14162 resultaten.
Op de dood van Leentje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.430 [een uur na hare geboorte, met hare moeder overleden]
Leentje, ontwaakt van ’t lange slapen,
Wierp een blikje om zich heen,
Zag, dat hier niets was te rapen
Dan ellende en droef geween.
Leentje sloot haar schuldloze ogen;
’t Sterven was voor haar gewin,
Ze is toen juichende gevlogen,
Moeder na, ten hemel in.…
Bezig met de dood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.682 Zij die twee gezonde
Kind'ren het levenslicht
Liet zien en ze in liefde
Heeft grootgebracht moet
Nu de dood haar langzaam
In bezit neemt constateren
Dat alleen de dochter nog
Om haar geeft - haar zoon
Heeft al vijf jaar niet
Meer van zich laten horen
En hoe dierbaar de kind'ren
Voor haar zijn blijkt wel
Als ze na uren diepe…
Dode hoek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Is er dan geen leven
in die dode hoek
buiten ons gezichtsveld
aan andere zijde
van de horizon
is er geen beweging meer
in een ziel
die afgestompt
gebrainspoeld is
geplaatst in de dode hoek
waar is het gevoel
dat leeft
buiten de dode hoek
laat zien
wat is over de horizon.…
Mijn hart is dood...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.292 Mijn hart is dood! – Wie zal het begraven?
Wie zal het kisten? – Mijn hart is dood!
Vaak schroeide ‘t van dorst, en géen kwam ‘t laven;
de honger verteerde ‘t, geen schafte brood…
Mijn hart is dood! Wie zal het begraven?
Wie zal het kisten? – Mijn hart is dood.
Mijn hart is dood… !…
Tot in den dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 wij zijn waar gedachten gaan
verankerd in brandend koudvuur
wij weten wanneer de klokken slaan
op de waarheid van het nederige uur
bedenk, niet alles is goed of kwaad
maar laat onze stilte nooit bederven
en nog een welgemeende raad
laat ons geen vroege dood sterven…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 licht in een ontwakend oog
heeft mijn diepste dromen doen smoren
schurkt zich tegen harde muren
op de drempel van het ochtendgloren
door mijn verrijzenis uit de prehistorie
heb ik een gedachtefossiel in steen gevangen
deze tussen tengere vingers
met zelfverkozen tederheid omhangen
de nacht heb ik met tijdlijnen verward
zodat ten halve keren…
Dode vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 Lange tijd hield jij een spiegel
voor mijn ratio, die zich beperkte
tot mijn binnenste, ik fleurde op
verwijderde mezelf uit jouw boek
mijn verleden, en jouw bladzijde
totdat de leesvijver bevroren was
en nu je dood bent
werpt een schaduw zich
over de alfabetische rivier
die meandert
over alle bladzijden
van het onzichtbare levensboek…
DODEN ZWIJGEN NIET!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.509 Ik leg wel mooie bloemen op je graf
en kom ook regelmatig bij je zitten
Ik kom niet om je te begraven:
"Wat een vrienden heb jij zeg, nu je dood bent
wat een verdriet, geween, nu je dood bent
wat een gedoe, geduw, getrek, nu je dood bent"
Daar hielden wij niet van
wij hielden van elkaar
maatjes van elkaar
naasten van elkaar
Ik kom…
De dood is verbleekt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 wind
zijn de letters verdwenen
de dood is verbleekt omdat
zon al die tijd heeft geschenen…
Textiel van de dood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
566 de dood
kringloopwinkel waardig.…
Van het leven en de dood
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 Leven
een hard gelag
soms ook
een lach
Dood
mijn beste vriend
draagbaar.…
Dood in de kop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Waar het leven
Niet meer woont,
De dood niet
Langer wacht
Maar nu al
Is komen wonen
In wat mijn brein
Schijnt te zijn,
Terwijl het lichaam
Zo op het oog doorgaat
Met leven, nog,
Worden graven
Opengebroken
En vind ik de
Dood die uit het
Leven is opgestaan,
Is het alleen de dood
Nog die leeft…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel onzinnig
Lawaai -
Maar nu jij er niet
Meer bent is het hier
Oorverdovend stil rondom,
Jij bent immers stiller
In de dood…
Dor en doods.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 Ik zet 'r buiten
op mijn terras
en knip de blaadjes,
als ze dood zijn, er af.
Een zonnestraaltje,
een lichte regen.
't Is dor en doods
en het valt bitter tegen.
Ze hangt slap in de vensterbank in het zonlicht.
Ik weet dat ze haar blaadjes niet meer opricht.…
vroeger was de dood...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
515 vroeger was de dood
een schim aan de horizon
die mij niet op stang kon jagen
later toen hij zich vaker deed gelden
kwam ook de reuk van angst
de geur van het verval en het berusten
in weerom een sterfgeval
vroeger was de dood voor mij
iets van vroeger doch vandaag
steeds meer van nu...…
TROUWE DOOD
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Trouwe, grauwe dood,
schaduw van het leven,
die 'k purperzacht zie beven
om zonnegoud en rood.
Gij legt om vurige lijnen
een donkerkoel gevloei;
gij zijt de vrucht van elke bloei,
de kroon der pijnen.
Zacht voel ik u als nacht,
als aarde die zal dekken,
een moeder die me in sluimer lacht
en niet mag wekken.…
Dood de tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 Dood de tijd.
Hoe? Ervaar met al je zintuigen!
Wanneer? Nu!
Wie kunnen dat? Levenskunstenaars!…
Dode knuffels,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
614 Kinderen wachten eenzaam tussen wier en stenen
door ziedende hemelvrachten puin en water
rusten dode knuffels aan hun schenen waar de
levenden halsstarrig beschutting zoeken en moeders
radeloos naar geliefden die zijn verdwenen en geteld
het naakte licht slaat dreunend om zich heen.…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
Een voorkombare dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 Kijk terug op
Leegte die mijn
Leven heet
En ontwaar louter
Rotspunten en
Onmeetbaar diepe
Spleten waarin al
Dat leefde moeiteloos
Verdween
En constateer
Dat ik nooit
Bestaan heb…
Aan een dood paard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Van huid en haar
Ontdaan, voorgoed
Geveld, staart
Die roemloos in
Een buitenbak
Verdwijnt - lucht
Die zinloos aankomt
Nog in dode longen
Leven dat voorbij
Ging aan de kern
Die geen liefde
Was, doch louter
Aanhankelijkheid
Die voor geld
Gemakkelijk werd ingeruild…
over leven en dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.795 kwou dat ik een dichter was
dan bestonden mijn gedichten ook nog na
mijn dood en werd ik nog gelezen
nu ga ik gewoon dood
maar nu nog niet
maar het longetje waarschuwt mij
zo moet het dus niet
vandaag schijnt de zon
het lijkt wel alsof ik een zondagsgevoel heb
het is fijn te leven
en de dood is nog ver weg
wat mij rest is een gedicht…
Samen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Een echtpaar, aan het einde van hun leven:
"Als we straks gaan, dan gaan we tegelijk.
Wat nodig is ligt binnen handbereik,
Ons zelfgekozen sterven duurt maar even."
Één auto, één crematie en één steen,
Niet velen gingen zo voordelig heen.…
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…
De dood van een lynx
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
849 Vannacht heb ik een kat gewurgd.
Een wilde kat, een lynx.
Zijn oerkracht vocht tegen de mijne.
De verliezer is doodgegaan.
De winnaar heeft gewonnen.
Verslagen ontwaak ik,
zwetend tussen droom en daad.
En een illusie armer.…
Aangekondigde dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Gabriel García Márquez; 6 maart 1927 - 17 april 2014
Vrij naar en uit: Kroniek van een aangekondigde dood; 1981…
Dood door onschuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 vernederd,
Bespot en beschimpt
Eerst alleen met woorden,
Daarna wordt ook je lichaam
Door hen niet meer ontzien -
Pijn lijd je, littekens
In je huid en in je ziel
Tot je dit niet meer wil
En zelf een eind maakt aan
Het leven dat je ooit
Als geschenk ten deel viel -
Boven word je bij aankomst
Omarmd door Hem die net als jij
Dood…
Ode aan de Dood
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.736 Vorst der verschrikking! vol van bekommernis
Ziet gij me treuren; daar ge mijne egâ, rooft;
Haar wegvoert uit mijn liefdes armen,
En ze laat leven in 't bevend harte.
Doch niet meer bevend!.... 'k voel hare onsterflijkheid;
Daar zij me toeroept: scheld deze slaaf toch niet!
Hij paste slechts op Gods bevelen,
Toen hij de kerker mij…
Op de dood van mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.257 Nu ik je zoveel mis
kan ik beter zwijgen
en zal het papier alleen
betraande letters krijgen.…
Over dood zonde.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
541 We werden geïndoctrineerd
Hadden het niet zo in de gaten.
De bewaakster die de ogen sloot
We werden in de steek gelaten.
Wie kwam toch op dat idee
Wie heeft dat uitgevonden?
Want doe je een doodzonde elke dag
Is het toch een dagelijkse zonde!…