27289 resultaten.
Hun oogstgebed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
701 loslippig
bladeren de bomen
hun oogstgebed
zacht spelt de wind
hun woorden als zij
de aarde met hen dekt
in dank voor seizoenen
waarin de takken tot
de hemel zijn gestrekt
vaten zijn gesloten woord en
kleurenstroom zijn onderbroken
tot een nieuwe lente bladeren wekt…
Abrupt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 het verschil tussen gisteren en vandaag
is een immense stilte
die je achterlaat
je stond aan het roer van een schip
met eindelijk verse wind in de zeilen
al ben je abrupt van koers veranderd
heb je het aardse verruild voor het hemelse
want zomaar tussen gisteren en vandaag
is het doek gevallen…
creatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 voel het kneden van mijn leden
de adem van de aarde
in de wind…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 van vuur gegaan
de kapotte klok
het avontuur
water aarde vuur
lucht
en dit hart van hout
is eindelijk opgelucht
verlicht verlost
van de wilde haren
laat voetstappen in het bos
bepalen
welk richting wij de eindstreep
halen
magic and loss…
UFO
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Zat in de zon, op m'n balkon,
zag in m'n ooghoek een vreemd object
Was het een schittering
een luchtballon
Het hing stil warempel was net,
een bord, een schotel,
een UFO misschien?
Zou de zon rare dingen uithalen,
of heb ik het goed gezien?
Het ding bleef hangen,
rode lichtjes flikkerden af en aan
Bleef even staren,
voor het besloot…
Het grote voordeel van ouder worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Zij sprak: het nadeel van ouder worden is,
dat je tijd op aarde steeds korter wordt,
het voordeel van ouder worden is;
dat we alles wel zo'n beetje meegemaakt
en gezien hebben!
Hij sprak: ik zie de voor- en nadelen eveneens,
maar kan niet lang genoeg op aarde verkeren
om het mee te maken, want het is altijd te kort!…
Altijd aanwezig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 In gedachten
loop ik langs je foto,
steek elke dag
een kaarsje voor je aan.
Echter zou normaliter
het " weerstation"
voor je staan,
die zet ik dan opzij.
Mijn blik wordt telkens weer
getrokken naar je gezicht,
de foto spreekt!
Soms ondeugend, vaak ook lief
maar net als van de week,
drie maal reeds
kreeg je het voor elkaar…
de dagen zijn....
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
593 de dagen zijn lang
warm en broeierig loom
de aarde snakt naar regen
droogte is voelbaar,
gesluierd in gelig wit
brandt de zon
haar laatste stralen
ze verliest haar kracht,
licht en donker grijze wolken
drommen dreigend samen
de wind steekt op, en huilt
om wat komen gaat.…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Druppels water breken
op de vleugels van de wind.
Geruisloos strelen ze
mijn diepste luisteren,
waarin ik een bron
van tranen vind.
Op het strand spoelen
herinneringen aan,
beelden waarin
ik zelf ben
meegegaan.
Duizend korrels zand
leiden me naar
omhelzende verhalen.…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Wit scheen de maan uit donker-blauwe nachten
Over de stad, die lag met wijde grachten,
Waar noorden-wind kwam over-heen geblazen,
Dat ’t zilver krinkelde over ’t water blauw
Tussen de huizen-blokken in donkere schauw
En witte muur met glinsterende glazen.
----------------------------------------------…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een rietstengel die wacht
in de wind; meebuigend met
het ruisen een nieuw evenwicht
vindt. Die het huilen van de
ziel kan verstaan van het
immer aanwezige kind.
Een golf die niet neerziet
op wat het eerder achterliet.
Maar met zijn water naar de
bron kan gaan om opnieuw de zee
van het heden te betreden.…
Zwaan
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
990 Hoe zij krakend omhoog opnieuw
de zwaartekracht overwon
oploste in het diffuse licht
van de opgaande zon
een offer van aarde en water
aan de wolken en de lucht
een beeld van een plek
die wiegend achterbleef
Waarheen zij gaat, op zoek naar wie
naar wat zin geeft aan bestaan
gedempt in oren met watten gevuld
en het kloppen van het hart…
De Madiwoedon in de vrije zaterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 *De zin "Water, aarde, licht." staat van de benodigdheden voor fotosynthese.…
DOOI
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.529 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokken vervaard
weiger en trage
vallen op aard,
zo moeten alle
gedachten van ons
van uit hun hemel
van dromen en dons
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.…
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Dooi die de vlokskens
tot wateren wijdt,
dooi die mijn dromen
tot daden herleidt,
droef zijt ge telkens
want ‘lief’ is op aard
wat blank als de sneeuw nog
zijn dromen bewaart,
maar drinkbaar het water
der ziel, dat, verreind,
door smarten gefilterd
naar de harten fonteint.…
hoe zij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 haar komend sterven met
lovende woorden verwelkomt
met een inzicht dat slechts
diegene heeft bereikt die aandachtig
het leven heeft genomen
zoals het zich heeft voltrokken
aarde water vuur en lucht
de elementen van het leven, ik zie
dat de aarde plaats heeft gemaakt
voor water en dat het vuur weldra
zal verschijnen, ze weet het en we…
Samen op
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.137 “Wat zijn we samen machtig”
Gauw loopt hij het water in
Nooit meer kwam hij terug
Bruine haren langs zijn hoofd
Deinen mee met zijn ogen
Die stilletjes nu de lucht in staren
Van bruin naar blauw
Eenzaam jaagt de wind
Rusteloos zoekt hij
Besluiteloos volgt hij de wolken
En draait en draait
Eenzaam jaagt de wind
Af en toe gaat hij liggen…
Friesland
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
953 Over groene velden, blauwe meren
zo ver het oog aanschouwen kan,
waait de wind er door je haren
maakt de rust stress vleugellam
Daar is water, zeeën ruimte
ondanks dat de Zuiderzee is ingedamd
vind ik er vrijheid en Van Ruysdael luchten
in het schone Friese land.…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
Wakkerend geweld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
462 ik zag
in de spiegel
van je ogen
het gladde
verdwijnen en
golfjes verschijnen
nog kreeg ik
de wind niet
pal van voren
maar in het
wakkerend geweld
werd storm geboren
wij deden water
in de krachtige wijn
hebben de golven bezworen
geen zee gaat ons
te hoog maar ruzie
kan ons niet meer bekoren…
suites voor annemieke II
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 het rode truitje
het diepe zwarte water
de witte lotus
er is wat met haar
te praten of fluisteren ze
tegen de ruiten
op de rotonde
de dikste vrouw van de stad
voorrang op de fiets
iets in mijn ooghoek
de wind ratelt de ruiten
beweegt schaduwen
het haar van mijn lief
geelbruine treurwilgen
bijna tot de grond…
naar de overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.045 dit strakke land
met akkers stug en stevig
en sloten als een streep
tot aan de horizon
vermoedt het kabbelende water
waar schapen wollig
grazen aan de dijk
zachtmoedig en onwetend
van deze volgepakte veerboot
die 't wolkend eiland meer
en meer in zicht brengt
op de vaart van wind…
zeezicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
494 ik zit graag op het duin
helm beschermend, uit de wind
ik volg de zon weerkaatsend
de ondergang is kleurrijk gezwind
dan wordt het langzaam donker
en doe ik mijn ogen even dicht
dat moment zie ik de zee
het water, de golven, het wad
ik draai om
naar de lichten van de stad…
Zee der lusten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.226 Ik luister naar de golven
terwijl wolken uitrusten
mijn zorgen zijn bedolven
in deze zee der lusten
Ik voel de koele wind
ze verfrist mijn ziel
de zon die verblindt
een ster die nooit viel
Ik aanschouw het ritueel
van water en macht
het is bijna spiritueel
en de zee...die lacht…
De steen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 De steen ligt daar al een eeuwigheid
nooit kon hij zijn verhalen kwijt
aan de reizigers die hem links lieten liggen
het is ook maar een steen
hier gekomen toen hier nog zeeën waren
gebleven toen woestijnen het overnamen
leg je oor eens te luister
hoor hoe de wind golven van water
en woestijnzand opjuinden
de razernij van de natuur.…
Nazomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 In een witte sloep in de haven lig
ik te soezen in de lome stilte van
het late zonlicht, de nazomer legt
haar vermeende onschuld af, trilt
in mij na, de zoele wind die boven
het brakke water waait, kleeft mijn
gedachten aan de vlindervleugels
van een langsfietsend meisje vast…
sneeuwvlokje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
634 dwarrelend,gedragen
kom je naar beneden
begeleid door zachte wind
beland je in mijn hand
ik sluit mijn hand
maar ook mijn ogen
ik maak een wens en
prevel mooie woorden
maar je was weg...
toen ik opende mijn hand
was er enkel één druppel water
op de plaats van wit kristal!…
Ik voel in de natuur.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
422 Elk dier, elke boom, al het water
en de wind zijn de spiegels van
mijn droom van de Vader die bemint.
Ik geef mij over aan de adem
en het ritme van de kracht om
te komen tot het weten dat
de schepping is bedacht.…
Van de kaart
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.147 Dan waait er een wind van stilte
Over een open veld
Vloeit waardering als vers water
Groeit vertrouwen uit verschroeide grond
In de vochtige aarde
Staan de loze paaltjes
Uit hun functie ontheven
Nog iets schever…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 Geest van de wind beteugel je kracht
zodat je stem door het gras zal fluisteren
en lispelend vertelt van alle wijze verhalen
die je meenam vanuit het verre dwalen,
mijn wachtend oor zal open luisteren
Geest van het water beroer mij zacht
laat je ziel door mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf…