2333 resultaten.
Zetelen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.611 De zilte lucht van
de wilde zee vervult mijn verstilde
gedachten met zekerheid
Jij bent hier het drijfzand
waarin ik mij graag laat verglijden
ik laat me verstrengelen
Me toegewijden
Het schuimkopwater bruist door
mijn oren, zo ook
jouw streelzachte stem
de schuilduin is van ons,
fluisterduinstiekem
Koesterknuffelend vertoeven…
Stroman
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.705 Op een landweg uit de wind
waar men zelden vlinders vindt
stond een stroman die verblind
door zon en gruis en stuivend grind
verhaalde van zijn bloemenkind
Verloren en nooit opgespoord
daar zijn voeten vastgeboord
verstilden in het zwarte boord
terwijl zijn schaduw zonder woord
zich voorttrok langs zijn stoffen koord
Stijf gestokt in diepe…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Nu neem ik mij voor
om de zonnige momenten van het nu
diep in mijn zijn te koesteren
en te bewaren voor de
verstilde momenten van later.
Zodat,
als later nu toen is geworden,
ik meer kan genieten
van de roze wolken van nu
waar ik mij soms op bevind.…
Opera in Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.170 Ze fantaseerde zich een diva
die haar bonzend hart verstilde
in de stilte die zij zocht
bedacht ze liedjes -magistraal
die bijenzoemend in haar hoofd
haar steeds weer gaven wat ze wilde
ver voorbij de exodus
van het verkommerde kabaal
Ze ouvertuurde hoge noten
onverdroten -tot ze gilde
geinballorig als ze was
verloor ze weer een andermaal…
Gespannen snaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Oneindig stil, zo
verstild, als ik het
wil, die stilte spreekt in
alle talen, als gespannen
snaren, resoneren stiltes
over evenaren, als de zwarte
tovenaars preken, ontlokken
onhoorbare klanken uit de
windgitaren, om daarna te
zwijgen, dan is het werkelijk
doodstil, alleen het hijgen
van het verschroeide gras
op dichters graven…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Na zovelen ongetelde dagen
strijkt het lentelicht
over het purperen land en
door het verstilde raven
haar, het is niet waar dat
zij daar in ruste ligt, de
plek met eigen woorden
koos in een onvoltooid
gedicht.…
Als hymne door seizoenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
581 in de taverne
van haar dichtwoorden
kan ik wonen
als hymne door seizoenen
een lied van zoetheid verstild
dat woorden nooit kunnen vertellen
de stappen die zij zet uit het alfabet
klinken zacht en soepel
ik voel het in mijn ledematen
wat ik niet beschrijven kan
met dichterlijke moed ontwaken woorden
relaxed aan de horizon
dat is genoeg…
licht sonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Licht sonnet
Overdag zo kil en totaal verstild
De poot strak als een stramme hond
Een hoed van linnen op zijn kop
Gebonden om zijn schedel rond
In schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen
Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Verstild in ruimte
leegte zonder verdriet,
gewogen door beweging.
Leven dwaalt te ver
vertaal mijn oude angsten
in een nieuw akkoord.
Verlicht ijskristal
als reisgezel van een nacht,
dan vloeibaar verder.
Eierschaal gevuld
met zongekweekte tranen,
gedroogd in eigenheid.…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 op een hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek…
Gedachtenvruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Ze volgen kronkelige takken
vanuit de hersenstam
die zijn voedsel haalt
via schimmige wortels
uit verstilde wateren
in de diepe ondergrond
van het zoetzure verleden
Ik vlinder achter liefde aan
op zoek naar een nectarbron
bemest het eeuwig zuur
met schone zoete zaken
overstem het zwarte suizen
met een vrolijker lied
blus aldus de meeste…
Stelend hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
762 Laat me je hart stelen
Als een lief in de nacht
Die je dromen komt bewonen
En het gestolde goud
Weer wil laten stromen
Laat me je hart stelen
Als een dief in de nacht
Die je van angsten komt bevrijden
En het verstilde zout
Uit je wonden laat drijven
Laat me je hart stelen
Voordat het smelt
En wegvloeit uit knikkende knieën
Die je…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
Willie Nelson
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
626 in zijn stem
hoor ik leven, bloed
aarde, de melancholie
de openbaring van een ziel
soms zo zacht zoet
dan weer aangescherpt, wel
mild, verstild
zo het was, zo het nog moet
ook de vader van gedachten
althans waarop ik zal wachten
die diepte en klank
heb ik altijd gewild
besnaard op hout met rondingen
een klankkleur met mondingen
naar een…
Onvoorstelbaar echt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
660 Jij stroomt binnen en ik waan mij
in een roerige zee, raak daarin op drift,
word van mijn verstilde strand gelicht.…
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…
Het vliedende uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het holt ons reeds vooruit,
kon niet wachten,
richting zomer
en zomerse gedachten
wanneer de zon, pas laat,
haar ogen sluit
De zomer,
met altijd te weinig uren
waarin wij,
in zwoele zomernachten,
diep elkaar in d'ogen turen
En dan, verstild,
staat het uur te wachten
op ons
wanneer het in de koude winternachten
weer stil en ongemerkt…
Wodka
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wilde blauwe vlinders
bespieden sluwe wolven
op Russisch grondgebied
waar de Veluwe veel groter is
lenige wilgen deinen weemoedig
met de wind mee in een strijdlied
zie daar de wilde paardenbenen
onder de heldere blauwlucht
van bonte horizonnen
uit de verstilde verte
rivieren drinken
bloeddoorlopen
labiele emoties
monsterkoppen…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
Spielereien I+II
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 .
__2__
Deuren sloten ramen
licht dat meebewoog
gelijk met het vertrek
maar de schaduw bleef
hangen aan haar haakjes
in die verstilde hoek
waar ik nog altijd zit
blijf vasthouden
aan trouw.
Sloten ramen deuren
onbewogen
te donker wacht ik
op een andere vorm
van verschijnen
een volgende
zij.…
Voltooid-verleden tijd
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.349 getrokken groeven
door een landschap
van rimpels
opgehoogde wallen
onder ogen zien
het zicht
vervagend
grijze strepen
wolken
gouden haren
trekken draden…
Daedalos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
787 vallen is
zweven
in het landschap
aan draden geweven,
is hijgen
geperste longen
in de avondmist
spreken
in morse
met de onderkant
van de brug
de pijlers van
de laatste grap
voor de aftrap
vallen is
aarzelend
op zij gaan
voor het dode lijk
op het voetpad
spelen volgens
andere regels…
zie,
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
896 het windleeg gevulde niet van dit
kerkgestalte van een landschap
besloten
in een nietsbezittende echt.…
lieverlee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 hier bestaat geen consensus over
maar is dat nodig
bij landelijke stroomstoring
bij aanwezigheid die ter plaatse geldt
dieper doordrongen in landschap
langer dan miskenbaar
verder dan afstand
tijdelijk maar reeds voltooid en
tastbaar zonder twijfel of onbehagen
het staat geschreven
in overdrachtelijke zin
uiteindelijk…
ik kom kijken
gedicht
3.1 met 22 stemmen
8.603 Ik groet jou Zon ik zoek
het pittoreske fotografeer
mijn medereizigers op de plaatsen
wij zijn pelgrims
ik sta in de rij
ik woon niet meer echt
niet meer in een landschap
met bomen
ik koop een souvenir.
------------------------------
uit: 'Op het oog', 2005.…
Een ruige kunstenaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.112 Haar compositie is als
een ruig landschap;
woeste schoonheid,
adembenemend mooi!
Ruige stilte
is haar beloning!…
tekens op mijn huid
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.080 ik droeg liefde en kind verder
verder dan het sterven en
de bomen in mijn bed
de rillingen aan het raam
gleden om flarden landschap
en altijd door de wind
ik herinner me mijn huid
witter met de deuren dicht
het licht was toen
en ik ben nu
de dood loopt om en om
* afbeelding : Art Dekat ©…
zoeklicht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
770 het afscheid
zal ik schrijven in herhalend
zwart
met gordijnen dicht
als getuigen van de taal
die ik opraap
uit de nachtvlakte
van de kamer
en de duizend jaren
die ik heb geleefd in mijn woorden
zoals de minnaar
de vlinderkoning
voorheen, met ziel en zinnen
in het weggegleden landschap, dicht
begroeid
ik heb geen angst…
Op de Veluwe
gedicht
2.1 met 14 stemmen
5.144 Geen landschap onschuldig.
Armando, ho!
Bespieder gesignaleerd.
Een dier is mechanisch.
Ik, gecalculeerd
in liever kijken.
Rikketik, bis!
fluistert mijn hart.
--------------------------------------------------
Uit: 'Goed volk', 2004.…
NIEUWE OGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
749 Een opgeruimde kast en kelder
brengt ruimte in het hoofd en hart
maakt gedachten helder
geeft een nieuwe start
Kijk naar het oude land met nieuwe ogen
het landschap verandert van gezicht
ogen die de kwaliteit verhogen
alles verandert door het licht…