4313 resultaten.
Verweesd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.045 Een oorverdovende leegte
Overmeestert mij
Het gemis
Schreeuwt het uit,
Zonder geluid
Ik ben in de greep van
Een verlamd gevoel,
Verweesd verdriet
Ik voel me als een verlaten huis
Overwoekerd door
Onkruid
In de verte staat een oude fontein
Daarrond cirkels van opgedroogd water…
blaas alles maar af
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
660 diepte keek
afgrijzend leeg
de afgrond in
zwaar
vallen en
afglijden naar
was de klim
nog balancerend
blaas me weg
laat me maar afgaan
zo dat niemand
me ziet
blaas me op
kan ik jullie verlaten
in deeltjes verdriet
blaas
alles maar af
ik ga…
is er stilte in de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 de storm stemt zijn vork
ruimt verlaten tafels uit
het zwerk fleurt de bloemen
flets als zij zijn
daar struinen losse blikken
langs het bestek
hier en daar verwaterd
tot een stroom van onfrisse wanen
niet alleen van deze dag
ook de nacht verspilt zijn zinnen…
de bodem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
536 een leeg
glas op
een lege
tafel het
zicht is
meer dan
het zien
met de
ogen op
de bodem
van het
glas ligt
het sterven
van de tijd
de schilder
toont de
gestolde
eenzaamheid
in vage
lijnen en
een witte
vlek
het lege
glas op
een verlaten
tafel…
de verte vinden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 met de
overschatting van
een vooruitgestoken
borstkas danste hij
met uitgestrekte
armen om haar heen
ze zouden het
vasteland verlaten
zij was verslingerd
aan een minimum
hoeveelheid licht
ze wilde uit het
beeld verdwijnen
onderbelicht in de
schaduw van het
donker leven
ze vonden
de verte in
een lichtflits…
LAAT ZE MAAR ZWAMMEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 ze zeggen zoveel
kondigen met hun bestaan
het einde van een seizoen aan
geven de herfst vrij baan
bekleden al wat stervende is
met kleurig fluweel
laat dat wat ons verlaat
nog eenmaal vlammen
voordat ook hun tijd vergaat
laat de paddenstoelen maar zwammen…
terugkeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 ik keerde terug
naar het landschap
van het zinderende
koren waar ik als in
een koortsdroom liep
en liep tot ik oploste
in de tijd er huisde
geen grijs in mij
boven blakerde de
zon door woorden
keerde ik terug naar
een verdwenen wereld
een plek die mijn ziel
niet verlaten kan…
uit het oog 3
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
643 de Dood heeft haar Boek
voor even weggelegd
de tijd raakt verweven
in de windstille nacht
we varen weg
over het limoengroene water
een eenzame leeuwerik verlaat
dan toch de zomer
onwetend en sprakeloos
verliezen we de kust
uit het oog…
Het zinkend schip
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
756 Een tweede rat verlaat het zinkend schip
Teleurgesteld ertussenuit geknepen
Ze dreigde heel het zootje mee te slepen
Gooit resoluut de kont tegen krib
Nu doet het NSC dus toch weer mee
Niet bijster solidair, naar mijn idee…
evident
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
403 in de diepte van het heden
op leeftijd van afstand
op golven van een
vooravondlijke luchtstroom
niets persoonlijks, anoniem
-door de ogen van ‘n venster
collectief aanwezig
met denkbeeldige gedachte
om in deze omgeving
de wandelgeest te verlaten
terug te keren naar gedaante
op het hoogtepunt van toekomst…
Je komt van de straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
270 Je komt van de straat
Dus ken je geen liefde
Veel verdriet
En velen hebben je verlaten
Wat overblijft is bitterheid en haat
Want zo ben je niet
Maar zo word je gemaakt
Je komt van de straat
Fouten gemaakt in het privé leven
Aan de drank en de drugs verslaafd geweest
En dat kostte je zowat het leven…
Laat ons toch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
279 Gewoon met mij omgaan
Samen eropuit en
over van alles praten
maar niet over mij
want als ik jou aan het woord laat
lijkt niets op zijn plek te blijven staan:
met gewaagd vragen
te verkennen die ik nog niet heb
beweeg je mijn gedachten
Je jaagt ze uit elkaar
en verward verlaat ik jou
Laat ons toch vrienden zijn…
Ellen
poëzie
2.7 met 23 stemmen
3.885 - Mijn Lief is zeer verlaten,
De nacht is koud en duister 't eenzaam land, -
O! mijn verlaten, - o! mijn arm, droef Lam!
Het doet zo bang om zijne Herder blaten,
Of die niet keerde, - en het halen kwam! -…
Verloren hart
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.221 Mijn hart wil zich uit mij huilen
Wil huilen tot een rivier zich vormt
En hem een weg naar buiten leidt
Mijn hart wil zich uit mij verlaten
Wil zich van mij scheiden
Een weg naar buiten vinden
Zo veel te verduren gehad
Pijn, angst, verdriet
Zo vele malen gebroken
Enkele keer bedrogen
Liefde gekend maar van korte duur
Zo veel te verduren…
Doodsvuisten...
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.421 grond
bang om zich in jouw zinloze bloed te mengen
De doodskaders zijn allang weggevlucht
om nog meer slachtoffers te brengen
Zwijgend verlaten de mensen je graf
in een pijnlijke stilte van woede en verdriet
Morgen zal er weer een slachtoffer zijn
Of staat er dan iemand op die "zinloos" te hulp schiet…?…
Sneller, meer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
551 Nu denk ik, laat ze maar praten,
‘k heb de snelweg reeds lang verlaten,
maar misschien is dit wel ons lot,
als hebzucht met verstand en weten spot.…
Wij waren zestien
gedicht
2.2 met 209 stemmen
20.415 Wij zouden elkaar nooit verlaten,
wij hadden geen oorlog om naartoe te gaan.
----------------------------
uit: 'Alpenjaren', 1998.…
Liefste,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Wanneer ik je niet vinden kan
scheren mijn ogen langs rotsen en
dalen in adelaarsvlucht,
zoekend naar je lach
je ogen en
zacht gelaat
dat ik bedwelmen wil
onder kersenbloesem
in het roze
noem ik je
liefste
Wanneer ik je verlaten vind
zal ik strelen en zachte woorden
prevelen waarin gevangen
zonnestralen uw wangen
verwarmen doen
tot…
Stille Zaterdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Met mijn hoofd gebogen
sluit ik mijn betraande ogen
begin ik in mezelf te praten
waarom hebt U mij verlaten?
Toen werd het licht na drie uur nacht
U riep toen uit "Het is volbracht!"
nadien werd ik bevreesd
want U boog het hoofd en gaf de geest.…
In - en uit de put
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 en beluisteren
nog waardevol en van heel veel nut
en dat allemaal uit zo’n
eenzame verlaten put*
* in ons weiland zit nog een oude waterput die behoorde bij een
klein huisje wat daar ooit heeft gestaan.…
Aanstellerij
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
3.001 Ik wil alleen maar even weten,
hoe het met je gaat
of je me alweer bent vergeten,
maar het is te laat
ik wil alleen maar even horen,
of je nog eens denkt aan mij
ik leek voor jou te zijn geboren,
ach, aanstellerij
want als dat zo was geweest,
waarom heb je me dan verlaten
mijn leven was voorheen een feest,
nu weet ik je alleen nog…
alleen....
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.157 ik wil samen zijn met jullie
en verlaten worden door mijn gedachten.…
POINT DE VUE ...vue ...ue
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.846 Het hekje langs de rand blijkt ietwat minder
en ik verlaat behoorlijk wat gezwinder
dan ik van plan was deze hoge piek.
Nee, uit in eigen land is veel gezonder
denk ik, terwijl ik naar beneden donder.…
Isabel
snelsonnet
4.0 met 25 stemmen
2.553 Ik meende dat wanneer er stormen woeden
Je volgens goed gebruik het schip van staat
Als kapitein als laatste pas verlaat
En poogt om het voor rampen te behoeden.
Maar Bush pleegt oog in oog met een orkaan
Meteen lafhartig op de vlucht te slaan.…
DE NACHT VAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.261 Wanneer de nacht valt,
en jij niet meer bij me bent,
dan pas besef ik echt,
hoeveel ik van je hou,
dan denk ik aan alles,
alles wat we samen doorstonden,
het goede en het slechte,
het geluk en het verdriet,
wat de nacht ook doet of laat,
ik weet dat ik jou nooit verlaat.…
Weerstaan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.304 Met je dwalende vingers dichtbij
ben ik stil en zie ik
dat je mij
zoekt waar
we elkaar niet meer verlaten
en elke scheiding
ons weer doet verlangen
naar vingers die we
koesteren
in elke
wachtende
stilte
waar onze ogen
niets meer weerstaan…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.348 Kijk ik zie hoe jij je botten scherpt
staart naar wijdte zonder blik
hoe breekt zij ons het vluchten
splitsen fonteinen hoog aan
het bed van verlaten ben ik
die jij hebt vast geslagen
zoek! roep ik, meer nog hetzelfde
versplinter het tot stof of minder
het moet…
zo onvolmaakt als ik ben
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
868 de schepper schiep op
toen hij mij maakte
ik heb pijn in mijn kop
als hij een fabrikant was geweest
stuurde ik mezelf subiet terug
vanwege garantievoorwaarden
de kanker in mijn lijf
verlaten door mijn wijf
kinderen die ook niet wisten
hoe ik mij als ouder moest gedragen
leg dat maar eens uit
en ik ga verder
zo onvolmaakt als ik ben…
schaduwverleden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.036 mijn schaduw heeft een naam gekregen
zij is mijn kleurloos ik, meestal in mij
in het zonlicht stapt zij buiten mij
is voor, achter, naast mij
volgt, zal mij nooit verlaten
ze heeft wat rare vormen
toch hoort ze echt bij mij
zonder mij, is zij er niet
zonder haar, zou ik niet zijn
soms wil ik wel bij haar vandaan
vlucht in de diepe slaap…
Kil
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
795 In fijne druppeltjes
hangt het licht over de ochtend
gedempt ruisen de velden
herten aarzelen
alvorens het donker
van het bos te verlaten.
Met een schok komen
braamstruiken tot leven:
een fazant vliegt op,
de herten
draaien hun spiegels
naar de waterige zon.…