977 resultaten.
Blind vertrouwen...
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.768 geur van je lichaam is nu zo dichtbij
Je warme adem plaagt,je mond kust
Behendig strelen je vingers als kwasten
op een schildersdoek de oase van lust
Mijn ogen openen zich als de sjawl wordt afgedaan
Aanschouwen je prachtige verschijning in het licht
Langzaam beginnen we ons liefdesspel
in een urenlang vrijen met een samensmeltend uitzicht…
Gedroomde dagen
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
895 valt
en de nacht jou insluit
omringd door enkel water,
gevangen, alleen
in een herberg voor
dichters en dromers
vraag mij....of ik wil blijven
en ik zal voor jou schrijven
onbeschreven boeken vol
zeeen van gedachten en
verdronken woorden
komen boven drijven
in magisch eiland-licht
en ik schilder voor jou
een betoverend uitzicht…
(n)ergens thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 zij de weg naar het licht vinden zal
zoals de satellieten in het heelal
wetend dat hij blijft komen
steeds opnieuw voor meer
met het gat in zijn handen
die op haar deur blijven slaan
eens weet en ziet zij haar kans
zal zij met haar bange kinderen
niet hier meer hoeven wachten
maar weg in veilige haven zijn
al lijkt het zonder uitzicht…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 bloed
van het late licht
dat met mij voorgoed
ondergaat en rust
aan een ruisende kust
ik zie zilte zonnen
de klamwarme kust
kleurrijker kussen
en omfloerst in wolken
Iris onderdompelen
ik onderga bewust
het verschil tussen
hopen en weten
in veelvoudige schittering
bij het ondergaan
jouw stralende ogen
zien op mij uit
als ze uitzicht…
Achilles & Odysseus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 gezegd
in een schijnbaar onbewaakt moment,
ontsnapt aan 't oog van grootdichter Homerus
slopen zij, Odysseus en Achilles,
langs Trojes onbewaakte vestingmuren
om te ontdekken dat er niemand was
"Zeg vriend, wraakzuchtig mokkende Achilles,
waar haal je toch die euvele moed vandaan
om samen met je strijdmakker Odysseus
naar 't uitzicht…
Jouw ouders zijn de mijne niet..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Met uitzicht op overlijden
gaan ze ruhrren, bijna rellen
over hun relatie met hun ouders
de kinderen nu volwassenen als
ouders, grootouders met hun verwekkers
‘oh wat hadden ze een goede of slechte band’
maar ik zeg als broer Jan Jacob
van en tegen mijn 2 broers, 5 zussen (1 is dood)
“jouw ouders zijn de mijne niet”
ik heb mijn ouders…
Het pad van gruis
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
459 de dynamo van mijn dynamiek
kraakt roestig, als het ware
mijn hand kent nu slechts een wiek
het is verwachten, hopen op baren
ik droom doorgaans over mijn gesloten huis
en lig genageld dan wel verstijfd
vechtend tegen wederstandelijk geruis
waarin ik machteloos ben ingelijfd
als ik dan, opnieuw en opnieuw ontwaak
en donkerte uitzicht…
Morgenlicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
484 De ochtendlucht als ongelofelijk roze achtergrond waar
ik mooi uitzicht heb op de geparkeerde plezierboten en zeilers
Boven rustig voortkabbelende water maken enige vleugels vloeiende
lijnen en markeringen in een opklarende hemel, een nieuwe dag is geboren.…
Gen z future
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Gen Z draagt onze toekomst met zich mee
en helpt ons en hun voorland uit te rollen
een pfas laagje over moes en gaarde
een teflon wegdek over moeder aarde
duurzaam plaveisel, afbraak zonder mollen
Hoog hoger hoogst, dieper kun je niet vallen
uit wolkenkrabbers uitzicht in de mist
fly-overs op fifth avenue zijn booming
die trendsetters gaan…
BEN IK VAN DUITSEN BLOED!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 Godsdienst werd niet overgeslagen
en de Katholieke Koningin mag belijden
ook de rest van de familie met Mevrouw
van Vollenhove als diep triestepunt
die dubbele armbreuk doet zo afbreuk
aan de actieve sportieve miepie Margriet
sport en spel en vooral selfies te over
met een Beatrix-glimlach van formaat
na hun overnachting in Hotel Ruim Uitzicht…
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 God kust deze stilte, hij beroerd mijn uitzichten..…
Reality soap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
291 Ik ga hier in het openstaande
raam
met uitzicht op het leeuwendeel der woorden
voor 't grootste deel verspreid
in dichtakkoorden
niet al bij voorbaat tonen
hoe de as
de wielen draaiend in beweging zet
de crux waar het om draait
de quintessence
de kern, met op het eind pas
de conclusie
die geef ik niet voor niets prijs
aan de wind…
lente
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.199 besneeuwde toppen van bekende
alpenreuzen kan ontdekken
achter me doet roodborstman
zijn uiterste best om zijn buurman
te overtuigen dat het pas verschenen
vrouwtje toch echt voor hem bestemd is
een kever doet verwoede pogingen
om een grasspriet te beklimmen, maar
éénmaal op het hoogste punt gekomen
schrikt hij van het overweldigende uitzicht…
De Mooiste Plek
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.235 In jouw bossen wil ik mij laten verdwalen
Oneindig dwalen en één worden met jou
Mij laten verrassen door alle geheimen
De late avondzon en de ochtenddauw
Ik wil genieten van jouw jaargetijden
Het uitzicht en alles daaromheen
Jouw warmte en kou voelen
Elke boom ontdekken, en elke steen
Alles wat jij houdt verborgen
In het diepe bos van jouw…
De plek (prozagedicht)
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.513 Rustplaats aan de Noordzee, aan de voet van de duin met
uitzicht over de ree, waar ik word verstrooid over ‘t strand,
verenigd met water en land; liggend in het zand tegen de
oude boom om te slapen binnen in een ultieme droom,
beschermd door de nacht, nieuwsgierig naar wat me wacht,
moment van rust en vrede, dankbaar dat ik het leven leefde…
Moppers ( proza)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
785 je zult maar na jarenlange trouwe dienst
door weer en wind
je baan verliezen
alles wat je opgebouwd hebt
komt op de tocht te staan
je toekomst ook
vaak is er een koophuis
of zijn er studerende kinderen
leningen die afgelost moeten worden
je pensioen
kortom alles komt op zijn kop te staan
geen uitzicht of toezegging
op, of voor een andere…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Om een hart met uitzicht te bewonen,
waarin zuurstofrijk bloed de kamers geneest
en blijven vullen, het meest naar eigen bestwil
te luchten met een onbezwaard geweten,
onbevreesd me van het juk te ontdoen
van spiegelbeelden die niet smelten
wilden, daarvan geniet ik nog het meest.…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Door ‘t vuil, beslagen vensterglas
waarachter die spin zijn web spon
Toen de uitspraak geklonken had
scheen ‘t vooruitzicht kil en koud
Buien wachtte nooit ‘t rechte pad
na elk ontslag opnieuw in de fout
Toen de stilte al lang normaal was
scheen het eenzaam, somber licht
In ‘t dikwijls geledigde borrelglas
over zijn toekomst zonder uitzicht…
De familie Piggelmee - tweede verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Bij deze slechte voor uitzichten heerst
er slechts koude drukte in het kabouter-
huis; zal de koffiepot minder vaak boven
het vuurtje pruttelen; is het ook met de smaak
van de Dwergenmans-thee minder pluis.…
In het dier
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.078 Ik klim in de boom voor het uitzicht
een hert komt naderbij om ons te warmen.
We spreken hem toe over de stad, buiten de greep van de bladeren.
De ogen van het dier openen zich in een weg naar elders
we lopen naar binnen het is warm en behaaglijk en zoveel instinct.…
Waar de sterren van liefde bloeien
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
796 Wij die allen om Zijn liefde mogen vragen
en vervuld worden van het hemelse licht
dat ons door ’t duister verder blijft dragen
tot waar d’ aarde krijgt een hoopvol uitzicht .…
De wereld vanuit een luchtballon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
628 Hoe uitdagend het is om vanuit de lucht het
glooiend landschap waar te nemen als een lappendeken
met allerlei speelse kleuren en lijnen van waar het einde nog niet is
geschreven of gesproken daar het uitzicht me ook doet denken aan een Mondriaan.…
Wisch toe borch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
597 Pal tegenover de Sint Joris
de draak met luide klokkengalm
sloegen wij ons tabernakel
op en woonden er een wijl
de torenspits benam het uitzicht
half, maar wel de ganse dag
van opkomst tot zonsondergang
de bronzen slag tot middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen
sliepen, stierf de laatste klank
weg na het middernachtelijk uur
en…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 ze losten
al gaande op verdwenen
in totale defragmentatie
zonder sporen
angst was op de mismaakte
aangetast gezichten al niet
meer als menselijk
te herkennen de leefomgeving
begon ook zich van de
specifiek menselijke aankleding
te ontdoen. alsof de ziel uit de
menselijke bewoning werd gesloopt
ramen en muren verbrokkelden
gaven uitzicht…
Ik wil, nu nog straatjutter, straks de strandjutter van Nederland zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
301 daar woont mijn dochter Giulia
met een prachtig uitzicht op het strand
en op het oude land van Noord Holland
daar dus samen met haar jutten hand in hand…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 Het huisje prijkt,
-een omgebouwde schuur in alle eerlijkheid
aan de strandkant van een idyllische wijk,
-met uitzicht op een binnenplaats.
Maar dat is wel het laatste waar
de welopgevoede,
de uitvreter,
én de prinses der paarden,
-niet te vergeten,
zich druk om maken.…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 In een doolhof van gedachten
Wanhopig zoekend dat wat is
Teruggetrokken uit het heden
Zijn geest is zijn gevangenis
Onderhuids kolken emoties
Als een ondergrondse stroom
Duizend tranen opgesloten
Stormvloed in een boze droom
Zoektocht naar een nieuw verleden
Twijfelend in niemandsland
Zonder uitzicht op een leven
Na de vloed opnieuw gestrand…
Bevriezen mijn Ogen
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.057 cocon van pijn
Niemand kan voelen wat er in mij gebeurt
Mijn ziel gekwetst elk vertrouwen gebroken
Alle vreugde wreed uit mijn hart gescheurd
Soms zijn er wegen die je moet bewandelen
Dwalend in een soort onbegaanbaar gebied
Waar liefde je niet meer de weg kan wijzen
Alles wat je koesterde je achteloos achterliet
Ik verlang naar een uitzicht…
Ik praat alleen toch maar met God?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.279 angst verdwijnt uit mij
Het lijkt een soort berusting
Ben jij nog steeds aan mijn zij
Wat is dat toch voor groen ding
Ik voel mijn lichaam gloeien
Kun jij mij niet gauw afkoelen
Zou het kerstgevoel in mij bloeien
Wie zitten er toch op die stoelen
Wat is dat voor groot mooi licht
Daar aan de rand van mijn bed
Hebben jullie ook zo'n uitzicht…
Vitalistisch
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.026 De werkzame jaren
verspreiden zich over vele gladde paden, dierbare plekken
en gedroomde uitzichten. De tranen hebben nieuwe appelbomen
voortgebracht, kleiner dan een museum met Van Gogh. Bonjour
akelig stationnetje in de klotenkou! Dag psychotische
stinkkippen in veel te benauwde hokken! Dag lieve, wilde
varkens, die ik sporadisch zie!…