Alle inzendingen over diepte

1549 resultaten.

Sorteren op:

Herfstwandeling met broeder Lucas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Diepte gesprek waarin stilte en kleur ons een weldaad doet zo verlaten we de kloostertuin herfsttinten strelen onze ogen je kunt goed zwijgen zegt hij dat is een kunst, van God gegeven als we stil zijn is er een wacht voor de mond want soms in ons spreken praten we onze mond voorbij hoor en kijk toch eens zegt hij alles spreekt voor…

Voor Jou, door jou

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
groene bloedrode hartstocht Omvat naast jou onze woorden van vandaag Schragen onze lijven samen Bloeien als de ontluikende roos zacht rose als ons vel fel begeerde tederheid zo kwetsbaar zo fragiel ontsproten aan golven van intense stevige zachte kracht Ik voel je naast me lijfelijk letterlijk je warmte je liefde je diepte…
Hans Nusink22 januari 2011Lees meer >

Kernsplitsing

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
meldt zich bij de onzichtbare richel om mee te reizen in een stortbad op weg naar het einde van de val een explosie waar kernen splitsen van ijzig water naar klamme kleuren Rillingen door het granieten hart van rotsblokken en ijsmeesters we huiveren zonder angst getemd en zonder te spatten meanderen we geruisloos weg naar kleurloze diepten…

Dierbare muze

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.583
(voor Hanneke) Als kind sprong ik van grote hoogten en dook ik in ijskoude diepten, later ontmoette ik jou en al die momenten samen waren de aanzet tot schrijverij om jou te imponeren, te schaken, te versieren, in te palmen, op te eten (geintje), soldaat te maken, het hof te maken, aan de haak te slaan, kortom de mijne te maken.…

Het innerlijk landschap

netgedicht
4.5 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Waar anders dan in ons eigen landschap doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend op zoek, op zoek naar verborgen schatten waar hun schakels langs wel duizend wegen aan het bereikbare van ons verlangen stonden klinken vertrouwde melodieën uit de diepte, de kloppende kadans van ons wijze hart met…
Annick en Rob21 november 2011Lees meer >

Mijn lichaam.

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Je laat me de diepte van het leven voelen. Niet makkelijk wat ze met verwaarloosde tuberculose bedoelen. Zal het ooit nog zo zijn? Alleen lachende dagen zonder pijn. Niet te bevatten maar toch blijven hopen bijna 8 jaar lang met opgeheven hoofd door gelopen. Bidden voor de wonderen van het leven. Dankbaar voor wat mij wel is gegeven.…
Rianne Janse20 februari 2013Lees meer >

- Branderige fleur, vlammend van kleur -

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
Verlaten sneed een voorlaatste diepte, scheurde lucht om te ademen, branderig van geur brandde de ziel het weemoedige hart, sprong als een hinde over nissen van kleur. Enerverend bedelde zoektocht naar een oplossing, huilde weerstand als een kind in hem, tranen zacht..…

Oude Mysteriën

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
Stenen diep begraven, reuzen lang geslapen, rijzen omhoog uit de peilloze diepte van ons collectieve geheugen, herinneren ons aan oude rituelen, dansen bij volle maan en sterren die de weg wijzen, voor wie er oog voor heeft.…

Herfstwandeling met broeder Lucas

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
Diepte gesprek waarin stilte en kleur ons een weldaad doet zo verlaten we de kloostertuin herfsttinten strelen onze ogen je kunt goed zwijgen zegt hij dat is een kunst van God gegeven als we stil zijn is er een wacht voor de lippen want soms in ons spreken praten we onze mond voorbij hoor en kijk toch eens zegt hij alles spreekt…
Cor van Vliet30 september 2015Lees meer >

WONDERKIND VAN ALLE MENSEN

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 549
tienduizend gehaaste ontbijtjes cadeautjes voor de goede sier een dekentje over de wanhoop te weinig te laat dan, uitgewoed de heuvel af nog één keer dan met losse handen de diepte in…

Een zachte klik

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Je treft een woord, een blik die essentieel de diepte raakt. Zo zacht. Zo vol van onverwachte pracht. Zo ongelofelijk intens.. - Alles telt. De stonden draaien, uiterst traag. Ik kijk in velden, zonder einden. Met alleen, die ene blik. Die ene kleine, zachte klik. Ze ziet me, kent me, meer dan graag..…

Op weg

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.298
uiterwaardse een stuk of wat verlaten kusten onder razende luchten waar albatrossen op hun wieken sinds jaar en dag en eeuwen worden weggeblazen- graag zou ik boven lege oceanen regen zijn op reusachtige hoeven, zinnentuimel van tempeest, het stormend paard dat louter water is, uiteenvalt in geschuimbek- zocht ik bij voorkeur echter diepten…

Zinnetjes van waarde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
jouw zinnetje van zo even wat dat bewerkstelligen zou ze deed een hele kille miezerige regen opeens ervaren als een nooit eerder ondergane zalige zegen in de zware donkerte van de nacht zie ik een maan warm en liefdevol schijnen als nooit gedacht onderga ik emoties die de diepte van mijn sombere hart lichtvaardig ontstegen met een kracht…
catrinus12 januari 2019Lees meer >

De Boot

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
de boot was lek en oud het moest wel dat hij zonk het water was erg koud en gaf een diepe lonk gelukkig vond ik een stuk van de kajuit een deur gemaakt van hout zodoende hield ik het uit ik zag ze om me heen verdrinken en uiteindelijk langzaam naar de diepte zinken een moeder en haar kind een beeld dat zich iedere nacht weer aan me…
Elac Ed Roeb12 augustus 2019Lees meer >

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Zijn geur voert me mee naar vreemde verre kusten, naar broeierige havenkroegen vol zweet en verdrongen lusten; voert me mee over zee en ruig schuimende baren naar een krappe klamme kooi waarin anonieme lijven paren; naar een scheepje op de oceaan, drijvend boven de zwarte diepte onder een kille maan; naar windstille nachten vol onvervuld…
Jack Stoop24 augustus 2021Lees meer >

geen titel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Het speelde in zichzelf verloren; een diepte zo afgrondelijk dat het niet keek zelfs toen ik riep daar hoog uit mijn ivoren toren. Ik moet omlaag, wil hij me horen, de trappen af, weg uit de bieb, de boeken, ja weg uit het woord waar uit elk vuurwerk is verdreven.…

De kathedraal

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 483
wolkjes tekenden oplossend mooi weer wij met de rugzakken op weg naar het blauw- groene meer dat verkoeling beloofde van de hitte boven op weg naar santiago de compostella zonder haast en stress de rest plezier levensjaren in diepte en hoogte geluk liefde en pijn weer ervaren op de balans rekening leven onze stappen bleven…
wil melker30 januari 2023Lees meer >

Getijde van de leegte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 171
Laat de peilloze diepte de naklank maar smoren. Geen flikkerend licht dat de bodem raakt. In het heldere water gaat de ruis verloren, terwijl de stilte de verbinding maakt. De stroom keert om, de nacht ademt in. Geen bereik is hier het grootste goed. Het water herinnert jouw eigen begin, jij bent de bedding, de eb en de vloed.…

Rattenkwaal

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 290
Zwarte kraaien stijgen hemelwaarts de zomer laat zijn lome lucht vallen over de daken van de huizen in de vallei die zich groen uitstrekt in de diepte van donkere schaduwen van bergen die almaar hoger lijken in jouw brein je kust haar omdat ze jouw vrouw is zij weet dat jij steeds haar man bent traag in de wildernis van dromen je hebt…

Israël

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.925
Gij kent de diepte niet der donkre dalen, Waardoor ik huiverend ben heengegaan, Had ik één taal, meer dan der mensen talen, Nog zou mijn Lied het u niet doen verstaan. Maar ook gij kent de bonte bergen niet, Waar Gods wil mij machtig heeft heen geleid, Waar het hunkerend oog de verten ziet, Van 't Heilig Land tot de open zee gespreid.…

ik, de man

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.414
ik mij verlaat het versmalt het zicht tot oerbeeld van de perfecte moeder en maagd zo zuigend en basaal ik zie daar voortdurend de engel galopperen, de gemalin van oppergod Baäl zo ben ik, is de man als u ons wilt begrijpen zult u uw verbeelding moeten rijpen tot het inzicht van een korrel zand pas dan raakt u de diepte…

Dwalende Vragen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 917
eigen pad Mijn eigen hart Betrouwbaar als Los zand Ik licht mijn hoofd op Strek me uit naar iets daar ergens dat moet toch wel Hart is ‘t spoor bijster Dwalende vragen Stel ze aan de lucht Heeft iemand ze gehoord Stilte afwachten Wanhoop verwachting Waar is die stem De warmte die mij omringen gaat Achter blijf ik Holle diepte…

Zomerkind

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.442
D’r lokken lijken vlamgevlochten vuren fel likkend in een windgeward omlaaien waarmee ze de glanzende blik verfraaien die gloeit in de diepte van haar azuren ik zie haar draden van ‘t zonlicht draaien en bloemen in wijde velden borduren uitbundig gevat in gouden gravuren wiens…

Het woord was water geworden

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.997
Het woord was water geworden een woest kolkende zee zocht de diepten van de polders vulde de putten en wellen en trassen in de slapende huizen en hoeven steeg in de dorpen en gehuchten drong in de stallen waar het vrezende vee aan halsters en touwen rukte muren stortten in, zolders en balken raakten los van hun ankers, dreven met mannen, vrouwen…

Dromenwever

hartenkreet
2.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.620
zoals je haar, zoals je lippenrood, dat de wolken openbreekt Weet je hoe mooi je lied is, de tere boog van je hals, het verhaal van je zoete ogen Weet je hoe de ontloken bloem van je ontvouwde lichaam lokt, hartstochtelijk en fel In de waan van het dromenspel verdwaal ik in albasten verten, ontsteek het minnevuur, splijt de hete diepte…
troebadoer1 oktober 2008Lees meer >

De toekomst

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 774
Een zee van merkloze jeans Bollend en ritmisch deinend Waaronder verdronken lichamen Ademloos de diepte in verdwijnend Uitzichtloos verdooft gedwongen Tolgeld bijeen geraapt over zee Het wrak zou de overtocht wel halen De dood voer met hen mee De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos Aan de snelle boot langszij Een lint van verdronken…

de laatste heldenjaren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
de plassen in het woud zijn wat minder helder hun diepte eerder ondiepte en het spat niet meer zo hoog als toen hij als kleine uk zijn lijf erin liet landen op ontdekkersvoetjes met beslijkte kindsandaaltjes het pad waarop vandaag de oude grijsaard schuifelt is geharkt en uitermate droog met afgeschermde en versleten randen om de dieren…

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.043
Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers Zich willen geven in een brandend vuur, In een afgrond van diepte of van hoogte. Men loopt te denken op de zwarte akkers, Of er niet iets bestaat waardoor men moog te Leven voor hen tot aan het laatste uur.…

Zwijgen is...

netgedicht
3.9 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Je sluit je ogen In de diepte van je fantasie Vindt je bescherming Je bidt of het zo mag blijven En je zwijgt Dan de klop op de deur De realiteit scheurt je los Je schild ruw verbroken Je ogen kijken angstig op En je zwijgt Waar is mijn poppetje?…

Ignis Frigidus

gedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 9.481
Ik dwaal ontdaan door kostverloren straten en loop te kleumen tussen staal en steen en meet de diepte van de wintergaten, het ongenoegen tussen steen en been, dat kieren laat als leeggeroofde raten. Geen winter was ik zo ontzet alleen. ------------------------------------- uit: 'Calendarium poeticum', 1988.…