3310 resultaten.
eenzaam verblijf
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
879 en verder kom ik niet
als de enige deur zich sluit
zoals jij mij aanziet
over je schouder
en het nu
naar het verleden duidt
je snijdende blik
geladen met een
vernietigend gewicht
omrandt mijn stokkend lijf
het versteent de aderen
mijn oogleden sluiten bezwaard
ik keer terug naar binnen
waar de stilte wordt bewaard
in een eenzaam…
Terecht toch?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
703 Misschien dat ik ooit nog
in een ander lijf verdwijn
in vreemd ding verschijn
dan ben ik immers gered toch?
Wat is er meer dan toen
en nu in weergeven doen
ja bij de belofte waken
van alles wat te maken?
Wat is er meer dan ooit
meer dan nu aan tijd strooit
het leven volmonds te smaken
en de loze dood te wraken?…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
Een magisch moment
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 heb je boeket
als bloemen
in de vaas gezet
de groendecoratie
maar eens
achterwege gelaten
uniek in vorm
geschikt op
grote en kleur
in een magisch
moment vond ik
jouw hart in de geur
zag de lach
in je ogen
de rankheid van lijf
jij bent mijn boeket
nooit hebben we samen
de bloemen zo buiten gezet…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
689 Er was geen man bij
Ik lag zij aan zij
met haar onder donzen dekens
We rookten sigaretjes
en deden aan schietgebedjes
Het was zoals jij bent
of zoals jij haar kent
Allebei bij de tijd
Strak in het lijf
Gek op gekkigheid
Haar benen waren wielen
Haar willen was haar kracht
Ik lag in de nacht
Voelde mij een kind zo klein
om zo dicht bij…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
Wendingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 In buigzame tijden
hebben principes weinig om ’t lijf.
Als het balletje gaat rollen
is het zwijgzaamheid in bedrijf,
of ruis van zoete waarheden
die niet zijn te weerleggen.
De waarheid kent geen pariteit,
zo hoor ik mezelf zeggen.…
Innig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 Grote gebaren
wilde lokken
ronde borsten
korte rokken
rode lippen
zachte handen
kousen benen
gave tanden
guitige ogen
zwarte schoenen
warm lijf
heerlijk zoenen
openlijk flirten
innig dansen
ritmisch opgaan
gegrepen kansen…
Al aangeslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 nooit heb jij
de scherpte van het mes gevoeld
waarmee dag en nacht gescheiden wordt
lijkt een vloeiend overgaan
waarbij donker en het licht
elkaar in schemering verstaan
hoe bot is het ontwaken
als de werkelijkheid
jou met zijn scheermes snijdt
en jij al aangeslagen
de dag moet gaan verdragen
schrijnend over heel het lijf…
Van hot naar her
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 mijn honger naar genade
laat mij verlangen
mijn verlangen
laat mij vluchten
mijn verleden vlucht
naar verre bestemmingen
mijn vergeten
laat mij herinneren
mijn toelaten
laat mij verlaten
mijn navel
laat mij staren
mijn gedachten
laten mij dwalen
langs het gewichtloze
van mijn gewicht
en mijn luiheid
van lijf en leden
doet mij vervagen…
de maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
599 haar grote volle
manen gezicht
schijnt een mystiek
licht
mijn ogen, och mijn ogen
zijn geliefde
ik ben zo in de war
heb de maan gesmeekt
naar de maan gehuild
of ze wil getuigen hoe
ik deze nachten heb
geleden
zonder haar warme lijf
de maan is mijn getuige
dat ik verzink in
verdriet
ik zwerf,
verloren
wandelend
huilend…
Gaia's heling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 mijn wandeling met de ongeziene
voerde mij naar een stilteplek
een verenkleed van oude pijn
bedekte mij als grauwe as
er was een kabbelend ven
omringd met kaal struweel
ik liep het koude water in
verliet het naakt en schoon
een aarzelende zonnestraal
droogde mij behoedzaam
ik kleedde mij met zacht groen mos
dat hart en lijf beschermt…
(kanker 4) leunen op de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 we trokken langs
met gevaar voor lijf en goed
bewaarden we de moed der
wanhoop in mijn tas
want dichterbij liep niet gelijk
met elke vastgezette pas een
werelddeel te veel
en het ging hard, als we ons draaiden
dus we keerden alles om
zo leunden we
zo steunden we
op dichtgeblazen woorden,
op een schaduw zonder zon…
Het schizofrene aardt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 schimmig knoest
zijn stam en
detoneert de tijd
standvastigheid
beklijft eonenlang
zijn strakke lijf
met voeten in het
zuurstofloze water
werd hij geen prater
hij overleeft waar
dood in gassen borrelt
uit vergane grond
zal zegevieren
als bliksem eindelijk
het schizofrene aardt
de gespletenheid die
hij als god ten dode
opgeschreven…
Dans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Mijn lijf danst ginds
aan de verre horizon,
onbereikbaar ver
van mij vandaan
Uitgestrekt reiken mijn armen
kracht huist in
diepgeworteld stil verlangen
dat mijn liefste wens versterkt
Mijn leven roept me
ginds aan de horizon
onder die grote
volle maan
Onomwonden stem ik toe
Ik roep, ik brul
ik kom er aan!…
zonnebloemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 Rank van lijf en mooi van kleur
werd voor hem een primeur.
Een boeket in een vaas
niet alledaags.
Nu een beroemd schilderij
de zoveelste in een rij.
Iedereen kent de schilder zijn naam.
Hij werd beroemd door de zonnebloem en genoot faam.…
Bijna volmaakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
477 ik zag je komen
de schoonheid
van je dromen
gaf zelfs het stof
op de zomerse trein
wat zonnebloemgeel
in een blauw festijn
je trippelde
danste bravoure
van je jeugd in
een sprankelend
verschijnen door
het bijna volmaakt
uitlijnen van je lijf
jij gaf
met je lach
wereld aan alles
wat je zag en had
wij zijn gegaan
de rest van…
zijdelings nabij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
655 we keerden binnenmens
naar buiten
besloten onder
onbetaste huid te schuilen
overzagen een horizon langs
de kusten van het hart
aan de zijde van gedroomde waarheid
werd onze afstand vormvast
een gedachte bleef nabij, het lichaam veraf
de weg erheen hulde zich in avond
ons naderend lijf als
verwijzing naar morgenstond…
Mest van schrijvers
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
696 Uw lijf en leden zullen eens vergaan.
Stof tot stof. As tot as.
Als mest zult u wederkeren.
Uit mest bent u ontstaan.
Verteerbare schrijvers hebben gewoon geluk.
Wat zij schrijven en lezers willen lezen,
blijft onsterfelijk bestaan.…
slopende redding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 tijd het is geen
droom als je
me meeneemt
ik droom niet
als mijn
gesloopte lijf
iets anders
wordt niet
meer het mijne is
het is geen
droom tijd
als broze
botjes bijna
breken
het vermoeide
hart hardnekkig
hapert nauwelijks
kloppen kan
geen droom
als mijn ogen
zich
naar binnen
keren als het
tijd is tijd…
Een oude man slapend bij het vuur
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.003 Met de hand over zijn hart
werden de dagen glad gestreken
een lang gekoesterde wens
rimpelt mee met zijn oude lijf
zijn vuist milder geworden
ondersteunt in mindere tijden
de levendige beelden in het hoofd
alle droombeloftes ten spijt
doen zijn verstilde hart
tot levenslust aanwakkeren
als wapen tegen eenzaamheid.…
Hartstochtelijk bewegen
netgedicht
5.0 met 71 stemmen
728 ik heb je
zien kappeh
en hakkeh
met lijf en
ledematen
strak bonken
alle spanning en
agressie op het
laaiend vuur van
hartstochtelijk
bewegen gelegd
wilde haren
wapperden
ogen blonken met
mda gestimuleerd
en haalde zo de
ochtendwake om
dan snel bij te
slapen voor het
finale festijn
de stilte daarna
is orgastisch fijn…
lijf -het witte kruis en zuider kruis-
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.936 goed zo nu alles wit houden alles bevroren
en dan danst de dood een langzame dans
die van een ijsbeer op de vlakte verloren
tijd valt als in een dierentuin van de schans
in een tijdverdrijf dat leven op wil sieren
er is niets meer te doen met de nood zo hoog
ik voel me als een aasgier nee een condor
leef van lijken ben zelf bijna uitgestorven…
IRAKKER
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.164 Een zelfmoordterrorist deed zijn beklag dat
hij zijn kebab-hap vaak rap in de stad at,
nooit sportte daar hij aldoor op zijn mat bad
en dus een té dik lijf voor de Jihad had
daar hij al opgeblazen op zijn gat zat.…
Hoopvol...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
997 Moeilijk te verwerken
Woorden die versterken
Ogen vol emotie
'n traan die ik zie
Onrust in lijf en leden
Horizon verbreden
Zoekend naar iets
blijft over ... niets !…
Speel met mij
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.793 Dan vrijen we de hele nacht
In het zachte schijnsel van de maan
Kom dans met mij
Vrij met mij
Lieverd
Ik zal je de passie geven
Waar je hunkerende lijf om vraagt
Kom speel met mij
Voel met mij
De heerlijke liefde...…
als een zeehond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 gestroomlijnd
drijven
op dragend water
de kust bereiken
en aanspoelen
op het strand
het luie lijf
koesteren
in het zachte zand
tijdloos wachten
op vloed
op wassend water
in warme stromen
steeds dieper
verdwijnen
in voedend water
ademloos
overleven
stilte
in een wereld
onder water
verborgen
bodem
van bestaan…
opent wat ik sluit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.243 ik leen je lach
proef de kussen
van je lippen
schuifel door je
heen, laat je soms
heel even stikken
en beweeg
in de souplesse
van je lijf
je opent
wat ik sluit
uit ons verlies
genieten
we met volle
teugen
ik heb je lief
maar ook die
heerlijke geneugten
geef nu terug van
wat ik heb genomen
kom, laten we gaan komen…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Mijn plantenspuit in de hand,
ga ik ze allen te lijf,
de distel en paardebloem,
de netel die zo brandt,
het staat buiten kijf,
het onkruid is verdoemd.…
woorddiarree
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
982 nee laat maar
even niet van je horen
je walmt naar zeer
en ik hoef
niet meer
ik zie een dwang
om je gezicht
aan te raken
elke seconde
een tik tegen
je sik
om het kwartier
schiet mijn vinger
door het papier
toetsen vliegen
van het bord
was je kleren,
je lijf met zeep
en neem meteen
je mond mee
je walmt naar zeer
ik hoef…