1223 resultaten.
1,5m water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 We zwermen de grens over
waar de drempel een muur was
de wachters zijn grootziend
de boeren ploegen voort
We banen ons een weg uit de kou
door de rozen rechts, de lelies links
rood en wit dwarrelen
de blaadjes achter ons
We zijn met velen
morgen met meer
er rolt een donder door de wolken
de kinderen worden onrustig
de ouders halen…
Halloweennacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 de heksen en spoken
vliegen door de donkere lucht
ze komen ruzie stoken
zijn niet bang van een griezelig gerucht
ze schetteren en schreeuwen
ook de vleermuizen komen eraan
gelijk een bende hongerige spreeuwen
zitten ze achter de bezem van de heksen aan
de zwarte spinnen in hun spinnenwebben
kruipen onrustig en zoeken
naar vliegen en insecten…
Aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Was het onrust die mij hierheen dreef,
waar strand en zee versmelten, daar waar de einder is?
Is het die perfectie die ik mis,
of juist een hoger doel waarnaar ik streef?
Intussen groeien wij samen één,
onder witte zomerwolken uit het westen.
Geduldig in de tijd die ons zal resten,
trekken ook wij naar dat eindpunt heen.…
Witte zeilboot
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
520 Je had
me mee kunnen nemen
in de kleine dingen
van fladderende vlinders
en geurige bloemen
groeten en afscheid
zoete hoop en zilte tranen
op de witte zeilboot
de rivier volgend
weg van de onrust
naar het moederland
met de kasteeltuinen
waarin je opgroeide
had je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 de lichtgroene
heggen fluisteren
op de vlagen
van wind en
soms zag ik
het zwart grijze
haar van een
schim verderop
daar zat ik
weggedoken
zwaar ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende
vogels in
onrustige…
Over veel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 't Ging over veel:
Onrust in jezelf
zonen en dochters die niet veel familie hebben tegenwoordig, loslaten
Over psychologen
Over beleven en doorleven
Vriendinnen en vrienden
Over het huwelijk hoe ouderwets
Over een moeder een zus en vroegere buren,
over ouderworden ging het
En facetimen
Ja!…
Zuid-Limburg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Onrust zal spontaan in je vervagen,
want je voelt een moment van veilig thuis.…
Spreeuw in de storm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 Het liefdeshart wordt onrustig
nieuw lentelandschap stelt zich voor
heldere liefde kondigt zich aan
ook de kapitein op de rivier
laat van zich horen
met haar vrouwenlichaam
als grote ziel aan stuurboord
slechts gekleed in boxershort
spreeuw in de storm
het houdt me zo
van de andere dingen af
die intrigerende kleur
van jouw Russische…
Heelkunst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
676 't Zijn immers psychiater, loog en peut
Die maken er al heel lang deel van uit:
De Medica van Tulp en van Boerhaave
De namen waar men zich lang aan kon laven
In hun Nomenclatura der Noösen
Van ziektebeeld symptomen en neurosen
Doch wat òns (niet de incrowd) onrust baart
Dat men na een consult en diagnose
Een receptuur voor flesjes in de…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 hij staart in het duister
waakzaamheid bezaait zijn hart
als hij aan zijn zielsverwant denkt
het is nacht, wandelend met zijn gedachten
schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl
gedachten zijn gesloten ogen passeren
hij is de buitenstaander die temidden
van de waanzin angst en onrust
van zijn metgezel bespeurt
vindt diens bevreesde…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Onrustig verlangen stroomt door jouw bloed,
een redeloos zwerven naar weidse vergezichten
mijn droeve ik weet niet hoe loslaten moet
alleen jij verstaat de kunst van het zwichten.
wij zijn twee koningskinderen onder dezelfde bleke maan
maar lief, jij kunt niet blijven en ik kan niet gaan.…
Storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
408 De struiken zwieren maar
te onrustig heen en weer.
Geen vogel zingt nog meer.
Op straat is het rustig, overal.
Alle beesten staan op stal.
En de fietsen in de schuur.
Ja voor alles is ‘t weer te guur.
D'ouderen blijven liefst in bed.
De kinderen hebben veel pret
van het fijn deinen op de wind,
onder het kreunende gebint.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Ik zoek de oorzaak van mijn onrust
het steeds herhalende begin van mijn twijfel
de onzekerheid van de waarheid
waarheid die zekerheid biedt dat twijfel wijkt
en naar het eind van mijn zoektocht
steeds meer en meer het zeker-weten bevestigt.…
de kortste weg naar overvloed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
268 is de weg, zeggen zij
maar hij ligt niet buiten ons—
geen kronkelpad van goudstof
geen ladder tegen de hemel van bezit
hij begint waar de hand
zich terugtrekt van het grijpen
waar het oog leert rusten
op wat al stil aanwezig is
want rijkdom, fluistert de aarde,
groeit niet uit meer
maar uit minder willen
zie hoe verlangen
een onrustige…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen
en teder vastgehouden hebt in ruste
toen wij de lach nog van elkaars mond namen
een roze lach die al onze onrust…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Veel winden doen water waaien
slopen kust na kust
in branding voor de duinen
breken daar de rust
verstoren gelijkmatige deining
overspoelen ’t blanke strand.
In werveling stuiven duinen
het helm golft over land
en in de diepe pannen
staan fier de kleine struiken
waar zelfs geen blad van kreukt
terwijl uit hoge bomen
de kruin zelfs breekt…
Hedendaagse meditaties
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 Je hoeft geen monnik te worden,
om Zen te kunnen waarderen.
Zen is met aandacht leren.
Is het leven proeven.
Is mediteren.
Laat elk terras uw Zendo zijn.
Elke brasserie. Elk koffiehuis.
Elk goed en beter restaurant.
Elke winter- en zomertuin.
Voel u er van harte thuis.
Geniet van Panamese koffies,
die barista's componeren.
Van mooi…
GAAT U MAAR RUSTIG SLAPEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Dames en heren
kent u ook dat gevoel
van altijd maar moeten
weinig laten, vooral moeten
wat zelf in dromen doorgaat
van lekker rustig slapen is geen sprake
Dames en heren
kent u ook dat gevoel, gewoel
van ook zelfs uren wakker liggen
de slaap niet kunnen vatten, de wereld niet te snappen
laat staan te kunnen bevatten, omvatten
zelfs als…
Schildklierpatiënt
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.721 Om onrust, stress en ontregeling te voorkomen,
blijven ze over een goede communicatie dromen.
Men moet aan hun warmte wennen,
om een Schildklierpatiënt pas echt te leren kennen.
Wees nu eens echt reëel,
is een Schildklierpatiënt helpen je te veel?
Het lijkt op heel veel investeren,
maar hun dank is GROOT de tijd zal het leren!…
Eens zal ik je weer ontmoeten
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
2.365 Uitgegleden over je mooie woorden
Zo vanzelfsprekend als een tweede natuur
Op het moment gemeend die lieve beloftes
Maar helaas ze bleken enkel van korte duur
Een lange weg gegaan om mezelf aan jou te binden
Een nog langere weg van je weer laten gaan
Het maakt me ongekend leeg en verdrietig
Geeft zoveel onrust in mijn bestaan…………
Door…
Koppen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 de lucht dreigt
onweer steekt de kop op
de wind wakkert aan
de ambtenaar kijkt
naar de oostrand
vol donderkoppen
de koppen in de krant
maken hem onrustig
hij houdt niet van frisse wind
met rode koppen zitten
de bestuurders rond de tafel
de wind is opvallend
het dondert en weerlicht
het spoelt tegen de ramen
de ambtenaar krijgt…
Wie weet
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.676 Is die onrust misschien…
Wat zou het kunnen zijn?
Dat ik niemand in m’n armen heb?
Dat ik me voorstel dat ik iemand in ’n armen heb?
Iemand die ik niet eens ken, iemand die ik me slechts voorstel?
Iemand van zo lang geleden dat ik niet eens
meer weet hoe het was om haar in m’n armen te hebben?…
je keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
zag hoe jij de tijd vergat
je ogen…
Niet thuis
gedicht
3.1 met 110 stemmen
31.758 Die mond van niet te spreken
en die ogen van niet thuis
heb ik daarvoor zo'n grote reis gemaakt
langs heuvelruggen achterdocht
en valkuilen onrust?…
onder hypnose
hartenkreet
3.3 met 57 stemmen
8.364 vingers knip
ben je alles vergeten
ook dat mijn handen zachtjes streelden
mijn vingertoppen liefde bedreven, kriebelend
als vuurvliegjes dansten op jouw huid
die fluisterende adem in je hals
het knabbelen aan jouw oor
je hals,schouders en okselholten
zelfs dat je overgevoelig raakte bij
een streling van mijn tong tussen hoofd
en onrustige…
Toren van Babel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 de verwijten
Geen ruimte laten voor begrip
Ik voel angst als misstanden
Het leven verstoren
En verbinding tussen mensen
Onherstelbaar breekt
Luisterend naar de muziek van Ilse de Lange
die me vertelt dat ze nog steeds huilt
besef ik dat pijn een levenszaak is
waar ik niet omheen kan
en in de onbegrensde ruimtes
van angst en onrust…
moeder waarom
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.299 verdacht geluid
en vluchtte met lege handen
liet jou de volledige duisternis
jij bleef tussen planken ingebed
voor altijd eenzaam
in het reeds aanwezige aroma van rotting
een prooi voor het verterend vuur
hemelschreeuwend naar licht
dat nooit die vernietigende kracht bezat
om in jouw sterfkamer door te dringen
geen zucht van levende onrust…
Een moeder
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.011 “Voorzichtig zijn”, zegt moeder tot haar oudste
Haar stem verstikt, ze kijkt hem smekend aan
Afghanistan beheerst nu haar bestaan
Ze zwaait hem na, ze moet hem laten gaan…
De onrust stijgt, zijn missie is omstreden
Het parlement is voor de druk gezwicht
Haar diepste angst vertaalt zij in gebeden
Een laatste blik streelt zijn vertrouwd gezicht…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 het idee komt naderbij
geslopen, zacht gelopen
tot de kern, het centrum
keurt, onderzoekt, verwerpt
de mare mag niet binnen
noch buiten, ze is immers
nooit goed te vertalen
vingers zonder blauw
zoals noest moest geweest
beroeren de roerloze pen
de rust in het schrijvershuis
zorgt voor ongekende onrust
de auteur gewezen kan niet anders…
Keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
650 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
je ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
en zag hoe jij de tijd vergat
ogen…