1206 resultaten.
maanliedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
283 maan drijft een zwaan
hoogmoedig onaangedaan
in het meer waar bleke vrouwen
met monomane zang zich wassen
de maan haalt de wolken
uit een mistig verwarde hoop
over de grote zee geeft hij de
loop van een koers zoals begroot
de maan is Sindbad op avontuur
langs kantelen de arabeske havens
waar rijke moedige prinsen uitvaren
door de gladde…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 vermoeid tegen elkaar gevleid
hun vensters staren loodloos glas in tijd
waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng dit stof naar huis
om onschuldig vermoorden te rechten”
vloeren barsten grillig…
Blijken van zinneloosheid
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.390 De koning werd zeer oud en zwak
Hij scheen wat grillig te wezen
Hij maakte 't al verkeerd en sprak
Noch deed meer als voordeze.
Hij wierp de vogeltjes in de stroom
En deed de visjes vangen
Opdat ze van uit de appelboom
Hem verkwikten door hun zangen.…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Een zonnestraal schittert
tussen kruinen van
kale bomen
schaduwen strekken zich
naar voren uit, werpen
grillige patronen op
de modderige grond van
een verlaten bospad dat
glimt in 't frisse
winters nat terwijl
een klein meisje er stil
loopt te dromen.…
Denken en weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 onverschillig voor wat komen moet
grillig in greep van de natuur
en slapen wil, ieder uur
wachtend als roedeloze wolf
op volgende onbewuste golf
of wordt hij gewurgd?…
De Onzichtbare Man
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 dat heet
steeds minder en minder
mensen zagen mij nog staan
(straks zijn er zelfs geen regels meer
behalve dan de witte:
een vers van witregels
witregellasso's)
onzichtbaar ben ik en ik
loop door boekhandels
en bibliotheken, ongezien
pagina's uit werken scheurend
(de woorden gaan zich vertakken
en alle kanten op groeien:
grillig…
De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
622 Ik mij blind staar op die grilligheid
in het duistere rijk, die ik met
voorrang naar beneden wens te halen.
Dan denk ik vaak met de zoetheid van
een bittere wraak: 'deze ster is alleen
mijn zaak', die zich nimmer tot een
andere vriendschap laat overhalen.
Wanneer ik in de nachtjes kijk.…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Wonder zou dit zijn: haar weer bezoeken,
'n Andre, of de vroegre weer te vinden:
Grillig droef of innig onverschillig.
Nam ze 't leven, wacht ze nog gewillig?
Ik zal het geluk maar liever zoeken
Achter de einder, in de verte, in den blinde.…
Leonardo
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
846 Een ketter met een glad penseel
Herkent in haar gelaat
Een minnares van zeventien
De hermelijn in haar elegante maar strakke greep
De kop van haar tintelend vel afgewend
Moet haar kuis en wit maken
Zoals haar zijdelingse blik
Het Hof van Milaan op hol deed slaan
Zo plots week haar blos
Was het daarom?
Wou hij haar sparen?…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Storm strijkt de flanken glad
Wist de hoefsporen van de steenbok
Die vlucht in de sparren
Voor de hefschroef
Een piloot in ademnood
De lens van 'National Geographic'
We verdwalen in geruchten.
De maalstroom van straten.…
PAPEGAAIENDEUNTJEN (1840)
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.240 Mijn stok is bruin gewreven,
Mijn kooi is glad geschuurd,
En ik kan klontjes krijgen,
Voor 't praten en voor 't zwijgen.
Ai! Lorretje
Kaporretje,
Kapoe, kapoe, kapoe,
Houd mij je bekjen toe!…
Verstoppertje spelen
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.826 De put is diep, de wanden glad en steil
en op de tocht omhoog kom je jezelf vaak tegen.
De een zegt: “Denk aan het perspectief!”
De ander: “Hou vooral de toekomst in de gaten.”
Een derde vindt dat vergeten een factor is
en boosheid dom, niet functioneel, zonder baten.…
DE BRUTALEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
832 wereld
hebben de balk in hun oog
hebben het groene gras
hebben de rijkelijk gedekte tafel
hebben de goed gevulde beurs
hebben de rust na uw gedane arbeid
hebben de gouden bergen
hebben de kat in de zak voor u
hebben u nog nooit met open armen ontvangen
zijn de beul
zijn de verre vriend
zijn de dieven die de gelegenheid maken
zijn zo glad…
Super Intelligent
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 appeltaart
Jij krentenbrood met rozijnen
Zullen we de liefde dansen
Ja de tarantella….lekker woest
Laat de vioolsnaren maar trillen
Opzwepend…..het draaien met de heupen
Een wipje voor de nacht
Zou genoeg zijn
Ik kijk naar je op, doe mijn best
Om grote pupillen op te zetten
Met een plezierig gevoel
Strijk ik de kreukels in mijn gezicht glad…
breekbare morgen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.856 in het uur dat verloren lijkt te lopen
tussen het einde van de nacht
en het aanvangen van de dag
ontwaakt in breekbaar licht
de morgen
het stille van de dageraad
tooit zich met gouden randen
en kleedt de dag weer aan
met oranjerood satijn
snaterend rimpelt het gladde water
op de zondoordrenkte spiegel
waar in eindeloze cirkels
de nacht…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 er komt eens een tijd
soms eerder dan vermoed
dat de grijze haren zijn geteld
of op een glad hellend vlak
de schaduw zich vertoont
als de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd…
Zeewezens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
762 m'n vriend en zijn vrouw, beide bioloog
op een dag loopt zij de golven in
keert niet weerom, verdwijnt spoorloos
men ziet hem alleen over 't strand gaan
loopt de zee in, duikt onder 't golvendak
luistert, leert de taal van de oceaan
vandaag ga ik met hem mee; hij verdwijnt
in de golven, keert terug uit de waanzin
beweert dat we met gladde…
de tuinman en de dood
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.514 (de Haagsche versie)
een mens wil leven, zeker hier
in deze wonderschone stad
weldadig als een bruisend bad
een oord van diepgang en vertier
de levenslust van mens en dier
vond in Den Haag zijn habitat
de zon streek alle plooien glad
van Duinoord tot aan Laakkwartier
de tuinman (hij uit Ispahaan)
passeerde mij met gulle lach
vergeten…
Vuur, aarde, wind, ik haat ze
poëzie
3.2 met 25 stemmen
4.272 . – Haar metaalreuk, de eeuw’ge, slaat
Omhoog: hoe kort kuste ik ‘t roodblonde glad?
En de onverschill’ge, die geen eerbied had,
De wind, die deed wat ‘k wilde, O, hoe ‘k hem haat! –
Vaak door de wildernis van ‘t leven floot
Met giet’lingklank, een Waldvög’lein, de dood
‘T vertrouwd motief: Kom mee!…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen, geuren
met vermiljoenen kleuren
van twee huiden met geluiden van het zoet
wij hebben de nacht tot het lichten omvat
in je ogen stond het blinkend dauw gevangen in zonnestralen
de ochtend kwam mijn droombeeld halen
en streek jouw rok weer glad…
Een hele krat
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.282 Dat komt, mijn hoofd is nogal glad,
dus ik heb het wel gehad,
als ik thuis ben neem ik niet één pilsje,
nee, ik neem een hele krat.…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zie, eeuwig rustloos, als het golfgeklots,
de zee der mensheid om de wereld varen,
soms schijnbaar kalm, met gladde spiegelbaren,
maar dra vervoerd in woedend stormgebots.…
Ode aan de benen van mijn vrouw
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.824 Oh.. de mooie benen van mijn vrouw
zuilen van stroomlijn, gratie en kracht
welk een prachtig gevormde onderbouw
zoals Da Vinci ze moet hebben bedacht
stevige enkels, niet eng dun en ietwat gebogen
gebruikt als wapen tijdens haar koketterieën
zachtronde kuiten, een streling voor ‘s mans ogen
gladde schenen tot aan haar kusbare ronde knieën
samen…
Politiek... Wat verkies ik nu…..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 Daar stonden ze dan
Gretig kijkend vol honger
Over integratiepolitiek
Met of zonder iets op de kop
Glad zoals het gaat
Uitgestreken beleid zonder mot
Trekken hard, hard of hart in de maatschappij
De politie krijgt 4000 buldoggen meer stampij
De kleine gemeentes, lasten van hun beleid
Aan een leren riempje
Zoals een goed burger met verhalen…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Leunend tegen luchten in verre verte
kleurt het water donker, bijna zwart
traag ontsnapt een grote nog gladde golf
en vloeit langzaam grijsgroen landwaarts,
richt zich plots bruisend op
om schuimbekkend
in een vlaag van razernij
de kust te geselen.…
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 plots richting ijlkoorts onder nul
welk mij verbaast naar buiten drijft
even is het allemaal wel mooi in sfeer
doch uw gelaat misvormt in spiegelende
ronding met een petje op van sneeuw
hangende aan dennen telkens weer
het is voortdurend even wennen onder
luidend klokkenspel, zelfs stilstaand ogen
wielen volle toeren, draaien autobanden
glad…
Veel mensen hebben er last van
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 De vakman komt graag bij mij
thuis om te stuken (glad!),
het riool te ontstoppen, de kachel
te fixen, de tuin te versieren
of een partytent te verhuren.
Nooit komt er een stipuleren: 'kijk, ik
voldoe aan indicatoren!'…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 -------------------------------------------
slingeren - hangen
stillen - glad maken
gekrolde zee - krullende, golvende haar
hier - op het door Dullaert beschreven schilderij
wel - misschien
zilver - het grijs van de ouderdom
goud - het blonde haar
verdruipt - weg druipt
Les van dit gedicht: de schoonheid van Maria Magdalena blijft als symbool…
Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
698 Ik heb een vorm in mijn handen gehad
noch driehoek of vierkant in mijn handen gehad
geen zijkant, geen rand in mijn handen gehad
maar het wel alvast een hand mogen geven
ik heb de warmte in mijn handen gehad
een belofte in mijn handen gehad
nog kaal en glad in handen gehad
de vorm van een kortstondig leven
kwetsbaarheid in mijn handen…
Windstil?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 Windstil linnen, elk geluid
gestold, geen streek zelfs
geen veeg te zien, het wit
en zwart voorbij, het niets in
de wereld weg gekeken, glad
getrokken tot aan de polen
geschikt voor weinig de aarde
in meerwaarde in te verruilen
in ruis, verf ademt de hang naar
het diepste evenwicht, in de
sluimerende maat van alle dingen.…