1811 resultaten.
Het mooist pigment
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
669 weer prismaat
zonlicht al mijn woorden
kleurt chromatisch
iedere zin en ik
ik schilder ga daar
altijd dwarser tegen in
wil op doek
jouw warmte
in penselenstreken schaduw
ik je zwakke kant
maar het verkeerde
licht trekt
alles uit verband
zet nachts
de daglamp aan
werk met het mooist pigment
het ochtendlicht
maakt alles grijs…
Ouder worden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
892 Zoals een kleine druppel de berg verlaat
langzaam maar onomkeerbaar
na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar
vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat
zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag
diepe groeven door de wangen
en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag
slechts in zijn glinstering bewaard.…
in de wolken
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
956 De wolken vertellen een verhaal
hoe ik door het leven dwaal
Ik kijk en zie ze veranderen
Van zacht wit in donker grijs
De lucht verandert van helder blauw in zwart paars
Donderwolken boven mijn hoofd
De wolken vertellen een verhaal
Hoe ik het door het leven dwaal
De wolken gaan voort
Zoals het in het leven hoort
Hoog
Heel hoog
Daar dondert…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 de rug in het warme duinzand
luchtig perspectief
vloeit langzaam dicht
grijs en dreigend
als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 We noemen hem de blauwe reiger
Maar aan het water oogt hij grijs
In zijn stofjas: een erkend zwijger
Zijn roep is niet meer dan gekrijs.
Hij houdt zo van die stille waters
Hun diepe gronden en wat er leeft
Onder het oppervlak, de praters
Daarboven negeert hij beleefd.…
bleef hangen voor een ogenblik
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.268 de pijler was gedoopt
met bloed dat stolde
tegen grijs beton
bruinde in de zon
voordat hij drager werd
bloemen aan zijn voet
de knuffels en de beren
heren met hun kroost
en vrouw, stille auto's
in het ademloos passeren
hij droeg de weg pas
later over andere wegen
verbond gescheiden zijn
ontbond het leven uit
het lijf in ziel…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik wilde je lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten…
ik rook pecunia
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
809 ik was mijn handen
weer in onschuld
ook parelen mijn
tanden in de mond
hun lachend ongeduld
ik wil wel spreken
jou mijn zwarte piet
toesteken maar
je bent te lief om
dief met mij te zijn
ik was niet wit
wat zwart moet wezen
ik grijs in geld
om daar te zijner tijd
nog iets van op te steken
ik rook pecunia
altijd al…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 toen ik nog water was
in onschuld en jij
van drijven wist
kleurde ik ineens van
krijtwit vocht naar klonter
grijs vlot omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen…
je bent mijn grote puk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
706 kom kleine meid
kies voor geluk
wat kan jou
de wereld schelen
je bent mijn grote puk
ze maken liefde stuk
door in het grijs te leven
geen up's en down's
maar altijd meer ontvangen
dan ooit weg te geven
nooit mocht jij
dat koppie hoger steken
ze maaiden onverhoeds je
stil verlangen uit het gras
brachten je terug naar wie je…
Herschepping
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.000 Na scheiding onzer wegen
kwam ik je vannacht
zoals dat met eenlingen gaat
genadeloos weer tegen
verzonken in stiltespagaat
op de Martelaarsgracht
Alleen ik
nam je handen waar
zwart gekromd in diepe vouwen
van de zakken in je winterjas
grijs behaarde berenklauwen
tussen je wijsvinger en duim
een zaag fijn strak omklemd
Vannacht op…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 laat me, mijn lief
laat me een gedicht voor jou maken
al is onze dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de…
De heide
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
928 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
Blijf scherp
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
968 De gestaalde slurven braken bulkend beton
hokjesgeesten tekenen voor het heersende echelon
die kostprijs van het groen versus de opbrengst van grijs,
alsof zij slechts stuivertje wisselen voor de allerlaagste prijs?…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Mijn irritatiegrens is in de loop der jaren
verworden tot een grijs gebied
zonder lijnen, grenzen, strepen
Remmingen, die ken ik niet
Een man getooid met een kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 Glad en wijd ligt het ijs
in een veeg wit en grijs
en de lucht, tastbre kou,
is gestolpt onder blauw.
En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…
Knus
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.133 grijs getinte heuvels tekenen zich af
op de ramen van mijn doorzonkamer
ook al is de zomer reeds lang op zijn retour
en de dag allengs meer bekort
is het stof nog kraakhelder zichtbaar
op mijn vinylen vloer en dressoir
de hoge zetels hebben, door
het oktoberlicht beschenen,
nog niets aan waardigheid verloren
het gobelin bloeit als nooit…
Beaujolais Primeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wat wordt het vandaag
zwart of wit, een beetje grijs?
nooit weet ik wat aan komt waaien
hoe of wat te oogsten,
is de muze goed geluimd,
straf maar rechtvaardig,
zwartgallig op het botte af,
of pluk ik zelf de woorden vandaag?…
De pijn al voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 licht had geen kracht
het pad slingerde doelloos
rond zwart van een gat
jij wist van de rand
het struikelen een val
de pijn al voorbij
had geen oog voor
vogels die schreeuwden
draaiend in angstige vlucht
jij spiraalde in grijs
zag bij zwart raken
een groen stukje staan
een bloem
bloeiend voor leven
wilde haar hart aan jou geven…
een nieuwe dag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.079 Alweer een nieuwe dag
ontwaken zonder jou,
dus grijs en achter die lach,
alleen maar denken hoe ik van je hou.
Alweer een dag vol gemis,
een wolk van verdriet om mij hangend,
die vol van leegte is
en mij mateloos doet verlangen.…
Het lot van de tuintafel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 Het oude houten tafeltje achterin de tuin
Heeft zijn beste tijd gehad
Het mist de stevigheid en is grijs in plaats van bruin
Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad
In de kieren is het met mos beklad
Het heeft kwasten als een kale kruin
Het doet alleen nog dienst als puin
Verweerd is elke lat
Er zijn tijden van vreugde geweest
Warmte…
Aangeslagen stilte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 de zon schijnt
uit een ander perspectief
kleurt nog vaag oranje
schaduwen rafelen
zacht klappende handen
maken een grijs gebaar
nog dwaalt een
verloren schreeuw als spook
door de aangeslagen stilte
verwondering in toon
omdat de vriend verloren ging
op wie men dacht te bouwen
verdriet omdat
de helden gewone mensen zijn
die spelen…
De heide
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
591 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 voor Lucebert
(alles van waarde is weerloos)
ik maak mezelf wijs
dat ik de weg weet in
een tijd die niet meer is
dat ik de grijs sluier
oplicht als klamme vitrage
zo zie ik het plaatje
van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat…
En profil: morsdood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 (n.a.v. beroemd fresco van Giotto)
De duivel danst, vliegt en
trekt
Op graven, voorbij en
soms
Vaker dan ooit vermoed
lacht hij schizofreen
En profil: morsdood
vanuit alle posities donker
Grijs zonder licht
Gelaatstrek onaange-
naam
In wolk boven gepeu-
pel
Gebracht, de laatste groet
Fresco vol van haat
zijaanzicht niet…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 je hebt me
alle tinten van verdriet
getoond
die nu vergrauwd zijn
tot het oeverloze grijs
waarin verwachting is gestold
tot dunne ijsgang
op het brakke braaksel
van mijn ziel.…
Vergane glorie.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 De wolken grijs, grijzer en de mens
wijs, maar in wezen toch niets wijzer.
Terwijl een regenboog altijd blijft
bestaan zullen kennis en macht vergaan.
Maar blijft Eeuwigheid tijd der tijden
waarin wij onze eindigheid niet kunnen
vermijden.…