Alle inzendingen over woningen kasteel sprookjes

1212 resultaten.

Sorteren op:

Het Sterven van het Geluid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
Het is mijn fort, mijn kasteel, mijn toevluchtsoord waar ik altijd kan verblijven. Want buiten verdooft het lawaai dag na dag — tot stilte een keuze wordt.…

Annunciatie.

poëzie
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.548
- Toen gij mijn open woning binnentradt. Gij waart dien avond toen gij tot mij kwaamt, o dood, niet overmoedig, niet vermetel. En toen gij plaats naamt in mijn zachte zetel gelijk een knaap, zo schuchter en beschaamd.…

Veendorp

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 896
mannen met pet en spade graven met kromme ruggen kanalen steken turf van dageraad tot schemer hun loon halen in 't café duurt al gauw een halve liter jenever Jongens met kort geknipte haren meisjes met een ernstig gezicht op grafstenen lees ik hun namen Ik leef me in, voel hun dromen ken hun toekomst van armoe en plicht het zijn sprookjes…
Custor4 februari 2008Lees meer >

vadertjelief

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.290
en zo komt net als in verzonnen sprookjes uiteindelijk weer alles op zijn pootjes…

VALENTIJNTJE

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.310
In mijn achterhoofd zinderde : kindeke klein En prevelde sprookjes over prinsesjes, fijn... Heden ben je volwassen en bovendien boos Lieve schat, misbruik is meestal : roos! Zoon, mijn weelderige borsten werden hun laving Ik kon het niet helpen, zware alcoholverslaving!…
sweetje8 februari 2010Lees meer >

Dankzij Iris

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Dit droombeeld heeft Jungiaanse allure en maakt sprookjes waar, waar we even dachten dat alles vlak blijft. Iris is de dochter van Andersen. Kom zeg, zij is zijn muze! De woestijndieren vragen erom om te worden bereden, zo teder zijn ze afgebeeld, hun oeraardse aanwezigheid doet de snelheid van strakke, mannelijke treinen wegvagen.…

compilatie en schuld

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
de waarheid stoot zich telkens aan dezelfde steen hoe schuldig kan je zijn aan onschuld, vraag ik me af of is het de som van dingen die aan het eind van de leugen wacht glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes de wereld krimpt koud in uitgedoofde handen wanneer je vloekt om…

Glazen Kooi

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
niet meer ken, Dat het voelt alsof ik moet vluchten voor wie ik nu ben, Dat de angst mij benauwd voor wat er allemaal komen gaat, Als ik nu pas besef dat de wereld uit een glazen kooi bestaat, Wat is nog een thuis waar ik niet meer mijn zelf mag zijn, En mijn armen worden vastgebonden op het vrijheidsplein, Dit is niet meer de tijd van sprookjes…

Restanten van de anderhalfwereld

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 418
nog zijn er restanten van de anderhalfwereld in onze tijd relikwieën als sprookjes voor ouderen en kinderen vergeten is dat ook zij ooit hebben geleefd en hun zielentaal is opgeschreven bij feesten en evenementen goed en kwaad is gebleven maar de mens vond het sprookje een irritante fantasie die door machthebbers misbruikt werd te…

WOONBOS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 306
Waaibomenbos Luchtbellenbeek deze twee namen schuilen ergens in het boek Knikkertje Lik van schrijver Daan Zonderland hier worden zeven wijzen in apen veranderd door de wraakzuchtige tovenaar van Antrim een verdrietig lot voor die eenvoudige toch eerbiedwaardige mannen maar een woud vol zwaaiende eiken en dennen aan een bosstroompje…
Han Messie8 oktober 2025Lees meer >

Vrij!

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Wat je plaagde is vergeten, er is niets meer wat je bindt, als je in je eeuw'ge woning vrijheid en verlossing vindt. Geef je maar gewillig over. Door de nacht straalt reeds het licht, waar aan 't einde van het leven je verheven reisdoel ligt.…

Zomers winters

netgedicht
4.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.928
de winter omhelst dit jaar de zomer de hyacint was de eerste in bloei dra volgde kleintjes de blije crocus de sneeuwklok vertraagde zijn groei de zon verwarmt mijn woning stookkosten zijn geslonken mijn gras in groene voortuin heeft nog nooit zo uitgeblonken toch reed ik nog een scheve schaats de elfstedentocht reed ik per fiets nooit…
Rikus Kiers20 februari 2007Lees meer >

De Sluier

hartenkreet
1.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.755
Woonruimte Iglo van sneeuw tot Een echt gouden paleis WONING Hartstocht is strijdend Over en weer Passie die brandt, die Voor samensmelting zorgt PASSIE(f)…

DE LINDEBOOM

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.151
De linde hoorde ik klagen In felle stervenspijn: 'Ik zal na luttel dagen Uw laatste woning zijn.'…

Kraaienogen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Ikzelf fiets in de lentezon langs haar woning, waarin ze nog niet is teruggekeerd. Ga weg daar, rothuurders, zonder jullie was alles anders gelopen, hoefde ik niet in de kraaienogen te kijken. Zij ook niet. Die pijn vooral, ongewenste gasten. Pas maar op, ik visualiseer een straaljager met meedogenloze voltreffers.…

FRANSE BOERENDOCHTER

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
Onder klokgelui knielt het meisje vroom naast de schapen, geeft zich aan mijmeringen: "Vet gras, goede kudden, hechte woningen: meer dan ons toekomt, geeft Hij, die 'k minnend schroom." Op de vertrouwde hoeve kneedt haar hand ruwe wol, dikke wrongel en weke kaas, terwijl ze koningsgedachten doorziet.…
Han Messie7 oktober 2011Lees meer >

Groningen rommelt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
de woningen die steeds minder waard worden. de politiek die de Groningers in de zeik neemt er is natuurlijk wat te halen hier ondertussen hoor je wel eens zo´n opmerking (steeds vaker) dat het misschien wel een goed idee zou zijn om de gaskraan dicht te draaien. misschien is dat wel een heel goed idee te beginnen in Den Haag ?…
fairouz2 september 2014Lees meer >

Melancholie

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Melancholie van scheiden en hervinden, Stadig verliezen en verloren gaan, Van binden en gebonden zijn; beminden Aan dood en leven eeuwig af te staan, Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden Hun ijzige gesels op de woning slaan, Door leed geboog'ne en door liefde verblinde, U weer te melden met Uw oud vermaan!…

In Baarn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Ons huis waarin we wonen is een doodgewone woning. Het huis waarin we huizen is onbetaalbaar duur. In geen chiquer huis, in geen betere straat, in geen ander dorp willen we wonen. Hier groeiden onze kinderen op. Hier klopt nog steeds ons hart. Hier werden we gelukkig. Hier woont onze ziel. In Baarn.…

Koningsdag 2020 en de tranen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Koning, ons staatshoofd om 10 uur, op zijn Koningsdag ‘t Concertgebouworkest speelt digitaal en digitaal kent geenszins akoestiek het maakt me even heel nuchter dat dit niet zo had gehoeven hoor ik hou m’n mond dicht, zing niet mee met zijn vrouwen om hem heen en wat A-viertjes in de hand spreekt de Koning ons op tv toe het woord woning…

WATERSPEL IN HUIS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
Het grote Romeinse rijk voert vol woedende trots zijn vele oorlogen om met weids vertoon te zegevieren waarbij verwonnen vijanden als slaven worden rondgeleid de wereldveroveraars maken ontdekkingsreizen onderwerpen volken vreedzaam of bloedig aan hun wil en wetten terwijl eeuwen voortrazen heeft de woning van Romes welgestelde burger…
Han Messie17 januari 2023Lees meer >

DE VLIEREN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
In Breda 's buurt "Heuvel" prijkt een gebouw, toont in zijn zalen schone afbeeldingen van 't winkelpleins gewezen woningen, is vol zachte schemer, wazig, bleek blauw. Hierbinnen daalt stemming als milde dauw neer op gezelschappen en eenlingen.…
Han Messie21 december 2023Lees meer >

DRACHTENS AARD

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 263
Het geweldige dorp haalt welwillende wervelwind van stuwen en vorsen vol verlangen naar zich toe gebouwen met daadkracht en strijd om het geld rijzen tussen woningen en wijd boerenland zenden hun stem en waren over heel de wereld nijvere trots van Fryslân schalt door Azië en Zuid-Amerika kunst van beeldhouw- en schilderwerk…

ZOEKEN HOUDT AAN

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 31
vragen daarom werd hun Kind Jezus de Heiland van de mensheid geboren in een verblijf voor dieren heden ten dage doolt bij elk Kerstfeest dit Kind opnieuw langs alle huizen klopt bescheiden overal aan kijkt toch vol liefde naar deuren die bars gesloten blijven zal steeds geduldig hopen als Hij binnen mag komen wordt de woning…
Han Messie27 oktober 2026Lees meer >

't Is lang geleden (20)

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Ik wenste toen een oudgraaflijk kasteel, In 't midden van hoog beukenbos met uilen En grafruïne, zwartbegroeid de zuilen, Scheef elke schacht, gebarsten 't kapiteel; Twee leeuwen, door oud mos vaalgroen en geel, Spalkten naast de ophaalbrug hun drakenmuilen, En uit het maanlicht kwam de herfststorm huilen Door puin van gang, vol rits'lend…

Lof aan God

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.862
De steden, de dorpen, de kastelen, - als nesten aan de aard-bal - de rook der stoomboten op de bolle zee, en de storm-kapen met hun ruisend schuim, het warm tropenwoud, de krakende, witte waterval, zij zijn van U, mijn God, de brede getuigen, de heldere roep-hoornen van uw Naam, de hoge gestalten, ver en ruim, zodat wij, mensen, diep en dieper…

Zuster Lieve

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.983
De wereld ging hem uit toen hij de uitkomst niet kon velen en dus suste hij de schade met een vinger op haar mond Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve zuster die hem wat kon schelen en hij trok gehaast de deur dicht met een sleepspoor op de grond Het was gebeurd - niets aan te doen wat zand erover - liefst kastelen al wat overbleef was…

Kindertijd

hartenkreet
1.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.078
Vroeger lieten wij nog onder ’t deken onze knuffeldieren spreken, konden wij nog van het laken hun kasteel, hun huisje maken of hun wijde, witte wereldzee. Daarna nam een kinderlijke vrede, ons wanneer we rustig sliepen in haar vele dromen mee.…

licht

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.539
langs en vroeg: "waarom al die tranen alsof ze komen uit het merg van oude manen" "ik wil zo graag meer zijn voor een mens en zijn naam dan alleen maar een betekenisloos bestaan" de dichter aaide hem over zijn aardsheid en zei zacht maar heel toegewijd "je kan alles zijn wat je maar wilt maar je moet er zelf in geloven; je kan kastelen…