Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

knusjes keuvelen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
knusjes keuvelen aan een houten tafel over je passages op een ordinaire dag je woorden vlot en met een glimlach een sterke koffie met een warme wafel spiegels reflecteren in de zon je zonnebril met lichtbruin vensterglas belichten fel mijn verbaasde grimas op een terrasje waar het ooit allemaal begon ik zag je mond zo elegant bewegen je…

Sporen van zaagsel ( Senryu’s)

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Kind onthult zijn naam essentie in volle betekenis onthuld z’n bestaan Houten speel ratels kleppende kinderdromen witte seringen. Zaagsel sporen van teddyberen uit onze tijd, nu misvormd in strijd Schooljongen met tas, droomde dat hij kroonprins was, toen hij Shakespeare las.…
Pama23 april 2019Lees meer >

Twente's erfgoed

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
Couleur locale treft men op Springendal, Ootmarsum, Denekamp en Herinckhave De Brecklenkamp, de ruime havezathen De heerlyckheden met de kap van hout De merelzang in Twickel's eikenwoud Natuur waarop de mens zich kan verlaten…
Max20 juni 2019Lees meer >

Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan Zeg ook maar tegen de daken Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken maar gelukkig ook over de daken heen Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen Ik zie ik zie…

Oorverdovend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Doorschuiven en inchecken, onder dat reddeloze beetje zonneschijn, op geen stap teruggekomen, het gelijk steekt boven de huizen uit, uit onbehoorlijk hout gesneden, niemand weet tranen te drogen.…
J.Bakx24 december 2022Lees meer >

Raamzicht

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 554
hij draagt haar het liefst op een mooie dag over zijn rimpels doet ze geen beklag het raam bij de tuin is sinds kort zijn verblijf ze houdt van het panoramisch uitzicht het madeliefje die uit haar knop springt het voorjaar die haar liefdevol bezingt en inlijst in het opkomend ochtendlicht zijn strakke leren huid zit als gegoten en het hout…

Sporensneeuw

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 527
kamers huist men al dagenlang waar geveegd werd op het vergane tapijt dat mossen, en menig paddenstoelen slijt en dichte mist had als enige behang mistroostig oogt mijn bewonderde prent die niet meer de franje en schoonheid had van toen ze nog in voorjaar en zomer lag de sporen in het land waren verkend​​ en zag je af en toe tussen hout…

All about Eve

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
. _____________________________________ Ik zou heel graag zien waar hij uit kon kiezen Een dancing queen, een rubens of een stoot Een gypsy met een voorhang als bardot Een nina hagen als van herman brood Of een brunette als de vrouw van koot Carice van houten, maar dan tutti bloot Al was ik God in 't diepst van mijn gedachten Ik zou niet…
Maxim8 juli 2024Lees meer >

Een gedicht voor tussen de schuifdeuren

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Onder het schijnsel van een dunne maan zinkt een roestig schip in de oceaan gemorste schaduwen schieten voorbij golven dansen de verte dichterbij De zon verstopt zich achter de wolken stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn het bos zit vol hout dat niet wil buigen een zwaargewicht hangt aan een zijden draad Malle molens draaien op volle…
Joepondro7 januari 2025Lees meer >

zelfredzaam

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
onder bruggen van steen, op banken van hout waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht maar een wil die niet breekt in donkere nachten hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots met dromen die gloeien als vuur in zijn borst elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook naar morgen…

Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.641
Ja, tranen bij het zien op schuld, ellend en zonde, maar tranen, waar de blik op ’t Godslam heen door dringt; wie aan het hout des vloeks die schuld het hart doorwondde, maar aan dat hout geboet, in liefdes diepten zinkt. Mijn zoon! hoor onze beê, en hoor’ haar God van boven!…

Het lied van de dorsers.

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Klik klak klok Tik tak tok Klinken de Vlegels; Kloppen de Dansende Schoof in de Schuur; Zingt er het Hout en weer- Klinken de Tegels; Dorsen de Boeren er Uren aan Uur.…

Mijn vaders pad in februari 1953

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Al waren de polders op enig moment droog verschenen houten huizen, naast vlaspluizen lees, zie de Scandinavische koningshuizen. Vloedstenen lagen vertraagd op jouw maag. Bossen zijn heengegaan waar water kwam staan.…

De tuinen van Monet

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.532
Japanse Iris, Waterlelie Mooie groene houten brug Van die oude Claude Monet Die zoveel meer kon dan schilderen Ruim honderd jaar terug Ik ben daar bij zijn huis geweest En zijn tuin in Giverny Om zijn liefde daar te voelen Die ontsproten uit zijn geest Zijn vuur nog nimmer doet bekoelen Het geeft mij kracht Om te aanschouwen Hoezeer…
Hookie6 augustus 2003Lees meer >

Herfst-serenade

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoor het naderen van de herfst en het ruisen van de bomen Kleuren bladeren in de zon dwarrelen vrolijk door de stad Takken van de beuken zwiepen krakend hout de eeuwen door Stormen razen door het bos regen valt met wilde sprongen Vergaan is weer een zomertij de warme gloed in avondlicht Sranden stil en uitgewaaid de duinen moe ze slapen…
G.T.Scholtens21 november 2003Lees meer >

In memoriam mijzelf.

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.448
In brons gegoten klokken galmen luid mijn ingetogen uitvaart uit de mensen droef gelaten schrijden voort in lange rijen zij volgen zo eerbiedig stil wat er nog rest van mij met houten sier omsloten vier zwarte raven sleuren aan het koperen beslag zij trachten even triest te lijken als zij die volgen hun gedachten ingesloten In steen…
Verdano14 maart 2003Lees meer >

schuld

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.254
in de kleine werkplaats verft de zon de krullen goud, terwijl de hand van de timmerman snijdt en zaagt en schuurt aan het kruis van hout, waarop hij nagels ziet en bloed en 's-nachts als in de hoek het manshoge kruis te wachten staat op wat morgen zeker komt, droomt hij vreemde dromen vol van geweld en tranen, maar niet op zijn gezicht…

Drenkeling

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.807
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er vermolmd hout, groeien er koralen op de mast, de oeroude glorie ligt aan scherven terwijl zijn tranen bederven…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Missen uit Roubaix

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.636
Zijn tuniek is besmeurd met slijk en sponsornamen en de galmende menigte, als een hek om een kooi, beklopt hem als één man Naast de man doemen ZIJ nu als vanuit het gelakte hout van de wielerbaan opgerezen op. De coureur als Bernadette van Lourdes, geflankeerd door twee heilige maagden van Credit Lyonnais.…
Frank Heinen26 november 2004Lees meer >

Diegene

hartenkreet
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Ik wil degene zijn die op je wacht in de geur van hout en bloemen als jij de deur opendoet verlaat en verregend Ik wil degene zijn die jou in mijn warme armen neemt als een kapel van liefde waarin je kunt schuilen Ik wil degene zijn die jou bemint liefste geen opsmuk of opmaak is nodig voor dit gewone wonder dat het grootste wonder…

Cello

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 916
van je cello, zo liefdevol, je ontlokt tonen die zich laten vergelijken, zegt men, met de menselijke stem ik sta geleund tegen de deurpost en hoor de hartstocht zingen van de metalen snaren, ik hoor hoe jouw adem tel na tel versnelt, je mond verstrakt, je lichaam schokt, je ogen glanzen ik zal nooit ervaren wat jij voelt voor dit houten…
Tjoke13 augustus 2007Lees meer >

Mijn hand op je hart

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.242
op zwarte schouders zwelt de stilte tot een ongekende zwaarte ik kus je houten lippen en laat je koude handen nog een keer rusten in mijn ogen vol vragen in bronnen van woorden vind ik marmeren zinnen die ik beitel in de aders van je aardse graf ik leg me neer naast glazen vogels en de geur van wierook op het witte grint waar…

INDISCHE NACHTEN (2)

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.793
eeuwen door hun handen vlieden aanvaarden wat het leven heeft te bieden want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor ze voelen vormen, scheppen uit graniet gestalten waarvan niemand weet hoe oud want deze stille kunst verandert niet onder een onderdak van donker goud verrijst hetzelfde beeld uit melk en riet geschiedenis genageld in het hout…

Later

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.310
In het water van deze haven lopen geen schepen meer binnen, zacht wier wiegt rustig in de hoeken, oude mossen schilderen het vale hout van de deuren dieprood en donkergroen, mengkleuren van de bladeren die rottend oplossen.…

Slechts dat kleine kruis

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 984
hebben gelaten De weg was glad en kronkelig en ook hun snelheid was te hard drie gezinnen waren in diepe rouw en heel de dorpsgemeente was verward Tachtig zou daar prachtig zijn geweest maar jonge mensen willen zo graag meer en steeds als wij voorbij komen herinneren wij het ons weer Nog steeds na al die jaren staat er dat witte houten…
Moeke5 juli 2007Lees meer >

vallen

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Je stem als hout, hard en sterk maar toch prachtig en liefkozend, goed om aan vast te houden en mij te vertellen dat ik van je hou. Twee sterke armen als een nest van een vogel, warm en veilig, vertrouwd. Die me laten weten dat je me vast houdt, ik hoef niet bang te zijn om te vallen.…
adrienne30 maart 2008Lees meer >

Vrij

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.062
Als de avond valt Is zij de donkere schaduw Als hij een blok op het vuur gooit Is zij het droge hout Als hij de gordijnen sluit Is zij de stille nacht Als zij naar bed gaat Is hij de sleutel in de deur Alles kunnen ze zijn Terwijl de sterren stralen In een donkere nacht Zij denkt aan morgen En hij is de trap naar boven Zij zet een…

Lofbetuiging

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.440
Ranken twijgen enten loten nijgen winden mee te zwichten naast te groeien naar het licht en oude schaduw te vergroten Stam hout vast aan wirwarkruin durft elk takje te beloven het verleden komt weer boven ook al herfst geblader bruin Wortels weten zich doordrongen in jouw voedzaam rijke hoven die de levenskans vergroten Van je pit toomloos…
WOLF28 november 2006Lees meer >

Bloesem

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 998
heeft dit jaar haar bloei verzwegen En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid Door snijdend koude wind en kille regen Toch biedt zij na dit ongewoon molest Beschutting aan voor nog te vormen leven Haar stekelige armen doen hun best Houvast te bieden aan het vogelnest Terwijl de vlier in knoestig hout…

woorden uit St-Laureis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 803
dan herinnert hij zich zijn in hout gesneden afspraak met zijn moeder en waar daareven hoefgetrappel nog duidelijk hoorbaar was, is nu haar hand tot stilstand gekomen, de kroondiamant ligt bewegingsloos in de uitgedroogde bedding langs de rozentuin haar prille lach heeft zich helaas losgemaakt en is rups geworden, voor de ogen van de samengestroomde…