6267 resultaten.
Heerlijkheid, O Mechelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 neen, mijn lichaam
niet bestand
en zwicht ik
onder maagdelijk en
omgeslagen kant
geklost
door eeuwen heen
laat mij je
lippen kussen
langs de Dijle
en sleep mij
dromend over ijle draden
van je lieflijk hart
dan pas wil ik meten
met verleden, heden
en vooruitzicht, vrij zijn
in geweten als ik verslingerd
en gelijk eendrachtig
vastgenageld…
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
Korte 4#1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Door kieren en naden kruipt de wind
door de ramen en spint draden
waar geen wiel zich aan wil wagen.
Als jij komt, ga je ook weer terug
en als je gaat, kom je ook weer weg
komen is een verhaal van morgen
gaan is de herinnering van gisteren.
Wiegend op de wind
droogt het wasgoed
dat een kind heeft gedaan.…
Een laatste app
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist het
de rode draad
was eindelijk
kortgesloten
stukjes pijn
smeulden nog na
maar beëindigden
niet meer haar zijn
zoals in de
verhalen die zij de
laatste tijd in haar
huid gekerfd had
in radeloze woorden
zonder ooit contact
te krijgen met totale
onaanspreekbaarheid
zij was aan het
vervloeien zonder
de gevarenvlag…
Mooie ochtendstond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugde dans.
Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
lof in vogelzang gevat.…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Je bent zo mooi Odonata
Je zwarte kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou…
Uit het niets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
455 Soms ontstaat iets
zomaar zonder plan
of dadendrang
Brainwave
woorden beelden
associërend
neemt de drang
der daad
de draad op
in polychroom
getouw van
hersenweefsel
Doemt plotseling
iets op, passief
en ongebruikt
quasi nutteloos
long time no see
geen mestvaaltvod
De zolder van
het tijdeloos geheugen
zo…
Nationaal volkslied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 o dierbaar
onbestuurbaar België
o veilig land der democraten
vol goede wil
en veel te veel mandaten
de parlementen
zes bijenkorven rijk
verdelen schulden en procenten
elk zijn gezoem
elk zijn gelijk
bloei o land
versplinterd en gespleten
aaneengeplakt met monarchie
het vaandel is tot op de draad versleten
en “La Muette”
al lang…
Hoezo Oud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 steeds moeilijker
vindt de sleutel z’n slot
zelfs zonder te
hebben gedronken
giet ik de thee
net langs m’n kop
raak de draad van
het verhaal zomaar kwijt
er valt ongewild een stop
de coördinatie is tot
kindniveau geslonken
maar ondanks dat bekijk
ik het met een glimlach
want het is zeker morgen komt
de zon zonder haperen weer…
Charkiv - februari 2024
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 lichte ogen
als druppels regen
uit zijde gesponnen
kindergezichten
ik wil jullie namen
in alle talen noemen
terwijl de wereld
boven ontploft
luchten bezwangerd
van kogelwolken van
zoekgeraakte levens
kristallen stemmen onderaards
lichte ogen
als druppels regen
aan zijden draden
Nazar Anna Vitaliy Iryna
hoe teer raken jullie…
Droomwachters
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.146 Een man droomt van een vrouw
een baby snakt naar een speen
een bloem wacht op een vlinder
een hond zoekt naar een been
Een paraplu wacht op regen
een dichter zoekt naar een rijm
een parasol wacht op de zon
een punt droomt van een lijn
Een kat schuilt onder een regenboog
een rode draad kruipt door het oog
een meeuw zwaait en vliegt weg…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Doe het toch maar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
740 Doe het toch maar
schrijf onder de littekens
zegt de poëet
woorden van liefde
eet de bitterheid
wordt tot op de draad één met je lied.
Doe het toch maar
lach veel en heel hard
zegt het kind
open alle ramen en deuren
zet je hart open net als ik
en de soldaat.…
verlies
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.341 zo stil was je nooit
als in de blankhouten kist
verstoken van elk levensteken
nog net herkenbaar
alsof er iets is weggegrist
waarop je niet raakt uitgekeken
verbleekt tot marmer
bekende trekken uitgewist
elke kans op terugkeer geweken
onomkeerbaar dood
alsof God zich heeft vergist
en je zo weer zult gaan spreken…
een dag als glas
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.041 het water, stil van wolken,
spiegelt mijn binnenste naar
buiten
alsof het weet heeft
van de vreemdeling en wat
geschreven kan worden
als je te dichtbij komt; het gezicht
gesloten, weggerukt uit de warmte
van een zomerochtend
omgekeerd door regen
alsof hemelsblauw geen eenzaamheid
kent, geen landingsplaats
van weemoed of treurnis…
Scherven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.472 In het volste vertrouwen
zie jij mij en nu,
geen verleden en ik
schuif de scherven aan de kant,
alsof ze er niet waren,
alsof ze er nooit geweest zijn.
Alwéér...
Maar in de hoogste pieken
komen de diepste dalen
als een vloedgolf over me heen.
Ik wil dat je weggaat
en ik wil dat je bij me blijft.
Het is zo fijn
maar ik ben zo bang.…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Nooit meer loslaten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
841 Zij ligt, gesloten ogen
de mond iets open
alsof ze nog iets zegt
haar lichaam is wat
er nog rest en hij
zit en wacht.…
Nachten zonder jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 De stille nachten zonder jou
zijn toch net alsof we samen zijn
zo voelbaar in oude gewoontes
jij en ik zijn samen
in onze liefdesdromen
jeugdige energie bruist
uit eigenzinnige bronnen
de verse lakens van het nieuwe bed
dragen geen dierbare herinneringen
je bent er niet, dat is niet fijn
toch is het net alsof we samen zijn.…
Ingrediënten voor de dag
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.922 Verliefden kijken elkaar met dezelfde wanhoop aan
Op de droge straten vallen regendruppels plat
glanzen even in het licht van een straatlantaarn
Dezelfde glinstering vind je in de ogen van hen
die verloren raakten in elkaar, terwijl de kat
speelt met een bolletje wollen draad die hopeloos
met zichzelf in de war raakt
Hoe zou het zijn waar jij…
DE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.392 kan de onrustroes niet verbreken
toekomstloos, gewetenplagend afgrijzen
maakt zich meester van ieder weldenkend mens
als iepen zwaaiend in de storm
maken impulsen zich in mij wakker
door mijn eigen somberheid
zie ik in de grote onbezonnen leegte
een schaduw afgespiegeld in een web
een fascinerend beeld
verstrikt in eigen slijmerige draden…
Julie
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.030 Langs de zomerbeschenen granieten
steen begint in een hoek witte klimop te
groeien alsof je nog zou leven en volop aan het bloeien bent.
Julie, mijn kind, let niet op deze milde
en onverwachte tranen. Vergeef me
ook het beeld dat in me schijnt alsof je
op de vleugel Chopin zou hebben gespeeld
op lichte lentedagen.…
Ochtenddauw
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.105 Liggend in het natte gras
tuur ik naar de wolken
alsof ik echt verwacht
dat ik jou daar kan zien zwaaien
Denkend aan een dag van vroeger
staar ik naar de hemel
alsof mijn helderblauwe ogen
de tijd terugdraaien kunnen
Lachend om herinneringen
kijk ik naar vandaag
alsof ik werkelijk niet zie
dat wolken ook verdwijnen
En terwijl ik…
Achter mijn gezicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
947 Alsof je twijfelde, om het toch te doen.
Alsof jij ook wel wist wat het voor me betekende,
alsof jij ook wist dat ik loog, en ook de pijn in mijn ogen kon lezen,
Maar dat deed je niet, je sloeg je ogen dicht en je liep langzaam weg.
Maar was het dan zo moeilijk, om gewoon je armen om me heen te slaan?…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
mijn honger voor liefde
verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door…
Als een pijl door het water
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
616 Als een mes, scheerde ze door het bad alsof
ja alsof ze het diploma al op zak had!
Vier banen gekleed, zelfs met een jas
ze deed het alsof het dagelijkse kost was.
Eventjes was ik haar kwijt,
mijn kleindochter die prachtige meid.
Maar ze zwom zo snel dat ze verder was
dan dat we keken.…
Mijn hond verstopt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
412 hij draaide zich om
met een waardigheid
die nergens
op sloeg
achter hem
een klein biologisch
rampgebied
ik-
zogenaamd opgeleid
gewapend met kennis
en...een schaar
de schaar twijfelde
zichtbaar
alsof ze dacht dat
dit niet stond in
het studieboek
hij keek me aan
alsof ik dit had
veroorzaakt,
ik knipte
met de ernst van…
bleek lijfsbehoud
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.199 het bonkt in ganzenpas
alsof er wegen lopen
in plaats van rode wormen
die gelijkmatig zouden
moeten zwemmen
het stamelt vre de vre de
in een steeds sneller ritme
alsof het tempo weet
dat angst woekert met tijd
het groeit langzaam
net niet onverdraagzaam
het scheelt weer een haartje
onder een weelderige pruik…
Geen aanleiding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 dingen
niet gepraat,
alsof we een geheim genootschap zijn.…
Het krakende bed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Alsof het een oud bed betrof,
echter was het nieuw.
Kraken dat het deed,
absoluut debiel.
Slapen deed ik niet,
elke draai opnieuw
liet het bed zich horen,
alsof ik hem niet beviel.…