3682 resultaten.
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 In mijn herinnering gegrift
voor driekwart in mijn meisjeshart
was het verborgen, stil apart
kostbare niet vergeten gift
vol ijver snort haar naaimachien
vraagt moeder mij om iets te zingen
van winter of van lentedingen,
ik vraag: "Oud moedertje misschien?"
terwijl zij knipt en rijgt en stukt
zoekt kinderstem de juiste toon
dan klinkt…
Vader
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.162 Al jaren wordt mijn vader stukken ouder
Al twintig jaar ruimt hij de zolder op
Maar altijd hield hij die alerte kop
En iedereen kon bouwen op zijn schouder
We hingen uit het raam bij elke stop
Hij nam me mee op reis in alle treinen
En wees op reeën, bergen, bruggen, seinen
We zagen steden, stranden, steeg en slop
We ruilden onze rollen lang…
zeehonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.420 Mijn moeder ziet zeehonden
bij laag water
op de plaat.
ik vind dat een mooie
gedachte, mijn moeder
zo kijken naar die zeehonden
en dan wolken op
de achtergrond.
Ergens blaft een dove hond
Schuld en dank
vallen weg
in dat beeld.
Het had niet veel gescheeld
of ik was er niet geweest
de waanzin van die willekeur
troost het allermeest…
Vader
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.380 Vader,
te lang geleden
heb jij mij
- ver weg van hier -
in een moment
van onverbiddelijke onachtzaamheid
droomloos
in het leven gestoten
voordat jij mijn tong brak
en mij mijn vergeten ontnam.
Toch:
nog eenmaal wil ik je omhelzen
voordat jouw huid
de kilte krijgt
van de oneindigheid.
De klokken klinken dagen
als uren.…
geleide droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Een statig huis,
niet ver van zee,
bladerende verf.
De tuinman
veegt de herfst
van 't erf.
De poort piept mee,
de sleutel past in 't kruis.
Als je binnengaat
staat
bij elkendeel
het moederbeeld.
Ongeloof.
Bij elkendeel?
't Moet zijn
dat wij heel
erg met haar
verbonden zijn.…
Confluent
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.726 Mijn moeder verleidt
het garen
tot kluwens zij.
Zij breit
aan mij.
Zij reikt
twee draden
aan mij.
Ik brei
aan haar.
Ik vermeng de kleuren
rood, blauw, geel
tot één geheel
aan haar.
Samen breien we tot
de draad
veel te strak
gespannen staat.…
Levensloop
gedicht
3.5 met 64 stemmen
28.705 Voor bijna alles heb ik mij geschaamd.
Mijn nek, mijn haar, mijn handschrift en mijn naam,
de schooltas die ik van mijn moeder kreeg,
mijn vader die zich in een blazer hees,
het huis waar ik voor vriendschap heb bedankt.
Maar nu mijn vader aan vijf slangen hangt,
zijn mond steeds heser over afscheid spreekt,
nu hurkt mijn schaamte in een…
Vader onthuld
netgedicht
4.7 met 41 stemmen
2.089 Mijn vader was een stille man
Heel anders dan mijn moeder
Later begreep ik introvert
Hij zweeg in eenvoud
Zijn taal was simpel
Zijn wereld was gedachten
Die hij in stilte voor zich hield
Hij was een boer
Maar beter in de handel
Het achterste van zijn tong
Was altijd buiten zicht
Over zijn diep gevoel van binnen
Heeft hij voor mij
Nooit…
Ik herinner me
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
1.840 Verblindend witte ochtenden
de geur van opwaaiende lakens
het rammelen van wasknijpers
in een klein emmertje.
Koorts en koele handen
een schaal met stukjes appel
mysterieuze gezichten
op het behang.
Veel later,
het fletse besef in je blik
bij elk vertrek:
je was
geen partij
voor de verte.…
Naar bed
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.234 Vanavond treuzel ik niet
Maar ga vliegensvlug naar bed
Ik lig klaar, mijn pyjama aan
Heb zijn stoel vast klaargezet
Mijn vader gaat weer es vertellen
Zomaar, uit zijn blote hoofd
Maar dan wel op zo’n manier
Dat je het werkelijk gelooft
Hij tovert vreemde hoofdpersonen
Draait een film in mijn kop
En na een klein half uur
Zegt hij: het…
VADERS HAND
poëzie
3.8 met 21 stemmen
3.687 De vader schommelt op de knie
Zijn jongen hop, hop, hop!
‘ Hei, dat gaat kostelijk’, jubelt die,
‘ Nu hard eens in galop!’
’t Gaat wipprend, tripprend op en neer,
Tot vader uitroept: ‘ Oef!
Nu kan ik je niet houden meer
En laat je vallen – poef!’
De jongen roept: ‘ Dat heit geen nood,
Dat weet ik wel al lang;
Ik ben, zit ik op vaders schoot…
Lotje en Keesje
poëzie
3.2 met 12 stemmen
5.476 Keesje:
Zeg me zoete lieve Lotje!
wat is de oorzaak, dat ge schreit:
Hebt ge uw beugeltas verloren,
of gebroken, lieve meid?
Lotje:
Zou 'k niet schreien, waarde Keesje!
Moeder lief was niet voldaan
Met mijn naaiwerk; o! zij zag mij
met verdriet en droefheid aan…
Bril ga weg
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.828 Mijn moeder heeft een Bril
zo op t puntje van haar neus
rust nu een Bril
als zij de krant leest
Bril, Bril ga weg,
maak mijn moeder nog niet oud
ze mag nog niet beginnen
aan het inruilen van ons
voor die eeuwige blindheid…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 transformatie van vlucht in landing
kranige confrontatie met de branding
vastberaden de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Ik zie het leven in de oude boom,
in de wortels, de takken, en z'n kruin,
de levenssappen in een trage stroom,
de knoestige stam herfststormachtig schuin
en reikend tot in de blauwe hemelboog
als ik kijk met ’t oog van de spruiteling.
Heel geweldig lijkt hij en heel hoog.
Koud is dan de vage herinnering
aan het veelvertakte vaderwezen…
Winkelen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.578 De uitverkoop is aangebroken en wat een pret is dat
In slagorde verplicht te winkelen al in de grote stad
We volgen moeder Kapitein die driftig voor ons uit
Elke winkel binnenstapt op zoek naar oorlogsbuit
De gouden regel: alles mag, mits voor de halve prijs
Pannen, dekens, boeken, schoenen en vacuüm verpakt ijs
Het allerergste echter, het…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 Wat grootvader wist, is hij wel vergeten,
maar spelen kan hij nog.
Wanneer hij de kamer door de ene deur verlaat
om een seconde later
door de andere weer binnen te komen,
dan heet dat: een wonder.
Geen wonde in het hoofd.
Hij herkent zijn derde vrouw
aan de bonen die ze hem voorzet,
Steeds spuwt hij ze weer uit,
want nooit zijn ze eens…
Meesterwerk
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.869 Met zijn gedachten open maar ogen gesloten
wandelde hij traag door zijn verleden
hij zag zijn jeugd in een schilderij
en is voor even naar binnen getreden
Daar zag hij zichzelf als kind, spelend
op het ijs met zijn doorlopers en muziek
schaterend uit boxjes de geur van cacao op
een idyllische achtergrond van Anton Pieck
Vader en…
Weglopen
gedicht
3.4 met 24 stemmen
7.979 Ik loop de weg steeds verder weg.
Nu ben ik zonder huis.
En ieder woord dat is gezegd.
Duwt me vooruit.
De avond doet de gordijnen dicht.
De wind trekt aan mijn haar.
Het regent wat op mijn gezicht.
Of huil ik nou?- Wat raar!
Er komt een fietser op de dijk.
Wat doet die hier zo laat?
Ik wil niet kijken maar ik kijk
tot vader voor me staat…
Gesloten...
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
4.188 Met de zekerheid,
dat je het niet hoort,
praat ik door,
onverstoord.
In de greep,
van je verdriet,
nauwelijks iets,
wat je nog ziet.
Ik begrijp je pijn,
onmacht en verdriet,
zonder pap...onmogelijk,
dat lukt ook bijna niet.
Machteloos zie ik toe,
hoe jij in al je verdriet,
de deur op slot doet,
en niks of niemand ziet...…
Raad van een vader aan zijn dochter
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.033 Innig Geliefde Dochter!
M'n Pieternel, je mot r's horen,
Voor jij ons zo meteen verlaat,
Ik heb jou nog 'n raad te geven,
Voor jij naar Rotterdam toe gaat.
Dat jij maar op moet passen,
Wees altijd eerlijk, doe geen kwaad,
Je moet maar denken aan je Vader
Die lid is van de kerkeraad.
Vergeet ook nooit je Christenplichten
Van elke Zondag…
Voor het vertrek
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
1.973 Waar de zilveren maan
in de pupillen verdwijnt
het spookt, in december motregen
één omgekeerde tarotkaart, die van de gehangene
zwijgende op het gezicht van mijn moeder
voor haar vertrek, in ons allebei, klinkt cello
traag, traag, traag
innerlijke beweging die strekt zich als
herinneringen en liefde
dolken en verwijt en weer, liefde…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.228 In grote mensen
heb ik zoveel meer gezocht
het is zo eenvoudig:
ze komen altijd met hun sprookjes,
waarin dieren plotseling de geest krijgen
en zich sprekend tot ons wenden
en vertellen van het grote paradijs
waar eeuwig lichten branden,
de limonade gratis is -
er zit geboren onschuld
in de wereld,
maar bij daglicht glanst
het kalfsvlees…
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 zo lang samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 'Praat me niet van sneeuw en ijs'
sprak mijn meelbestoven vader
terwijl hij witbrood in de rijs-
kast schoof, 'daar komt maar dooi van'.
Maar toen hij 's avonds in de maan-
overgoten kerstetalage van zijn tuin
heenkeek over het poedersuikeren
gazon, de borstplaten vijver,
de marsepeinen beelden op hun
sokkels van fondant, knorde hij…
Geweest
netgedicht
3.0 met 83 stemmen
18.512 Mijn moeder
is geweest
voltooid verleden tijd
Zij was in haar uurwerk
vrouw van de klok
Zij was in haar breiwerk
van vest tot en met sok
Zij is in m'n hoofd
soms in m'n handen
Voert nog
-onzichtbaar-
met mij 'n strijd
over tijd, over tijd.…
mijn moeder
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
3.187 ik zie
mijn moeder
in de spiegel
en zeker
met mijn lippen rood
ben ik
haar laatste beeld
voor de dood
daarom doe ik het nooit…
Op een wieg
poëzie
3.1 met 11 stemmen
2.504 Wij woelen zonder end voor kinderen en erven,
En 't gaat ons in 't gewoel, gelijk 't gewiegde kind:
Wij woelen ons in slaap door allerlei bewind,
En vallen moe daarheen, met d' ogen toe, en sterven.
----------------------------------------------------
bewind - bewegingen, beslommeringen…
Vergeten
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.291 Vergeten
de vergezichten
Maar ook
de blik op heel nabij
Het kleine
maar zo zeldzaam
Vergeten
de kooswoorden
Zei zij,
m'n stiller moeder
Vergeten
m'n gedichten
Zei ik
wat meer eenzaam
dan voorheen.…