2059 resultaten.
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…
zag schaduwen verschieten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
753 je kwam binnen
ik zag schaduwen verschieten
de kamer lichtte op
vrouwen leken ronder
nog zachter in benadering
mannen stopten hun vergadering
je liet de gastvrouw blozen
lachte het gezelschap toe
je ogen glansden, maar je stem klonk moe
we wisten dat je lichaam
niet meer wilde, merkten dat
je geest nog ongebroken was
we zagen hoe…
Een Lach en Meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 lach als blije kinderen
wees eens minder serieus
inderdaad doe het gewoon
maak die lange lange neus
en je zorgen zullen minderen
interesseer je even geen enkele fluit
voor welke bagger men over
je gedrag uit spuit
we moeten lachen het wordt eens tijd
om ze te verdrijven die onzalige somberheid
ben ik haar wereldse terreur alleen zo moe…
sporen lezen in het natte zand
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
929 zien
kom uit de achtergrond
en kleur vandaag
met stralend licht
van weer ontmoeten
ik zal je groeten
met een warme kus
wees maar gerust
we gaan de wereld
buitensluiten
de tijd uitbuiten
die er is
ik heb je zo
intens gemist
ik zwem nog
in de uren
maar hoge golven
van het wachten
trekken aan mijn
krachten, de deining
maakt me moe…
Mijn onzichtbare verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Het leven moe, getroffen door een schaduw
Wat zet mij hiertoe
Mijn gedachten van angst, pijn, verdriet
Achter een masker die ik, steeds weer opzet
Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel
Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel
Van binnen is het koud, ijs en ijs koud
Perspectief…
Mensenrechtenvreemd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 temperaturen die geenszins zijn te harden
De Olympische Spelen
in de Chines' hoofdstad Beijing gingen ooit ook door
ondanks mensenrechten die
(met voeten werden getreden)
geenszins klopten
Net als in eveneens Qa-
tar is een vergrootglas beslist wenselijk
Regimechange, woord vandaag de dag beslist veel te horen
veel landen die dit zouden moe…
Handen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.787 Ik liet mijn gedachten gaan
wat mijn handen hebben gedaan in het leven:
jurkjes genaaid en truitjes gebreid,
engeltjes gehaakt en beelden gekleid
landschappen en bloemen gepenseeld
korte verhalen en gedichten geschreven,
vier bundels uitgegeven, kon er emoties in kwijt
ze zijn nu krom gegroeid en moe door al dat gedoe
door reuma en…
OUD EN VRIJ
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
732 het hardop debatteren
over hun kleine verschillen
elkaar zonder schroom corrigeren
nu ze oud zijn kunnen
ze open en bloot hun
ware gezicht laten zien
nu de kinderen de deur uit zijn
hoeven ze elkaar niet meer te ontzien
en kunnen ze eindelijk de reis maken
die ze zo graag willen
maar zij en hij zijn in wezen
hiertoe nu veel te moe…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 De stoelen fluisteren vandaag,
over hoe ze moe zijn van zitten.
De lucht vergeet even wat blauw is,
en valt verlegen in een glas bier.
Een gedachte trekt zijn jas aan,
en loopt gezwind de kamer uit.
Ik zwaai met een hand die niet van mij is,
maar ene die wel beter groet.…
Ik zou Wilders willen wiegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
329 Wilders als een baby in m'n armen
Want wat een woestenij
Wat een muiterij
Wat een worsteling
Want Wilders is moe
Wilders is op
Wilders is opperderpop
Wilders is een flop
Maar Wilders is ook mens
Met een onmenselijk bestaan
Met 24/7 bewaking en angst
Geert niet mijn keuze maar hij is mens
Ik zou Wilders dus willen wiegen
Als een vader…
Smeekbede
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
2.093 Red haar van dit nutteloze gevecht, ze is 't
zo verschrikkelijk moe,
ze smeekt je, alsjeblieft, toe,
laat me gaan, laat me vrij ik wil dit niet meer,
ben 't zo moe.
't Knokken tegen het onherroepelijke, wat toch
komen zal,
en wanneer en wie is degene die dat bepalen zal?…
Sarah en de oude man
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.229 Maar haar ogen, ze staan zo moe,
moe van het betaalde liefde geven.
De oude man ziet haar elke nacht,
wat heeft haar ooit zover gebracht?
Een jong hoertje in de stad,
die nooit liefde heeft gehad.
Ze wenkt, lacht, wuift naar mensen,
ze geeft alles voor f 100,- per uur.…
Sarah
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.015 Maar haar ogen, ze staan zo moe,
moe van het betaalde liefde geven.
De oude man ziet haar elke nacht,
wat heeft haar ooit zover gebracht?
Een jong hoertje in de stad,
dat nooit liefde heeft gehad.
Ze wenkt, lacht, wuift naar mensen,
ze geeft alles voor f 100,- per uur.…
Anker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.133 Als de zon dan toch moet zinken
Slinger dan het anker, de weerhaken van jouw hart
Naar mijn vel en vezels
Vlucht in een grijze sluimer
Want moe van de veldslag
In een woestijn van dag en dauw
Of gauw nog wat blazen op de loftrompet
Alles gaat goed!…
non-descript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 of veelzeggend, tegenstrijdig
in de aard van non-dualisme
anderzijds “ ik ben het weten
moe” moe van het waarnemen
het weigeren van een descriptie
is een nodeloos verlangen naar
een interpretatie dat nimmer een
opzichzelfstaand feit kan onderbouwen
zelfs zonder strijd rusten de
wapenen nooit in al die partijen waar
een homogene ascetisch…
Ken je me nog?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
891 De zee was het doel van de fietstocht,
en zalig zoel waaide de wind,
je duwde me aan toen ik moe werd,
’t ging regenen, ’t werd ander weer,
ken je me nog van die keer?
Ken je me nog, van die keer
waarop je zo zacht naar me lachte,
ik vast in je woorden geloofde,
je loog nooit was wat je beloofde,
ken jij je nog van die keer?…
Ik zie jou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.105 Sommigen zien een oude vrouw,
ik zie je jeugd, je wijsheid, je trouw
Sommigen zien een mopper, een zeur,
ik zie je diepte, je gevoel, je kleur
Sommigen zien een mens, zo moe en leeg,
ik zie je kracht, die ik ook van je kreeg
Sommigen zien iemand zonder gevoel,
ik zie je wensen, je hoop, je doel
Sommigen zien een muur om je heen,
hoe…
Vandaag
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
997 Mijn vaders gang is moe en traag
Ik sla hem gade door de ramen
Hij blijft zich voor emoties schamen
Zodat ik ook zijn tranen draag
Zijn lijf een hulpeloze vraag
Loopt hij langs heggen vol met bramen
Leidt nieuwe ranken weer te samen
En bindt de trossen aan de haag
Hij voelt dat naar hem wordt gekeken
Als hij mij ziet achter het glas
Komt…
In de tuin
poëzie
4.0 met 15 stemmen
3.021 Seringen waaien paarse zoele
Geurige schaduwen, gril en moe.
Aan tengre boompjes, haast nog schuil,
De witte zuiverheid der rozen;
Midden in hun half open tuil
Besluiten zij hun schuchter blozen.…
Zondagskind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.794 ‘k Deed de voorspelling al dat je
een meisje zijn zou maar een
zondagskind moet ook wel kunnen
dus kom nou morgen, da’s mijn
wens…
We zijn het wachten nu best moe,
je hebt lang genoeg bij ma gezeten
hoe je eruit zal zie is iets wat we nu
wel willen weten,
dus tot zondag dan
zondagskind?…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Helden om mij heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
11 We zien elkaar als helden
en dat helpt, ja, ook ik
kan wijs en vaardig omgaan
met de energie van mijn leven
zoals ook helden moe zijn
na hun krachttoeren -
het grote afweren
van levensgevaar
Mijn ouders begonnen ermee
Hun angsten
leerden mij stap voor stap
wat onveilig is
Soms wacht ik
in een hoekje
op wat er gaat gebeuren
en kapsel…
Verleden verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.077 Soms word ik moe van een verleden
dat vreemd en ver en vol verdriet
mijn dag verpest, me achterliet
in uren zonder straks of heden.
Maar langzaam wijkt nu het beton
dat zich gevormd had in mijn hart.
Mijn leven raakt niet meer verward
en zacht ruist nu een nieuwe bron.…
Wij die elkaar tot bloedens toe
gedicht
3.0 met 114 stemmen
30.845 Wij die elkaar tot bloedens toe
op alle zwakke plekken kwetsen,
wij beiden zijn ten langen leste
de onbesliste vete moe.
Het laatste licht faalt in het westen,
mijn lieve vijandin, zie hoe
ik mij van wapentuig ontdoe;
dit is uiteindelijk het beste.…
DE LIEFDE
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.541 De liefde is de grootste straf
Die God ons heeft gegeven
Maar die niet weet wat liefde is
Heeft nooit iets aan zijn leven
De liefde maakt ons allen dol
We vechten om elkander
En als we moe van `t vechten zijn
Dan nemen we een ander
De liefde geeft ons moed en kracht
En lust in onze ogen
Juist als we vol vertrouwen zijn
Dan worden we bedrogen…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 ik zet
of bloedend de borst waartegen ik sliep
jij leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo koud in de nacht die komt
en ben het wantrouwen zo hoorbaar moe…
Gisteren is al voorbij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 mag delen in
je warme vlucht
ben jij even super
intiem bij mij
een momentje
verliefd dat
zomaar uit het
niets langs mij
waait het hoofd
op hol ik draai
en zwaai meer
dan luidruchtig
wilde jou
achterna maar
die race was
al gelopen
ik zocht naar
wat hartjes om
te strooien
ja die rooien
helaas ging ook
die vlieger niet op
moe…
Jouw liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.652 Dan zit ik in het donker,verdwaald en moe,
Maar mijn gevoel leid me altijd weer naar jouw toe.
De nacht duwt al zachtjes tegen de avond aan,
Lieffie, hou me vast en laat me nooit meer gaan.
Laat me voelen hoeveel je van me houdt,
Verwarm me met jouw liefde,het voelt nu niet meer koud.…
Toekomst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.569 de wereld is vervallen
tot gebouwen en getallen
de mensen zijn verdwenen
in de leegte der stenen
hun god bleef bestaan
hun zon is ondergegaan
de liefde is gebleven
bron van warmte en leven
de straten zijn verlaten
ruïnes en diepe gaten
bomen moe gestreden
na een kortzichtig verleden
lange winterdromen
de ijstijd is gekomen
de…
Apéritif
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.308 Mijn graven liggen in
de grond der geesten tussen zand en klei
'Allez, on va', en samen lopen we
wat hoger nog, dan omgekeerd naar
huis en haard, mijn Spot is moe…