1421 resultaten.
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 later zou er niets meer zijn dan de stilte
die tastbaar achterbleef, schurend langs
de tegels op de keukenvloer of de deur-
klink met het vaag verlangen ingebed
(soms leek het warm, daarna ijzig koud)
de kledingstukken in de kast, vergaan
achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
Prikkelt mijn zin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 Voorbij de gedachte
Aan de gediggelde toekomst
Spiegelt mijn hoofd
Zich
Aan het verleden
Voorbij de chantage
Van een inktzwart scenario
Verbeidt mijn zijn
Zich
Vergane delen
Voorbij de beleving
Van een gekenschetste glorie
Prikkelt mijn zin
Zich
Naar jouw verlangen
KUNSTGREEP (truc)
Voorbij de kunstgrepen…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak
en wakend tweetal zwanen
oogverblindend wit
met trage zwier draaien ze
in het rond en stelpen zwart
je ligt verloren
in kwelwater te vergaan…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 schuin als een zinkend schip
zou ik vergaan en ik schreeuwde
als een leeuw, helaas maakte
ik de indruk van een windvaan.
(een aasgier vloog om de
mast heen, piepend en blééf
er omheen vliegen...)…
Nieuwjaarswens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.247 een jaar hernieuwt zichzelf niet
vadertje tijd doet dit voorwaar
dus wensen wij dat iedereen geniet
van veel gelukkige tijd in het volgende jaar
de kleurklanken van het voorbije jaar
vaal en in stilte vergaan
schakeren nieuwe schitterende tinten
waaruit geluk en gezondheid ontstaan
de rivier 2009
leeggestroomd, verdampt
verliest aan kracht…
Voorbij de jaren
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
782 wie zal het zeggen;
zij is immers ongrijpbaar
en bovennatuurlijk sterk
of wist ik, als mens en
betrekkelijk van aard
in de vergane jaren,
door navolging opgespaard,
de waarheid niet meer
te toetsen op zuiver goud
niemand zal het weten
wel leek het al jaren
uitzichtloos koud…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 achter ons in de horizon schuift
tot de verte
een paar koffers meebrengt
en wat beloofde toekomst uitpakt
een handvol boutades en clichés
die hun rechtmatige eigenaar terugvinden
de stoelendans en een paar versleten schoenen
die ons tot tranen dwingen en verder nog
een trofee, getuige van sprekende delen
wat rest residu van reeds lang vergane…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 De lust om te vertrekken was me vergaan, ik pakte uit
met een borrel tegen de ergernis.
Bakte een uitsmijter en zette de televisie aan.
....door problemen met het besturingssysteem....
voor nabestaanden en familie....…
Een holte in haar diepe schoot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
568 en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door tunnels mensenpassen breed
De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt
De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt tegen de vergane…
BESTENDIG?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.016 Die nietige, rode stip trilt, krimpt in een,
verlangt tenslotte geheel te vergaan.
Een blusgrage zucht blaast er over heen...
Daar komt een genadevolle adem aan,
glijdt haast ongemerkt voort, maar wekt meteen:
doet oplaaien, - tot nieuw leven opstaan!…
VANDAAG IS ONZE TROUWDAG
hartenkreet
1.9 met 42 stemmen
4.346 is dat mooie meisje van mij
en ja hoor, dat voelde fantastisch
Zij aan mijn zijde, voelde dit ook
getuige ‘t veel te vlot gezegde ‘ja’
Daar dit huwelijk naar liefde rook
sprak ik haar dus even haastig na
Nu al vierenveertig gouden jaren
waarin tijd bijna leek stil te staan
Altijd bleef ons bootje leuk varen
en ‘t dacht zeker niet aan vergaan…
Die tijd van toen
hartenkreet
4.9 met 76 stemmen
1.141 Maar in de herfst
Ben je al weer vergaan.
Stil, muisstil als de wind.
Maar dan plotseling
Hoor je weer een kind
Zoekend naar de ouders.
Zouden ze daar ooit nog staan?
Wachten of je ze ooit nog ziet.
Je hart vol verdriet.
En jij, jij bent nu alleen
Met niemand om je heen.
Zo eenzaam,
Zo alleen.
Denkend aan de tijd van voorheen.…
IJDEL - OF NIET?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Vanuit de wolken oogt 's werelds bestaan
als opgeblazen, kleinzielig festijn,
dat -gelijk vluchtig licht- snel moet vergaan.
Struiken blazen zacht, bloemen knikken fijn,
zullen hun bestemming altijd verstaan:
hier blijft Gods schepping eenvoudig en rein.…
Mijn leven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.401 Een stukje van mij vergaan,
een stukje van mij naar de hemel.
Ik weet dat je er komt,
ik weet alleen niet wanneer.
Ik zal je ontmoeten op een dag,
die dag kijk ik naar uit.
Ik heb je laten gaan,
ik heb het geaccepteerd.
jij weet wanneer je mij kan verwelkomen in de hemel.…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 De Carpathia, vol opluchting en schrik,
is een opbeurende taak beschoren:
de helden van de vergane Titanic.…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Woedend was je baan maar
oude sporen zijn vergaan. Schoonwassen
is je passie en ik lach van oor tot oor.
Regen je bent een vriend, gratis
maar niet goedkoop. Ik heb je nodig
op mijn nog te droge land. Waar vruchten
zullen groeien en het mooiste nog moet
bloeien. Hemelse regen stroom nu maar
neer. Verkwik mijn aarde keer op keer.…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
(ON)GELIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Als ik als nacht-receptionist
ook mijn rondes loop over
oerverloze uniforme gangen
van mijn hotel in Rotterdam
dan bekruipt mij de angst
van het vergaan
van de pluriformiteit
van de intrinsieke eigenheid
van al onze gasten
achter al die gesloten deuren
Angst voor het wegvallen
van die veelkleurigheid
van mens en samenleving
vooral van…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 De lente met haar licht zal weerom duren
tot alle bloesems langzaam zijn vergaan.
De mensen worden blij en zullen zingen
en kinderen gaan buitelen in 't gras
alsof er nooit een winter heeft bestaan.
O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.090 En toch is het zo goed, - want nu geschiedt,
De eeuwig nieuwe wording van het zijnde,
Het bloeien en vergaan terzelfder tijd.
Het onberekenbare wordt een feit,
De kleur is klank, de stilte werd een lied,
En vreugde wordt de smart, die zich verreinde.…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Je loopt verder,maar kijkt toch weer om
naar zo'n boze onverschilligheid,
het vergaan van een soort heiligdom
dat moest wijken voor een nieuwe tijd.…
De Schuchtere
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.586 Ik stond daar op brandende kolen,
En kon toch geen stapje vergaan.
't Hart poppelde mij van verlangen!
Och God! wat de liefde toch is!
'k Vond woorden, zo schoon als gezangen,
En toch bleef ik stom als een vis.
Dan naderde ik zo maar gedurig.
Zij spoorde mij aan met een lach;
Mijn hart zong: ‘ik min u zo vurig!’…
Zolder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 gelaten
De zolder stap voor stap toen opgegaan
Je wilt niet weten wat ik daar zag staan
In verre hoeken en verloren gaten
Versleten schoenen in diverse maten
Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Een monty coat waaraan de motten vraten
Wat studieboeken door de tijd vergaan…
Vrij onmachtig gedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Het is een vast gegeven
en ook al vaak beschreven:
er is geen weg naar wat eens was,
dat is vergaan verleden.
Al wil je nog zo graag
het goed van toen weer eens beleven,
er is een muur van tijd die scheidt
en niets meer terug wil geven.…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 En zingt de lijster weer uit volle borst,
terwijl een gaai pikt in vergane noten,
de reiger heeft gegeten als een vorst,
een muisje vult haar buik met plantenloten,
toch is ‘t je reinste zelfverlakkerij,
maar mij maakt het wel als een kind zo blij.…
Tuinfantasie - 9e tafereel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Een ekster plundert nesten, onverdroten,
terwijl een gaai pikt in vergane noten.…
Negentien ben ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
483 Dat verbinding vormt tussen
Grootstedelijke waanzin
En het kalme platteland
Staat daar dat bronzen beeld
Van een verwrongen auto -
Wielen in de lucht,
Het dak op de grond,
Bouten en moeren zweven
Onbestemd rond en weten
Niet wat ze moeten -
In een flits zie ik
Hoe het leven hier in
Deze stad zijn zal,
Hoe het mij zal vergaan…