1055 resultaten.
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 ligbed
Blikjes bier en ijsjes worden gretig verkocht
Kinderen maken een zandkasteel bij de zee
Vrouwen in bikini paraderen langs vloedlijn
Vaders scheppen vrolijk met hun kinderen mee
Hier en daar hoor je een mobiele telefoon
De reddingsboot vaart weer eens uit
Vliegtuigen met reclame vliegen voorbij
Een moeder vindt opgelucht haar verdwaalde…
Vaag verlies
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.918 Je dwaalde door de schrale gang,
de schemerlampen op kuithoogte
in een jeugdherberg voor verdwaalde zielen.
Gevaar kreeg hier geen kans,
Grillen die zenuwen vernielen.
De nacht viel door de glazen koepels
Een herfstsluier schoof voor de sterren
tot jouw wiek droog was, het vet gestold.…
Kantoor-erotiek
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
3.783 meldde
door drie klopjes op zijn deur
Heel even was hij stil
iets wat hem maar weinig overkwam
voor hem stond een mooie vrouw
die hem al zijn adem benam
Ze nam plaats, zoals gevraagd
sierlijk de benen over elkaar
hij kon slechts staren
naar lichaam, borsten en haar
Haar bloes ruim open
met uitzicht op decolleté
zijn ogen die verdwaalden…
Doorgaans verkeerd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.200 Een weekje lekker weg, dat gaf een goed gevoel,
de vrijheid tegemoet, maar door een wegomleg,
raakten we aardig van de kaart en waren stomverbaasd,
want het pad boog krom, we verdwaalden uiteraard.
Een beetje binnendoor bood ook geen soelaas,
we gilden beiden in koor, dit is een karrespoor.
We rijden doorgaans......…
Bittere nood
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
696 wie is het die deze koers bepaalt
je raakt maar al te snel verdwaald
tussen profiteurs en criminelen
hulp die standaard faalt
ze zijn hier met zo velen
vreemden komen en gaan
in dit beroofde land met hoon
en zij die bleven staan
zijn veelal heel ver heen
wanen zich van smetten schoon
een koning zonder troon
zien in kiezels edelsteen…
I.M. Pater Kilsdonk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.736 paus zijn Curie het Instituut
waar hij zelf nolens volens
trouw deel van bleef uitmaken
al leek hij van hun god los
Breuken in en tussen mensen
bespreekbaar maken door respect
voor de goddelijke staat en oorsprong
van al wat in en onder ons was en is
bekend uit schepping en geschiedenis
Kilsdonk sober jezuiet zonder isme
die ons verdwaald…
Zelfmedelijden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.295 weten
En ik sta stil
Maar vergeven doe ik niet
Niets anders dan verzinnen
De werkelijkheid en de leugen
Het beteugelen van minnen
Keren terug in denkbeelden
Niets anders dan angsten
Over dromen en realiteit
Over muren en vangsten
In het schimmenspel van anderen
Ik draai en ik zoek
Naar retoriek en verhalen
De fonetiek van verdwaalden…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Mussen, Mees en Spreeuwen
vertoeven in de tuinen
gelegen rond de vijver
en vallen daar met velen op een
verdwaalde vetbol aan.
Zij vieren hun midwinterfeest
van veld en bos verdreven,
vreten daar slechts bolle buikjes
voor zij weer verder gaan.…
Het rechte spoor
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
838 Wij verdwaalden en wisten het niet meer
We waren het verkeerde spoor ingeslagen
En moesten dan de juiste weg gaan vragen
Zo vonden we het rechte spoor wel weer.
Mensen raken ook wel eens het spoor kwijt
En hebben moeite om dit terug te vinden
Om zich weer met de Heer te verbinden
God, onze Gids, die ons altijd veilig leidt.…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 Van kastelen keek ik uit
over haar stenen lange leegte
42nd Street - de ijsbaan
lieve zusters van de nacht
Fifth Avenue in neonlicht
een jongensboek nooit uitgelezen
schoof gordijnen van het raam
hoorde het schreeuwen van sirenes
zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik
verdwaalden van de nacht
las er een bladzijde vooruit
tot waar de wind mij…
Klein elfje...in het grote bos..
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 Ze was verdwaald door al die bomen om haar heen.
Juist daarom… voelde ze zich zo alleen..
Bomen gaven haar teveel schaduw, het maakte haar schuw.
Ze zocht nodeloos naar bloemen om zich heen.
Een bloem zou haar hartje van, inmiddels lijkend, steen..
weer doen laten geuren.
Een bloem zou haar weer kunnen laten kleuren.…
Aansporing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Ga maar lekker jezelf zijn en
bekommer je niet om de versteende
hersenen van verdwaalde zielen die
zelf voor een eerloze afgrond kiezen,
blijf de spiegel van een God die
volstrekt nieuwetijds is, die boven
alle anti-menselijke krachten uitstijgt.…
zolang als een man zijn dromen nog heeft (uit "hoelang duurt geduld?")
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
706 we zijn verdwaald in een wolk
vol bliksem en donder
gevangen in een wereld
en we kunnen niet zonder
maar zolang als een man
zijn dromen nog heeft
dan is zijn ziel nog niet geleefd
diep in mijn hart zit een vraag voor het leven
toch weet ik zeker dat het antwoord er komt
eens komt
want daar in het donker
schijnt een heel klein kaarsje…
Toen die middag,
hartenkreet
1.5 met 15 stemmen
1.719 Ik heb iedereen bij elkaar gehaald
Die door jou in hun leven waren verdwaald.
Ik heb mensen bij mekaar gekregen, moed gegeven, jij niet bepaald.
Ik neem de eer niet alleen, we zetten het je allemaal samen betaald.
Je hebt ons van ons gestolen.
Ik ben nog aardig geweest.
Ik heb een kogel door je kop aanbevolen.…
Een glimlach, twee mooie ogen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 en mijn uitingen van onvermogen
Die lach is als zuurstof
voor mij nooit weg te nemen
neem weg en maak mij dof
zonder haar zal ik altijd wenen
Die ogen zijn als vogels
dansend maar op afstand
probeer ze altijd te vangen
maar ze vliegen altijd weer weg
De draak is neergedaald
is bang nooit te spuwen
zie alles, maar ben verdwaald…
droomdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 de maan er weer is
want met een dagdroom is toch helemaal niets mis
en laat me maar dromen tot ik een ons weeg of zo
ik vind vandaag vast wel een bedje van stro
want deze dagdroom duurt tot diep in de nacht
ik voel in mijn droom vandaag jouw lippen zo zacht
het is een dag voor een droomdag
wat een dag voor een droomdag vandaag
ik ben verdwaald…
Oppakken van je leven.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
537 Verdwaald zocht je al die tijd naar een seintje of een teken.
Terwijl je alleen maar verder wil gaan met het oppakken van je leven.…
Ik leef voor het geluk van morgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Wachters op morgen zullen
telkens weer komen; verdwaalde zielen
in vage dromen.
Hoog in de lucht vliegen zwaluwen
bekwaam. Zij kondigen een nieuwe zomer
aan. Ogen beneden richten zich naar
omhoog. Zij volgen de zwaluwen tot
voorbij de regenboog.
Hoog in de lucht zien zij de zwaluwen gaan.…
SANDER
gedicht
4.3 met 3 stemmen
7.754 En als je wat verdwaald mocht wezen
en niet meer weet waar je moet gaan,
dan moet je 't brailleschrift maar lezen
rondom de tepels die daar staan.
Jij kent dat eigenlijk veel beter dan een ander,
Sander.…
Barre woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 moeilijke
gevaren trotseren
welke 'n inspanning
wordt van ons verwacht
komt er een beschermengel
op onze wegen
of biedt Gods Geest
ons sterkte en kracht
we moeten er eens
met z'n allen doorheen
en steun geven aan
onze tochtgenoten
laten wij hen niet
op die barre tocht alleen
zorgen wij genoeg
voor hen die uitgestoten
die verdwaald…
het leren vandaag beschermt de morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Verdwaalde zielen tussen vage bomen.
Hoog in de lucht vliegen zwaluwen bekwaam.
Zij kondigen een nieuw seizoen aan.
Ogen beneden richten zich naar omhoog.
Zij volgen de zwaluwen tot voorbij de regenboog.
Hoog in de lucht zien zij de zwaluwen gaan.
Zij kondigen nieuwe dromen aan.
Tien vingers strekken zich uit naar de lucht.…
Bohémien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 allengs verder aan de horizon
De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding
De kubussen van uniform beton
En polychroom glas, bij het oud station
Sinds mijn vertrek naar de rijzende zon
Zag ik niets van de sfeer van
plein of straat
Als Turfmarkt Ebbinge, waar je ook gaat
In Delhi Singapore Rangoon Canton
Nu ook de engel weg is en verdwaald…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Alle zeilen hijsen zodat ze wapperen in
de wind en op die manier me een bepaalde koers laat
varen zonder verdwaald te zijn doordat de hemel ook nog eens slaagt
om boodschappen zonder woorden te spreken die stuk voor stuk mijn hart warm houden.…
zondagse morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
229 -overleden katers vluchtten in het verleden
bij de geringste donderdreiging
bliksem
als afleiding draaide ik dan Beethoven
daar zij de verhalen van Thor niet wilden geloven-
..rond de aangehaalde thema’s en verwijzingen
de verdwaalde woorden in doorlopende zinnen
zomaar binnengeslopen dat
wij zingen over een schematische toekomst
zonder…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 Onder het glanzende profiel dat iedereen ziet,
schuilt een verdwaalde primaat die zichzelf ontglijdt.
Je zoekt een echo.
Je zoekt een troon.
Alleen in een verzonnen cloud.
Tot de batterij langzaam bezwijkt,
en de kamer achterblijft, koud.
Geen volger verwarmt je verstijfde handen.
Geen filter houdt de winter buiten de deur.…
Excuses die ik nooit zal horen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
115 Niet omdat jij niet genoeg was,
maar omdat ík verdwaald was in die tijd.
Het enige wat jij nodig had,
was iemand
die je vasthield…
en het spijt me
dat ik diegene
nooit ben geweest…
dubbelspel
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.949 ‘t is niet wat ik wil, ik kan er niet meer tegen
een tekentafeldroom, de kilte is oneindig
een dag lijkt hier een eeuw en gaat maar niet voorbij
want in dit huis heeft niets enige waarde
al leek het ooit ’t aards paradijs voor jou en mij
Utopisch mooi en ‘t begin van een nieuw leven
modern en groot… te groot nu naar het bleek
we zijn verdwaald…
Tijd voor een gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.882 je gezicht dat mijn baan bepaalde
hoe je gericht door mijn buskruit maalde
van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde
Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten
inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht verdwaald…
Tijd voor een Gedicht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.973 je gezicht dat mijn baan bepaalde
hoe je gericht door mijn buskruit maalde
van mijn lach naar mijn oor het mes doorhaalde
Ik schrijf niet uit verdriet maar ik kan het niet laten
inktwolken aan te stippen tot zwarte gaten
je naam zuur te laten druppelen op zompige straten
De blik in je ogen doet de zon op mijn ziel dalen
tot je licht verdwaald…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 Het staal herinnert zich de zware last van levens,
van hoop die werd gebroken, van dromen voorgoed verdwaald.
Bij Kazerne Dossin, waar muren hun namen fluisteren,
staan gezichten gevangen in foto's, vol verwachting en verdriet.…