1062 resultaten.
On the beach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 Er komt een dag, binnenkort,
dat de dagen zullen lengen
en dat 't weer voorjaar wordt.
Ze zullen ons narcissen brengen.
De lucht zal blauw gaan kleuren,
weg met grijs, weg met de regen.
Er staat weer veel te gebeuren,
Nederland komt elkaar weer tegen.
In de files richting het strand,
sterker nog: ergens op 't terras.…
DE REE IN HET VOORJAARSBOS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 Op mijn voettocht in de ochtend
door het bos in het voorjaar,
bewonder ik hoe al zonder zorgen
is aan het ontluiken. Elk jaar
is dit weer het grootste genot,
te aanschouwen het bos,
ontwakend na de winter.
Al zint ook mij de winter!…
Februarie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
694 Kou is dikwijls uitgebleven
en regen uit de lucht verdreven
Is 't verder af te wachten
dat voorjaar de kou zal ontkrachten?…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras
Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Gehuld in een universele habijt
om niet in het bloed van ongeduld te
verdrinken, vervagen verwachtingen
in onze voetafdruk in de stuifregen
van het vroege voorjaar om deze
herhaaldelijk te laten weer klinken.…
Bij de terugzending van een dichtstuk
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.264 Reigers en ook andere vijanden als bunzing en buizerd merken dat kikkers in het voorjaar zwaar op de maag liggen. De eieren van de kikkers zwellen op als ze vochtig worden in het spijsverteringskanaal van de eter.
Daarom braken deze roofvijanden ze vaak uit. Het braaksel kan doorzichtig wit zijn, maar ook nog herkenbare zwarte eitjes bevatten.…
De zon breekt zo dadelijk door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 Het is alweer voorjaar en toch voel,
het miezert, eventjes geeft de hemel
uit het wolkendek zon op rantsoenbonnen.
Alsof daken van huizen opeens zwart
bekleed met duizenden kraaien en kauwen
de tijd mensen een heftige oorveeg geeft.…
't Zeeuws-Vlaamse land
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.328 Gescheiden door de Westerschelde
't Zeeuws-Vlaamse land, de overkant
Het land van rust, van kabbelend water
Haaientanden op het Cadzandse strand
Een open land, omzoomd door dijken
Daarbinnen is de aarde verdeeld
Vanaf het voorjaar tot de late zomer
Worden hier ontbijt, lunch en diner geteeld
Het Volkslied zegt "Een land apart"
Het loopt…
Geloven ?
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.104 Ram de letters uit mijn vingers
pers de woorden uit mijn strot
ben op zoek naar enig houvast
bid wanhopig tot een God
wil niet wakker, wil niet slapen
droom alleen maar terug in tijd
wil niet weten, wil niet denken
raak vertrouwen plotsklaps kwijt
kijk de dagen naar het voorjaar
pluk alleen maar stil verdriet
slik gedachten naar het einde…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 Gedurende wegwerkzaamheden
de komende vijf jaar in bittere kou
ijzel en weder dienende regen
in voorjaar en najaar
in golven van zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie…
Het bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.443 De zon verwarmt onze huid,
vitamientjes dringen binnen,
na deze kwakkelwinter,
gaat het voorjaar beginnen.
Er liggen verse paardenvijgen,
de damp slaat er van af,
verloren in actie,
door een paard in draf.
De eenden in de bosvijver,
duiken vrolijk heen en weer,
het ontlokt ons een lach,
keer op keer.…
Om de pijn te verzachten
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 Hij gaat niets vragen wenst niets hij gaat gewoon zijn weg
legt pech en verwachtingen op de juiste plaatsen
dromen dichtbij het zachte voorjaar en wintermat.
Hij zal proeven en beproevingen ondergaan en staande
gaandeweg zijn licht opsteken.…
In den vreemde
gedicht
3.4 met 9 stemmen
8.886 Krokussen op het Voorhout in het vroege voorjaar
en in het Mauritshuis een meisje van Vermeer,
lang gras tussen de rails naar Scheveningen
en bij Kijkduin de rook van Ockenburg,
dat moest ik maar eens tot mijn zegeningen
gaan tellen.…
De eenzame schilder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
665 schilder
schildert met magisch realisme
de dood van inwendige ziel
slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de vele gezichten van de dood
en als het voorjaar…
Zijn gezicht straalt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
562 er is er zelfs een in de maak,
ongevraagd dat wel
dat schept pure rijkdom
het geeft hoop en maakt blij
zulke dingen geven de recessie
en de belabberde lente nog kleur
dus nu het weer wat tegenzit
weet u best iets te vinden
graaf eens dieper van binnen
er is vast wel iets of iemand
waarmee u zich
met een zonnig gevoel
in dit voorjaar…
Gesprek met de dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
860 Bij 't leven wil je horen, zoals 't groeien,
zoals de bries in 't voorjaar geurt,
de kruidentuinen bloeien,
zo speel jij mee als herfststorm,
en geeft bladeren
aan de zwang're aarde.
Dus jij bestaat niet dood,
tegen wie ik vecht en vuisten bal!
Laten we vriendschap sluiten,
omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…
Eenden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 beste Alexander ’t is een waar gebeurd verhaal
Die eenden hadden het best naar hun zin
Er waren er maar drie in het begin
Doch na twee maanden telde ik er zestien in totaal
Een buitenstaander denkt wellicht: ~Maar dat is toch heel fijn
Je tuin lijkt dan haast een natuurgebied~
Maar ’t is niet enkel blijheid ook verdriet
Vooral als er in ’t voorjaar…
MEI
poëzie
4.0 met 2 stemmen
933 Dauw, bloemen, jeugd en tranen zijn de dingen,
Waardoor men lijdt, maar zonder hartenpijn;
Omdat in elk een jeugdig vogelijn,
Van 't voorjaar af tot 's winters, zit te zingen.
Maar 't gaat voorbij, wat lieflijk is in 't geuren
Aan 't leven grenst de dood, het wiegje aan 't graf
Steeds 't zelfde zien we in anderen vorm gebeuren.…
Simonshaven 2020
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
485 Het groene metershoge riet
Beweegt onrustig heen en weer
Twee roze hyacinten staan
Eenzaam in een nog kale tuin
Een dikke hommel bromt
Tegen nog kinderlijke bloesem
Kleine insecten wolken in het
Rond, de poes vraagt of ik haar
Onder haar kin wil krieuwelen
Ik geef er graag gehoor aan
Het voorjaar gaat zijn tijd opeisen
Gebiedt de…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
Wisteria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 En die is hier nu niet, in ’t voorjaar is er tijd genoeg.
De zwarte merel komt wel alle dagen op bezoek,
maar voor een nest is het nog veel te vroeg.
Maar daarvoor komt hij niet.
Er is een vrouwtje in de buurt zo blijkt.
En hoewel ze niets van hem wil weten,
komt ze toch, terwijl ze nieuwsgierig naar hem kijkt.…
In de kern
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 in lengte van eeuwen, decennia
Door
Voor altijd niet stoppend
Bergen, geluid en wind zullen altijd
Blijven, eigenlijk is veel voor al-
tijd
Hoewel veel beslist ook 'wegwerp' is
maar toch devaluerend
Hoewel afval ons ook ooit zal nekken
Behalve als rotzooi wordt uitgerangeerd en
DE MENSHEID HEEFT GELEERD
Cetinje, Montenegro, voorjaar…
Symfonia cantonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 Festina lente, 't voorjaar is nog koud
Maar 't lentefeest heeft daar geen boodschap aan
Het bot uit in de zon, bij volle maan
Staan kievitsbloem en speenkruid tussen 't hout
De prima vera lentesymfonie
Is op zichzelf an sich al een gedicht
Laat twijgen zuchten onder het gewicht
Van helleveeg en lichtkakofonie
In park cantonia - maar…
zoutarm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 in ’t voorjaar eens, het vroor nog dat
op ramen de kristallen kraakten, kwam Dana
op haar klompen heel den hooiweg af,
haar jas hing als van tapijt half open
op den okeren gloed van heur huid en Dana
lachte met haar lippen van karmijn
bij elke stap de koude weg als bagatel.
en macht als het paard van Bramke had ze.…
Rosegarden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
530 Dus kappen nou met jouw carmína burána
Van dudeljo wielewaal z'n hoogste lied
Ga dan naar tirol, luister
naar yo-yo ma
Maar kom niet elk voorjaar
de duizendste maal
Met roze bril, boompjes- en beestjesgez*k
Ik gooi je het huis uit,
zet jou aan de dijk!"…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 In de tuin van mijn Jasmijnallee
kent de lente een tweede gang
na de vroege golf van zwoelte
in een benauwde atmosfeer,
ons voorjaar nam dit alles in alle vroegte mee,
met weinig gevoel voor de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent
aardedonkere archieven
verdwenen de dievegge
en de man van de baard
onder ‘t stof van sleets
gemak en verwondering
’t blijvende gebrek aan ’n wolkje
ontneemt de schaduw al lang
haar hang naar afvlakking
de kans ten volle te voeren
sowieso mogen vogels en slakken
dit voorjaar…
Appelleren
snelsonnet
2.6 met 23 stemmen
2.589 Het is toch jammer dat het CDA
Fortuyn die daar een functie op kwam eisen
zo faliekant de deur heeft moeten wijzen.
Hij kon veel kiezers trekken, ga maar na:
Dan haalde men naast menig groot gezin
nu baasjes van heel kleine hondjes in.…
herfststreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Bij bomen komen blaren weer,
zodra het voorjaar wordt,
maar ik zit met een kale kop,
kom haren steeds te kort.
Aha, één ding heb ik toch voor
bij bomen in het bos,
ik zit nog vol met streken,
die laat ik op u los.
Daar ik ook als een slimme vos
de passie goed kan preken,
'Bin ich von Kopf bis Fusz'
vervuld van slinkse streken.…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 Toen hij toefde en sprak in de stille nacht
verdreef hij niets: hij plantte schuld
die rijst uit dezelfde schoot
waaruit ik schoon zal stinken in het voorjaar.…