Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

Hartwoud van de geschriften

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 769
bent wanneer je leeft in mijn gedachten durf ik niet uit te leggen door middel van de geschriften het oude schrift staat vol met citaten die ik ooit schreef voor mijn hart een verlangen naar authentieke devotie en ware bezinning voor mijn lusten het grijze schrift heeft veel hiaten die ik verzwolg met mijn smart die zich wortelde in weemoed…
mobar10 april 2012Lees meer >

De verwarring

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
De verwarring door gekte in de familie, die zich verwijderde als in een echo van stilte waarin woorden zich verloren leek immer maatgevend in het voorjaar wanneer gras groen groeide in weide en in het najaar grauw kleurend het natgewas vol herfstdauw en misschien was er iets van die verwarring die de weemoed tekende in herinneringsbeelden…
mobar26 november 2012Lees meer >

Hoofdrol

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
Jij, mijn onbestaanbaar verlangen houdt mijn humeur weemoedig gevangen nu je weet hoe ik destijds begonnen ben en de wildernis van mijn wortels verken ben ik misschien de vijver jij de schrijver die mij bevist komt er een einde aan mijn ijver in de hoofdrol die zich vergist ik weet niet waar jij nu verblijft doorzichtig in dit lijfsgedicht…
mobar6 februari 2013Lees meer >

Heimelijk verlangen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
Het is geen verheerlijking van dromen in ‘t loflied of om in dromen iets meer te zien dan werkelijkheid van ‘t loflied eerder een vertroeteling van gedachten tijdens ‘t loflied weemoed en melancholie van het heimweelied in Amsterdamse armoede die verlangt naar jungle tussen Spaanse kastelen onder zomerwolken die verhalen vertellen…
mobar21 februari 2013Lees meer >

VAN EEN DICHTER

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam; nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam; zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld, hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…

AAN WAT NIET IS

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
Diepere gedachten Dralen af Vol weemoed Oude pijn Ik hou vast Aan wat niet is Aan levenloze dingen Van jou en mij Het gevoel Dat ik zo node mis Ik zoek je op Sta bij jouw steen Veertig-plus Verslagen Eenzaam en alleen Ik mis je pa Dat gevoel komt nooit Nooit meer van mij los Kan niet veranderen Wat je niet meer ziet Een traan voor…
Hookie11 maart 2015Lees meer >

dorpspad

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
moed slenter ik schoorvoetend ‘k vertel via de hobbels verhalen van vroeger aan kronkelige wortels ‘k ben groen van angst honderden jaren lang gewillig naast elkaar herkenden mij niet meer hoorden wel mijn liedjes krakkemikkig en krom bewegend op hun benen met krakende takken in wankel evenwicht strompel ik naar m’n durp weemoedig…
willem jacobs22 februari 2017Lees meer >

Bloemen van de verleidelijkheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Wij wenden ons derhalve niet met afkering in bittere weemoed met spijt. Die gulle gave zal ons doen eren wat de bloemen ons geven in de lentetijd. Wij laten leven wat onze beleving zo weldra met zo veel vreugde zal vervullen. Uit oprechte dankbaarheid over wat de natuur aan ons zo weelderig wenst te onthullen.…

Passievlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Ik zei het kan geen weemoed zijn Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht, Nee, die melancholie is lang verloren Die pijn van terugkeer, nostalgie: Voorbije scènes d'une folie, Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren Een wild fantoom stijgt op, muziek Uit lang vervlogen erotiek Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren 31 maart…
Maxim30 maart 2019Lees meer >

Verlangen,

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Zonder jou, een troosteloos leven, Waarom moest jij gaan Voor mij een eindeloos streven van eenzaamheid vergaan Zoals wolken drijven in de luchten gaat alles, als een mooie droom voorbij Ik zou uit die wereld willen vluchten laten verdriet, miserie, weemoed onder mij.…

Mijn donzen bed?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 433
Het leek gedaan, mijn wetten stonden bovenaan in de weg tussen dromen en de daden in oneindige bezwaren van weemoedigheid die ik aan niemand kon verklaren als het licht begint te tanen en het duister komt overvalt de slaap, bevreemdt mij dat het ochtend werd, loslaten gaat gepaard met tranen, ik had gevloekt en gehuild, dus ik was gered…
Pama7 mei 2020Lees meer >

hoe oud is je hartje?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
lichaam en alles komt tot leven de langste dag dient zich uitbundig aan de nacht trekt even aan het kortste eind het hart groeit als gras kloppend baadt het zich in zomers ochtendlicht de zon verliest zijn kracht het wordt kil boom en plant huiveren bij de eerste kou het oude hart klopt behoedzaam verstilt weemoedig…
J.Bakx18 november 2020Lees meer >

Begrensde droom

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
dat liefde louter, zuiver existeert in deze ravissante, troostrijke droom Laat mij verdrinken in uw vrouwelijkheid Verdrinken in uw elysische zaligheid Droom, laat mij in u overvloeien en consistent bestaande zijn Bitterzoet opnieuw de pijn Verstoken van bekoorlijkheid Omstrengeld door weemoedigheid…

Het leven

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
Oud en grijs vervult het ons met weemoed, met levenswijsheid, kalm en goed. We zijn blij dat we leven, kennen de zin. Vullen hem graag voor ons nageslacht in. Onze wijsheid helpt hen evenmin, want goed of fout, zij doen hun eigen zin. Maken fouten, of kiezen verkeerd. De tijd geeft te zien of ze hebben geleerd.…
Antje25 juli 2021Lees meer >

In Memoriam H.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Wanneer de avond op roze slierten vaart, daagt met neveltred de weemoed die tranen welt in het gemoed, herinneringen schemeren laat en gestalten baart. Ik zoek je tussen bramen en struiken, verloren kinderparadijs, gesloten Eeden. Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten. Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?…
Marcus Dehond20 augustus 2021Lees meer >

Momenten

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Duister en vol van weemoed. En ik mijzelf toch ook bekennen moet: “Het leven is wel goed!”…
Antje20 oktober 2021Lees meer >

Schaduw

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
Af en toe kom ik het verleden tegen zoals op die zonnige winterdag liep ik voor mijn lange schaduw uit heb voorzichtig oude grenzen verschoven naar nieuwe dagen, mijn leven is niet af wil gegeven tijd op vleugels dragen ben nog niet klaar voor het gedolven graf in die schaduw laat ik weemoed los zoek beschutting tussen stilgevallen lucht…

Niet vergeten (Fecisti nos ad Te et inquietum est cor nostrum, donec requiescat in Te, “Augustinus”) Voor L

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 344
Iets is me ontnomen en verarmt mijn wezen in dit leven: mijn goede vriend verworden tot herinnering, die weemoed wekt van thuisloze verstekeling, mij hopen doet dat u alle rust is gegeven.…

FLUISTERING BLIJFT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
"Zuidoosthoek" zucht de bosrand met weemoed: de naam van 't vergane gebouw bekoort immer het loof vol zinkende avondgloed.…
Han Messie27 januari 2026Lees meer >

boom~grond~bos

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 215
Ik droom dat ik een boom ben, alleenstaand, weemoedig in een dicht beloverd bos. Mijn kruin huilt als de wind, mijn takken knakken, mijn bladeren rillen. Het bos rondom mij hoort mij niet, het is zo veraf, onbereikbaar. Maar ondergronds roeren zich de tongen van duizend schimmeldraden. Alle bomen in mijn buurt zoeken contact.…

Zij ziet mij zitten

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 180
Ik laat mijn leven bloeien op de site, Aan alle lezers met blijvende dorst; Daar, voor de hoogste harten, waar het draait Om kloeke zinnen als smaakvolle worst, Waar ik de droogste verzen op zie staan, De leugen bestrijd van eeuwige tijd; Zij, als mijn ware muze, laat geen traan Bij valse weemoed noch gekaapte strijd: Hier in ons huisje…
R.E.N.S.29 augustus 2026Lees meer >

schemer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 63
zo valt de herfst in de schemer van tollende bladeren en wijkt het leven af van licht en spel schaduwen dolen met hun lichtbrekers en laten zich als vluchtige gedaantes mennen door windvlagen door de paden van de reeds gekapseisde seizoenen iets mistroostig placht dan toch in dit weemoedig najaar het nut te ervaren waarom het komen…
elze17 oktober 2026Lees meer >

Ik had u niet gevraagd...

poëzie
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.008
O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd, mijn argeloze liefde en heldre vreugd, nauw door een waas van weemoed overtogen. 'k Voel niets meer dan die eeuwge wanhoopsdrang, maar, door uw felste woede en haat bewogen, zal ik u vloeken tot mijn laatste zang.…

De bult

gedicht
3.6 met 267 stemmen aantal keer bekeken 48.306
----------------------------------------------------------------- uit: ‘Liederen van weemoed, wanhoop en waanzin’, 1974.…
Tymen Trolsky19 februari 2019Lees meer >

het moment

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.497
je dan, geleefd het leven gedanst en gezweet eenzaam in een kamer van hooguit, vier bij vier wachtend op het volgende moment bezoek van een heer of dame gehuld in smetteloos wit brengend het eten, tabletten of prik Daar zit je dan, geleefd het leven gedanst en gezweet het kroost opgevoed overdenkend wat eens was met een gevoel van weemoed…
viete15 mei 2003Lees meer >

Het gedicht is eenzaam

gedicht
3.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 12.132
waarheid die jankend neerligt en dagelijks door de leugen wordt ingehaald en getrakteerd op dorst ik val langzaam uit mijn gedichten zoals mijn lichaam zijn woorden afscheidt er komt geen goud bij te pas in zulke termen ben ik ondeugdelijk voor de firma onkoopbaar, onomkoopbaar van weinig waarde het vliegtuig dat opstijgt met een weemoedige…

kind van alle seizoenen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
gevlogen tovert warempel een jonge lente, ontluikt vanbinnen het prille besef van broos geluk in huppelpas en zonder jas ren ik naar buiten waar mijn vrije kind weer toeft in zomerse tijdloze dagen, speels nog onbevangen aan de einder wieken ganzen naar verre oorden, ruist langs nevelig avondrood hun zachte groet, nestelt mijn weemoed…

De Lente

poëzie
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 8.727
Reeds is het statig eiber-paar gekomen, 't geduldig rijs wringt stil de knoppen los, de zoele lente luwt door 't zonnig bosch en wiegt mijn geest in weemoeds-zoete droomen. Violengeur stijgt op uit vochtig mos, een bronzen gloed verjongt de dorre boomen, en primula's en dotterbloemen zoomen de groene wei met gouden voorjaarsdos.…

Europa

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 880
Renoir, op de rand van oud Europa, leven in 'n vonk der tijd die leidt tot vuur schildert vrienden die tot het late uur zich met Montmatre's meisjes vertreden Tijd stroomt langs 'n prachtig verleden roept weemoed op van eeuwen hoogcultuur van wetenschap en van moed en avontuur van uitvindingen en werelden betreden De abstracte kunst verkondigt…
Custor24 september 2007Lees meer >

Vrede met mezelf

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.087
, in de stilte maar het klikte niet zo goed vervreemd als ik was na jaren lang dwalen tot ik wat verder keek dan mijn eigen spiegelbeeld ging graven in de puinhopen van mijn verleden toen vond ik tussen mijn eerste rimpels wat restjes vreugde en vrolijkheid hoorde ik als een echo mijn spontane lach daarna kwamen de tranen de weemoed…
Nadine22 oktober 2005Lees meer >