezocht
in het parkje om de hoek
bij de slager en in
het verhaal van een boek
en ik zoek…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Nog duizend stappen te gaan naar de oever van de rivier.
Ik loop rustig want ik heb geen haast.
Het hart klopt door, ook zonder elkaar.
Volwassen kinderen van het leven.
Niets kan eeuwig duren.
Ook deze rivier ontkomt er niet aan.
Ik maak mijn handen los,
Ook al kost het mij moeite.
Het is beter om de stilte te laten stromen.
Zonder…
Als de nacht schimt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Soms loopt hij met de nacht mee
over verstilde stenen straten
langs rijtjeshuizen
waar het duister onbeschaamd
aan vensters gaapt
een lantaarnpaal buigt
schamel schijnsel
houdt zijn schaduw even vast
vanuit de verte krast een uil
verbaast de stilte
klinkers klagen slepende
alsof ze weten dat haar lach
niet licht te dragen is
slechts…
Vaarwel en Welkom Vriend
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
3.273 In een zwart omrande rouw-advertentie
treft jouw naam me als 'n mokerslag
zoek in de tekst stof tot twijfel
die er niet is, je bent dood m'n vrind.
Gevoel sterker dan 't verstand maakt dat
ik me weer in onze studietijd bevind.…
11 September..
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 De wereld veranderde in één grote schaduw van rouw..
Iedereen vol angst en verdriet..
We zagen zelfs beelden van springende mensen vanaf dat gebouw..
Alle mensen die hun omgekomen bekende moeten missen..
Zij moeten verder met hun leven..
Vol met hindernissen...
Ik herinner me een interview op tv met een kleine meid..…
Jan Wolkers bedankt
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.567 en van eenieder van alle tijden zijn
Je beeldde eerlijkheid en spontaneïteit
voor ons samenzijn met alles om ons heen
overtuigend om geen dag te kunnen missen
Dat we ons leven vanaf moeders schoot
hoe ook getekend door gebroken spiegels
die wij zoals jij nooit mogen ontkennen
door liefde kunnen zoenen met de dood
Jan treurig en in rouw…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 en hoe zijn uiterlijk schijn
gevangen in mijn ogen
duidt op het onzichtbare alles
onbeschrijfbaar maar
zo helder naar binnen gericht
*
wat enkel de verschijning siert
is de neergelaten krans
met het gestorven hout
het laat mij
de wens aanschouwen
dat deze gestalte
op weg is,
het loslaten viert,
zonder om verlies te rouwen…
de boodschap
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
989 Rouw om het verlies maar voel je ook rijk.
Je opende deuren, een wereld in mij
Liet zien dat de liefde toch nog bestaat.
Een wereld ging open zo mooi en zo fijn
Ik zal je er eeuwig dankbaar voor zijn.…
Rouwzang om Libanon
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
979 Rood in de morgen van rouw
de lavende wateren
van de Letani,
waar ik de schoonheid mocht zien
van mijn bruid:
de vredige lijn van je hals,
je borsten, als jonge gazellen
ooit,
versgedolven terpen geworden
op de graven van de hoop.…
Auschwitz.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Al haar leerlingen vonden
op gruwelijke wijze de dood
ze was in diepe rouw.
En zij, zij had geen kracht meer
ze was emotioneel kapot.
Al wat ze had was afgenomen
zelfs dat beetje zelfrespect
wat ze had als vrouw
was uit haar hart gelekt.
Want 'gisteren' zocht zij,
naar wat kool in het natte zand
ze had niets gevonden.…