35722 resultaten.
een terracotta sage
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 dompel je onder
in het grillige water
van deze rivier
breng kostbare klei
leemkleurig slib naar boven
boetseer een wezen
het zal niet spreken
de rabbijn blaast met een spreuk
leven in de klei
in tijden van nood
zal golem te hulp schieten
een kunstmens uit leem…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 Dank, o zon, dat gij mijn zangen,
Als g'in 't leven slapen gaat,
Voor dees grauwe gasthuisgangen
Mild en goed behouden laat.
Dank, o weemoed, dat gij dromen
Zendt door mijne droefenis,
Wijl dees donkere dagen komen
Wijl mijn zon gestorven is...…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Waar ze armen ons vragen,
Het leven te wagen,
Is heilige plicht!
Wie harer zich wijden,
Wordt wellust het strijden,
Het sterven zo licht!
Leve, leve lang de Koning,
Die haar mint, beschermt en kweekt!
Liefde wordt zijns zorgs beloning
Daar zijn volk hem zalig spreekt!
Eenmaal nog het glas geheven!…
- Stormen vormen de zee -
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
599 Krachtig, soms beangstigend,
volgt de felle storm,
die droevig hard kan rijzen
onbewust aanwezig in de verre onrust
van een dag die windstil was.
Volkomen weggevaagd, volkomen onverwacht
als in een sterke zware storm
beland op golvende zee,
gedeprimeerd valt het sonore zware geluid,
valt enkel mee..op zee.…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 topduinend sta ik windvangend te kijken
schipgestrand ligt daar een stalen kolos
Scheepsbel klanken als een droevige roep
S.O.S. wie redt mij toch, wie trekt me vlot
een zeemeeuw kantelt scheef in mijn oogblik
zijn schreeuw van sarcasme, windgedragen
lijkt een triomfantelijke uiting van vogelvrijheid
Kijk, ik vlieg, ‘k kan gaan waar ik wil…
HOMOMONUMENT & KABINET
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
563 Vier mei 2012
een mooi moment
een moedige minister
een heel rake toespraak
miljoenen mensen vermoord
honderden homo’s
duizenden anders dan de norm
een krans namens het Kabinet
tientallen organisaties
drie sprekers daaruit
tientallen bloemstukken
acht uur klokslag
twee minuten stilte
tientallen gevoelens
een droevig moment
een goed moment…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Beschijnt de dag mijn droevig gezicht.
Achter al die ramen krijg ik vorm.
Ben ik veilig voor elke storm.
Achter al die ramen noem ik mij bij
namen. Behoef ik mij niet voor mijzelf
te schamen. Achter al die ramen ben ik
in kleuren een kameleon. Verschiet ik
bij iedere stemming van kleur in de zon.…
politiek gezever
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
622 met praten
er zijn mensen die dat haten
wanneer zullen we verdwalen
door al dat politieke falen
daarom, mensen kom erbij
laat ons zingen en wees blij
allen rond het warme kampvuur
in de mooi bloeiende natuur
spelen we dit rakend lied:
:politiek, je hoort ze wel maar ziet ze niet:
vergezeld van een betoverende melodie
maken we deze droevige…
Niet vergeten...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Mijn droevige en trieste gedachten
Gedachten van een wat oudere vrouw,
in die zo nare tijd van de overgang.
Hij luistert heel geduldig,
Zijn kopje stralend rood.
Zich niet bewust van de troost die hij bood.
Ik pluk hem niet, nee, waarvoor.
Hij hoort hier op het Zeeuwse duin.
Genietend van wind en zomer.
Toevallige ontmoeting.…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
Wereldleider
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
396 Stop jouw waan je ijdelheid
je bent een mens geen god
jij toont alleen jouw nietigheid
en bepaald eens jouw eigen droevig lot.…
Twee droevige distichons. Distichon 47 en 48
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
980 Distichon 47 Nu is na
-----------------------
Ontstaan, bestaan, vergaan,
levenslang nabestaan.
Distichon 48 Troost?
----------------------
Het was. Het is toenmalig.
Troost blijft armzalig talig.…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 sluipend ziek of ongerief
De hemel schreef een sprookje
*
Haar koude lijf, haar dode blik krast
de groef zo diep van binnen
Onvermijdelijk ziet hij haar gaan, het licht
heeft haar jonge ziel omsloten
En waar in hem de tijd verdwijnt
het harde lot zijn ziel verminkt
begraaft hij in verbijstering en ongeloof
de liefde van zijn leven…
Doen alsof
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
565 God, de wereld ligt in mijn handen...
en ìk doe net alsof
het de normaalste zaak van de wereld is!
Dat is het ook, dat is zo Petra,
het is nu eenmaal zo: het ìs jou gegeven...
en je hebt erover te waken,
vanuit heel jouw elementen
doe je dit eigenlijk al, zo lang
zo lang
zonder bang te zijn.…
Onvoltooid stuk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Onderhuids blijf jij
mij vervellen
aan flarden
word ik afgeworpen
niets buitensporigs
maar in wezen
kom ik er nooit
heelhuids van af…
Foute pillen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Bij een festijn schijnt
het normaal te zijn,
om in de stemming te komen,
middels een zaligmakend pilletje,
bij een festijn,
waarbij men normaal
al van de voorpret geniet,
is nu alleen maar sprake
van immens verdriet,
voor hen die achter blijven!
Kijk, een glaasje
is het allang niet meer,
nee hoor
het is het ultieme genot,…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Mijn hart is van steen.
Het heeft emfyseem.
Het is zwart geworden,
door gebrek aan toevoer van liefde,
die normaal door mijn aderen stroomt.
Afgesnoerd zoals bij een amputatie.
Nu zal ik het aan niemand meer kunnen geven.
Het is dood, het heeft het begeven.
Ik kan niet meer,
heb geen verweer.
Ik zie wat er nog komt,
Ik ben nu de mond gesnoerd…
Kijk niet om
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Kijk niet om
naar geluk achter je
kijk niet vooruit
naar geluk op de loer
kijk om je heen
voel en ervaar het geluk
in het moment: Nu.…
ik kroop eens in de huid
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
592 Ik kroop eens in de huid
van een doorgaand puber leven
boven alle twijfel verheven
wilde ik er na één dag al terug uit
was me dat schudden en beven
al die drukte en voorbedachte leugens
waanzin, idioten met flitsgeheugens
pubers die flirten met het helse leven
ik stond op en blies de grote fluit
de stoom verliet mijn zere oren...…
Wat is geweest is geweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Kan deze dag mij en ook jou overrompelen
op andere manier zaken laten bewonderen.
Waarom bijvoorbeeld iets het absurde noemen
toekijken hoe twee bijen ook kunnen zoenen.
Kan ook ik even zacht spreken met eigen stem
hoe bijvoorbeeld iets openblonk die groet nog klonk,
de donkere voorgrond mij werkelijk niet kan boeien
mijn gedachten liever met…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.
De hemel sprak vroeg weer even te luid
elders is…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Wanneer is een tijd van tegenslag verstreken
wat mag in geen enkel leven echt ontbreken.
Kom, welke hand wordt gevat weer een werkende
welke traan herbergt gedroogd toekomstmuziek,
wat kan en mag echt in geen leven ontbreken,
als vat kracht, moed, geloof dit gedroomde teken.…
De toekomst is nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Al zijn mijn zinnen en regels bescheiden,
wil ik mij niet aan andere zaken wijden
vloeit er wel van alles in ook mijn oren
zelfs gedachten die mij niet toebehoren.
Eens gaf het dagen vol met vreugde
verhaalde ik over alles wat prachtig
deugde was ik olijk vrolijk zelden moe
sprak ik in stilte zelfs kamerplanten toe.
Maar ook kwamen dagen…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
De tijd.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Vergankelijkheid
stimuleert ons steeds verder
te gaan in de tijd.…
En toch...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Alle dagen dronken zijn
is ook een manier
om uw saai leven
even te vergeten
al komt het
steevast terug
en zomaar blijven drinken
om dat saai leven te vergeten
dat steevast terugkomt
-is zelfmoord- op een vloeibare
en zachte manier
geen mens die daaraan twijfelt
en toch...…
vrijheidszanger
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
794 De handen van de zanger
verstomden voorgoed
nadat de militaire macht
was toegezongen
in dissonante akkoorden
tijdens de zwarte nacht
kritisch klinkende woorden
worden met bloed beschreven
in het volle stadion
als dank aan ‘t vrije leven
onder de Chileense zon
de stemmen vermoordt
leeft desondanks als melodie
de gedachte voort…
[ Pap, wanneer gaan we ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Pap, wanneer gaan we?
Weet je al wat we eten?
Mag ik het kiezen?…
[ Dat is schaap Hans, ook ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Dat is schaap Hans, ook
Rita's man heet zo, heel gek --
is dat voor een mens!…
kriebels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
576 de vogels zingen een octaaf hoger
de futen dansen hun liefdesdans
de katjesboom begint te bloeien
het eerste gekwaak van de kikkers
verscholen onder een bruggenplank
ik loop nog op mijn wintervoeten
maar inwendig geef ik mijn
lentetenen een kans…