1969 resultaten.
De Wiggelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
490 Beneden voert een holle weg
waar groene heggen kronkelen,
langs een nauw verleden waar de
stilte zich genesteld heeft in het
‘omen’ van de olmen naast de kerk,
verheft zich tijd naast eeuwigheid,
daar huist een heremiet in z’n
eenzaamheid, mens voornoemd:
als Wiggelaar, ontvlecht de oude eiken
van hun pijn, loogt de holle frasen…
Elk moment verwelkomen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
693 De mooie mei maand
is bijna weer voorbij.
Je zou het vast
willen houden of
er in willen kruipen
om er nooit meer
uit te komen.
Een moment ben ik me
hiervan bewust maar daarna is
het moment weer verdwenen.
Je voelt het, als je
niet in het nu bent.
Want het nu zit diep en
grenzeloos in je.
De mooie mei maand
is bijna weer…
Een vreemde met mijn naam
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
486 je keek me aan
een vreemde in de spiegel
met mijn naam
je ogen zeiden woorden
die ik niet verstond
je mond leek op de mijne
zag je gebaar
een lach vol kleine weetjes
ik zwaaide maar een beetje
ben weggegaan
keek achterom en zag ons samen
vol verbijstering in de spiegel staan…
Raakte engelenhanden aan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 ik raakte
engelenhanden aan
geen vingers
zoals in het aards bestaan
maar pure energie
was snel
omhoog gegaan
verkennend en nieuwsgierig
kwam ongestoord
vlot bij de hemel aan
werd opgenomen
in het groot geluk
dat alles wist
van tijd en eeuwigheid
met een oneindig zicht
ineens blokkeerde ik
mijn energie geaard
voelde dat ik nog…
Afdaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Soms
wanneer ik tussen de mensen ben
een vreemde in iedere zin
bang en alleen
dan
mis ik de engelen
die bij mij
toch ver zijn.
Vaak
terwijl ik lijd aan zelfbedrog
waar ik ook ga
loop ik verblinding achterna
zorg goed voor mij
tranen die mij volgen
overval mij met voorspoed
verstop mij aan de binnenkant
van jullie frivole bustehouders…
De wortel van gespletenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik rol voorzichtig
het papyrus uit
breekbaar na zo lange tijd
letters fluisteren betekenis
vloeien rimpelend
ineen tot muren water
in de doorgang
trekken karavanen langs
vluchtend voor egyptes slang
het is hun laatste gang
na vele plagen
daagt het beloofde land
maar de wortel
van gespletenheid
raken zij niet meer kwijt
de vloek…
Open orakel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Sapfo verscheen in mijn dromen
als een mooie, wulpse vrouw met lange,
zwarte haren en een renpaardtaille,
prinses in het wit op lichtbruine
sandalen, als een orkaan zo heftig
met machtige borsten van ivoor, warm
als vuurkolen. 'Dat', zei ze, 'is de
brand waar menigeen zich graag aan brandt
en daar ligt het land waar ik geboren ben!'.
Ze wees…
In het droombos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
556 In het droombos lopen beren los
en gaan konijnen uit hun bol
maar jij droomt nog
en hunkert vaker in de tijd
van slapeloos verlangen
op het grasveld in het middenland
staan drie eiken, hoge kruinen
als in een droom geraakt door de maan
er is een toverwoord op deze plek
beland,
in een gesprek met alle uilen
vlieg je daar weg
als een…
Nachtvertedering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
500 Misschien verwen je mijn intimiteit
met nachtvertedering van jouw vleugels
vliegen zwaluwen bij dag
alleen om de zon te ontmoeten
niet bij nacht zonder wanhoop
zijn dromen altijd mooier
dan werkelijkheid
of ben jij het dromen vergeten
span je de kroon in beter weten
met mijn handdoek in de ring
omdat ik geen liefde meer ontving
slechts…
TWEESPRONG
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
447 Het met porselein betegelde pad der maagdelijkheid
Dat door het bejubelde woud
Wordt overschaduwd
Lijkt door het zwaarmoedige labyrint
In de werken van de komende Gregoriaanse meesters
Alreeds overvallen te zijn
En verliest zijn zuivere evenbeeld bij het afdwalen
Van de struikelende Priapus
In het troebele ravijn van grijpgrage haat
En…
Vliegensvlugge informatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 een bootje en de zee
zacht kabbelende golven
voel me net als hemingway
praat tegen wolken
die met hun schaduwen
de waterspiegel bevolken
zij antwoorden met licht
dat mimisch murmelt
in veegjes aan het oppervlak
een meeuw en de kajuit
de schavuit landt
kent zijn plaats om te eten
wij wisselen
vliegensvlugge informatie
zonder woorden…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Eens verscheen
sereen voor mijn oog,
een wit gewaad
en innerlijk bewoog
een ganse stad,
de bouw van mijn hart
Nu wist ik wat mij stond te wachten…
Geduchtig, bedeeld,
verdeeld zijn de vragen
Ik richt mijn slagen
aan ‘t witte gelaat
Doch deze deelt mede
alle spraak te staken
Het neemt mij mee
naar ‘t Noorden –en op!
Het luchtruim oneindig…
O Here maak mijn herte sterk
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.047 o Here, maak mijn herte sterk
als staal, als steen, als kerkewerk;
opdat het, onder 't lijden
niet week en worde en weg en vloei;
voor 't menigvuldig mensgemoei
dat tegen mij komt strijden.
'k Heb dorst naar een- en veiligheid,
die al te lang te komen beidt,
'k en weet mij niet waar bergen;
't wilt altemale op mij gestormd,
om, fel…
hoe de nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 hoe de nacht
stil verdwijnt in de lucht
helblauw
onder hier is het rustig
gebleven nog steeds in leven
vol op zoek naar de geesten
waar wij ons zo aan vast houden
geen vloek kan dat nog breken
geen hek of binnen- zee
houdt ons nog tegen
het is nu rustig hier
waar alles begon
en opnieuw begint
in chaos…
Verlangen naar Jou
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
736 Iedere ochtend kom ik
naar Je toe om Je te zien
voordat ik mijn dag begin,
want ik wil je de hele dag
dicht bij me voelen.
Laat me mijn verlangen naar Jou
meenemen waar ik ook ben.
Vul mijn geest met Jouw stilte
als ik door een stortvloed van lawaai ga.
Laat me alles doen als uitdrukking
van Jouw bron van vreugde.
En laat al mijn…
De steen waarop ik sta
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Gedachten overstromen,
de steen waarop ik sta
Eén been opgetrokken
met ingehouden adem
Het andere is vochtig
van het woordenvolle water
Lucht loopt uit mijn longen
Het water wijkt terug
Eén toverspreuk voldoende
Eén woord tegen alle…
Zij, die waren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
600 zijn zij vermisten binnen kaders van het raamwerk
of schimmige figuren die vitrage draperen
achter gebarsten glas in uitgewoonde kamers
waar zij woorden graveren met lange nagels
en klagend krijten in holle klanken
die betonmuren impregneren
deuren slaan als vanzelf in ‘t slot
en sluiten wezens met ogen van licht buiten
het zicht op uurglazen…
schemering ( in sepia )
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
630 zwoel kruipt de schemering nabij
drapeert zijn schaduw lieflijk
over het helle zomerlicht,
vervaagt de kleuren van de dag
zilverwit speelt een zonnestraal
door het gebladerte van groene kruin,
verstild tegen de grijzende verte
staat in sepia gekleurd, een wollige kudde
roerloos als beelden neer gezet
een meerkoet met haar jong achterlangs…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan,
Rondom in duizend geheimzinnigheden,
Géniën voelde ik zoetjes tot mij treden
En schuw op donzen voetjes henengaan...
Ik weet niet - zeiden zij wat zal vergaan?
Spélden zij wat daar kome na dit heden?
Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet…
DOORRIJDEN A.U.B
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
657 De lucht is lichtblauw
met schaapjeswolken
op mijn rug liggend
val ik in diepe slaap
de hemel opent zich
een lange weg met helder licht
lokt mij, de eerste stap
zet ik trillend,nu zweef ik weg
zie duizenden mensen
ze zwaaien en roepen
doorzichtige lichamen
uiterlijk vol met aardse tekens
ik kom nu in een bundel licht
die mij doorgloeit…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
over lijken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
516 vanuit mijn wens
droom ik op een witte ondergrond
helder is het zicht
met kleuren van de dood
contouren die mij vertellen
over hen
die mij dierbaar zijn
en straks waren…
Roos
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
681 de witte roos
buigt naar mij
ben ik licht
waarnaar zij
hoopvol uitziet
of
de witte roos
buigt naar mij
ben ik het licht
waarop zij richt…
Vol gratie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 hebt je vleugels geschikt
met wat over was
van je verenpracht
wist je klaar
voor de lange reis
al vele jaren voorbereid
in afscheid ben je uitgewuifd
vol gratie vloog je naar de zon
keek nog een keer vluchtig om…
schaduwvingers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
430 als de kraai landt
om zijn prooi te verschransen
komen weer de oude angsten
blijven schaduwvingers
aan je plakken alsof zij jou
voor altijd willen pakken
komen donkere fantasieën
en duistere dromen boven
is je balans en rust vervlogen
vluchten kan niet meer met
een been in het graf omarm dan
de angsten met je warmste lach…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 .
rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood…
opgelost in ziele-tonen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
721 nu is de tijd gekomen
om de allerlaatste sluier
van weten tussen jou en mij
het enige nog -in liefde te onthullen
als nooit daarvoor dichtbij
tot hier toe zijn wij voortbewogen
door het ritme van de ziel
tot in het aller - diepste diep
en ondanks stormen blind gevaren
naar waar de stem ons riep
nu wil ik samen met jou dansen
op de cadans…
HET heeft geen naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 er waren eens twee kleipopjes
zij speelden in het aardse stof
drie tellen als Adam en Eva
toen werden zij verpulverd
geest doorademt het al
het naamloze fluistert liefde
reidans van lichtende zielen
bezielde stofjes bewegen steeds
in hun bedoelde vormen
veranderen dan weer…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 in groen stapelen
ruggen zich naar achter
waartussen nevel kleeft
als grijze klei aan dikke kammen
de kleine ruïne
is door steen en tijd
van enkel voorgevel met raam
tot standbeeld verworden
tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend…