1045 resultaten.
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 geen bereik
geen durf uit
te spreken
hoe haar tranen
stromen langs
lijnen die ooit
aanraking waren
meer is er niet
enkel het beven
van handen die niets
meer kunnen dragen,
haar mond vol
ingeslikte dagen
haar dieren die
kijken alsof blijven
de eenvoud toont
vogels die tegen
ruiten tikken,
vrijheid bestaat
ze wil vertrekken…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Verstandig is 't van tijd tot tijd,
Een teedre, sterke band,
Die 't arme harte bindt en vleit,
Te schudden van de hand:
Te scheiden van een dierbre plek,
Vol weemoed en genot,
Te wennen maar aan elk vertrek -
Verhuizen is ons lot.…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Herinner je het slingeren tussen puin en fortuin
het uur van vertrek
Broeierige sterren leken zich te verhangen
aan mijn trillende schaduw
Gedachten vulden de nacht
Herinner je de glans, als vers geld.…
L' histoire se repète
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.437 De hulp stond hen af, maar ze zei op een dag:
'Al dat huishouden wordt me te zwaar;
't is te druk hier in huis, dus ik neem nu ontslag
en vertrek naar een kinderloos paar.'…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 Annabel uit Roosendaal
nam laatst de laatste trein
Daarmee dacht zij nog redelijk
vroeg weer thuis te zijn
De trein was verder helemaal leeg
toen zij daar ging zitten
Ze las wat in haar spoorboekje
over het vertrek van laatste ritten
Toen de trein eenmaal op snelheid was
verscheen de conducteur
Die Annabel vertelde
wij passeren nu Etten-Leur…
Burn Out (2)
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
3.403 meer dan eens
Twijfel zaaiend bij het publiek
Ga ik dan eindelijk toch onderuit
Behalve mijn lijf voel ik niets
Geen liefde geen haat
Mijn verdriet lang vergeten
De hoop over het hoofd gezien
Overal krokussen en ook narcissen
Mijn licht niet meer dan een nachtkaars
Stervend zonder toeschouwers
Eenzaam in het leven
Zij zegt mij te vertrekken…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 waar mij dit vertrek, en volle macht gegeven,
Om daar met stille geest mijn dagen af te leven,
Ja, om nooit met een Haag voortaan te zijn gemoeid,
Als met de haag alleen, die hier bijwijlen bloeit.
----------------------------------------------------------------
Grondlegger van Park Sorghvliet is raadspensionaris Jacob Cats.…
Definitief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.247 dat iemand jou van mij beroofde
doofde ik mijn weemoedzang
en volgde stil de weg met jou
de lasten dragend, vol van trouw
langzaam maar zeker minder bang
berusting kroop nu door mijn leven
in al die keren zonder jou
omdat ik zeker weten zou
nimmer werd jij van mij verdreven
dan op een dag, zonder verdoven
voorspelden tongen jouw vertrek…
Het beest heeft gewonnen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.366 Alle opleidingen ten spijt,
je bent definitief je
geheugen kwijt…
Ongelukkig vertrek ik in de wetenschap
dat je mij al vergeten bent, als ik de code
nog moet intoetsen bij de deur om de
afgesloten afdeling te verlaten.
Ik neem je ongelukkige gevoel met me mee…
- Later -
netgedicht
4.1 met 56 stemmen
711 Onaangekondigd vertrekken op de geplande tijd,
vul het belangrijke later in, zorg dat het je leid.…
Fantastisch
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Dit kan niet meer recht
worden getrokken, sommige mensen
staan op en willen vertrekken,hun
jassen in hun handen.…
Steekje Los
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.726 die Geraldine van der Veer
ze naaide alles aan elkaar
wat zij kon vinden
of het nu kant was of fluweel
een hermelijn - niets was teveel
ze wist er alles
met een kruissteek te verbinden
Tot Geraldine op een dag
de koningsmantel niet meer zag
die op haar stoel lag
en op slag nu leek verdwenen
er liep een draad als wijze les
van haar vertrek…
afscheid van mijn oma
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
2.773 kleinkinderen, overgrootmoeder van vijf
Pittige en elegante dame, met een wil sterker dan haar lijf
92 jaren waren haar gegeven, met een maand erbij
Zoveel nog mee te maken, blijf leven zeiden wij,
Oma wilde naar God en verlangde verlossing van de pijn
Afhankelijk en eenzaam versus zelfstandig en samenzijn
Ik zie haar nog staan, bij het vertrek…
Een leven
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.084 uitgaan,
de ware willen vinden
uiteindelijk ben je drie keer getrouwd
en drie keer gescheiden
je blijft alleen achter
je hebt geen kinderen en familie
omdat je die niet wilde
eenzaam lig je op je sterfbed
je bedenkt je wat je beter had kunnen doen
je realiseert je
dat alles eigenlijk wel prima was
de kille kou komt je tegemoet
alleen vertrek…
Terug naar de hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Erger waren de hatelijkheden
Van collega's die in alles
Zo veel verder waren
Dan ik en die dat dan
Ook elke dag wel
Smalend aan mij
Lieten weten
Na twintig mooie
Jaren in het hoger
Onderwijs liep het
Spoor weer dood,
Ging mijn hogeschool
Sluiten, en mocht ik
Het gebouw aan de
Achterkant verlaten,
Met stille trom
Vertrekken…
Bahnhofsmission Bonn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
En zie ik opeens zo'n mens die
Net zijn eigen naam heeft terug
Gekregen verdwaasd staan te kijken
Op het perron waar zijn trein
Voorlopig niet, en misschien wel nooit,
Meer vertrekken…
Beethoven drinkt thee in Bonn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
Ik ben erbij en zie opeens zo'n mens
Die net zijn eigen naam heeft terug
Gekregen verdwaasd staan kijken
Op het perron waar zijn trein
Voorlopig niet, en misschien wel nooit,
Meer vertrekken…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 De herfst, hoe stralend ook haar kleuren
als vogels vertrekken, wind en regen, dit alles ontnemen
en dat gedaan, volgt nog de kou.
Water, het wisselt zo graag van gedaante
schaatsers die wachten op 't windstille weer.
Anderen op wending van zon en haar standen
licht kom terug, vul dagen met kleur!…
Voortschrijdende Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Ergens in het winterse duister
der ruige Lage Landen
warmt een knapperend houtvuur
de gerieflijke aarden hut
van een gezellige stoere Germaan
hoopvol kijkt het hele gezin
naar de kleine spar die trots glimt
in het kleine vertrek
waar licht kringelt en schaduw danst
de frisse groene takken
beloven voorspoed en vruchtbaarheid
voor het…
De schepen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.047 Toen dacht ik reeds aan dezen die vertrekken
Ver van het huis en het misprezen land,
De begenadigden, de zachte gekken
Die zullen zoeken naar een vaderland.
En in mijn dromen voer ik met hen mee.
Ofschoon geboren in een buurt der haven,
Bereikte ik nooit de oever van de zee,
Laat staan Tananarive of Tamatave.…
Een goede voorbereiding
gedicht
3.8 met 5 stemmen
7.515 Wij leggen alles in hem terug, het gehoest waarmee hij
's ochtends ontwaakte, hoe hij bij vertrek zijn das omsloeg
(kruislings over de borst), het houten speelgoed
dat hij voor ons maakte, de dingen die hij
na het eten aan ons vroeg.
De kistenmaker ziet het allemaal gelaten aan. 'Is de poep
van een ijsbeer warm of koud?…
Er komt een man…..
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 het niemandsland
van boodschappen of geschenken
even staat hij stil bij de engel
van het licht en haar bedoelde
boodschap, belandt in de sporen
waar de voornemens uit ontstaan
waar geen gezeur of hindernis ons
wacht en iedereen doodvriendelijk
toelacht, het kerstidee door
hebbedingen bedolven raakt,
Hij denkt alweer aan z’n vertrek…
Een opgeruimd type
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 vooral bewaren, bewaren
kan ik nog gebruiken
'weggooien kan altijd nog'
hij had karrevrachten vol
verleden op zolder in dozen
manden, blikken en flessen
moeder en ik spanden samen
ik mocht de zolder opruimen
aan alles wat ik vastpakte
voelde ik een historische context
maar veel belandde toch in
de metalen vuilnisbakken
en werden na vertrek…
De niet aflatende en wegblijvende pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 We vertrekken in de wetenschap
dat luisteren voldoende was!
Sterkte meid…
Onbeschreven blad
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
590 Twee vrouwen verliefd, jullie zijn stapelgek
Daar is het gat van de deur en vertrek.
Onze harten vol pijn en tranen in de ogen
Met hangende schouders en het hoofd gebogen.
Op onze jonge leeftijd geen weerwoord kunnen geven
In discussiëren waren wij ook niet bedreven.…
Bohémien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Hij deed niet aan halfnaakte waderij
In parkvijvers van het noorderplantsoen
't Was ook geen losgeslagen dwalerij
In 't centrum van de knusse
oude stad
Waar allengs verder aan de horizon
De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding
De kubussen van uniform beton
En polychroom glas, bij het oud station
Sinds mijn vertrek naar de rijzende…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 zoals de kale boom
voor het getekende huis
met een houten kruis
vrij om te spelen met de wind
wanneer je moest gaan
eindeloos uitgestrekt in gedachten
op het grondgebied van de stad
die in het rulle zand ligt
het hart dat in de steen blijft
de rots die in het bloed drijft
met zilte tranen afscheid genomen
wetende dat je zou vertrekken…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te vertrekken.
Hij neemt op.
Geen begroeting.
Aan de andere kant ademt ze.
Hij hoort servies tegen elkaar,
een stoel die schuift,
de klok in haar keuken.
De wind gooit een foto van de muur.
Het glas breekt.
Een gezicht ligt in scherven op de vloer.
Hij zegt niets.…
Antwoordapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
213 In mijn hoofd sta jij nog steeds—
met die trek om je lippen
alsof je wist
dat ik nooit zou vertrekken.
Ik vraag me af
wie nu tegenover je zit,
wie je koffie inschenkt
en vergeet
wat ik altijd vergat.
Ik zap zonder te kijken,
laat iets ouds spelen.
Het leven lijkt eenvoudig
voor mensen
die zichzelf niet hoeven te dragen.…
De ontdekker
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.042 De rustigen die mij tartten te vertrekken
Heb ik om 't schip te krijgen woest beloofd
Rijkdommen fabelachtig te ontdekken,
Waarvoor ik ingestaan heb met mijn hoofd,
En eindlijk in triomftocht aangebracht.
Tot zinkens toe geladen lag mijn vloot.
Wel waren bijna al mijn mannen dood,
Maar alle havensteden bont bevlagd.…