1853 resultaten.
Herfsteik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.060 statig en majestueus, machtig en muistil
door lengende nachten en de morgen kil
grotendeels het blad al kwijt
Een mistige blik over het gesluierde park
een vijver werpt het spiegelbeeld
de twijgjes hebben hun elan verspeeld
vallen dor in de tanden van een hark
Zijn makkers in de bomenkring
zien zwijgend de nieuw gevormde ring
rond het houten…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Fel paars vecht met oud groen
Zwaar grijs mengt ver blauw
Flirtend getjilp
Hofmakerij in een plas
Voorzichtige warmte in zwaar nat
Reikend hout onder molm en rot
Gaat het weer gebeuren?…
uitgeblust
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.759 op de eerste etage
slungelden haar benen
uit het raam
over het al haast
verrotte houten kozijn
van een herenhuis
met verloren faam
ze daagde mij uit
met blote benen
en lonkende ogen
die mijn lust wilden lenen
onder het gewuif
van een luchtige rok
ontsnapte mijn verstand
geenszins aan deze ruif
en mijn hart haastte zich
als…
SPIEGHEL HISTOREAL
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
672 vijfendertig jaar
In Idar-Oberstein’s verre verleden
De edelstenenstad kent in het heden
Enkel nog ingevoerde handelswaar
Een bergkristal, duizenden kilo’s zwaar
Een diamant volgens de wet geslepen
Je wordt door bodemschat en berg gegrepen
Zelfs in je pijnappel een exemplaar
Je wordt omhoog gehesen naar het slot
Als middeleeuwers in een houten…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 zou ik je wel
bij naam willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt…
Blikken hoeven
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
506 Aanschouw de paarden die over
planken en vloedlicht galopperen, in
een voorgeschreven tracé, met goede
luim beklede manen, bereden en bezeten
door met lak gelaarsde heren, gezeten
op hun van hout gelooide zadels, om
zich in overdaad te laten eren, een
cliché van plichtmatigheid, een verhuld
bedrog, met verwijzing naar passiviteit,
geen…
oud geliefd
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
670 Het eens tot glans gepoetste hout
tot liefdeslicht bestreken
verstofte tot wat dof oud goud
met het wijken van de weken.
Haar perzikroze bloemenhuid
verdroogd met diep gerimpel
van taaiig blauw 't geaderd vel
verschraald dit eens zo geurig fruit.…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 We roken hout
en hars en werden meer gewaar: adem
en ongewassenheid van elkaar. Een
stal vol ongeduld. Kwam groei nu maar.
-----------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
Op eigen kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Waarom probeer je niet iets anders
Als dat je beter maakt
Gewoon een wisseling van spijs
Als dat je beter smaakt
Jezelf kunnen ontplooien
Ontdekken wat je kan
Je leven niet vergooien
In de schaduw van een man
Probeer eens te ontdekken
Wat jou echt bezig houdt
Energie op kunnen wekken
Kunst maken van hout
Jezelf te portretteren
Verdiepen…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Aan Rika, Jacoba en Betsy
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Zijn stenen harten, mijn houten harten.
Zijn grieven, mijn huilen.
En had ik al mijn vrienden vroeg verloren,
dan was ik zonder liefde ook
al bij het breken van de dag,
met morgendamp en herfstdraad,
zo zeker ook als druppels op het gras,
tot sterven veroordeeld.…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 verborgen licht in het middelpunt verscholen
vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 Julia )
een kindje straalt
als lichtjes in de nacht
schenkt schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde hout…
Droomvrouwen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
932 Ik droom van Do, Carice van Houten,
Catherine Deneuve, Sophia Loren,
Maxima, Marilyn Monroe, Brigitte Bardot,
o, helaas droom ik.…
BANK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Maar ik ben een bank
En ben van hout.
Ik klap niet uit de school.
Want zwijgen is nog altijd goud,
Dus Zwijg ik over liefdesjool.
1948…
Veel te genieten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
460 Genoten heb ik deze dag
gehoord de vogeltonen
gevoeld stralen van de zon
gezien kleuren van bladeren
genoten heb ik deze dag
ik heb wind gehoord in kleurig blad
en zag ze van de takken dwarrelen
tussen dor hout als vlinders zwieren
bedekken grond en mossig pad
genoten heb ik deze dag
als lichtend schouwspel daalde de zon
tussen de zich…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 Al die geduldig opgeblonken
minuskule houten kistjes met binnenin
rantsoen voor onderweg en na miljoenen
jaren koppig deze zelfde boodschap die
aan aarde wordt bezorgd: het feilloze
plan voor het bouwen van een rode beuk.
----------------------------------------
uit: De Vlaamse Gids 1996/4.…
De Standaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.257 rollator
gevuld met allerhande zaken
twee kussens, programma's van de week
in de winter handschoenen, muts en sjaal
een warme deken, zij is voorbereid
Vaak de weg naar een activiteit kwijt
groeide zij in twijfel en breekbaarheid
bleef dankbaar voor elke vriendelijkheid
In de refter op de tafel brandt een kaars
voor haar foto in een houten…
Dakgoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Een meter of zes zink, hout en verf.
Vandaag moet het gebeuren.
Schuren, verven of vervangen.
Met de goede moed begonnen.
Al snel regent het pijpenstelen.
De goot doet haar werk
als nooit tevoren.
De smerige kwasten staan gelukkig
in de schuur te lachen.
Vijandig slaat de regen op het dak.…
Tegen de afgrond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.102 Net zo goed kan ik tegen
de afgrond gaan schreeuwen, een canyon waarlangs
op zorgvuldige plaatsen
een houten framepje werd opgesteld
met de vermelding Take Pictures Here. KODAK
---------------------------------------
uit: 'Hartswedervaren' (2000)…
Over geuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 De hoge balsempopulier,
de sneeuwbal en laurier
en alle bloesemkaarsjes,
knoppen, die op knappen staan,
gekapte takken, knoesten, hout,
vieren met hun geuren boventonen.
Een feest hier doorheen te fietsen
in een voorjaarsregen,
in een vlaag te worden afgeleid,
voor de bedwelming graag bereid...
Kan dit duren!…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 morgen
wordt behoedzaam verschoven
een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden gekluisterd"
"maar ik zal de deur niet sluiten
noch de houten…
Vragen van Sint-Maarten bij zijn eigen beeltenissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Hielpen zij, die mij gaven
aan deze kerk van Sint-Maarten,
in glas gebrand, in hout gebeiteld,
ook de naakten in de straten,
de hongerigen op de pleinen?…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 over rotsen ligt de wankele afdaling
met zicht op verhalende cipressen: hugenoten
begraven zonder steen of voortvluchtig
terug klimmend, de spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas…
Het stadswezen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
521 scheren langs het stadswezen
voetgangers kruisen mekaar
en weven een lappendeken
over de lichtende koppen
van killende vierwielers
toegang tot de stad
krijgt enkel wie beweegt
op haar ritme dat jaagt
op tol van middeleeuwers
de stad druipt van lust
ze lispelt de mensenhoop
de roes van de stad
slapen sommigen buiten uit
met een houten…
Duivelsei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 ik zag alle
kleuren dansen
letters sjansen
tot zij bij
zinnen kwamen
in het alfabet
met verf gedekt
door penseel en mes
op linnen doek
zonder gouden lijst
konden zij hun
duivelsei niet kwijt
in artisticiteit
bijt water vuur
snijdt geld hout
is ego het leidend
principe ikke eerst
vooral een ander niet
bevruchting heeft…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 oude kerstbomen en houten tafels
mooi aangekleed, zo elegant en struis.
de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.
december, de maand van familie en bezoekjes.
een druk moment van feesten en bezinnen.
misschien kan je dit alles wel vervloeken,
En zo het nieuwe jaar in serene stilte te beginnen.…
stokkig zijn | van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 waar 60 kruisjes nu
jouw jaren tellen
vieren wij het weten
dat het mooiste
steeds opnieuw begint
bedwelmend als liefde
geuren de bloemen
van jouw bestaan
die als vruchten rijpen
op het ouderend hout
dat vanaf nu de jaren
als de wijn daarvan
smaakvol in balans
zoet en zilt geladen
stokkig mogen zijn
laat als een goede wijn
na…