Alle inzendingen over wit

8650 resultaten.

Sorteren op:

hoogvliegers

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
metalen puntjes vliegen krijtend in hoog blauw witte motieven [senryu]…

vissen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
het kanaal bij de witte brug vaders favoriete stekkie daar ving hij walvissen voor Madurodam…

Gans

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik zag thans een ijdele gans druk bezig met het toiletteren van haar witte veren.…

zelfbestemming

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
polsen beloven roodvloeiend mijn rust uit het wit van mijn vingers sijpelt dood zonder geluid…
wil melker22 januari 2006Lees meer >

EFTELING STROOIT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 219
Sparren en daken glanzen vol witte poeder; kou warmt sprookjeshart.…
Han Messie25 december 2025Lees meer >

Stil wonder

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
Het land gehuld in wit, wolken waar nog sneeuw in zit, bomen trots geheven, met de witte rijp omgeven. De wind is neergestreken, ’t kristallen kunstwerk zou kunnen breken, voorzichtig laten de eerste zonnestralen, zich door de takken dwalen.…
Ans Verzon22 januari 2009Lees meer >

Een cirkel van wit licht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
Eén zijn is niet alleen zijn is in een cirkel wonen van wit licht Aan de buitenkant is een liefdesband die naar binnen rinkelt, als men moe is bedroefd, be-roerd is Het oog opent bij een stille trom Aan de koningslach herkent men bewaarkracht Want één zijn is niet alleen zijn is in een cirkel wonen van wit licht Wanneer de…

Het familiediner

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Want aan tafel van Gods schepping worden zowel de witte en zwarte schapen geëerd.…

vanuit binnen bekeken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Ik zie grijs dat blauw en wit verdrongen heeft. Je best doen is steeds niet genoeg. Ik zie duizend kleine sterren vastgeplakt op het raam. Het kunnen ook regendruppels zijn. Ik zie een beetje blauw, grijs en wat wit. De storm lijkt op zijn retour. Ik zie de zon doorbreken. Zolang het duurt.…
J.Bakx13 maart 2021Lees meer >

chrisanthemum herinnering aan mijn moeder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 851
Ik ben blij in mijn verdriet je laatste wens is nu vervuld mama, je bent er niet maar je gedachtenis heb ik omhuld ik heb het wel eens meer gevoeld het witte van het niet meer zijn als twijfel door mijn zinnen woelt het grijze zich vertoont als pijn maar wit is ook de som van kleuren verdoken onder huwelijkskleed met onverwacht heel sterke…
fets14 september 2014Lees meer >

verwoording

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
uit witte weerbarstige klei groeit breekbaar porselein ontstaan uit water en aarde hoor het ritselen van de goede gave verweesd in Pandora’s doos laat ontroering stromen als de kleine mond zich naar mama’s aaah en oooh in trappelende verwoording vormt uit weerbarstige witte klei groeit breekbaar porselein…

zie de binnenkant van leven

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zie geen onderscheid kan best dat je mij je schaduw slijt in dichte mist het zicht wit alles wat voorhanden is geluid wordt unaniem gedicht de deken van gezelligheid drupt parels van de bomen in het zachte plenzen verdroomt het licht in wensen vervreemding ademt in het traag bewegen ogen draaien wit en zien de binnenkant…

Moederloos

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.883
De lijster zingt een serenade voor de dode wit opgebaard in de schaduw van de beuk Troostend bedoeld klinken woorden hol in de ruimte: God wilde het zo In de reiswieg kraait de baby ongeremd vrolijk haar talloze mama’s en dada’s Ik kijk strak naar de lange witte baar en schreeuw van binnen mee: mama…
Gerardo11 april 2006Lees meer >

Stilleven (met echt bloed)

gedicht
3.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 29.140
---------------------- uit: 'Hoe wit kijkt een eskimo', 1970.…

Laatste dagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
op grofkorrelig zwart wit denk ik de dagen door van stilgevallen verhalen uit de kleine open mond van het uitgemergelde kind ik kijk in de gedoofde ogen van de man die de verten niet meer zoekt ik zie het uitgeholde hoofd van de vrouw die zich vastklemt aan een meegenomen leven in een koffer en dan een zwart witte vlinder achter prikkeldraad…
J.Bakx12 oktober 2013Lees meer >

Witte doeken spreken

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 880
rolde stenen weg voor het graf waar in de witte doeken lagen was tijdelijk begraven op het linnen dat een afdruk van jouw wereld schreef hebt gegeven om in drie-eenheid weer te leven vader zoon en geest de witte doeken spreken in tal van preken met pasen heb ik al jouw verrijzenis gevierd…

Polijstte zacht oneffenheden

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
laag voor laag de ondergrond bleef traag wilde niet witten schuurde tot het bot polijstte zacht oneffenheden toch donkert het verleden breekt wit door alle kwetsbaarheden ik heb je nerf ontdekt en schaaf het oude hout snel weg je vlamt in weer geboren worden jouw kleur zal ieder nu opnieuw bekoren…
wil melker22 augustus 2007Lees meer >

wisselkind

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
zoals het wit steeds feller wordt als zonlicht ongehinderd straalt kleine vogels overvliegen, tot hun vlucht de tijd inhaalt en onderin het gras bloeit mei al in de kleinste bloemen, wit- dat goud en geel omrandt haar kleine hand plukt immer weer het beste van de overkant zo doet het minder zeer…

drupt parels van de bomen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 992
ik zie geen onderscheid kan best dat je mij je schaduw slijt in dichte mist het zicht wit alles wat voorhanden is geluid wordt unaniem gedicht de deken van gezelligheid drupt parels van de bomen in het zachte plenzen verdroomt het licht in wensen vervreemding ademt in het traag bewegen ogen draaien wit en zien de binnenkant van…
wil melker13 februari 2003Lees meer >

Sluiers fijn zand

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 443
ik zag dat wit krullende branding in formatie haar sluiers fijn zand te drogen hingen in vlaagjes wind nog gleden ze niet meteen van de top naar beneden omdat cohesie door vocht daar geen bocht kon nemen de belletjes wit in hun opstandige fase krulden met zon schitterende kleuren in het omslaan en over de kop gaan in het ruime…
wil melker17 augustus 2023Lees meer >

[ We roepen heel veel ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 376
We roepen heel veel zienswijzen, onderzoeken -- zelden ons standpunt.…
Zywa19 april 2024Lees meer >

Dat heertje...

poëzie
3.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 7.289
Dat heertje met zijn witte das Was eertijds een minnezanger; Doch sinds het die witte das aanheeft, Minnedicht hij niet langer. Nu preekt het en doet huisbezoek, En voor de variatie, Houdt het 's winters, driemaal in de week, Lidmatencatechisatie. Ik bezweer U, mijn allerliefste vriendin!…

Kerstmis

netgedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.451
De winter draagt wit, oud en koud, een nasleep van een uitgebloeid seizoen dat donker uitschaatst over witte vaarten. Wellicht is er gezaaid intussen, - want tussen jaargetijden trekt geen god een streep - en wordt er al verwacht: een warmer kind, een moederbuik, zoals vanouds.…

niemandsland 1914

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.760
als in de grote oorlog de eerste kerstsneeuw de velden donzig wit maakt komt het menselijke tot leven vrede op aarde komt weer uit de stal mensen ontmoeten mensen in het witte niemandsland warmte in de prille doodsheid van totale vernietiging de geest van vrede sommigen horen nog steeds het schreien van een kind in bethlehem…

IJdelheid

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 769
Met een smett'loos witte verenpracht. Plots scheen hij zich te bedenken om wat aandacht aan zichzelf te schenken. Ging met zijn snavel flink te keer. Verloor daarbij een witte veer. Door het geklater, vormden zich kringen om hem heen in 't water. Nadat de poetsbeurt was volbracht, zwom hij weer verder door de gracht.…

in stilte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
hoe je zachtjes slaapt en hoe je zelfs mijn hand niet wilt, wit en weggetrokken in de waas van niets rechtop steunt de stoel het oude lijfje niet veel groter, dan het kind dat in haar ogen nestelt langzaam steelt de dood jouw immer grijze haren uit de wirwar van vandaag mijn hart bloedt witte dochtertranen langs jouw stille wang…
switi lobi10 oktober 2010Lees meer >

" Opus dei "

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
Haar mond ontvlucht, zwermen witte vogels in wit brokaat. Volle moederborst begeerlijk voor het mensenkind altaar van de zon. Onbezonnen zijn, het witomrande doodskleed in de knop te sterven. Kweek zoete tranen in een kelk, dag tot dag het brood van schoonheid.…
pama21 november 2010Lees meer >