1212 resultaten.
Het Sterven van het Geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Het is mijn fort,
mijn kasteel,
mijn toevluchtsoord
waar ik altijd kan verblijven.
Want buiten
verdooft het lawaai
dag na dag —
tot stilte
een keuze wordt.…
Annunciatie.
poëzie
4.5 met 21 stemmen
3.548 -
Toen gij mijn open woning binnentradt.
Gij waart dien avond toen gij tot mij kwaamt,
o dood, niet overmoedig, niet vermetel.
En toen gij plaats naamt in mijn zachte zetel
gelijk een knaap, zo schuchter en beschaamd.…
Veendorp
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 mannen met pet en spade
graven met kromme ruggen kanalen
steken turf van dageraad tot schemer
hun loon halen in 't café duurt
al gauw een halve liter jenever
Jongens met kort geknipte haren
meisjes met een ernstig gezicht
op grafstenen lees ik hun namen
Ik leef me in, voel hun dromen
ken hun toekomst van armoe en plicht
het zijn sprookjes…
vadertjelief
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.290 en zo komt net als in verzonnen sprookjes
uiteindelijk weer alles op zijn pootjes…
VALENTIJNTJE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.310 In mijn achterhoofd zinderde : kindeke klein
En prevelde sprookjes over prinsesjes, fijn...
Heden ben je volwassen en bovendien boos
Lieve schat, misbruik is meestal : roos!
Zoon, mijn weelderige borsten werden hun laving
Ik kon het niet helpen, zware alcoholverslaving!…
Dankzij Iris
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 Dit droombeeld heeft
Jungiaanse allure en maakt sprookjes waar,
waar we even dachten dat alles vlak blijft.
Iris is de dochter van Andersen.
Kom zeg, zij is zijn muze!
De woestijndieren vragen erom om te worden
bereden, zo teder zijn ze afgebeeld, hun
oeraardse aanwezigheid doet de snelheid van
strakke, mannelijke treinen wegvagen.…
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 de waarheid
stoot zich telkens
aan dezelfde steen
hoe schuldig kan je zijn
aan onschuld, vraag ik me af
of is het de som van dingen
die aan het eind van de leugen wacht
glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen
ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes
de wereld
krimpt koud in uitgedoofde handen
wanneer je vloekt om…
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Zoals in sprookjes en verhalen
Zet ze je zorgen aan de kant.…
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 niet meer ken,
Dat het voelt alsof ik moet vluchten voor wie ik nu ben,
Dat de angst mij benauwd voor wat er allemaal komen gaat,
Als ik nu pas besef dat de wereld uit een glazen kooi bestaat,
Wat is nog een thuis waar ik niet meer mijn zelf mag zijn,
En mijn armen worden vastgebonden op het vrijheidsplein,
Dit is niet meer de tijd van sprookjes…
Restanten van de anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 nog zijn er restanten
van de anderhalfwereld in
onze tijd relikwieën als
sprookjes voor ouderen
en kinderen vergeten is
dat ook zij ooit hebben
geleefd en hun zielentaal
is opgeschreven bij
feesten en evenementen
goed en kwaad is gebleven
maar de mens vond
het sprookje een irritante
fantasie die door
machthebbers misbruikt
werd te…
WOONBOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 Waaibomenbos
Luchtbellenbeek
deze twee namen
schuilen ergens in het boek
Knikkertje Lik
van schrijver Daan Zonderland
hier worden zeven wijzen
in apen veranderd
door de wraakzuchtige
tovenaar van Antrim
een verdrietig lot
voor die eenvoudige
toch eerbiedwaardige mannen
maar een woud vol
zwaaiende eiken en dennen
aan een bosstroompje…
Vrij!
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.552 Wat je plaagde is vergeten,
er is niets meer wat je bindt,
als je in je eeuw'ge woning
vrijheid en verlossing vindt.
Geef je maar gewillig over.
Door de nacht straalt reeds het licht,
waar aan 't einde van het leven
je verheven reisdoel ligt.…
Zomers winters
netgedicht
4.2 met 37 stemmen
1.928 de winter omhelst dit jaar de zomer
de hyacint was de eerste in bloei
dra volgde kleintjes de blije crocus
de sneeuwklok vertraagde zijn groei
de zon verwarmt mijn woning
stookkosten zijn geslonken
mijn gras in groene voortuin
heeft nog nooit zo uitgeblonken
toch reed ik nog een scheve schaats
de elfstedentocht reed ik per fiets
nooit…
De Sluier
hartenkreet
1.6 met 17 stemmen
3.755 Woonruimte
Iglo van sneeuw tot
Een echt gouden paleis
WONING
Hartstocht is strijdend
Over en weer
Passie die brandt, die
Voor samensmelting zorgt
PASSIE(f)…
DE LINDEBOOM
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.151 De linde hoorde ik klagen
In felle stervenspijn:
'Ik zal na luttel dagen
Uw laatste woning zijn.'…
Kraaienogen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.213 Ikzelf fiets in de lentezon
langs haar woning, waarin ze nog niet is
teruggekeerd. Ga weg daar, rothuurders,
zonder jullie was alles anders gelopen,
hoefde ik niet in de kraaienogen te kijken.
Zij ook niet. Die pijn vooral, ongewenste
gasten. Pas maar op, ik visualiseer een
straaljager met meedogenloze voltreffers.…
FRANSE BOERENDOCHTER
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
581 Onder klokgelui knielt het meisje vroom
naast de schapen, geeft zich aan mijmeringen:
"Vet gras, goede kudden, hechte woningen:
meer dan ons toekomt, geeft Hij, die 'k minnend schroom."
Op de vertrouwde hoeve kneedt haar hand
ruwe wol, dikke wrongel en weke kaas,
terwijl ze koningsgedachten doorziet.…
Groningen rommelt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 de woningen die steeds
minder waard worden.
de politiek die de Groningers in
de zeik neemt
er is natuurlijk wat te halen hier
ondertussen hoor je wel eens zo´n
opmerking (steeds vaker) dat het
misschien wel een goed idee zou zijn
om de gaskraan dicht te draaien.
misschien is dat wel een heel goed idee
te beginnen in Den Haag ?…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!…
In Baarn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Ons huis waarin we wonen
is een doodgewone woning.
Het huis waarin we huizen
is onbetaalbaar duur.
In geen chiquer huis,
in geen betere straat,
in geen ander dorp
willen we wonen.
Hier groeiden onze kinderen op.
Hier klopt nog steeds ons hart.
Hier werden we gelukkig.
Hier woont onze ziel.
In Baarn.…
Koningsdag 2020 en de tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Koning, ons staatshoofd
om 10 uur, op zijn Koningsdag
‘t Concertgebouworkest speelt digitaal
en digitaal kent geenszins akoestiek
het maakt me even heel nuchter
dat dit niet zo had gehoeven hoor
ik hou m’n mond dicht, zing niet mee
met zijn vrouwen om hem heen
en wat A-viertjes in de hand
spreekt de Koning ons op tv toe
het woord woning…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het grote Romeinse rijk
voert vol woedende trots
zijn vele oorlogen
om met weids vertoon
te zegevieren
waarbij verwonnen vijanden
als slaven worden rondgeleid
de wereldveroveraars
maken ontdekkingsreizen
onderwerpen volken
vreedzaam of bloedig
aan hun wil en wetten
terwijl eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger…
DE VLIEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 In Breda 's buurt "Heuvel" prijkt een gebouw,
toont in zijn zalen schone afbeeldingen
van 't winkelpleins gewezen woningen,
is vol zachte schemer, wazig, bleek blauw.
Hierbinnen daalt stemming als milde dauw
neer op gezelschappen en eenlingen.…
DRACHTENS AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
263 Het geweldige dorp
haalt welwillende wervelwind
van stuwen en vorsen
vol verlangen naar zich toe
gebouwen met daadkracht
en strijd om het geld
rijzen tussen woningen
en wijd boerenland
zenden hun stem en waren
over heel de wereld
nijvere trots van Fryslân
schalt door Azië
en Zuid-Amerika
kunst van beeldhouw- en schilderwerk…
ZOEKEN HOUDT AAN
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
31 vragen
daarom
werd hun Kind Jezus de Heiland
van de mensheid geboren
in een verblijf voor dieren
heden ten dage
doolt bij elk Kerstfeest
dit Kind opnieuw
langs alle huizen
klopt bescheiden overal aan
kijkt toch vol liefde
naar deuren
die bars gesloten blijven
zal steeds geduldig hopen
als Hij binnen mag komen
wordt de woning…
't Is lang geleden (20)
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.397 Ik wenste toen een oudgraaflijk kasteel,
In 't midden van hoog beukenbos met uilen
En grafruïne, zwartbegroeid de zuilen,
Scheef elke schacht, gebarsten 't kapiteel;
Twee leeuwen, door oud mos vaalgroen en geel,
Spalkten naast de ophaalbrug hun drakenmuilen,
En uit het maanlicht kwam de herfststorm huilen
Door puin van gang, vol rits'lend…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De steden, de dorpen, de kastelen,
- als nesten aan de aard-bal -
de rook der stoomboten op de bolle zee,
en de storm-kapen met hun ruisend schuim,
het warm tropenwoud,
de krakende, witte waterval,
zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen,
de heldere roep-hoornen van uw Naam,
de hoge gestalten, ver en ruim,
zodat wij, mensen, diep en dieper…
Zuster Lieve
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.983 De wereld ging hem uit
toen hij de uitkomst niet kon velen
en dus suste hij de schade
met een vinger op haar mond
Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve
zuster die hem wat kon schelen
en hij trok gehaast de deur dicht
met een sleepspoor op de grond
Het was gebeurd - niets aan te doen
wat zand erover - liefst kastelen
al wat overbleef was…
Kindertijd
hartenkreet
1.8 met 17 stemmen
2.078 Vroeger lieten wij nog onder ’t deken
onze knuffeldieren spreken,
konden wij nog van het laken
hun kasteel, hun huisje maken
of hun wijde, witte wereldzee.
Daarna nam een kinderlijke vrede,
ons wanneer we rustig sliepen
in haar vele dromen mee.…
licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.539 langs en vroeg:
"waarom al die tranen alsof ze komen
uit het merg van oude manen"
"ik wil zo graag meer zijn
voor een mens en zijn naam dan alleen maar
een betekenisloos bestaan"
de dichter aaide hem over zijn aardsheid
en zei zacht maar heel toegewijd
"je kan alles zijn wat je maar wilt
maar je moet er zelf in geloven;
je kan kastelen…