1853 resultaten.
knusjes keuvelen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
495 knusjes keuvelen aan een houten tafel
over je passages op een ordinaire dag
je woorden vlot en met een glimlach
een sterke koffie met een warme wafel
spiegels reflecteren in de zon
je zonnebril met lichtbruin vensterglas
belichten fel mijn verbaasde grimas
op een terrasje waar het ooit allemaal begon
ik zag je mond zo elegant bewegen
je…
Sporen van zaagsel ( Senryu’s)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Kind onthult zijn naam
essentie in volle betekenis
onthuld z’n bestaan
Houten speel ratels
kleppende kinderdromen
witte seringen.
Zaagsel sporen van
teddyberen uit onze tijd,
nu misvormd in strijd
Schooljongen met tas,
droomde dat hij kroonprins was,
toen hij Shakespeare las.…
Twente's erfgoed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
555 Couleur locale treft men op Springendal,
Ootmarsum, Denekamp en Herinckhave
De Brecklenkamp, de ruime havezathen
De heerlyckheden met de kap van hout
De merelzang in Twickel's eikenwoud
Natuur waarop de mens zich kan verlaten…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan
Zeg ook maar tegen de daken
Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken
maar gelukkig ook over de daken heen
Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht
de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw
ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en
In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen
Ik zie ik zie…
Oorverdovend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
535 Doorschuiven en inchecken, onder dat reddeloze beetje zonneschijn,
op geen stap teruggekomen, het gelijk steekt boven de huizen uit,
uit onbehoorlijk hout gesneden, niemand weet tranen te drogen.…
Raamzicht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
554 hij draagt haar het liefst op een mooie dag
over zijn rimpels doet ze geen beklag
het raam bij de tuin is sinds kort zijn verblijf
ze houdt van het panoramisch uitzicht
het madeliefje die uit haar knop springt
het voorjaar die haar liefdevol bezingt
en inlijst in het opkomend ochtendlicht
zijn strakke leren huid zit als gegoten
en het hout…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 kamers huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde prent
die niet meer de franje en schoonheid had
van toen ze nog in voorjaar en zomer lag
de sporen in het land waren verkend
en zag je af en toe tussen hout…
All about Eve
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
582 .
_____________________________________
Ik zou heel graag zien waar hij uit kon kiezen
Een dancing queen, een rubens of een stoot
Een gypsy met een voorhang als bardot
Een nina hagen als van herman brood
Of een brunette als de vrouw van koot
Carice van houten, maar dan tutti bloot
Al was ik God in 't diepst van mijn gedachten
Ik zou niet…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 onder bruggen van steen, op banken van hout
waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen…
Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.641 Ja, tranen bij het zien op schuld, ellend en zonde,
maar tranen, waar de blik op ’t Godslam heen door dringt;
wie aan het hout des vloeks die schuld het hart doorwondde,
maar aan dat hout geboet, in liefdes diepten zinkt.
Mijn zoon! hoor onze beê, en hoor’ haar God van boven!…
Het lied van de dorsers.
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.557 Klik klak klok
Tik tak tok
Klinken de
Vlegels;
Kloppen de
Dansende
Schoof in de
Schuur;
Zingt er het
Hout en weer-
Klinken de
Tegels;
Dorsen de
Boeren er
Uren aan
Uur.…
Mijn vaders pad in februari 1953
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
470 Al waren de polders op enig moment droog
verschenen houten huizen, naast vlaspluizen
lees, zie de Scandinavische koningshuizen.
Vloedstenen lagen vertraagd op jouw maag.
Bossen zijn heengegaan waar water kwam staan.…
De tuinen van Monet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.532 Japanse Iris, Waterlelie
Mooie groene houten brug
Van die oude Claude Monet
Die zoveel meer kon dan schilderen
Ruim honderd jaar terug
Ik ben daar bij zijn huis geweest
En zijn tuin in Giverny
Om zijn liefde daar te voelen
Die ontsproten uit zijn geest
Zijn vuur nog nimmer doet bekoelen
Het geeft mij kracht
Om te aanschouwen
Hoezeer…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen…
schuld
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.254 in de kleine werkplaats
verft de zon de krullen
goud, terwijl de hand
van de timmerman snijdt
en zaagt en schuurt aan
het kruis van hout, waarop
hij nagels ziet en bloed
en 's-nachts als in de
hoek het manshoge kruis
te wachten staat op wat
morgen zeker komt, droomt
hij vreemde dromen vol
van geweld en tranen,
maar niet op zijn gezicht…
Drenkeling
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
3.807 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er vermolmd hout,
groeien er koralen op de mast,
de oeroude glorie ligt aan scherven
terwijl zijn tranen bederven…
Missen uit Roubaix
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.636 Zijn tuniek is besmeurd
met slijk en sponsornamen
en de galmende menigte,
als een hek om een kooi,
beklopt hem als één man
Naast de man doemen ZIJ nu
als vanuit het gelakte hout
van de wielerbaan opgerezen
op.
De coureur als Bernadette van Lourdes,
geflankeerd door twee heilige maagden
van Credit Lyonnais.…
Diegene
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.726 Ik wil degene zijn
die op je wacht
in de geur van hout en bloemen
als jij de deur opendoet
verlaat en verregend
Ik wil degene zijn
die jou in mijn
warme armen neemt
als een kapel van liefde
waarin je kunt schuilen
Ik wil degene zijn
die jou bemint liefste
geen opsmuk of opmaak is nodig
voor dit gewone wonder
dat het grootste wonder…
Cello
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
916 van je cello, zo liefdevol,
je ontlokt tonen die zich
laten vergelijken, zegt men,
met de menselijke stem
ik sta geleund tegen de deurpost
en hoor de hartstocht zingen
van de metalen snaren, ik hoor
hoe jouw adem tel na tel versnelt,
je mond verstrakt, je lichaam
schokt, je ogen glanzen
ik zal nooit ervaren wat
jij voelt voor dit houten…
Mijn hand op je hart
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.242 op zwarte schouders
zwelt de stilte tot
een ongekende zwaarte
ik kus je houten lippen
en laat je koude handen
nog een keer rusten
in mijn ogen vol vragen
in bronnen van woorden
vind ik marmeren zinnen
die ik beitel in de aders
van je aardse graf
ik leg me neer
naast glazen vogels
en de geur van wierook
op het witte grint
waar…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen uit graniet
gestalten waarvan niemand weet hoe oud
want deze stille kunst verandert niet
onder een onderdak van donker goud
verrijst hetzelfde beeld uit melk en riet
geschiedenis genageld in het hout…
Later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.310 In het water van deze haven lopen
geen schepen meer binnen, zacht wier
wiegt rustig in de hoeken, oude mossen
schilderen het vale hout van de deuren
dieprood en donkergroen, mengkleuren
van de bladeren die rottend oplossen.…
Slechts dat kleine kruis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
984 hebben gelaten
De weg was glad en kronkelig
en ook hun snelheid was te hard
drie gezinnen waren in diepe rouw
en heel de dorpsgemeente was verward
Tachtig zou daar prachtig zijn geweest
maar jonge mensen willen zo graag meer
en steeds als wij voorbij komen
herinneren wij het ons weer
Nog steeds na al die jaren
staat er dat witte houten…
vallen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.196 Je stem als hout, hard en sterk maar toch prachtig en liefkozend, goed om aan vast te houden en mij te vertellen dat ik van je hou.
Twee sterke armen als een nest van een vogel, warm en veilig, vertrouwd. Die me laten weten dat je me vast houdt, ik hoef niet bang te zijn om te vallen.…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
Lofbetuiging
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.440 Ranken twijgen enten loten
nijgen winden mee te zwichten
naast te groeien naar het licht en
oude schaduw te vergroten
Stam hout vast aan wirwarkruin
durft elk takje te beloven
het verleden komt weer boven
ook al herfst geblader bruin
Wortels weten zich doordrongen
in jouw voedzaam rijke hoven
die de levenskans vergroten
Van je pit toomloos…
Bloesem
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 heeft dit jaar haar bloei verzwegen
En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid
Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid
Door snijdend koude wind en kille regen
Toch biedt zij na dit ongewoon molest
Beschutting aan voor nog te vormen leven
Haar stekelige armen doen hun best
Houvast te bieden aan het vogelnest
Terwijl de vlier in knoestig hout…
woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 dan herinnert hij zich
zijn in hout gesneden afspraak met zijn moeder
en waar daareven hoefgetrappel
nog duidelijk hoorbaar was,
is nu haar hand tot stilstand gekomen,
de kroondiamant ligt bewegingsloos
in de uitgedroogde bedding langs de rozentuin
haar prille lach heeft zich helaas losgemaakt
en is rups geworden, voor de ogen van
de samengestroomde…