Alle inzendingen over rosé

1332 resultaten.

Sorteren op:

Moerheim 1944

gedicht
3.0 met 55 stemmen aantal keer bekeken 19.872
. ------------------------------ uit: 'Roos is een bloem', 1997.…

Mijn maatje

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Dan ben jij vervloekt en ik heel erg boos, dat komt niet meer goed met een digitale roos. Toch ben je gemakkelijk in het dagelijkse leven en kun je mij nog steeds veel voldoening geven. Maar ik zou je meteen inruilen als het moet voor een levend maatje van echt vlees en bloed.…

DE GROTSTROOM

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.872
Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…

STEIGEREN

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.958
Toen ik met de pizza op mijn linkerhand en twee erg volle fietstassen op mijn tweewieler wilde stappen, begon het ros te steigeren. Het voorwiel ging de lucht in, boog naar links, fiets naar rechts. Ik stapte met de pizza op mijn hand tussen de stangen, wankelde, maar wist uiteindelijk fiets en toebehoren onder controle te krijgen.…

Harten van gloeiend lava...(verlangens van een man)

hartenkreet
3.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.056
prachtig glanzen in de warme schemer van de zomernacht Een geilheid vult zich in mijn lendenen Het is het moment waarop ik heb gewacht Je vingers dalen langzaam af naar je oase en laten zich hierin schaamteloos strelen Het aanzien van dit schouwspel is zalig Mijn lichaam wil zich met dat van jou delen Je laat je warme dijen openen als een roos…

Opklaring

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.885
Bedwelmend geurt de ronde maankopdoos; ’t Kind gaat er langs en denkt: de doos is ronder; De sloot is zwarter, groener is het kroos, De tarw’ goudgeler, en de rogge blonder, De koornbloem blauwer, roder is de roos, En alles mooier, al wat leeft gezonder.…

Nieuwerwetse manier van dichten

poëzie
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.162
Wie voegt het meest de hulde mijner noten: De ROOS? de HERFST? MARIA of de MAAN? Een min begaafde had al lang besloten. ’t Wordt toch hoog tijd, zo ’t ergens wil op slaan… Neen, ’t hoeft niet meer: ’t ding staat al op zijn poten!…

SchildersGoden

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Een blad… En weer…. door één streek, één veeg De bloei springt op en lacht uitbundig De lente is voor eeuwig vastgelegd Het doekvenster naar het leven staat open Kijk dan toch, …zie en juich Jubel mee, met de schildersGod De Roos ……zij IS geschapen…..…

Fietsvakantie in Gigondas!

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 971
D'horizont ziet scheel van de lavendel, de Mont Ventoux, een hoopje hel tot aan de hemel Grijns werd hier vlugjes weer tot lach, de stress verdween Onz' bleke huid pocht nu weer brons, Rosé à volonté! Ons hoofd staat bol van velo-dromen, zouden we volgend jaar nog komen?…

Grafrozen

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.843
En de éne roos was blank als duivendons, Als maagden-onschuld – Jonkvrouw, bid voor ons! – Als sneeuw op aarde en vederig wolkje in ’t blauw. En rood was de andre als ’t vlammend hart der vrouw. ------------------------------------ uit: Diepe wateren (1897)…

notenbrood

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
mijn liefste wandelt graag langs rosse herfst en ritselende voetstappen hij wiegt zo graag op wind die door de bomen vliegt en buitelt uit een tij dat langzaam sterft hij ziet hoe zoete zomer snel bederft een laatste liedje door de luchten driegt alvorens hij gehaast weer verdertiegt en herfst zijn klauwen in de aarde kerft mijn liefste…

Een adder

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.039
De rozen strooien blanke blaadjes neder, En 't geiteblad houdt roos en rots omvat: De rots van klimop pronkt met geiteblad, Dat, uitgeschoten als een slanke veder, Zich losser plooide, breder steeds en breder, Tot het de blauwe verte in de armen had: De woudduif koert...…

Dorpsdans

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.346
De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken Verliefd omhelzen 't huis des akkermans, En gloeien in de avond-purper-glans, - En twintig menschen rijzen bij die klanken; Het avond-maal heeft uit: van dis en banken Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, - De vlugge voeten reien zich ten dans, En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…

Rozenknop

poëzie
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.853
'k Zie ze liever wachtend dragen, Wat een knop niet openwoelt: 't Stil gesluimer Van zó teer verlangen, Dat een and're roos het voelt... Want, door elk geluk moet schreien, Schemering van droefenis... Als een liefde, Die door bei geweten, Nog onuitgesproken is...…
Alice Nahon9 februari 2026Lees meer >

Eerbaarheid ligt in elke schaamte

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Een vrouw liggend in het warme zand, wandelt over zachte heuvel en lichte huid in de virtuoze zetting van haar hand, voor roos en rozengeur, melk en honing waarvoor men nooit de neus en ogen sluit.…
pama5 maart 2009Lees meer >

Kermis

netgedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.114
gast moet je wezen mag je gratis nog een keer hou ik je suikerspin wel even vast touwtjetrekken, ballengooien eens even zien, alle blikjes om een knuffel, nee toch een horloge beetje stom, zo’n beest, ben al tien vader aangeschoten, weer een gulden losgepeuterd, mamma’s wangen kleuren bessenrood, zij geniet kom pappa, schiet eens in de roos…
Hanny8 april 2009Lees meer >

Deze oudheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
Losliggende eilanden die een geheel vormen, waaruit een ongekende roos opbloeit; Afrodite, verlokt door de blik van Sapfo, evenals Gongula, tedere vriendinnen, wellustig opgaand in hun zoete liefde. Nergens bang voor een driedimensionaal schaamtebesef. Alles is weg.…

Een mooi sonnet

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 851
Dus zal je best je brood in eenvoud blijven eten en bent tevreden met een roos en met haar geur. Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten: elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Adeleyd16 juni 2010Lees meer >

Elastische veren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
boven de roos heb ik troostwegen gezien om een hart als de jouwe twee zomers elastische veren sterk aan ons oor en hart rondom het vuur bekend jij wist mijn verborgen gedachten in elk bloempje waarin het eigen gevoel adem verzachte langs een zonnige weg alsof er geen zorgen waren tussen de bloemen van gelukzalige tijden maar die liefdesroute…

Zomertuin

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
In mijn zomeravond-tuintje als lucht duizend geuren draagt en de roos en 't vlijtig liesje neigen in het avondbriesje, klinkt een laatste merelwijsje dat nog vlug om aandacht vraagt.…

komt goed

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Het sterven van een roos geen kleur herkennen in je ogen. Van het waar en wanneer natuurlijk doet het zeer au zeggen. Geloven in een teken via luchtgolven geschreven? Niemand is hier achter gebleven het lijkt wel een spookstad zo nu en dan durf jij nog te dromen? kan jij dat nog aan?…

Avondstilte.

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Je ogen lijken groen in het rose licht. Je weet hoe diep je me raakt, Ik wil me aan je voeten werpen Mijn hoofd in je schoot verbergen. Ik doe het niet... Stil, wees stil, verbreek het niet. Met een schok kom ik tot de werk'lijkheid. Je bent er immers niet. De melodie klinkt nog na... Het gevoel blijft. Gevoel van geluk.…
Antje19 oktober 2010Lees meer >

De ruiter

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 979
In vlammenpracht, die pralend hem omvangt, Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros, De wapperende manen waaien los Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt, Waar reiner lucht het vonkelend omprangt, Waar het zal dolen door 't fantastisch bos Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…

PETRA 'S ONTDEKKING

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Het meisje kan pas lopen strompelt deinend hortend door de tuin naar een struik waaraan één grote roos hangt dat bleke zachte elkaar liefkozende geel en roze... vertrouwde gemengde vla oh!…

WEELDES HERDENKING

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Iedere dag, of zon en geur mij streelden Of dat de regen viel, stil-troosteloos, Was vol van vrede en dromen die me omspeelden Als vlinders soms een teer-ontbloeide roos.…

Tussen steen en sterren

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
(Geo versus Ego) Je hebt de doornen van de roos gerukt zonder dat de bloei de bloem verliet alsof je handen de sterfelijkheid plukten eenzaam in een traan verborgen Bij dageraad schuurde de nacht langs de oevers van het droomloze waaruit ik stroef ontwaakte De glinster in jouw ogentroost bewaart een gulle lach in de holte van de…

NAJAAR I

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.056
I De zon bestraalt het rosse beukengoud, Dat in het water glanst met felle pracht, En beukenstammen in licht-grijze dracht Verheffen schitt'rende armen boven 't woud.…

Denkend aan haar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 701
Hier lig jij dan, als een geknakte roos Die voor een zelfgekozen einde koos. En waaróm, het is een raadsel voor mij. Hier sta ik dan, hier sta ik aan een graf, het is ’t graf waar mijn moeder in ligt. En in gedachten schrijf ik dit gedicht. Vol vragen over iemand om wie ik gaf, Maar wiens ware gezicht ik nooit zag.…
Jos Witteman10 februari 2012Lees meer >

mail

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
Hoi Roos Ik moet nu terug in m'n e-mails om die adressen te vinden, dus terug naar het moment dat Kees is overleden. Merk dat het me moeilijk valt, hoe stom ook. Ik word overigens de laatste tijd overvallen door een soort paniek: als ik doodga heb ik niets op orde eigenlijk, al was het maar adressen.…

De Zaligen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.109
De regen een grijs kraalgordijn, een poos Zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren Hun ’t paradijs nog zien met zijn revieren, Achter de vlammen van de gele roos.…