23350 resultaten.
Puur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 laten
had geen haast als ik had geweten
hoeveel aandacht het jou kostte
om mij niet alleen te laten
er lag in ’t proberen
zoveel tederheid
dat ik mij realiseerde
hoe puur het was
en dat het
mijn verdriet genezen kon
maar jouw aarzeling
vorderde langzaam
en alles wat ik naliet
vergat te spreken in de stilte
werd zwart-wit door de tijd…
Wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Waarom zou ik leven in stilte
Stilte doet me denken,
denken aan de tijd.
De tijd dat jij en ik nog wij was.
Deze tijd is nu voorbij.
jij en ik wordt nooit meer wij.…
Oneindige Diepte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 Nu is de tijd rijp voor zijn slacht,
Wie zal het overstijgen en is een grotere macht?.…
lieve vriend
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.086 Kom, sluit je ogen
en droom zonder spijt en bedenk
dat je wonden ooit geheeld zullen worden,
door de tijd.…
Dracht in eigen stijl
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
424 De stipte pessimiste wou
te laat zijn op het werk vermijden,
zodat de bij de tijdse vrouw
een klokrok droeg van schaduwzijde.…
In gedachten
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
764 En al zijn we er niet
op de juiste tijd:
Verbonden zijn kent geen tijd.…
Morgen zal hetzelfde zijn
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
891 gezichten achter glas
ansichtkaarten
als vlekken op het behang
tulpen in een vaas
patience
en de klok
die het vertikt…
Verteer de tijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
528 ontdekking in het
kleine die ik raak, in ieder woord leeft het
beginsel om zich uit te willen drukken in
een dubbelslachtigheid als leegte en gewelf,
Heel de wil en gedachten zijn ervan doortrokken, het
bloed ijlt door de longen om de laatste vezel zelf te
bevruchten van de levenshonger waaruit ik werd geboren,
verteer de ongedeelde tijd…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
JAREN DIE VOORBIJ GAAN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
798 is niet meer dan een maandje of tien
Schapen op ‘t droge, fijn voor elkaar
doch in de verte kun je 't eind al zien
Van je zestig tot je zeventigste jaar
vliegt als een ware sneltrein voorbij
Grijzer en grijzer wordt snel je haar
jij bent duidelijk ook niet krimpvrij
Van zeventig tot het tachtigste jaar
schiet als een marsraket door de tijd…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…
De tijd in een korenschoof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 in deze marmeren wind waait
het leven telkens één klokslag
terug in tijd waar de nagalm
het restant tracht te bewaren
heel diep in mijn hand
raast het geweten, nietszeggend
is de allerlaatste strohalm van
deze opgeheven schoof
we hebben geluid, de theorie gesplitst
in woorden, maar tenslotte
verdwenen ze en kwamen
we nergens uit…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Vleugels gevangen tijd
herschrijven geschiedenis,
op dichterspallet.
Penselen met verf,
erkenning van z’n streken
laat de schilder koud.
Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.…
Verleden tijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
667 Voor in de klas
leergierig als ik was
Grieks, Frans, Latijn
zou de wereld altijd zo zijn
briefje van Miriam
alsof mijn gedachten
bij haar waren
het was René naar wie ik smachtte
maar alles had zijn regelmaat
het lawaai van de straat
die naast de school liep
klonk als muziek
de oude iep
die op het schoolplein
in de middaguren zijn…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel
trekt de rokken op en beëdigt
de uitverkorenen die gelouterd
deze tijd…
verheffing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het vuur ziet een mens
hoe het leven vlam vat
en woedend hitte verteert
in as legt wat gloeiend rood
aan vuisten murw sloeg
en verlangen smeedde
de rook geeft signalen
van rijk vergiste tijden
de geuren verdampen
in de weidse lucht
uitspansel van beloftes
dromen die daden wekken…
Als ik mijn oog maar op U sla
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 Een laatste knal
verscheurt de stilte,
het oude jaar
heeft afgedaan,
de nieuwe tijden
breken aan,
de bergen in hun
woest bestaan,
de dalen waar ik
door moet gaan,
raken de diepten
van mijn
klein bestaan
----------------
als ik mijn oog
maar op U sla
en met uw schaduw
aan mijn zijde
de grens der tijden
over ga,
dan mag ik rustig…
middagoverpeinzing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 enkel de winterzon die naar binnen sijpelt
de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt
louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule
die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter
en wat langer duren laat
alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit
ene verstillend moment dat ook mij omhult
zo roerloos omvat
terwijl mijn pen op…
Zeeën van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Ik zie
Zeeën van tijd
De tijd die kabbelt
En langzaamaan
Wegdrijft,
Naar een plek
Waar de minuten
Verstrijken.
Ik verdrink,
In zeeën van tijd
En de wijzer
Die mij leidt
Lijkt ook zijn weg
Te zijn verloren.
Verdronken en verzonken
In gedachten
Komt de tijd
Wanneer hij vergeten is…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 ik schreeuw luidkeels in de stilte
op een kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en…
Niet gebeurd en toch voorbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Wees blanco, wees wit
Laat het niet zo zijn
wees onbeschreven
Laat je leiden door je gevoel
De pijn, het leed
Laat het niet zo zijn
wees onbeschreven.
Wees blanco, wees wit
Laat het niet zo zijn
Alles wat het is
Het is al weer voorbij,
terwijl het nooit gebeurd is..…
Weer reiken mij de grauwe dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Weer reiken mij de
grauwe dagen
de vraag aan van het waarom
waartoe
hoezo
tijd glijdt als
zand tussen mijn handen
Ik voel hoe het knarst
tussen mijn
tanden
als ik iets zeg
braak ik een nutteloze
woordenbrij
Ik raak aan niemands wezen
en niemand raakt aan mij…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Tijden
om terug te kijken.
Tijden
om vooruit te denken.
Hoe verder je naar achteren kunt kijken,
hoe verder je naar voren zult zien.
Tegenslagen,
als een val in het diepe.
Uitdagingen,
als de hoogste berg beklimmen.
Geven
alsof je de rijkste op aarde bent.
Ontvangen
alsof je erop gewacht hebt.
Vergeven
als God doet.…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 heel en niet half
half en niet een tiende
houd me vast
zegt het moment, laat me niet vallen
verdrinkend in de tijd
klinkt zijn echo na in eeuwigheid
dringend wil de druppel die
voortdurend in de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het…
In nevelen gehuld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.363 Zowel mijn hoofd als
mijn hart zijn mij dierbaar
daar de ene niet zonder de
ander en die ander niet zonder
die ene kan
Overeenkomst zit
in de eerste letter
't Verschil in klinkers en het slot
Een goed verregend interieur
zet zeilen bij
'k Verlang naar de tijd
van een parelend hoofd
op zoek naar exquise diepte
Haar en mijn tijd weten…
Vermalen in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
887 Wetenschapper die de
Tijd in formules splijt,
Dichter die de tijd
In woorden vangt,
Zo is dit brein vermalen
In de tijd, van zelf en ik
En eigen voorgoed ontdaan
Van nu aan, voor altijd,
En staan we op tegen pesters
Tot in alle eeuwigheid
Tot in alle uithoeken van
Dit land wordt gehoord:
Pesters hebben NOOIT
Het laatste woord…
Niets is gelijk,
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 Sneeuwklok dwarrelt
over de spiegels van de tijd
niet één staat gelijk.…
Ach lieve
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
641 Verbonden met de geur van het alledaagse
wil je vliegen in de wolkenlucht
Je wilt weten
waarom de winden sterven
en waarheen de verhalen gaan
In het groots en het klein
versnelt of vertraagt
het licht
niet
De wind draagt
wat jij niet vatten kan
maar toch voor altijd
blijven zal
Drink het avondrood
als antwoord op je vraag
en…
Door de trechters van de tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
989 mijn woord heb gegeven
en waar het licht
teder om je bruine haar sluierde
langs vonkende ogen straalden
Toch bleek jouw tred niet waterpas
wordt nu mijn blik door jou ontweken
met een liefdeloos gezicht
Je hapert slechts nog geestelijke verval
met een leugen hard als glas
en zie ik ons verbond amechtig
door de trechters van de tijd…
Smelten der tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 Net als de tijd
smelten ze weg.
Voor je het weet
ben je verder
als in een zucht.
Een halve eeuw...
smeltende sporen in de sneeuw.…