8933 resultaten.
fata morgana
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
615 - spiegelde mij voor
de nabijheid van een bron -
Enkel weerkaatsing
van de zon
op een koude muur…
Thuishaven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Tegen de wind in
levert de regenzone
een koude douchebeurt
maar de oprechte armen
warmen innig liefdevol.…
De voetstappen die ik achterlaat
gedicht
3.5 met 106 stemmen
24.138 De
voetstappen
die ik achterlaat
zijn bezit
van de grond.
Mijn leven
is van het
verleden.
Mijn woord
is in de monden
van anderen.
Ik
ben niet.
Ik was.
Zo
is het
met alle dingen.
--------------------------------------------
uit: 'Lunchpauzegedichten', 1974.…
Najaarsdip
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.611 Als de bladeren
vallen op de grond
vult schemering
mijn hart
wordt het eerder donker
dan licht
kleurt mijn wereld
lichtelijk zwart?…
Al zo lang
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
8.590 Decennia van
natte grond en
hijgend gekreun,
lang in stilte
drooggelegd.…
Lichaam en geest!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Als de kou
vanuit de grond
zich meester
probeert te maken
van mijn lichaam...
dan probeer
ik mijn hoofd
koel te houden
door mijn
eigen geest!…
zomeravonden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 dicht en donkergroen
hangen takken naar de grond
zwaar van lindebloesem
voorzichtig walst zoete geur
in de stille avondlucht…
misschien onder de bank
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
475 Een slang kroop
weg en krulde
zich op de grond
en toen weg
onder het tapijt.
Sindsdien heb ik
hem niet meer
gehoord.-…
verdienmodel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 die vogel trapt niet
hij danst trippeltrappelend
wormen boven de grond
het meeuwse verdienmodel:
de regen lokt de meeuw slokt…
Spelonkend naar graagte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 In vergleden bergketens dagzomen aardlagen,
om voor verdwijning te behoeden,
om geboorte te vieren,
te groeien,
om dromen te druppelen in genadeloze grond.…
Bol scenario
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Branden blakeren
het brute zelfvertrouwen
grond is goedkoop vlees..
fokken bezeten
naar eer en geweten
een kale planeet.…
los laten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
370 wikkend en wegend
dwarrelt het blad naar de grond
de hechting voorbij
het blijft daar liggen
voor zolang het duren kan
dat is het leven
of is het de dood…
Oostendetanka
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 De man en de hond,
zwarte stippen in front,
zorgen voor de vaste grond.…
NATTE BOODSCHAP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
112 In de hete nacht
roffelt plotseling regen
op grond en stenen.
Dagenlange druk belooft
snel te zullen verdwijnen.…
vrolijk bloempje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Er zat eens een zaadje onder de grond
dat een beetje water toch wel lekker vond.
Want hoe kon die nou zonder water groeien
Hij wou boven de grond, maar dat was best nog wel even stoeien.
Eenmaal boven de grond kreeg die frisse lucht
maar wat was dat nou? hij van blijdschap een diepe zucht.…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
2.091 brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de echo op om mee te danken
schreeuwend beschuldig ik je schone schijn
hoog haal ik uit met het kwijl op mijn kin
koud…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar koude…
Straks weer koud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
900 Je zat met je ogen dicht
en genoot de warmte
in het licht van de zon
LENTE zei ik luid
liet je schrikken
even een zonnetje pikken
zei je zacht
terwijl je straalde
zoals niemand dat kon
met mijn ogen open
genoot ik jouw glimlach
zelfs toen jij je ogen weer sloot
lente fluisterde jij
als een knipoog naar de winter…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.
De kansen die jij vergat.
Je koos ervoor, misschien bewust,
nog voor ik je gedag had gekust,
nog voor ik 'vaarwel' kon zeggen.
Waarom? Jij kan het niet uitleggen.
Maar ik wéét dat je ervoor koos.
Op je graf ligt geen enkele roos.…
Siberisch koud bevonden
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
686 welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou
dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt
al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 later als de nachten koud zijn
zal ik dankbaar zijn en terugkijken
op het gelach en het gehuil van jou
maar ook van mij - want ik leef de dag
en de dagen erna met jou in mijn hart
met als herinnering dat wat we wilden.…
Alleen de dood is koud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Wat herleeft is verzonken
in de binnenzak van mijn jas
ongrijpbaar voor de vingers
pluist de voering zich in scheuren
Mocht de dood van lange akkers
zich in luxe baden en is het sterven
getekend bij ’t geboorterecht laat mij
dan gaan in die oude jas
Wat blijft is verstoken
van zonden en slechts de dragers
zijn verhuld in stille momenten…
Koud oud goud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.279 Goud op de kapersvloot
van het zinkende rijk
Goud in de paleiszalen
voor het elitaire slijk
Goud in de kathedralen
voor het levende lijk
Goud op het tabernakel
van het eeuwige gelijk
Maar bronzen gebeier
na het breken der dijk…
koude zoete dood
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.396 het koude het grille van de nacht, het duister
kom ter wereld , eet en slaap
trek en sterf
leegte heerst
de nacht het grille het diepe duister
de hemel is licht geworden, de ogen zien niet
de sterren stralen
het duister beneden
boven is het licht
de mens is dood
de gevangene is vrij…
De wereld koud aan je voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Minstens drie maal daags
Kom ik je op het fietspad
Tegen, Jumbo-tas onafscheidelijk
Aan het stuur, blik op oneindig,
Tevreden neuriend in jezelf
De wereld koud aan je voeten
Ziet je niet staan van de mist
Elke dag probeer ik je te groeten
Maar ' t lijkt wel of je me niet
Hoort of ziet, of je in jezelf
Verloren bent en jij jezelf…
Amper koud in de lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 ZENDER
Bleek je teint
Star de blik in
Je ogen waarmee
Je doelloos het
Leven inkijkt
Aangetast door de
Onverwacht gure poollucht
Eind maart is het in je
Hoofd ook onder de
Min-vijftien graden
Gevoelstemperatuur
En als je al woorden
Spreekt dan verdwijnen
Ze als sneeuw voor de zon,
Amper uitgesproken of ze
Zijn al koud…
Een koude witte kerst
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.058 zacht zingt
het jingle bells
door dennengeur uit
stenen met een ecokeur
de natuur
is niet belazerd
de kluit krijgt
regelmatig water
geen kaarsen
in de boom maar
licht gesluierd
met groene stroom
een stal
met dubbel glas
spuitbussneeuw
zonder gevaarlijk gas
een koude witte kerst
die ons nog lang zal heugen
alleen de co2 uitstoot…
De stenen bleven koud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
609 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
ik liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
ik sleep mijn puin
naar de ravijnen…
Liefde, koud geserveerd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
802 ik
hoor de woede in je stem
ken
‘t klappen van de zweep
en
voel de striemen in mijn hart
de
schaduw van jouw ijzigheid
ontneemt mij alle lust…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 de familie vrienden en buren
zien elkaar alleen achter glas
om verspreiding te voorkomen
van het onzichtbare gevaar
dat de samenleving verzwakt
door het fundament te knagen
wat mensen aan elkaar verbindt
die de ander vasthoudende hand
die stevige arm om de schouder
die warme knuffel of die kroel
dat virus maakt de wereld
zo eenzaam want koud…