1257 resultaten.
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing van digitale wanen
waar links en rechts
't ijle donker schreit
gewassen in de reine plassen
van Gods oneindigheid
't leven proeft
door
heen de zilveren…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 Langs de ronding der reuzige bogen,
Stort haar zilveren stromen de maan,
Op de golven, zich heffend ten hogen,
Waar de sterren te vonkelen staan.
Ach! de maan is zo hoog aan de kimme!
Ach! zo laag, in haar bedding, de zee!
Hoe zij smacht', hoe zij tracht', hoe zij klimme,
Onverhoord blijft haar brandende beê.…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen
en als de zon dan komt pralen, kan ze weer diep ademhalen
de maan wil ons glinsterend zilverig…
Erato
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.039 De purpren avond was in 't west verdwenen
En glanzend zilver droomde op donkere aarde -
Toen is de blonde Muze mij verschenen....…
In de haven.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
960 Maar... als dan 't schip is leeggehaald,
Vindt Koopman en vindt Reder
Zijn specerij met goud betaald:
Doch - als uw zilver is verdwaald
Matroos!... waar vindt ge 't weder?
Een béétje pret, ná leed en last,
Wie zou het u misgunnen?
Maar - niet de zeilen vòlgebrast...
Toe!…
ik hoop zo dat je luistert...
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
692 mijn zilveren haren
had ik graag met jou gedragen lief
tot aan het einde der tijden
maar jij moest zonodig
het tijdelijke voor het eeuwige verwisselen
luister lief - ergens
wordt nog ons lied gespeeld
ik hoop zo dat je luistert..…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 fixatie van de horizon,
de slinger van de levensklok
dreunt onverminderd door in
de carrousel van kwetsbaarheid,
in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren…
Lelieveld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
523 maar één doel
je wilt overal gezien worden
met je versluierde woorden laten zien
hoe goed je bent
waarachter jij jezelf verbergt
En dat dan het argeloze kind bang geworden
zichzelf niet meer herkent
en zegt dat jij een lieve opa bent
En dan verschijnt de Amazone op het
zwarte paard
doorkruist de afvallige wegen
met het zilver…
Meimerei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 te weiden
Deswegen schiet ik vol bei lach en traan
Geplengd door dezen doch meer nog door genen
Aan gene zeide van de overkant
Der styx waarheen de zwaan van tuonela
Bij charon met twee zilveren floreinen
Desteids haar stervensuur aan had verpand…
Salpeter
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
321 Je kunt er voortreffelijk mee patineren
patronen in zilver op printplaten etsen
want het oxideert op brons, koper en zink
en is zeer brandgevaarlijk, voor koperdieven
als nitro-glycerine voor explosieven
Godzijdank heeft de dienst voor de keuring van waren
ons tsjernobyl 2.0 willen besparen
het kleurloze goed staat niet bloot aan verlokking…
Beta vulgaris
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
434 Wij moeten uit onze
woordangels en zinsklemmen opdoemende allegorieën
tot voor eenieder
behalve KB
te vatten klaarheldere
beetwortels terug
zien te brengen
Dat is in een appje
van messenger Hermes
ons door de zonnegod
met zilveren boog
en zijn harem der muzen
van de Helicon ingeblazen
Er wacht ons derhalve
een opdracht een…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Hij keert steeds terug
Een nachtschaduw
op een zilveren boot
Gevolgd door de uil
en de ijskoning
Alles is rein,
alles is verheven
Ze spijzen het vuur,
maar vergeten het as
Geen spiegel van gratie
Mijn drank maakt dorstig
De vorm van mijn voornemen
Is niet de vorm
waarin ik vaar
Mijn einde,
ik zie je daar
Met je kille,
glimmende…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet,
een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad.
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.…
De roos
hartenkreet
4.6 met 67 stemmen
3.864 roos, voor de jongen die jij zo adoreert
Een roos staat ook synoniem voor verdriet
Die ene roos op die verlaten steen
Die ene roos, gekregen van die vriend die jou verliet
Die laatste roos, voor hij uit je leven verdween
Een roos te mogen ontvangen
Van de persoon van wie je houdt
Symboliseert het wederzijds verlangen
Nog meer dan brons, zilver…
Gebroken hart
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.328 Ik ben vandaag verliefd geworden
maar het geeft geen goed gevoel
Zij ziet mij niet zo zitten
ze behandelt mij nogal koel
Ik dweep met haar blonde lokken
als waren zij van goud
Maar spreken is voor haar zilver
dus bekijkt ze mij stil en koud
Ik ben betoverd door haar ogen
haar volle lippen en haar kin
Haar slanke benen adoreer ik
toch…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Tot die ene dag dat de lucht zo grijs was,
zilveren tranen vielen van haar ogen in het gras.
Ze zei "Ik moet je verlaten, onze paden gaan uit elkaar."
en de tijd bleef staan, (ik hield zielsveel van haar).
Ze moest gaan bij het eerste licht, over de horizonlijn,
dus deze nacht zou onze laatste samen zijn.…
HET ELFDE SONNET VAN DE SCHOONHEID
poëzie
2.8 met 17 stemmen
4.145 Met maagdelijke melk verschijnen daar beladig
Twee zilver dopkens rond, op elk staat een robijn,
't Zijn appelkens gelijk, daarop twee kerskens zijn,
Wiens rode rijpigheid een lust baart ongestadig.…
ons huis
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
3.972 de poes slaapt onder de hortensia
de tuinkabouter lacht haar uit
eitjes van zilveren chocola
een kinderhand vol met buit
overal hoor je hiep hiep hoera
uit punaisegaatjes in het huis
de middagzon laat een tekening
van een klein meisje stralen
het geeft ‘t huis een nieuwe tinteling
en overal zijn verhalen,
cadeautjes, post, een rekening…
Nu draagt, zelf triomfant balancement
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.211 Nu draagt, zelf triomfant balancement,
Zelf zwevend rag, zelf ontzaglijk insekt,
Mij de aeroplaan, wiens vaart, zilverig, trekt
Een draad, hoog boven zee en kontinent:
De trots van wie zich, mens, als Brahman kent,
Houdt breed zijn dubb'le vleugels uitgestrekt;
De zekerheid, die 't Brahmanweten wekt,
Houdt recht naar Hem 't evenwicht heengewend…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 kwispelt ons bekende rondje
Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen
Die kent men in het hart
Bij maan een gloed van zilver…
100 meter (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.976 die met een minuscuul vlaggetje zijn
zilveren plak viert Greene heeft brons
het is nog lang onrustig rond de baan
explosie van nauwelijks tien seconden…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart
De bodem op, door rimpling zilver-vaal.
In struiken schuren schor, of knarsen schraal,
De bladers; roestig, rul bijeen-gegaard
Langs berm en tronk....…
Dat Ene Woord
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
930 Woorden schieten mij te kort
Ze blijven steken in mijn keel
Hoe kan ik toch beschrijven
Wat ik zeggen wil, wat mijn hart bezwaart
Soms zegt één woord meer dan duizend zinnen
Eén woord meer dan een heel verhaal
Men kan vertellen, men kan verhalen, de uren volpraten, zogezegd
Begrijpt men dan niet dat spreken zilver is, en zwijgen goud?…
Maannacht
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.893 De onrust dwingt me
de nacht op te zoeken, maar
het zilveren pad van de maan
leidt naar niets,
niets dan
mijlen en mijlen van eenzaamheid
tot mijn tred een kwelling wordt.…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 Even liet ik je vingers los
betoverd door je zilveren lach
de glans van je ivoren lichaam
Schaamteloos rekte je je uit
verleidelijk, zoals je blik
die leek te fluisteren :
‘Ben ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 het roze van geurige bloesems, na de regen,
proeft als een mooie, onbekende eeuwigheid,
waar paradijs en sterrenhemel samensmelten,
ja, waar de kleine god plots een held wordt,
de kleine god woont in stille woorden,
zijn mantel blauw, zijn stem van zilver,
de snaren van zijn tong, zacht en zuiver
voor wie echt luisteren, fluisteren wil,…
Zo rijk ben ik
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.390 Een heel mooi bewerkt juwelenkistje
gevuld met nep en kitcherige kralen
een klein zilveren ringetje en slavenarmband
want meer heb je nooit kunnen betalen.
Een warm bed om in te slapen
een medicijnkast, te klein voor alles wat ik slik
maar al deze dingen horen bij mij
want dit is mijn leven, dit ben IK.…
Wiegeliedje
poëzie
1.7 met 6 stemmen
1.212 Zilver in zilvermaan,
Zingend de wilgen staan,
- Droom, kindje, droom! -
't Ruisende molenrad
Sprankelt de rozen nat,
De aarde is in dromenbad.
- Droom, kindje, droom!…
WIJ
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
4.106 Jouw rivier heb ik omhelsd
de stroming trok mij direct mee
samen kwamen we in stroomversnellingen
daarna plotseling in heel stil water
daar zijn we natuurlijk lang gebleven
kijkend naar de uitgesleten wanden
de bochten waren behoorlijk afgekalfd
soms konden we de bodem zien
de vissen krioelden om ons heen
prachtige kleuren en zilveren schittering…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Waarin werd mijn dolende wijsheid
werd gedragen op zilveren bladen,
glinstering van gedroomde uitzichten, om
de ochtendnevel te delen in het doolhof van
verkleurde bladeren opgejaagd door tegenwind.…