1581 resultaten.
relatieve Quanti (reprise)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
571 de machtige Regennacht
is één groot Zwart Gat
waarin ‘t Zijn wellicht
de Singulariteit omvat
’t ultieme Middelpunt
waar alles samenkomt
maar Niks waarneembaar is
rondom de Horizon
de onbeantwoordbare Vraag
van ’t Licht
dat niet wederkeert
als ’n fysisch Fenomeen
de Regen verdwijnt
als ‘n Hand draait
en de Ogen besluiten
’…
Maanbewoners (volgens Johannes K.)
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
733 de sterren kunnen zomaar verschijnen
als samengebalde tegenkrachten kiezen
voor stinkende wonden en dode woorden
tegen die wervelwinden aan duivelse wraak
spreidt Hydra haar negen bekken wijd open
om de bevuilde luchten definitief te slopen
zij hoeven niet te lopen naar de maan
als zij door mij geholpen gaan worden
zullen zij sneller dan…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
komen en gaan
als vorm zonder inhoud
bewegende tekens
van leven als
quarks en microben
en plankton in diepzee
doch wat is de reden
van hun bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt…
Aardbeienmaan
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
523 Soms heeft een afbeelding
bij een gedicht
nog voor het verschijnen
van luchtfenomenen
- een aardbeienmaan
aan het nachtfirmament
door zonen der zon
in de verte beschenen -
haast een voorspellende
magische waarde
Vannacht schreef
in donkeroranje tint
een aardbeienmaan
een baan om de aarde
in het zwart van de inkt
van…
James Lovell
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
574 Vannacht keek het oog van de zilveren god
helder en fier in het donkere zwerk
naar ruimteschip aarde, de blauwe planeet
nu eens door Helios' stralen beschenen
dan weer door omwenteling
in het duister
waar James levenslang heeft gekregen
Een eerbetoon van de god
van de Kosmos
aan Lovell die oud als Methusalem werd
reiziger die…
Een plek om schaamte te begraven
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 ik kijk dan maar naar de Poolster
de kop van de Kleine Beer
die zit op de Draak
kronkelend tussen hem en de grote broer
de kop van de Draak wijst wijs de weg
naar de heldere kern van de Lier aan het zwerk
waarlangs de Zwaan haar kruis plant
in het puntige Vosje
de Hagedis links van het kruis
kronkelt onder Cerpheus’ huis
waar de W…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
334 De tijd glijdt zacht als stromend licht,
een fluistering die nooit wil stollen.
De uren rollen, dalen, tollen,
maar vinden steeds hun eigen zicht.
De ruimte spreidt zich wijd en vrij,
een doek beschilderd met miljoenen dromen.
De sterren komen, de sterren stromen,
En zingen traag een eeuwig wij.
Daar waar tijd de ruimte raakt,
ontstaat…
Renaissance
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
331 Wij wereldwijze
universumpiloten
meanderpoëten
aardhommels en -kloten
oxygeen- en water-
afhankelijke zeloten
mogen de Helleense goden
in de hemel danken
dat Cerpheus' dochter
Andromeda bleef leven
op wolk nummer negen
in hemel zeven
zo konden Da Vinci en Galileï
hun Icarusachtige Daedalusvondsten
als Wedergeboorten
etaleren…
Van de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Zij razen door de nacht,
Hun luister wordt verbrijzeld
In het draadkruis van de goden.
Nog een wende
En het is gedaan.
Zullen zij lachen,
Huilen op de wind.
Bomen zien, en vogels,
Vissen in het water.
En boven hen ontwaren
Een verre zee van licht.…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 Ze hangt daar hoog, van zilver zacht,
een spiegel in de donk’re nacht.
Ze waakt terwijl de wereld slaapt,
haar glimlach aan de hemel straalt.
Ze kust de zee, de wolk, het gras,
en maakt van schaduw stille was.
Een droom zo puur, een licht zo klaar —
de nacht lijkt minder eenzaam daar.
De wereld houdt haar adem in,
de wind beweegt op teugen…
Oneindig mooi die wolkendans
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
966 Ze glijden zonder haast voorbij,
vergeten waar ze horen,
veranderen van huid en vorm,
verdwijnen zonder sporen.
Het licht beweegt hen als gedacht,
een zachte kracht, onzichtbaar plan.
De hemel draagt wat zij verliet,
een stilte die niet sterven kan.…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 vader
waarom heb je mij verlaten
jij bent de zon
waar alles om draait
maar draai het nu eens om
om mij
geef je paardenkrachten aan mij
voor één dag
ik ben de zoon
ik ben de zon
ik ben je vader
maar dat wordt je ondergang
je stort neer en spat uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd…
Vooruitgang
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
601 Vier astronauten gaan straks naar de maan,
De Orion, gereed om te lanceren,
Zal even rond het hemellichaam scheren,
Als testje om er later op te staan.
Geen ‘giant leap’, maar slechts een kleine schrede;
Dit kón toch al zo’n vijftig jaar geleden?…
Descensus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…
vluchttijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 hier staan we nagloeiend
als onneembaar sterrenstof
ver verwijderd van wat zich
van ons af beweegt
ruimtelijk aan te grijpen
voor wie de ogen sluit
op het scherpst van blinde hoek
om aldus tot inzicht te wederkeren
weliswaar constant maar
relatief in het licht van ontbijtkoek
zelfs aan de horizon van
waarneming voorbij…
Hemelgloed
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
416 Wolken in nachtlicht
hun stille vormen glijden
door een zachte gloed
Onder de bleke gloed
die boven de stad blijft hangen, merk
ik hoe het nachtlicht zich langzaam in mijn kamer
nestelt en mijn verlangen naar stilte een dunne rand krijgt.
De wolken dragen het
restlicht van een wereld die niet
slaapt, terwijl ik probeer te verdwijnen…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.
Ik volg het trage verschuiven
van haar unieke helderheid dat zich niet
laat vasthouden…
Geur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
188 De geur na een regenbui
In juli, bijna voorbij
Staat de komma goed?
Ons kent ons. En jij!
Laat woorden zingen
Laat honing beminnen
Bijen springen
Later de tijd innen
Of het zo goed gaat de up en down
De joker en de clown
Je rug recht
En je been gestrekt
In je ziel met
Twee handen op je oren
Gegroet het universum
Kan jij het…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Avondster verschijnt
boven laatste vogelvlucht
stil valt de schemer
Op het diepe blauw
van de avondlucht verschijnt je licht,
terwijl de laatste kleuren langzaam oplossen in
de stilte en mijn blik zich opent voor wat geen woorden verlangt.
Je stralen dragen
een helderheid die niets verwacht,
terwijl de schemering zich om hen heen…
Eclips
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
445 Zijn zon en maan een scherpe tegenstelling,
Of zijn ze zijden van dezelfde munt?
Het tweetal is vandaag in voor een stunt,
Een zonsverduistering is de voorspelling.
Dit fenomeen heb ik altijd beleefd,
Alsof de hemel ons een knipoog geeft.…
Zelfkennis.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
98 Taalpurist mits autodidact
Hoogmoed omzetten in gezonde nederigheid, wijs en subtiel
Leergierig blijven op gezegende leeftijd, een privilege
De grijze massa word actief gestuurd
Chanson van Jean Gabin - je sais - ook wel zich klein opstellen
Weten wat je waard bent niets meer of minder; zelfkennis
Persoonlijke geloofsovertuiging ongeacht…
Snippers
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
346 Sterrenkijkers en natuurkundigen
verlegden de grens, God verborgen ze
achter het universum, het veelvoudig ene
Kennis maakte de mens kleiner
Groot kan nog slechts een enkeling zijn
l'uomo universale, de veelvoudig ene
Zoveel kanten heb ik niet
De wereld valt versnipperd als confetti
langs mij heen, hoe ik ook mijn best doe
om alles samen…
en hij liep naar buiten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.052 En hij liep naar buiten
kijkt in de lucht van de nacht
ziet de maan en al die sterren
en roept:
kijk de maan
zoals je haar ziet
is geheel zichzelf
gebleven
en je denkt
maan?
zichzelf?
-------------------------------------------------
uit: 'Door het oog van de wind' (1988)…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Zoete stilte spreekt waar
eerst woeste stormwind dacht.
Het dwalend kind heeft nu de moed herpakt.
Het kijkt omlaag, de blik niet langer mat,
omdat het kosmos’ blauw in de ogen had.
De rook vervliegt, het vaderland herrijst,
waar heel de schepping naar verandering wijst.
Geen wees is eenzaam die de sterren kent,
en zich in overgave tot…
Vrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
975 Zij heeft geen huis
zij zwerft door haar gedachten
zij woont tussen haar oren
onder haar schedeldak
zij sluit haar ogen voor de dag
en als zij terugkruipt in haar schulp
beweegt zij zich in slakkengang
de aarde draait in het heelal
aldoor haar ronde om de zon
zij weet van geen begin noch eind
zij sleept haar muren met zich voort
zodat…
kennis
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.667 mijn dochter is blond
beslist niet dom
stelt zich vragen
over leven en dood
dromen als bindweefsel
daar tussenin
op school heeft ze verteld
dat het hele heelal
naadloos in een emmer past
vanwege de leegte
zo langzamerhand verliest zij
haar geloof in mij
door een suikerklontje
op te lossen in de thee
is ze toch weer
aan het twijfelen…
aardling
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
630 aardling
Een aantal risico’s
Zijn risicoloos
Botsing tussen pluto en neptunus
Aidsvirus op mars en venus
Oproer op uranus
Sadisme op saturnus
Een bosbrand zonder weerga
In het wonder van Andromeda
Revolutie op een verre ster
Afvalstaking op juppiter
File op phoebe
Voetbalongeval in het heelal
Desondanks toch wel fijn
Gewoon risicovol…
Het licht.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.040 Of iemand me duwt naar boven
stijg omhoog naar het grote heelal
de warmte komt me tegemoet.
Mijn armen omhelzen het licht
door sterren omgeven zie ik
de wolken als witte bergen.
Het licht pakt me bij de hand
zodat ik niet zal verdwalen het
brengt me naar de goede kant.…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Stof waaruit het heelal is opgebouwd,
is wat het lab in al mijn cellen vindt.
Lucht die door onze longen stroomt,
is adem die ons met de ziel verbindt.
Menselijke kennis is beperkt en klein.
Onschatbaar groot is een andere wereld,
die voor breinen diep verborgen blijft.
Alleen daar wordt geweten wie we zijn.…
spiritueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 de vogels vliegen
het water stroomt
onwetend van een horizon
het heelal is zo groot
maar denkt daar niet over na
luister, luister…