1062 resultaten.
Klaproos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.346 Ieder voorjaar bloei ik op,
gedragen door mijn vlassige steel,
en aanvankelijk nog in de knop,
bewaar ik mijn kostbaar stuifmeel.
Van heel het wilde veldboeket,
prijk ik er hoog boven uit.
In mijn natuur voel ik me op m'n best
tussen menig woekerend kruid.…
Overvloed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 LONDEN - Het broedseizoen voor de Britse bosuil verloopt dit voorjaar zeer goed. De dieren profiteren van de enorme overvloed aan woelmuizen, die zich door de strenge winter goed hebben kunnen voortplanten. Nu het warmer wordt, komen alle jonge muizen naar buiten en worden ze gevangen door de bosuilen.…
Tekens aan de evenaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
627 In het voorjaar schuilt haar
vrouwelijkheid, winters lonken
alleen vermoeide oude mannen,
zomers spelen kinderen onbevangen,
dan ben ik in het najaar tot alles bereid,
dan bestaat er geen verlies aan tijd.…
TE VROEG BLOEIENDE PERZIK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.141 Het voorjaar kwam zó vroeg
Met zon en luwe winden,
Dat ik in een verblinde
Verrukking bloemen droeg.
Ik kon de vaste tijd,
Door U besteld, niet wachten.
't Hunkren van mijn gedachten
Werd teedre werklijkheid.
0, de eerste morgen, dat
Mijn bloei zich openbaarde,
In de verdorde gaarde,
Hebt Gij mij liefgehad.…
Lente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
655 Het voorjaar geurt op en de dagen gaan langer zijn,
moeder natuur op haar kop, de merel zijn nest te klein.
Wat een drukte alom, gefladder heen en weer,
Japanse kers in blom, de kachel hoeft niet meer.
De lente vergeurt, het fruit aan de bomen bloeit,
de zomer is aan de beurt als alles uit de kluiten groeit.…
Veel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
87 En dan wat ik tegenkwam in trein
het zien wat buur bekijkt
op zijn phone
het horen van gesprekken
van tv, films, podcasts,
het kijken naar de hemel
de koude voelen
Iets willen overslaan, de winter
de plastic kerst
in het voorjaar terecht willen komen,
gedichten lezend
fam app lezend
dat vader 114 zou zijn vandaag
Plots weten…
Herbeleving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 als klein jochie uit de stad
woonde ik vanaf mijn zevende
tot bijna mij elfde levensjaar
zeer tevreden en onbezorgd
in een klein bergdorpje
als de lente was begonnen
vond je overal op de weilanden
resten van de baard van Koning Winter
sneeuwklokjes waren de voorbode
van ‘s voorjaars volle bloemenpracht
sleutelbloempjes, vergeet-mij-nietjes…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Laat het weer voorjaar zijn met bloemen en dik gezwollen knoppen
en fluister mij zacht van hoop en dromen……
Rank gesteeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb je
zien groeien
rank gesteeld
alleen in de vaas
die jouw lentekleuren
in water en glas
al lichtjes geurend
subtiel spreiden
pas later
voltooiden de
andere bloemen
het boeket voorjaar
nog druipend van regen
en glinsterend van zon
in een grote platte kom
ieder reikend zover zij komt
het rank is lang en
slank geworden
ogen…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 De klank van woorden neerpennen
vrijen met wat mijn ogen zien:
-voorjaarse witte en zacht gekleurde bloesems
-diamanten hagel
-1000 kleuren groen
-bruine akkers
-kindersnoeten en blinkende oogjes
-oud wandelen, gemoedelijk hand in hand
-gele zonnestralen
-volle maan
-geluk op reis in witte wolkenzeilen
-het leven als wonder...…
Samen alleen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.018 telt
maar wel talloze boze geesten velt
mag ik dan even naast je liggen
wanneer jij dons als tijdloos kiest
geen uren wint alleen maar verliest
de zon weer langzaam op ziet gaan
moeizaam ademt tot weer een maan
mag ik dan even naast je staan
wanneer jij jouw laatste herfst beleeft
sneeuw en ijs geen kans meer geeft
toch nog op het voorjaar…
Terug van weggeweest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Een zanglijster fluit
vanaf de top van een boom
het vroege voorjaar
Als de dag ontwaakt, zal
menig vogel vrije geluiden produceren
Keer op keer meesterwerken op maat die voortborduren
op de stijl van afgelopen periode aangevuld met enkele nieuwe creaties.…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel
van het blad dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
Weet je nog...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
3.544 Weet je nog, dat voorjaar?
We kregen onze eerste zoon.
We huilden van geluk.
Ons leven kon niet stuk.
Het was er toch zo heerlijk,
ik denk dat steeds maar weer.
Er groeiden zomaar grote bossen narcissen,
als een kind, zette ik ze overal neer.
Ik vraag je: "Weet je nog?"
Dit was wel zestig jaar geleên.…
vertrouwde geuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 beeldschone dame
bent en ik slechts je dienaar
helaas schenk ik geen thee meer
in de koele ochtend op de
veranda
je sierlijke hand door mijn haren
Ah, ik mis je
de vreugde van ons samenzijn
zo zelden in een mensenleven
wat een geluk hebben wij gekend
mijn liefde is onveranderd
hier is het winter en ik verlang zo
naar het voorjaar…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 Het voorjaar ontwaakt
als een nachtprinses
in de hoofdstad
je noemt mij
in de taal van bloemen
bloeiwijzer
naar het eerste begin
in de gedachten
van een ander
maar ik verander niet
ik neem geen ruimte
uit jouw denkwereld
ik ben als een schilderij
verfstreken die met stilte dwepen
jij vergeet de handgeschreven brieven
in…
Lentekrabbels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
609 Wel ’t is het resultaat
N atuurlijk, van de Voorjaars Alchemie…
liefde voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 in de vroege dagen van het voorjaar
waar de tijd 8 maart kalendert
vieren wij de liefde voor later
die veertig jaar geleden
in het land van maas en waal
toen lente jullie leven nog bloesemde
elkaar werd beloofd
het erewoord van toen
bevruchtte zich tot doorgegeven leven
dat rijpend aan zoete lenteregens
een lange zomer kondigde
waarin verfrissende…
2017
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Geert zal in het komend voorjaar,
zijn grote slag gaan slaan.
Het afgelopen jaar is moegestreden,
want ook jaren moeten sterven gaan.
De knoppen zitten al aan de kale bomen.
De donkere dagen worden alweer licht.
De zon is vanmorgen gewoon weer opgegaan.
Ook bezorgde mensen zijn vanmorgen,
wonderlijk genoeg, gewoon weer opgestaan.…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
het drijft de warmte weg
dat gaat alsmaar door
zo weet ik wel
het droogt de huid
niet nieuw als ik dat zeg
en verzucht soms
mijn adem op een ruit
zeker, de nieuwe lente
openbaart zich telkens weer
in het voorjaar, of bij toeval
soms nog een andere keer
toch is de piramide onverbiddelijk
de weg…
Wielercircus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 Leert men de Vlaamse Ronde kennen
Van Wevelgem tot aan Ostende
Maar pas door klimmen zal men wennen
Aan de Pijl en de Ardennen
Men rijdt zo lek op de kasseien
De hel van 't noorden dwingt tot staan
Een waar coureur weet ze te mijden
Zo was 't, zo is 't, zo zal het gaan
Luik - Bastenaken - Luik, Ardennen
De klassiekers van het voorjaar…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
Vertrouwen in het Leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 later na rijping
op het leven te toosten
aan een meerdelige
romancyclus beginnen
om een literaire prijs te winnen
die ene hoge berg nog in gedachten
om die met groot gemak te beklimmen
eerst even iets anders – hij blijft wel wachten
trainen voor die schaatstocht
want je weet maar nooit
hij kan elk jaar toch nog eens komen
elk voorjaar…
Troubadoursescapade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei
de altoos vigerende blaaskakerij
het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën
alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd
maar welaan, heugt uw gemoed
deins niet voor het ritueel
in greppel en sloot
kleurde 't water reeds rood
thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 altijd dicht bij elkaar
vergt de tijd van ons geen groter offer
of de zindering van het totaal
in de schemer van onze lichaamstaal
is de stilte in de ban gedaan
Waar je nu ook bent, ik richt mijn blik
niet naar buiten, waar je in het veld
naast mij opeens verdwenen was
de zomer is zijn glans kwijt, onze bloei
ligt achter ons, in het voorjaar…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
526 Zingt ze mee
dan zingt ze zachtjes
fluistert haast
als briesjes wind
kietelend in mijn oren
die mijn ogen laten horen
anders dan ik zie
De lente komt eraan…
Geluksmomentje
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
457 Een vogel zingt
als winterwolken voorbij drijven
in de lentewind…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Wind die meedogenloos
Heeft huis gehouden,
Luiken los geschuurd,
Hengsels hangen er maar bij;
Kletterende hagel,
Razende stormen teisterden
Het houtwerk -
Verf die allang haar eigen
Kleur verloren is,
Ze is door en door verschoten,
En toch is wat nog rest
Van ongekende schoonheid -
Het leven is er zichtbaar
Doorheen getrokken…
Als het bloesemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Wit tint de sierpeer
met weelderige bloesems
in voorjaarsmode
De kersenbloesems
fleuren grauwe straatbeeld op
dwarrelen als sneeuw
Er staat geschreven
geen voorjaarbloesems plukken
wind kan niet lezen
Onder de bloesem
met voorzichtige voeten
over bloesem gaan…