1055 resultaten.
Babel
gedicht
2.2 met 4 stemmen
1.107 We bouwen aan trappen die naar de hemel stijgen
hoog prikt het skelet door de blauwe aanblik die
zich met diademen van sterren verlicht, rijzen
tekenen van twijfel, ontmoediging en frictie
aan gene zijde van onze horizon.…
Vaderprojectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Net als roomse tekeningen en beelden van Jezus.
Maar dan veel echter.
Van de schrijver Hans Werkman, dé biograaf
van Willen de Mérode, kreeg ik ooit
de bundel 'Lichtgeraakt' van Jaap,
en warempel nog aan toe, Hans leek
eveneens op mijn vader en Jaap.
Ook dat overwegend vrouwelijke en integere.…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens,
De flitsen over het wrange water van weleer,
En draagt de eigenschappen van hem
Die zelfs de pijnen van november schuwt.
Ellendig, lijf en droom ontkennend, wijk ik
Naar de onderwereld van mijn ongeloof.
Geen grenzen, geen bakens, geen horizont.…
Droombeelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Zonder sjabloon voor de taal en tekens
of met te dure woorden of te veel kabaal
laat staan compositorisch voorstudiemateriaal.
Doe incidenteel uit een manenstraal zonnig een greep
heb soms treffend als kievit met adelaarsogen echt beet
die ogen welke 't leven van grotere hoogte gedogen
het zijn en blijven de zijne en mijne die mag je mogen.…
Ik kom je tegen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.356 Omdat zij
kunnen neerkijken en wij kunnen opkijken, naar
vliegtuigen en satellieten die het blauw doorklieven
en de lucht tekenen alsof het leven van hen is.
------------------------------------
uit: 'De poëziekrant' nr. 4 2017.…
Tom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
506 Tom kon bijzonder geniaal tekenen en
als kenner gaf ik hem grote complimenten.
Ik kende bijna alle beroemde striptekenaars.
Daarom. Tom en ik zaten samen aan een tafel
in een chique bakkerij, waar we thee met
gebak namen. Hij trakteerde.…
Schone mama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Haar wangen droegen al dagen vele tekens,
naast kraaienpootjes rondom haar ogen
intens blikken als bijeengebonden schoven,
vers op het land die prachtige vergezichten.
En altijd is er weer die zee aan golven,
naast de kleinere stappen op de paden
door de duinen dwars door de weilanden
langs die grotere eiken en sparren dat ene.…
van harte gevierde mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 ook vieren wij jouw jaardag
die overladen is van het volle leven
vol tedere en passievolle gedachten
geschenken van liefde voor mensen
met wie jij voor- en tegenspoed deelt
in de goede maar ook slechte tijden
wij feesten wat jou als mens typeert
het gebruikelijk ongebruikelijke ook
dat jouw unieke zijn in jou illustreert
met de eigen tekenende…
Droomlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Een vergeten man straalt,
Nog drie tanden in zijn lach,
Bedelend langs het droompad,
De ruiten jaszakken uitgescheurd,
Zijn handschoenen missen drie vingers,
Een paar eurootjes gebeurt,
En duizenden lege gezichten,
De opbrengst van een dag,
Striemen in de snijdende kou,
Zichtbare tekening in grauw gezicht,
Vol honger warmen aan neonreclame…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Zwevend in de wind
vleugels tekenen de lucht
ochtend vol wonder
Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel
boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen
die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind
Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker.…
De stem van de aarde
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
562 Zelfs in je stilte klinkt het lied van sterrenlicht,
hun stralen tekenen eeuwigheid in de diepte van het zwart.
En ik? Ik verdwijn als geheimzinnige bewonderaarster in de schoonheid
van je bijzonder unieke verhaal, een getuige van het universum dat zingt in melodie en tijd.…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 Bezielde hersenen nemen
de hand van de kunstenaar
in zijn eenzame universum
en tekenen een eenvoudig huis
je bent in een andere wereld
woeste rivieren kronkelen
rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Tere vormen duwen zich naar het licht en
markeren de komst van een ommekeer, kleine tekens dat de winter zal wijken.
Het ademende woud rekt
zich uit na zijn lange winterslaap en in deze
tedere overgang ontstaat een nieuwe samenklank. Stilte verschuift
naar het eerste geluid, de belofte van mildere dagen die de kou langzaam verdringen.…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Je kijkt naar iets
dat buiten deze tekening ligt.
Daar waar het papier nog leeg is,
blijft je blik
een ogenblik rusten.
Een losse lok
valt langs je wang.
De rest is opgestoken,
zorgvuldig bijeengebracht,
alsof je straks de deur uit moet
maar nog niet weet waarheen.
Wie jou tekende,
heeft vaak haar hand
boven het papier gehouden.…
Reformatus Templom af en toe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.279 De binnenplaats weer leeg
vrienden en helpers uit
de straat waar het zo-even
nog hangt, het zo-even van
toen een rokend monster
zijn tanden zette in
een uitgekomen droom
toen tekenen van bloed en zweet
het plaveisel kleurden
toen de zigeunerkinderen
met het blauwe wierook
gewijden werden
(snoep gekregen)
toen de jassen voor het…
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.875 En schoon hij weet, ’t morgenrood
Vindt hem slechts stervend daar gebleven,
Toch naar de tekenen van het leven
Staart hij in ’t aanzicht van de Dood.…
Mijn revolutie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 Ik raapte het vel papier op, om wat op te tekenen.
Meer niet.
In me leefden de revoluties der revoluties.
Mijn revolutie, die eveneens in jou leeft.
Echter, ik kon haar inmiddels omzetten in woord en kracht.
Niet in macht. Dat vormde, vormt het verschil;
met voorgaande omwentelingen.…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Grote witte zwammen
tekenen zich af tegen de
grond welke bedekt is met
sneeuw, blaren, takken en
rottend hout
een jonge boer die
nog even zijn
stal hekken wast terwijl
zijn witte Charolais koeien
rond de open stal lopen
te drammen.…
Dromenschepen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 lende van een vulkaan
gewortelde voeten in de levensoceaan
een ode aan godvergeten goden
en op de longen van de wind
perkament getekend in de as
van vliegend vuur, schimmen
die geblinddoekt elkaar omarmen
de aarde kiert door de magma
van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank
en ook van niet ontdekte plagen
oude magiërs tekenen…
Gerimpelde handen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
554 Ik heb met mijn slanke, iele vingers
hele bomen aangesleept en hen met een zaag
versneden en daarna met een bijl gehakt
tot bruikbare blokken open haardhout
Ik heb hele akkers omgespit met ijzeren spaden
en de blaren op mijn handen in jenever gedept
ik heb met diezelfde handen mooie tekeningen gemaakt,
knopen aangenaaid, vele bladzijden van…
De hupse boer
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.474 Zeg mij, wat tekens zal ik u toch geven,
Dat mijn geluk niet slechts bestaat in waan?
Gij mij verlaten?
Heb ik dat te vrezen?
Omdat ik op het land
Gestadiglijk moet wezen?
Geef mij uw hand,
Mijn lief, geef mij uw hand, geef mij uw hand!
Gij sprak weleer, ik wil hier buiten wonen.…
Mooi grijs
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
965 Op welke wijze een stelsel van lijnen en rimpels begint
te tekenen en zonder voorbehoud wordt afgedrukt op het voorhoofd
tegelijk voel ik rillingen van gouden nachten over de rug op weg naar ledematen
Stilletjes verkennen van jouw top tot teen van waar einde nog helemaal niet is geschreven.…
EEN NIEUWJAARSSBRIEF BIJ EEN KERSTBOOM
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.068 Een sober bosje hulst siert nog het kruis in zijn huis
en tranen, overal hangen tranen van onmenselijk verdriet
zijn tekeningen, en zijn nieuwjaarsbrief in een schuif
bespaar mijn lieve ouders in ’t nieuwe jaar van verdriet
Zijn eerste en zijn laatste nieuwjaarsbrief…
daags voor het ongeval had de juf hem meegegeven
onbeholpen en lief zou hij…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 *
ik lijst deze tekening in
en hang die boven mijn deur
het is een simpel bewijs
dat de wereld in mij huist
en ik genoeg heb aan deze plek
in het vervolg van mijn unieke reis…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Kleine tekenen van nieuw begin
vol verwachting, een zachte aankondiging van groei die het stille grijs zal verdrijven.
Natuur rekt zich uit, ontwaakt langzaam uit
haar diepe winterslaap.…
Het schermsyndroom
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
422 coordinatie
in evenwichtige
krachtverdeling
hologig kijken
zij met lege blik
in een gestoorde
balans proberen
zij te dealen
met hun vrijwel
geblokkeerde ik
door een te kleine
woordenschat die
te weinig sociale
vaardigheden omvat
om communicatief
goed om te gaan met
leeftijdsgenoten
vingers hand en arm
vertoonden al vroeg
tekenen…
Geblakerde oerkrijger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
96 Of ik, ongeduldige,
als tranen langs mijn afgemeten tekens lopen,
zeg jij
dat je nooit meer gelukkig bent,
want ik zwijg zonder jou,
als jij in jouw vermoeide kop
de weerstand opzoekt als gegeven.
Hoe kan Redelijkheid immers
het gewraakte aan mij tonen,
wat, magam, raakt mij zo?
Ooit komt hij,
maanden kan het nog duren.…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Een minnaar begrijpt niet alle tekens.
Ach. Een zuur oordeel van een milde rechter.
Hartaderbreuk is de straf.
Een traan die naar buiten wil en roept.
Ik mis onze avonden en hun vervolg.
Op jouw schiereiland waar we fluisteren,
De bestorming van het strand,
flarden van een zalig slagveld.
De muren zwellen en wij zweten.…
Berekende Gok
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.682 weigert mijn blos en zweet
Dus heb ik het luchtkasteel maar gesloopt
En de kwellende schim verdreven
Aan de feestdis
Maak ik mezelf wijs
Dat ik jou niet mis
Alhoewel
Traag maar zo zeker als de stelling van Pythagoras
Begin ik die hoofse zwier van jou te vergeten
Ik zou liegen als ik het tegendeel bewees
Daarom…
Ik moet er geen tekening…