Alle inzendingen over vertrek

1045 resultaten.

Sorteren op:

Overmacht

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
geen bereik geen durf uit te spreken hoe haar tranen stromen langs lijnen die ooit aanraking waren meer is er niet enkel het beven van handen die niets meer kunnen dragen, haar mond vol ingeslikte dagen haar dieren die kijken alsof blijven de eenvoud toont vogels die tegen ruiten tikken, vrijheid bestaat ze wil vertrekken…

Het oude huis

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.140
Verstandig is 't van tijd tot tijd, Een teedre, sterke band, Die 't arme harte bindt en vleit, Te schudden van de hand: Te scheiden van een dierbre plek, Vol weemoed en genot, Te wennen maar aan elk vertrek - Verhuizen is ons lot.…

verlangen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Herinner je het slingeren tussen puin en fortuin het uur van vertrek Broeierige sterren leken zich te verhangen aan mijn trillende schaduw Gedachten vulden de nacht Herinner je de glans, als vers geld.…
Wimper10 juli 2003Lees meer >

L' histoire se repète

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.437
De hulp stond hen af, maar ze zei op een dag: 'Al dat huishouden wordt me te zwaar; 't is te druk hier in huis, dus ik neem nu ontslag en vertrek naar een kinderloos paar.'…
Aubrey20 juli 2003Lees meer >

De laatste trein

netgedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.290
Annabel uit Roosendaal nam laatst de laatste trein Daarmee dacht zij nog redelijk vroeg weer thuis te zijn De trein was verder helemaal leeg toen zij daar ging zitten Ze las wat in haar spoorboekje over het vertrek van laatste ritten Toen de trein eenmaal op snelheid was verscheen de conducteur Die Annabel vertelde wij passeren nu Etten-Leur…

Burn Out (2)

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.403
meer dan eens Twijfel zaaiend bij het publiek Ga ik dan eindelijk toch onderuit Behalve mijn lijf voel ik niets Geen liefde geen haat Mijn verdriet lang vergeten De hoop over het hoofd gezien Overal krokussen en ook narcissen Mijn licht niet meer dan een nachtkaars Stervend zonder toeschouwers Eenzaam in het leven Zij zegt mij te vertrekken…

Sorgh-vliet

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.614
waar mij dit vertrek, en volle macht gegeven, Om daar met stille geest mijn dagen af te leven, Ja, om nooit met een Haag voortaan te zijn gemoeid, Als met de haag alleen, die hier bijwijlen bloeit. ---------------------------------------------------------------- Grondlegger van Park Sorghvliet is raadspensionaris Jacob Cats.…

Definitief

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.247
dat iemand jou van mij beroofde doofde ik mijn weemoedzang en volgde stil de weg met jou de lasten dragend, vol van trouw langzaam maar zeker minder bang berusting kroop nu door mijn leven in al die keren zonder jou omdat ik zeker weten zou nimmer werd jij van mij verdreven dan op een dag, zonder verdoven voorspelden tongen jouw vertrek…

Het beest heeft gewonnen

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Alle opleidingen ten spijt, je bent definitief je geheugen kwijt… Ongelukkig vertrek ik in de wetenschap dat je mij al vergeten bent, als ik de code nog moet intoetsen bij de deur om de afgesloten afdeling te verlaten. Ik neem je ongelukkige gevoel met me mee…
an terlouw8 oktober 2006Lees meer >

- Later -

netgedicht
4.1 met 56 stemmen aantal keer bekeken 711
Onaangekondigd vertrekken op de geplande tijd, vul het belangrijke later in, zorg dat het je leid.…

Fantastisch

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
Dit kan niet meer recht worden getrokken, sommige mensen staan op en willen vertrekken,hun jassen in hun handen.…
c. paris26 augustus 2010Lees meer >

Steekje Los

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.726
die Geraldine van der Veer ze naaide alles aan elkaar wat zij kon vinden of het nu kant was of fluweel een hermelijn - niets was teveel ze wist er alles met een kruissteek te verbinden Tot Geraldine op een dag de koningsmantel niet meer zag die op haar stoel lag en op slag nu leek verdwenen er liep een draad als wijze les van haar vertrek…
jan haak31 augustus 2010Lees meer >

afscheid van mijn oma

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.773
kleinkinderen, overgrootmoeder van vijf Pittige en elegante dame, met een wil sterker dan haar lijf 92 jaren waren haar gegeven, met een maand erbij Zoveel nog mee te maken, blijf leven zeiden wij, Oma wilde naar God en verlangde verlossing van de pijn Afhankelijk en eenzaam versus zelfstandig en samenzijn Ik zie haar nog staan, bij het vertrek…

Een leven

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.084
uitgaan, de ware willen vinden uiteindelijk ben je drie keer getrouwd en drie keer gescheiden je blijft alleen achter je hebt geen kinderen en familie omdat je die niet wilde eenzaam lig je op je sterfbed je bedenkt je wat je beter had kunnen doen je realiseert je dat alles eigenlijk wel prima was de kille kou komt je tegemoet alleen vertrek…
Kelly R.21 december 2010Lees meer >

Terug naar de hel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Erger waren de hatelijkheden Van collega's die in alles Zo veel verder waren Dan ik en die dat dan Ook elke dag wel Smalend aan mij Lieten weten Na twintig mooie Jaren in het hoger Onderwijs liep het Spoor weer dood, Ging mijn hogeschool Sluiten, en mocht ik Het gebouw aan de Achterkant verlaten, Met stille trom Vertrekken…

Bahnhofsmission Bonn

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Bepaalt het gebeier van de zware Klokken het einde van de chaos Van de dag, de waan van wezens Die de hele dag achter zichzelf En anderen hebben aangerend - En zie ik opeens zo'n mens die Net zijn eigen naam heeft terug Gekregen verdwaasd staan te kijken Op het perron waar zijn trein Voorlopig niet, en misschien wel nooit, Meer vertrekken…

Beethoven drinkt thee in Bonn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
gebeier van de zware Klokken het einde van de chaos Van de dag, de waan van wezens Die de hele dag achter zichzelf En anderen hebben aangerend - Ik ben erbij en zie opeens zo'n mens Die net zijn eigen naam heeft terug Gekregen verdwaasd staan kijken Op het perron waar zijn trein Voorlopig niet, en misschien wel nooit, Meer vertrekken…

Denkbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 616
De herfst, hoe stralend ook haar kleuren als vogels vertrekken, wind en regen, dit alles ontnemen en dat gedaan, volgt nog de kou. Water, het wisselt zo graag van gedaante schaatsers die wachten op 't windstille weer. Anderen op wending van zon en haar standen licht kom terug, vul dagen met kleur!…

Voortschrijdende Kerst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 850
Ergens in het winterse duister der ruige Lage Landen warmt een knapperend houtvuur de gerieflijke aarden hut van een gezellige stoere Germaan hoopvol kijkt het hele gezin naar de kleine spar die trots glimt in het kleine vertrek waar licht kringelt en schaduw danst de frisse groene takken beloven voorspoed en vruchtbaarheid voor het…
Han Messie6 december 2015Lees meer >

De schepen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.047
Toen dacht ik reeds aan dezen die vertrekken Ver van het huis en het misprezen land, De begenadigden, de zachte gekken Die zullen zoeken naar een vaderland. En in mijn dromen voer ik met hen mee. Ofschoon geboren in een buurt der haven, Bereikte ik nooit de oever van de zee, Laat staan Tananarive of Tamatave.…

Een goede voorbereiding

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.515
Wij leggen alles in hem terug, het gehoest waarmee hij 's ochtends ontwaakte, hoe hij bij vertrek zijn das omsloeg (kruislings over de borst), het houten speelgoed dat hij voor ons maakte, de dingen die hij na het eten aan ons vroeg. De kistenmaker ziet het allemaal gelaten aan. 'Is de poep van een ijsbeer warm of koud?…

Er komt een man…..

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
het niemandsland van boodschappen of geschenken even staat hij stil bij de engel van het licht en haar bedoelde boodschap, belandt in de sporen waar de voornemens uit ontstaan waar geen gezeur of hindernis ons wacht en iedereen doodvriendelijk toelacht, het kerstidee door hebbedingen bedolven raakt, Hij denkt alweer aan z’n vertrek…
Pama12 december 2019Lees meer >

Een opgeruimd type

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 556
vooral bewaren, bewaren kan ik nog gebruiken 'weggooien kan altijd nog' hij had karrevrachten vol verleden op zolder in dozen manden, blikken en flessen moeder en ik spanden samen ik mocht de zolder opruimen aan alles wat ik vastpakte voelde ik een historische context maar veel belandde toch in de metalen vuilnisbakken en werden na vertrek…

De niet aflatende en wegblijvende pijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
We vertrekken in de wetenschap dat luisteren voldoende was! Sterkte meid…
An Terlouw4 februari 2021Lees meer >

Onbeschreven blad

hartenkreet
5.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 590
Twee vrouwen verliefd, jullie zijn stapelgek Daar is het gat van de deur en vertrek. Onze harten vol pijn en tranen in de ogen Met hangende schouders en het hoofd gebogen. Op onze jonge leeftijd geen weerwoord kunnen geven In discussiëren waren wij ook niet bedreven.…
Alou15 maart 2021Lees meer >

Bohémien

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Hij deed niet aan halfnaakte waderij In parkvijvers van het noorderplantsoen 't Was ook geen losgeslagen dwalerij In 't centrum van de knusse oude stad Waar allengs verder aan de horizon De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding De kubussen van uniform beton En polychroom glas, bij het oud station Sinds mijn vertrek naar de rijzende…

Ongeschreven boek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
zoals de kale boom voor het getekende huis met een houten kruis vrij om te spelen met de wind wanneer je moest gaan eindeloos uitgestrekt in gedachten op het grondgebied van de stad die in het rulle zand ligt het hart dat in de steen blijft de rots die in het bloed drijft met zilte tranen afscheid genomen wetende dat je zou vertrekken…
mobar22 maart 2025Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
Papier rolt over het asfalt alsof iets probeert te vertrekken. Hij neemt op. Geen begroeting. Aan de andere kant ademt ze. Hij hoort servies tegen elkaar, een stoel die schuift, de klok in haar keuken. De wind gooit een foto van de muur. Het glas breekt. Een gezicht ligt in scherven op de vloer. Hij zegt niets.…
Nathan21 februari 2026Lees meer >

Antwoordapparaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 213
In mijn hoofd sta jij nog steeds— met die trek om je lippen alsof je wist dat ik nooit zou vertrekken. Ik vraag me af wie nu tegenover je zit, wie je koffie inschenkt en vergeet wat ik altijd vergat. Ik zap zonder te kijken, laat iets ouds spelen. Het leven lijkt eenvoudig voor mensen die zichzelf niet hoeven te dragen.…
Nathan27 april 2026Lees meer >

De ontdekker

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.042
De rustigen die mij tartten te vertrekken Heb ik om 't schip te krijgen woest beloofd Rijkdommen fabelachtig te ontdekken, Waarvoor ik ingestaan heb met mijn hoofd, En eindlijk in triomftocht aangebracht. Tot zinkens toe geladen lag mijn vloot. Wel waren bijna al mijn mannen dood, Maar alle havensteden bont bevlagd.…