Voor altijd dichtbij

Vergeet-mij-nietjes
je naam leeft tussen bloemen
stilte zegt genoeg


De stoel is leeg,
maar iets van jou blijft achter:
de warmte die nog rust in het vertrouwde huis.
Stilte bewaart je sporen, alsof je hier nog even bent geweest.

Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord. We leren leven met wat
voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt.

De herinnering weeft draden
door de jaren die ons scheiden, verbindt
wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.
Soms raakt een oud gebaar ons aan, een blik komt weer tot leven.

Wat blijft, laat zich niet vangen
in woorden, noch uitwissen door de afstand
die tussen ons is ontstaan. Soms licht iets van jou op
in het alledaagse, en lijkt de onpeilbare leegte even minder leeg.

Biografie van deze schrijver

herinnering gemis liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 60