2003 resultaten.
Lichter
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.030 In haar schoot het leven en de dood,
haar cirkel, die ook mama omsloot.
Moeder Aarde, lucht, water en vuur.
Haar liefde voor natuur.
Kleur, doek en penseel; passioneel,
verstilde, lommerrijke taferelen; strevend geheel.
Penselen nu gelijk een stilleven, zo-even nog bedreven, vol vuur!
Als het leven ophoudt van wie je zielsveel houdt.…
Het onbekende gif
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 ik struikelde over
een slang op de grond
die als stok vermomd zo
het warme wegdek vond
angst verlamde mij
was doodsbang voor het
onbekende gif dat ik
in hun scherpe tanden wist
toch moest ik
mijn hand uitsteken
om de val te breken
al sissend schoot hij weg
pas later kwam de schrik
ik bibberde begon me
licht onwel te voelen in…
onbezonnen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
552 Hij schoot vanop het trottoir
rechtdoor de weg op.
Blik op niks.
Niet eens op het zebrapad,
want dat was er niet.
Alles dichtgooien was de enige optie.
Hij kletterde onderuit.
Verdwaasd keek hij ons aan.
De pijn moest nog komen,
pijn heeft geen haast.
Hoeveel geluk hij heeft gehad,
beseft hij wellicht niet.…
Benenwagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Een voet, voet voor voet
tegelijk en dan zit er wel
weer schot met hak en hiel
voorzichtig talend beweging in.
Soms willen ook benen
wel eens even weg,
weg van de werkelijkheid
domweg even afstand doen.…
Grote Rite
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
758 Ik kus uw knieën en uw voeten
om u eerbiedig te begroeten,
ik kus uw schoot, uw geslacht
waar genot en nieuw leven wacht,
ik kus uw borsten, uw mond
en kniel dan voor u op de grond.…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Een groene en een bruine vlieg vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen…
IJszee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
497 - schoot mij de Siberische opmerking van een der reaguur...eh...reageerders op het snelsonnet van Jan Bontje van vandaag in het verkeerde keelgat (zie aldaar)
_______________________________
Met 'zijn' klimaat maakt Thierry ons niks wijs
'k Zag laatst een film
van David Attenborough
Wie laat 'Life On Our Planet'
nou nog koud?…
Gisteren is al voorbij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 vlucht
ben jij even super
intiem bij mij
een momentje
verliefd dat
zomaar uit het
niets langs mij
waait het hoofd
op hol ik draai
en zwaai meer
dan luidruchtig
wilde jou
achterna maar
die race was
al gelopen
ik zocht naar
wat hartjes om
te strooien
ja die rooien
helaas ging ook
die vlieger niet op
moe van het
verzinnen schoot…
Extra tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
327 Mijn partner en ook vader ontbeerden,
Krijg ik in m’n schoot geworpen,
Weet niet of ik nu blij moet zijn of niet.…
LOTJE IN LATEN SLAPEN
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.267 Ik wilde dat je kwam kroelen en spinnen op schoot,
maar jij was daar niet van gediend, je sloeg met je poot.
In de wachtkamer gingen mijn gedachten terug,
De afgelopen vijf jaren gingen echt ontzettend vlug.…
Mijn oude fauteuil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
905 In de warmte van je schoot
omarm je mij
ontkleedt mijn verdriet
zo bloot als ik schrei.
In jou wonen echo’s
van mijn ziel
je draagt mijn kruis
in gebed als ik kniel.
Je laat me mijmeren
hunkeren en dromen
leunend op je gestel
liefde tot je komen.…
Luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
882 Gisteren lag witte hitte
met haar buik bloot
te zonnen op mijn schoot
vandaag voelt
blauwe koelte
zacht als een kattevacht
terwijl het gras uitgeteld zwijgt
nu het de gelegenheid krijgt
luister
de kerselaar fluit mezenwijsjes
naar de koerende jongemeisjes
boven in de wilgentop
ik
vouw me knusjes op
in Gods baarmoeder waar stilte…
nederlaag
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
1.316 Haastig stelt gij mij op in uw gelid,
Dan klinkt het laatste schot in onze strijd
En machteloos delf ik het onderspit.…
Godin van de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.075 sluiten zich brandend verlegen
lippen welven in perfecte pracht
als een bloedrode stempel gelaten
vochtig als de prille ochtendregen
Het lichaam wervelt in slangentaal
trekt onweerstaanbaar blikken staar
brengt harten acuut in levensgevaar
en bindt de zwakken aan haar moraal
Zij brengt gemoederen uit balans
en wakkert vuur in menig schoot…
Handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.727 Ik verberg mij veilig
in de warmte
van jouw schoot
en verzegel jouw woorden,
geboren uit hoop,
in de warmte van mijn handen.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 Wat leefde, leefde om
doodstil te zijn bij de strijd
van het laatste blad
voor wie het twijgje wind
een storm was en dat,
half gestorven en verkleurd,
zich wanhopig vastklampte
aan moeders schoot, zo
nauw verbonden aan de
onzichtbare aarde, die,
in nevelen gehuld,
niet in staat was het sterven
van haar laatste kleinkind
aan te zien…
eventjes van mij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.768 negen maand een deel van mij
harten samen in één lied
kan jou horen door gevoel
in mijn schoot groeit verlangen
als een engeltje geborgen
ben jij eventjes van mij
tot de wereld mag aanschouwen
wat in schoonheid wordt geboren
blijf nog even in dit hart
voel de liefde om jou heen
want weldra komt de dag
om jou met anderen te delen…
Er is een kindeke…
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.807 En in het donkerst van de nacht
schijnt een ster het held’re licht
op haar die de blik ter hemel richt
en Hem zwijgend bidt om kracht
zij houdt een baby op de schoot
die stil tussen haar borsten rust
teder heeft ze z’n wangen gekust
toen hij vermoeid zijn ogen sloot
terwijl de tranen bitter stromen
legt zij hem in zijn wiegje neer
want…
INSOMNIA
gedicht
4.3 met 139 stemmen
75.731 Evenals een vrouw, die eens zich gaf,
Baren moet, of ze al dan niet wil baren,
Want het kind is groeiende in haar schoot,
Is elk wezen zwanger van de dood,
En het voorbestemde doel van 't paren
Is niet minder dan de wieg het graf.
--------------------------------------
uit Verzamelde Gedichten…
De wandeling
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.045 De druppels vielen uit de lucht
De natte geur van wat vergaat
En ik keek naar een vogelvlucht
Ik wist; te hoog en veel te laat
Mijn haren nat, de kroon verwaterd
Knisperend grind schoot om mij heen
Ik liep maar door, op zoek naar later
Want dat kwam toch wel zometeen
Bij de rand van hei en bomen
Zag ik daar jouw schim toen staan
Die speciaal…
ik ben jouw liefdesprins
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.068 ’k strooi rozenblaadjes op jouw huid
verwen het liefdesknopje met wat tongennectar
bevrucht jouw zachte roze hunkerende schoot
en gijzel ons met doornen lust
jouw diep verlangen vlamt mijn gloed tot vuur
ik ben jouw liefdesprins laat jou mijn zwaard
witheet gesmeed gevormd door het vloeibaar lava
de wellust welt uit alle poriën
nu heel jouw…
simpel wat liefde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.493 een roze schoot
ontspringt,
bewaart de geur in dalen
tussen avond en de nacht
en uit een mond gretig haar tong
strelend langs ’t hele lijf
aaiend mijn borst
het doffe vel tot glans
wordt ochtend daar geboren, de zon
kamt groene oevers, legt licht
op breed golvende stroom
en laten wij ons dragen
op gevoel om lippen
en in…
Zomer 07
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 Zomers lichtzinnige koelte
buien als penseelstreken aan een rozig firmament
alles verzamelt zich in het eerste warme licht
ik blijf binnen en wacht, ik ken het
de deur stond altijd open maar wat binnen woelde
was niets van een welkom, eerder een wensen
kromlopen door het gewicht van felle onwetendheid
God wees jezelf
leg aan, dat schot -…
Zorgen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.144 Gewikkeld in beweende doeken
draag ik de dagen naar de dood
en vlij ze stervend in zijn schoot
terwijl m’n ogen zorglijk zoeken
naar die ene zwakke schicht
dat ik vast zou willen grijpen
om zijn groei te laten rijpen
tot hij vlamt van levenslicht
Ik omklem met al mijn macht…
Joris
gedicht
3.6 met 105 stemmen
26.567 Ik heb vanavond, met de poes op schoot,
de onrust uit het beestje weggestreken,
waarbij de goedzak mij heeft aangekeken
met ogen zo onpeilbaar diep en groot,
dat het mij één moment heeft toegeleken
als was hij eeuwen lang al deelgenoot
van het geheim van leven en van dood
en nu dan op het punt stond om te spreken.…
Wie ben ik ?
hartenkreet
3.1 met 24 stemmen
1.218 Die lieve kleuter
veilig op schoot
bij haar moeder
die warmte bood?
Dat kleine meisje
daar op het strand
in de storm struinend
aan vaders hand?
Die drukke bakvis
vól levenslust,
die voor het eerst
haar liefje kust?
De zwoele puber
boordevol hormonen
die het liefst niet meer
thuis wil wonen?…
Gelijkenis
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.604 de jaren tussen beide in
konden de pret niet drukken
met gelijke hum en nukken
kenden zij elkander
vanaf de eerste blik
die herkenningsklik
bracht telkens rust en vreugde
waarop beiden zich verheugden
het kind nam aan wat opa gaf
en ook omgekeerd was de oude
zeer vereerd met wat de kleine bood
gezeten op zijn stramme schoot
het knuistje…
Als moeder machteloos
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
1.438 Kleine kinderen, kleine zorgen
je troost ze waar je troosten kan
neemt ze op je schoot en kust ze
kleine tegenslagen leren ze van
Grote kinderen, grote zorgen
hun verdriet is mijn verdriet
als moeder wil je toch het beste
maar oplossen kun je het niet
Want grote kinderen of kleine
hun tegenslagen treffen ook jou
berusting en verdriet gaan…
Terras
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
812 scheef septembert de dame
- Blanche genaamd -
een grijs, wollen hoedje
de zon en mijn hallo voorbij
zet ze zich met brede heupen
naast de wolken
de bloemen op haar boezem
omhelzen mijn wangen en
de schoot van de buurman
ze vangt de middag
op hangende lippen en
suikert haar koffie met
verzonnen verhalen
klokgelui vouwt…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…