1133 resultaten.
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
Mooi grijs
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
578 Een rustige dag
plotse wind raakt het water
reflectie rimpelt
Zilveren draden weven
hun eigen verhalen, van elk intens
moment dat ik diep heb opgeslagen. Een archief van
vele kleine indrukken, waarvan tijd de scherpe randjes heeft verzacht.
Mijn huid vormt een
landkaart van ontroering, getekend
door alles wat mij werkelijk raakte.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Je hoeft niet hier te zijn
om nabij te zijn, want mijn stille geest
weeft draden van herinnering. In de luwte van mijn
eigen, diepe wereld, draag ik je teder en veilig in gedachten mee.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 Stil water ademt
mijn aandacht wordt weer lichter
ik kom langzaam aan
Hoe ik aanwezig word
in het moment, alsof de open lucht mij
voorzichtig uitnodigt om te vertragen, en elke adem
een dunne draad spant tussen mijn binnen en wat zachtjes beweegt.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Op dunne draden rusten
ze tegen de hemel, hun veren vangen
prille kilte. Een rilling beweegt onder hun vleugels
terwijl de warmte van de zomer langzaam uit hun lichamen wijkt.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 Wat achterblijft is een diepe, klare spiegeling,
een fijne draad van verbinding met de aarde,
die zachtjes onder de huid van de dag blijft bewegen
wanneer de rust alweer een herinnering is geworden.…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 De herinnering weeft draden
door de jaren die ons scheiden, verbindt
wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.
Soms raakt een oud gebaar ons aan, een blik komt weer tot leven.
Wat blijft, laat zich niet vangen
in woorden, noch uitwissen door de afstand
die tussen ons is ontstaan.…
Wij denken, herdenken en denken nog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 nummer ziet
verleden is heden...af te keuren
de ziel van Auschwitz verdwijnt toch niet
mijn god...laat dit niet nog een keer gebeuren
want terrorisme is als een tang
het werkt beknellend en doet pijn
onveiligheid maakt mensen bang
en kunnen niet zichzelf meer zijn
geloof is niet waar het om gaat
filosofie is het gemis
ongeloof de gouden draad…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 en zo vertellen
Reizend met de trein naar het volgend oord
Wisselt het raam in een lijst vol nieuw geluk
Echter, vaak wordt mijn ogenblik ruw verstoord
En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk
Zwarte dingen die mijn beeld doet wenen
Die niet in het schone blikveld horen
Rookbrakende hoge fabrieksschoorstenen
En verbonden met draden…
Tijdsbeeld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Een universeel gegeven het tikt
weg zonder de juiste inhoud te beleven
elk individueel wezen vult z’n
eigen geleefde deel, abstractie
in pragmatiek of emotioneel
de toe gemeten tijd het verleidt tot
inzicht en uitzicht, om in het goede
te overleven, al zijn we draad even kwijt
niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten…
liefdes rapsody nr 2
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
910 mijn hart is weer het ritme kwijt
van het kloppen in jouw hoofd
het lieft niet meer zoals vroeger
en dat had ik wel beloofd
toch klim ik langs die zijden draad
omhoog tot aan het einde van bedoel
maar mijn hart klopt nu voor drie
ja...het klopt zich uit de naad
en het is niet eens een eng gevoel
2 VOOR MIJN GEVOEL
jij...
BENG !…
Vondeling?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
576 Er is maar één leven te slijten,
waarop de toetsen zijn geplakt,
wat ik eigen wijze bespeel anders
raak ik de draad en de essentie kwijt,
waaruit ik de levenszin bewoon ,
vertel de strekking uit een ander
perspectief, zonder de tong en
draak te steken met de taal die ik
omarm, deel en die ik ademhaal.…
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Het weten, gevonden, gebonden als draden,
in sluimerend ontwaken
waarbij parels van inzichten aan elkaar geregen
de werkelijkheid zonder maskers beleven .
Doel,
als enig doel
werkelijk te worden wie ze is,
als een geheim dat zich ontrafelt,
om dan alleen de weg te gaan
van het zichzelf ontvouwend leven.…
dakloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 ik leef bij de rivier
ik slenter daags de glooiing langs
onder dak van zon en wolk
bruggen zijn m’n vrienden
ik slaap met hun gespannen bogen
hun kruizen van geklonken staal
ik duld het dreunen van hun dek
voel des nachts hun draden trillen
mijn beste vriend is een betonnen viaduct
dat voortdurend onder spanning staat
het wiegen van…
Ik schrijf muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 ziel
Verschijnt daar waar er gebrek aan harmonie
In het leven
Van alledag is
In isolatie
Voel ik de vibratie
Tonen
Geluiden
Opgeschreven
Genoteerd
Ik voel mij vereerd
Dat ik dit ambacht tot in mijn diepste vezels voelen mag
Het is zwaar
Soms zit ik muurvast
Mijn instrument
mijn zuivere gehoor
Leidt mij door het leven door
Als draad…
Broedplaats?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
351 zich antwoorden laten rijgen,
alles heeft al op papier gestaan
in de kantlijn van elk gedicht
om op eigen wieken te gaan
pathetische tooi, broedplaats
van onzekerheid, wat eerst
lelijk leek, werd door de
decennia heen weer mooi,
er is maar één leven om te
slijten om mij in de teksten
vast te bijten, anders raakte ik
de rode draad…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Geef mij aarde waar ik op kan staan
palen om het huis te dragen
stenen om de muren op te trekken
balken om een vloer te leggen
hout om te bekleden, pannen voor het dak
trappen voor omhoog of naar beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg…
London Bridge is down
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 .
______________________________
LONDON BRIDGE IS DOWN
Dieu et mon droit, The Bridge has fallen down
De gouden draad die leiders samenbond
Een tijdperk dat slechts uit haar náám bestond
The Queen is dead, Great Britain lost its Crown
Geliefd door wie haar humor heeft gekend
Ook buiten 't Commonwealth
een monument…
Criteria
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
528 Hoe zit het met de draad, de lijn,
de context, de spanning naar een climax?
Haal de titel er bij, want die
moet jouw verbale creatie dekken.
Of dit poëem door de beugel kan?
Wel, zo te lezen, doe je je best.
Bravo dus, de gang zit er in. Edoch...
ga nou niet steigeren van trots -
bevraag je nog eens over de versvorm.…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag. Haar hoofd verdwijnt in veren
terwijl de nacht haar omsluit en een zachte rust haar aanwezigheid bewaart.…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Vrees niet wat ik verword,
wanneer draden van het weefgetouw
mij met jou verbinden.
Want aan het einde der tijden
is waar jij mij
voor altijd zal kunnen vinden.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Mijn dankbaarheid is een stil
weefgetouw, dat de draden van het moment
vlecht tot een deken van troost. Niet om de prikkels te
weren, maar om ze een plek te geven waar ze mogen landen zonder pijn.
Zo waardeer ik de diepte van
wat anderen ontgaat, de ademtocht tussen
twee woorden in.…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Wanneer duisternis zich rond het
gras sluit, blijft zijn stem als een dunne draad
tussen ons hangen, een fluistering die mij herinnert aan wat
zacht mag blijven en die in mij neerlegt wat ik anders te snel voorbij zou lopen.…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 op het balkon
van mijn fantasie
aanschouw ik
heimelijk
van achter mijn
mannelijk masker
het groeiend genot
puilend en buigend,
zacht rustend
op haar dijen
scheppen
haar borsten een brug
met tere pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep “kijk je wel uit”als zij de deur sluiten
Geef even een les mee, gemeend en vlug
Voor de woelige wereld daarbuiten
Ik kan niet alles doen wat jij me gaf
Maar jij schonk mij wel het mooiste wat bestaat
Want ook al bekijk je het nu van buitenaf
Jij bent voor mij eeuwig mijn rode draad…
Meer dan genoeg..
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.934 je pakt je draad weer op, en
ziet me niet meer staan..
en dat maakt me juist zo
onmachtig bevreesd,
en ben ik hierdoor zo
ongeloofelijk aangedaan..
Wat moet ik doen, zodat
je weer interesse
in me toont,
Wat kan ik zeggen, zodat
je mij weer wilt?…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Heer, ga toch ver,
want de zonde puilt als een rook
over planeet en ster,
de radio spant haar muziek-draad
uitdagend langs uw hemel-plafond.
Heer, ga ver,
ga ver van uw zondig volk,
de aard-kluit ruikt ongezond
en overal bezwijkt de goede raad.
Heer, ga ver van ons
in uw duistere wolk ...…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 het water spiegelt het ornament van panden
lichte kringen vloeien over schaduwkanten
water voert straten en bomen met een boog
naar een overbrugging van zijn loop
de dag roeit aan de oevers lange slagen lawaai en
getoeter aan een hoge draad worden trams zingend
door de stad gedragen een woonplaats onzijdig en groot
over het water verglijdt…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Berusting die ons zomerwoon
Zolang omsluipt
En met haar vale kille draden
Al nader-wevend ons bekruipt,
Zag ik van-ver, een bleke hoon,
In de spelonk der diepe paden, -
Zelfs zij was rood en schoon!…
Het lied van het morgenlicht
gedicht
3.8 met 20 stemmen
7.463 Het morgenlicht houdt zich nu bezig met de dingen
de pasgewassen trams de rails het draad erboven
de fietssturen de ramen en de raamkozijnen
de dingen kunnen in het morgenlicht geloven
het water van een gracht wordt zonder kleren aan
zo heilig als de heilige Sebastiaan.…