1097 resultaten.
vroon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 plotseling en veel te vroeg toch ook
staan wij vandaag als vrienden samen
om welgemeend ‘tot ziens’ te zeggen
tot waar wij jou weer omarmen zullen
wij waren samen nog lang niet klaar
niet met elkaar en niet met het leven
dat verrassend de wegen samenbracht
waarop wij elkaar ontmoeten mochten
genietend van de grote en kleine dingen
volgden…
Ode aan de heldhaftige kerk Staphorst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 In vreugde en smart in nood en klagen
Zal 't Godvruchtig volk naar de Here vragen
Plotseling overstelpt door de wereld met vragen
Jezus Christus en zijn bruid
Zijn heimelijke vijanden blijven zagen
Over het Coronavirus in onze dagen
Vallen aan op hun buit
Een brandende pijl door glas en lood
Gevecht van leven en dood
In Zijn Huis daar voelt…
ZONNESTRAALTJES IN DE REGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 zongen samen, wij kunnen daar wel tegen
en bovendien ach kijk eens, wie doet ons wat
Meisjes gierend door in donkere natte straten;
ze werden lachend door elkeen gadegeslagen
Alleen maar eindeloos gierend praten en praten
zo naderden ze de plek waar beide gister lagen
Een kuil die beide gisteren niet hadden gezien
doemde daar volkomen plotseling…
AFWACHTEND HOREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 galmt zacht dalend
voorzegging van het weer
doet zich luid gelden
zwaar onweer nadert
vader denkt met angst
oooh
dat ons prachtig bos
gespaard mag blijven
voor felle bliksems
die bomen willen verkolen
her kleine kind verheugt zich
straks ga ik naar buiten
heerlijk zal het zijn
om die trommelslagen
van de hemel te horen
bij plotseling…
welkom sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 wanneer toegewijd de liefde
passioneel haar ontlading vindt
is er plotseling een ster
die straalt aan de hemel
op zijn tenen sluipt hij
om het beste wat hij kan geven
geruisloos daar te planten
waar hij zijn oorsprong vond
de weg is lang en donker
als zo stil de nacht
waarin vriendelijk de maan lacht
als wind zacht zijn snoetje blaast…
over schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 je stem ben ik vergeten, woorden zijn in tijd vervlogen
nu ik je hoor en zie is de herinnering terug
de opgeheven arm, je balansarm in de Gilgamesj-voordracht
plotseling reikt de arm naar de zaal en raakt me bijna
wil je afstand scheppen, wil je iets aangeven, vragen?
soms het een, dan weer het ander?…
omnia mutantur, nihil interit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
723 Als een herfstblad, te worden of niet,
plotseling omslaan, zonder aanraking;
veranderen omdat ‘t geschreven staat.
Zoon van Hypnos, waker over de slaap,
breng mij de angst, krioelende beesten,
vleesverslindende geesten, als de dood,
fobisch wil ik zijn, onder ‘t horen van
uw naam: Phobetor.…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 hoe mooi zeg gewoon hoe mooi ze groeien vanzelf ademen
en leven dicht opeen en nieuw onder de donkere bomen de oudsten als gul
gemorste melk of sneeuw sneeuw is er niet gevallen geen vlokken tussen de bomen
dwaling van zonnevlekken maar plotselinge witheid wildheid van bloesems slaat uit
in dit scherfje ongerept winterbos dat thuis en haven…
Aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Met klinkende stem en in wervelend
ritme wuift diverse flora met deze stroming mee die
steeds meer bezoek krijgt van bezige kruipers en zwevers terwijl
vlinders zich beginnen te nestelen in de buik; een plotselinge verliefdheid ontwaakt.…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Zwevend in de wind
vleugels tekenen de lucht
ochtend vol wonder
Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel
boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen
die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind
Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker.…
ode aan de knoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
132 Maar toen kwam er regen, een plotselinge bui,
de knoop begon te rillen, “Oei, wat een gedoe!”
Hij glipte haastig, zo uit zijn strop,
en belandde op de grond met een zachte plof.…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
Klimaatperikelen
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
528 Nog deze eeuw gaat er een “ijstijd” komen
De warme golfstroom valt volledig stil
Dan gaan we van te warm naar veel te kil
Opstoken dus die biomassabomen
Met CO2 warmt het een beetje op
Zo kost de kou ons niet zo snel de kop…
Het lied van de wijn
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.506 Zij gingen heen - hun harde tred
ver-echoot door de lege straat;
de zwarte nacht gelijkt een stolp
die over 't kleine leven staat,
waarbinnen het begrensde spel
òns leven, veilig wordt behoed
tot aan de tijd dat plotseling staakt
de maatgang van ons bloed.…
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Plotseling breken de Sirocco, de Borea en alle andere winden
uit een fel gevecht.
Dit is de winter, hij brengt ons zijn eigen vreugde.…
Alleen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.195 Of is iedereen plotseling blind,
te blind om om zich heen te kijken,
waardoor ik niemand meer kan bereiken?
Zo wacht ik al heel lang,
en zo blijft dat ook voorlopig,
dat maakt me verschrikkelijk bang,
ik voel me zo wanhopig..…
1 November
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 de dag waarop de levenden zich plotseling herinneren dat ze ooit geliefden hebben verloren en daar, gewapend met chrysanten, poetsmateriaal en een zorgvuldig bewaarde dosis schuldgevoel, collectief betekenis aan proberen te geven
het had nochtans een mooie dag kunnen worden, de herfstbladeren hadden zich evenmin misdragen.…
Alleen...
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
2.797 Of is iedereen plotseling blind,
te blind om om zich heen te kijken,
waardoor ik niemand meer kan bereiken?
Zo wacht ik al heel lang,
en zo blijft dat ook voorlopig,
dat maakt me verschrikkelijk bang,
ik voel me zo wanhopig..…
Een verloren gevoel
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.739 één keer
éventjes een uurtje waren, al lang vergeten
Maar ineens dook het beeld weer op
stokte mijn hart, werd mijn rust
door een herinnering uiteen gereten
Met verbeten blik en een
bonkend hart dat me van binnen sloopt
jaag ik nu over de snelweg
terwijl een eerste traan
onophoudbaar langs mijn wang loopt
Ik heb kippenvel, denk plotseling…
elke dag weer denk ik aan jou..
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
2.612 Waarom heb jij mij zo plotseling verlaten?
het is nu bij mij zo leeg in al die straten.
want elke dag weer
denk ik aan jou
ik mis je grapjes en je warme lach,
ik bleef je altijd trouw.…
Weg van de kloof
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.395 Een partij hitte komt plotseling uit het niets en
schiet als verlammend door m'n lichaam
Het is best rustig hier, maar
‘k deel de weg met een aantal anderen
die dezelfde kant op gaan als ik
alsof ze me begeleiden
als een groep trekvogels
links en rechts van me
voor en achter me
allemaal anoniem
allemaal onverschillig
maar allemaal de…
Hoe gaat het ......
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.136 Toen waren we je kwijt,
Je liet ons plotseling alleen,
Geen laatste woorden of een kus,
Slechts verdriet en stilte om ons heen.
Het afscheid viel me zwaar,
Had ik toen maar geweten,
Dat het verdriet nog erger werd,
Ik kan en wil je niet vergeten!…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 En ikzelf loop in mijn droom, dat landschap,
Eerst nog vergezeld, dan plotseling eenzaam,
Tegelijk loer ik van achter stammen
Om mijzelf van schrik te doen ontwaken
Maar ik ben verlamd - ik wil gaan roepen
Dat het onweer komt en de verwoesting
En daarna de doodlijke verdorring!
En ik roep, maar angst versmoort mijn kreet.…
Koester
hartenkreet
4.1 met 35 stemmen
2.027 dagelijkse sleur
even kunt vergeten
als je naar een bloemetje kijkt
hoe jij daarmee op mij lijkt
Hoe mooi en heerlijk
ook dit moment blijkt
met jou
Heerlijk om de frisse berglucht
in me op te snuiven en
jou daarbij aan te staren
Een beeld dat ik vasthoud
en altijd zal bewaren
Heerlijk dat dak van bladeren
tien meter verderop
dat plotseling…
Afspraak
gedicht
2.4 met 75 stemmen
17.703 Misschien was hij zijn bril kwijt
kon hij niet stoppen met lezen
was er een programma op tv dat hij af wilde zien
kreeg hij zijn huisdeur niet op slot
kon hij nergens zijn sleutelbos vinden,
en begon plotseling zijn hond over te geven.…
HAAR KLEINE BORSTJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
953 woonden
daar zag zij bij zichzelf zo naar uit
Op een dag geschiedde het wonder
een miniem bobbeltje liet zich zien
Haar bloes, daar groeide wat onder
waren dat lieve tepeltjes, misschien
Jawel, twee tepeltjes groeiden daar
eindelijk telde ons meisje ook mee
Elke dag keek ze er genietend naar
hoe gelukkig was toch de lieve fee
Dan plotseling…
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 En dan die tang, die gaatjestang,
plotseling ben ik zo bang
dat ze langs mij heen zal gaan
en mij zal vergeten, mij zal overslaan.…
Het leven begint vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Plotseling is het alsof de wereld om haar as eigen as draait.
Beelden komen op mijn netvlies…
diner voor twee,
brandende kaarsen,
zacht gevoicde muziek.
Mijn hart klopt voor twee als ik met haar spreek.
Ik stap door de regen,
en ga op in het ritme van de stad.
Het leven begint vandaag!…
Wat ga je doen?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 Er komt een bron van informatie
van gedachten en
gevoelens op je af
alsof je
in een kleuren carroussel
vertoeft; met de kleuren van
een mooi vlindertje
voor de spiegel zijn het er twee,
alsof je plotseling stevig
met twee benen op
de grond blijft staan
terwijl het voelt
alsof je diep in jezelf
je naam hoort roepen
met ogen die…
Kerkhof te Carmona
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.280 een jongen heeft mij er binnengeleid;
eerst rende hij naast mij en voor mij uit
als een jonge hond in de voorjaarszon,
tot ver buiten de poort,
waar de heuvelrug als een havenhoofd
plotseling afbreekt,
een brug van basalt,
hoog boven het andalusische land
dat golft als een zee, tot de einder beplant
met pril wintergraan. -
toen zijn…