1972 resultaten.
Sferische kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
524 jij vlamde op
in de muziek
verlichtte met
sferische kleuren
de meest ijle
vertes waar stilte
zijn hoogste
tonen had
dreunde mee
in de donkerste
bas dromen als het
vuur nog smeulde
en opgerakeld
moest worden naar
een laaiende finale
in jouw
donkere smidse
balgt de lucht
zijn decibellen
wakkert vuur
in blauw en rood
de volheid…
Naïef
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 het heus wel door mijn roze bril laten zien
als je niet schamper de andere kant op blikte
Meld je maar aan bij Luck Ensurance BV en
verzeker je ervan dat er nóóit iets mis zal gaan
Misschien zie je daarna dan wel de zomer (en
de meeuwen en de kleuters en de kevers en de zee)
Of mekker ongeduldig tot Hij streepje Zij
ook jóuw ziel komt verlichten…
Goudverniste slagpennen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.026 mijn kerk
vult oor en oog met kilte
op slagpennen met goud vernist
gleden schrijnend de wonden binnen
verscheurden de lach en het beminnen
en hamerden op de satijnen kist
de lamp Gods is niet gedoofd
al verliest de hemel haar heldere stippen
en is ook de dag van al zijn licht beroofd
nu kust het leven met ivoren lippen
alleen Hij verlicht…
Jij bent de maan
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.476 Een gedachte gevangen
ontsnappend aan de tralies
van de werkelijkheid
Vanavond zijn de sterren
veel beter te zien
de aarde precies tussen
de zon en de maan
vanavond 4 mei 2004
omstreeks een uur of tien
Op een Chinese sterrenkaart
uit de zesde eeuw na Christus
staan de banen exacter beschreven
dan op de kaarten uit de Verlichting…
Submission
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
2.569 Submission
Als Ayaan Hirsi Ali in haar onschuld denkt
Dat zij het lot van moslimvrouwen kan verlichten
Door haar betoog zo aanstootgevend in te richten
Dat zij daarmee Mohammedanen ernstig krenkt,
Durf ik u te voorspellen – zonder overdrijven –
Dat zij dat dan wel op haar blote buik kan schrijven.
---------------------------------------…
Kernvlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
878 ontsluimert in het ochtenddauwen
wazige dromen ontvluchten gejaagd
het duister dat d’r voortdurend vraagt
berustend haar vleugels te vouwen
om het zielschrijnen teer te omdonzen
met een zwachtel van vederverlangen
waardoor smorende zuchten gevangen
een gezang van melancholie gonzen
doch zij strekt zich tot waken beslist
verwerpt verlichtend…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 dagen
en zo mogen ze ook zijn
Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf te aarden
en wilde ‘gelukkig’ zijn
Sombere verhalen en gedichten
nodigen soms uit om op te knopen
maar zoek altijd naar het verlichtte…
Waarom jij.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
2.733 het gaat wel goed zeg jij
en braakt
jij draagt een hoofddoekje
buiten is het niet koud
binnenin warmt de angst
die nog zieker maakt
jij draagt een hoofddoekje
chemisch slik jij de pijn
hoopt op een leven zonder bang
tot zo bang niet meer raakt
jij draagt een hoofddoekje
tot de haren weer weelderig zijn
een einde aan de pijn
verlichting…
Kom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.440 Strooien zich overal heen
De zon zakt verder met de regen
Sprankelen beien overal tegen,
Beien bol, langs mijn been,
Strooien zich overal heen
Daar komt hij, en ik duik weg,
In de bloemen naast de heg,
Wat een wonderlijk begin,
Ik strek me uit, en adem in
Daar zwaait hij en neemt zijn plek
Op het pasgeverfde hek
Met de sterren als verlichting…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 jij droomt nu
in mijn open veld
van bomen en struiken
zo heb je mij verteld
en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…
Inspiratie
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.502 oud beelden ideeën
bruin flesje lijnolie
verlicht met scheutje terpentijn
ruikt zo fijn
oude pencelen kwasten
gebarsten droog verbrokkeld olieverf
kleurbesmeurde voddig doek
-inspiratie houten vriend !
‘alles wat ik zoek’…
Donkeren gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 van schaduw meegenomen
zoals ieder mens die in
ruimte en licht wil komen
alle jaren en dagen
balanceer ik tussen
wit en zwart en leer
het kleuren van samen
maar als ik mijn
ogen sluit donkeren
gedachten die nog lachten
in het licht van de zon
dan voer ik mijn strijd tegen
onpeilbare zwaarmoedigheid
ben blij als de nacht in
verlichting…
Eindejaarsgeneuzel
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
3.399 Wat kan mijn last nu nog verlichten?
Als ik toch maar wat meer verdiende,
of de lotto eens won, maar hoe?
----------------------------------------
Mensen hebben geen tijd meer voor elkaar, willen alleen maar geld verdienen, dat ze dan tijdens de Kerst extra kunnen uitgeven.…
Kerstgedachte
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
802 Overvolle karren
hebberig in een rij
de één nog meer dan de ander
te dringen zij aan zij
alsof er oorlog op komst is
er voorraad moet zijn in huis
tegenstrijdige beelden
veel mensen hebben niet eens een thuis
verlichting knippert fel langs ramen
als compensatie wat ze zelf zo missen
steeds meer pracht en praal
maar wat de ander beweegt…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
Geniet verdriet
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.548 Zwijgend zweten
Beter weten
Beter beeld
Niet gedeeld
Zwijgend zweten
En vergeten
Is je lot
Te zot
De geest komt los
Wil verlichten
Pijn door gedichten
Los die tros
Zweven over water
Van de zoete geest
Weg die kater
Letterfeest
Van woorden en zinnen
Liefkozend beminnen
Het werk van je hart
Taal getart
Streling der zinnen…
In foetus houding
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
652 het was januari hartje winter
piepend ging de deur langzaam open
een walm van sigaretten en bier
drong naar binnen
berekenend kwam hij op haar af
zijn ogen rood doorgelopen
stonden scheef op zijn brede gezicht
angstzweet droop koud over haar rug
kromp zij tot een foetushouding
even houd zij haar adem in
haar hoofd tot niets verlicht…
De allerlaatste keer
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
543 Een dood gevoel van binnen heeft de macht over mijn hart
Ik kan het niet recht plaatsen, het doet mij zo zeer
Dat ik zijn glimlach niet meer zal vinden, nee, nooit meer
Ik doe mijn ogen dicht en zie zijn gezicht
Dat mij kracht geeft, en mijn ogen verlicht.…
Brand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
626 wrede vlammen verlichten de nacht
de angst op ons gezicht
is voelbaar, de hitte onwerkelijk
de oude stee kreunt, het vuur grijpt de stal
de dieren bonken tegen de wand
en schreeuwen
plots maakt een schaduw zich los
van ons die verstard zwijgen
en kijken hem na
dan werpen in vlammenstrijd
de staldeuren open, de koeien bevrijd
rennen…
Vlinderzang
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.547 vrees omklemt je trillend hart
benauwt je tere longen
snakkend naar verlichte lucht
ruimte waar nog wordt gezongen
gekrenkt jouw ijle wonderwezen
bestemt verdriet je fijne lied
klinkt enkel nog de jammerklacht
van hopeloos vermoeid gezucht
kom laat je krachten warmen
met luisterwoorden in mijn macht
jouw verzwakte klanken sterken
bewerk…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 het regent weer pijpenstelen
ik zit me knap te vervelen
het weent in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke…
Boomstammen
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.968 liggend in een houten gareel
doorgesneden woudreuzen
huilend in druipende hars
houten wachters langs de bosrand
gestapeld in lange rijen
toekomstige planken of masten
geschapen voor het scheppende
takken ontbindend in de rottende aarde
wortels voortlevend in verwondering
weten dat het vorige leven is vergeten
ontboste ruimte in verlichting…
Recht van Spreken
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.351 wachten op het woord
waarmee de liefde wordt begroet
Want een viool zal pas verhalen
van haar lied van de beschaving
als zij met een vleug van liefde
eerst haar strijkstok heeft ontmoet
die zilverlicht haar klank laat dwalen
door de zonverlichte zalen
net zo lang het gouden zwijgen
er door bijval wordt gezoet
Toe- speel het lied van de Verlichting…
Knuffie
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.815 Zoekend naar warmte;
Een schaduw in het zonnelicht;
Ogen die doordringend kijken;
Een knuff die je verlicht.…
Achterkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
526 Ik heb de keerzijde
van de maan gezien
het was eigenlijk niet
ver, uitnodigend verlicht,
het was het fijnste land
met het verste fruit,
ik heb sindsdien zoiets
niet meer meegemaakt,
maar de film versnelde,
onttrok zich aan mijn gezicht,
ik telde het laatste kwartier
en voorkwam dat deze
rijpe vrucht nog verder
van mij af ging staan…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Vanwaar de verlichting?
Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
Rust
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
643 Met kaarsen die de weg verlichte.
Ik was er lang nog niet aan toe.
Reisde ik naar ver en vluchtig,
Nog voor de rits het reizen al weer moe.
Nu, met natte brokken op het laminaat,
Heb ik dan de rust gevonden.…
Het andere licht
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.100 Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht
Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in
Waar samenkomen de verharde gladde wegen
Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen
Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels
Zodat ik willoos onmachtig voort dender
Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze
Dan flits het voorbij,
einde…
Le sud
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.276 Roerloos sta ik hier te wachten,
daar beneden zonder golfslag,
in een met sfeer verlichte hal.
Teneergeslagen ga ik zitten,
op een met lood versierde stoel.
Jammerlijk blijf ik dromen,
over het zuiden in de verte,
over een zoektocht naar gevoel.
Eerbiedwaardig blijf ik wachten,
op het liefdevolle zuiden,
mijn enige echte levensdoel.…