Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Hun oogstgebed

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
loslippig bladeren de bomen hun oogstgebed zacht spelt de wind hun woorden als zij de aarde met hen dekt in dank voor seizoenen waarin de takken tot de hemel zijn gestrekt vaten zijn gesloten woord en kleurenstroom zijn onderbroken tot een nieuwe lente bladeren wekt…
wil melker8 november 2008Lees meer >

Abrupt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
het verschil tussen gisteren en vandaag is een immense stilte die je achterlaat je stond aan het roer van een schip met eindelijk verse wind in de zeilen al ben je abrupt van koers veranderd heb je het aardse verruild voor het hemelse want zomaar tussen gisteren en vandaag is het doek gevallen…
LadyLove9 december 2016Lees meer >

creatie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
voel het kneden van mijn leden de adem van de aarde in de wind…
Tsila20 februari 2021Lees meer >

Herboren

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
van vuur gegaan de kapotte klok het avontuur water aarde vuur lucht en dit hart van hout is eindelijk opgelucht verlicht verlost van de wilde haren laat voetstappen in het bos bepalen welk richting wij de eindstreep halen magic and loss…

UFO

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Zat in de zon, op m'n balkon, zag in m'n ooghoek een vreemd object Was het een schittering een luchtballon Het hing stil warempel was net, een bord, een schotel, een UFO misschien? Zou de zon rare dingen uithalen, of heb ik het goed gezien? Het ding bleef hangen, rode lichtjes flikkerden af en aan Bleef even staren, voor het besloot…
Johanna9 september 2014Lees meer >

Het grote voordeel van ouder worden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Zij sprak: het nadeel van ouder worden is, dat je tijd op aarde steeds korter wordt, het voordeel van ouder worden is; dat we alles wel zo'n beetje meegemaakt en gezien hebben! Hij sprak: ik zie de voor- en nadelen eveneens, maar kan niet lang genoeg op aarde verkeren om het mee te maken, want het is altijd te kort!…
Johanna9 november 2014Lees meer >

Altijd aanwezig

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
In gedachten loop ik langs je foto, steek elke dag een kaarsje voor je aan. Echter zou normaliter het " weerstation" voor je staan, die zet ik dan opzij. Mijn blik wordt telkens weer getrokken naar je gezicht, de foto spreekt! Soms ondeugend, vaak ook lief maar net als van de week, drie maal reeds kreeg je het voor elkaar…
An Terlouw6 september 2015Lees meer >

de dagen zijn....

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 593
de dagen zijn lang warm en broeierig loom de aarde snakt naar regen droogte is voelbaar, gesluierd in gelig wit brandt de zon haar laatste stralen ze verliest haar kracht, licht en donker grijze wolken drommen dreigend samen de wind steekt op, en huilt om wat komen gaat.…
lijda9 juni 2010Lees meer >

Het zwijgen van de golven

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Druppels water breken op de vleugels van de wind. Geruisloos strelen ze mijn diepste luisteren, waarin ik een bron van tranen vind. Op het strand spoelen herinneringen aan, beelden waarin ik zelf ben meegegaan. Duizend korrels zand leiden me naar omhelzende verhalen.…

MAART

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.976
Wit scheen de maan uit donker-blauwe nachten Over de stad, die lag met wijde grachten, Waar noorden-wind kwam over-heen geblazen, Dat ’t zilver krinkelde over ’t water blauw Tussen de huizen-blokken in donkere schauw En witte muur met glinsterende glazen. ----------------------------------------------…

Een rietstengel die wacht in de wind.

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 424
Een rietstengel die wacht in de wind; meebuigend met het ruisen een nieuw evenwicht vindt. Die het huilen van de ziel kan verstaan van het immer aanwezige kind. Een golf die niet neerziet op wat het eerder achterliet. Maar met zijn water naar de bron kan gaan om opnieuw de zee van het heden te betreden.…

Zwaan

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 990
Hoe zij krakend omhoog opnieuw de zwaartekracht overwon oploste in het diffuse licht van de opgaande zon een offer van aarde en water aan de wolken en de lucht een beeld van een plek die wiegend achterbleef Waarheen zij gaat, op zoek naar wie naar wat zin geeft aan bestaan gedempt in oren met watten gevuld en het kloppen van het hart…

De Madiwoedon in de vrije zaterzon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
*De zin "Water, aarde, licht." staat van de benodigdheden voor fotosynthese.…
Jantje Doesel25 november 2011Lees meer >

DOOI

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.529
Zoals bij 't sneeuwen die vlokken vervaard weiger en trage vallen op aard, zo moeten alle gedachten van ons van uit hun hemel van dromen en dons dalen op aarde waar alles dooit wat sneeuwwit en droomrig de dingen vermooit.…
Alice Nahon29 januari 2013Lees meer >

Het Dooit.

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.727
Dooi die de vlokskens tot wateren wijdt, dooi die mijn dromen tot daden herleidt, droef zijt ge telkens want ‘lief’ is op aard wat blank als de sneeuw nog zijn dromen bewaart, maar drinkbaar het water der ziel, dat, verreind, door smarten gefilterd naar de harten fonteint.…
Alice Nahon8 december 2015Lees meer >

hoe zij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
haar komend sterven met lovende woorden verwelkomt met een inzicht dat slechts diegene heeft bereikt die aandachtig het leven heeft genomen zoals het zich heeft voltrokken aarde water vuur en lucht de elementen van het leven, ik zie dat de aarde plaats heeft gemaakt voor water en dat het vuur weldra zal verschijnen, ze weet het en we…
elze24 maart 2023Lees meer >

Samen op

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.137
“Wat zijn we samen machtig” Gauw loopt hij het water in Nooit meer kwam hij terug Bruine haren langs zijn hoofd Deinen mee met zijn ogen Die stilletjes nu de lucht in staren Van bruin naar blauw Eenzaam jaagt de wind Rusteloos zoekt hij Besluiteloos volgt hij de wolken En draait en draait Eenzaam jaagt de wind Af en toe gaat hij liggen…

Friesland

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 953
Over groene velden, blauwe meren zo ver het oog aanschouwen kan, waait de wind er door je haren maakt de rust stress vleugellam Daar is water, zeeën ruimte ondanks dat de Zuiderzee is ingedamd vind ik er vrijheid en Van Ruysdael luchten in het schone Friese land.…

Zomerse douche

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Schaduwen van de wolken heersen Bladeren fluisteren donkergroen De wind stuurt water van de hemel Langs en in bomen, over steen Het vuil vervalt bij deze schone dag Van blijdschap dansen takken De droge dorst verlaat vragend wat is Het gras wacht op de bakken…

Wakkerend geweld

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
ik zag in de spiegel van je ogen het gladde verdwijnen en golfjes verschijnen nog kreeg ik de wind niet pal van voren maar in het wakkerend geweld werd storm geboren wij deden water in de krachtige wijn hebben de golven bezworen geen zee gaat ons te hoog maar ruzie kan ons niet meer bekoren…
wil melker8 februari 2016Lees meer >

suites voor annemieke II

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
het rode truitje het diepe zwarte water de witte lotus er is wat met haar te praten of fluisteren ze tegen de ruiten op de rotonde de dikste vrouw van de stad voorrang op de fiets iets in mijn ooghoek de wind ratelt de ruiten beweegt schaduwen het haar van mijn lief geelbruine treurwilgen bijna tot de grond…

naar de overkant

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.045
dit strakke land met akkers stug en stevig en sloten als een streep tot aan de horizon vermoedt het kabbelende water waar schapen wollig grazen aan de dijk zachtmoedig en onwetend van deze volgepakte veerboot die 't wolkend eiland meer en meer in zicht brengt op de vaart van wind…
annabel18 juli 2009Lees meer >

zeezicht

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
ik zit graag op het duin helm beschermend, uit de wind ik volg de zon weerkaatsend de ondergang is kleurrijk gezwind dan wordt het langzaam donker en doe ik mijn ogen even dicht dat moment zie ik de zee het water, de golven, het wad ik draai om naar de lichten van de stad…
Fred22 april 2010Lees meer >

Zee der lusten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.226
Ik luister naar de golven terwijl wolken uitrusten mijn zorgen zijn bedolven in deze zee der lusten Ik voel de koele wind ze verfrist mijn ziel de zon die verblindt een ster die nooit viel Ik aanschouw het ritueel van water en macht het is bijna spiritueel en de zee...die lacht…

De steen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
De steen ligt daar al een eeuwigheid nooit kon hij zijn verhalen kwijt aan de reizigers die hem links lieten liggen het is ook maar een steen hier gekomen toen hier nog zeeën waren gebleven toen woestijnen het overnamen leg je oor eens te luister hoor hoe de wind golven van water en woestijnzand opjuinden de razernij van de natuur.…

Nazomer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
In een witte sloep in de haven lig ik te soezen in de lome stilte van het late zonlicht, de nazomer legt haar vermeende onschuld af, trilt in mij na, de zoele wind die boven het brakke water waait, kleeft mijn gedachten aan de vlindervleugels van een langsfietsend meisje vast…

sneeuwvlokje

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 634
dwarrelend,gedragen kom je naar beneden begeleid door zachte wind beland je in mijn hand ik sluit mijn hand maar ook mijn ogen ik maak een wens en prevel mooie woorden maar je was weg... toen ik opende mijn hand was er enkel één druppel water op de plaats van wit kristal!…
jonhy donovan12 november 2016Lees meer >

Ik voel in de natuur.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Elk dier, elke boom, al het water en de wind zijn de spiegels van mijn droom van de Vader die bemint. Ik geef mij over aan de adem en het ritme van de kracht om te komen tot het weten dat de schepping is bedacht.…

Van de kaart

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Dan waait er een wind van stilte Over een open veld Vloeit waardering als vers water Groeit vertrouwen uit verschroeide grond In de vochtige aarde Staan de loze paaltjes Uit hun functie ontheven Nog iets schever…

Goden van de liefde

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Geest van de wind beteugel je kracht zodat je stem door het gras zal fluisteren en lispelend vertelt van alle wijze verhalen die je meenam vanuit het verre dwalen, mijn wachtend oor zal open luisteren Geest van het water beroer mij zacht laat je ziel door mijn lichaam stromen geef me de diepte waaruit jij geboren bent zodat mijn hart zichzelf…
Sacrajewa3 februari 2003Lees meer >