1950 resultaten.
Vertraagt dagdeel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
705 Vertraagt gaat mijn dagdeel
bij zonsopkomst gekleed in violet
gepassioneerd leidt ons zwanenmeer
bij zonsondergang als silhouet
Met Händel Sarabande
schrijdt jouw getekende postuur
gedragen in warme kleuren
als portret naar mijn blinde muur.…
Geboetseerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Het is niet jouw fluweel
jouw verlangende orgaan
je reikhalzende nachtkus
je zelfgemaakte portret
wat je continu blootgeeft
Ik heb geen heimwee
naar jouw dynamiek
jouw extroverte attitude
je onverstaanbare gedrag
dat aan je karakter kleeft.…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 na zonsopkomst
heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me…
WEER ZO'N ZOMERGEDICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 met de eer gaan strijken
inderdaad ze zijn zo geduldig
vredelievend kleurrijk en mooi
en leren ons kijken naar de bloemen
maar ik hoop dat u ook inziet allicht
dat die andere groep niet weet van wijken
het zijn de vogels zo onschuldig
immers hun bonte kleurige verentooi
moet ik ook benoemen
ze tonen ons in een paar maand even
ons gedrag…
Depressie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
502 Zoekend in het donker
Zoek ik naar het licht
Op een oplossing die ik zoek
Heb ik nog lang geen zicht
Mijn hoofd zit vol met zorgen
Telkens vraag ik me af
Komt er nog een morgen
Ik leef telkens van dag tot dag
Dat zie je wel aan men gedrag
Binnenin ben ik aan het schreeuwen
Langs buiten zie je alleen een lach
Hoe lang hou ik dit nog vol…
De duivel
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.086 De Duivel is afkerig van moraal
Wanstaltig, onwelwillend en gehoornd
God pleegt Zich wijs en keurig te gedragen
Zo heet het. Maar hij is wel vaak vertoornd
Waarbij Hij grif miljoenen weg zal vagen
Omdat ze menselijk dus zondig zijn
Waar is 't verstand? De goedheid? Domme vragen!…
je bent mijn grote puk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
706 schelen
je bent mijn grote puk
ze maken liefde stuk
door in het grijs te leven
geen up's en down's
maar altijd meer ontvangen
dan ooit weg te geven
nooit mocht jij
dat koppie hoger steken
ze maaiden onverhoeds je
stil verlangen uit het gras
brachten je terug naar wie je was
je rug tegen de muur
die pijn heb je
al jarenlang gedragen…
Voorbereiding
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.697 Hun harten voelden zij als boeken
in Gods geduchte hand gelegd,
en wisten dat Hij al hun slecht
gedrag gerecht zou onderzoeken.
Zij lazen bang en hunkrend mee,
en zagen wat zijn vingers wezen.
Was er niets goeds? Hun schaamte en vrezen
groeiden tot een verschroeiend wee.
God had de boeken dichtgedaan,
en zou het grote vonnis spreken.…
Overdenking over Facebook
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
630 Gedrag is niet altijd te verklaren
wat weten wij van het brein
van elke toevallige passant.…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zag de
strijkstok in
bewegen de
muziek haar
mooiste klanken
vleugels geven
zacht in
liefde parels
haar melodie
als gift van
het licht in de
schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
Een Lach en Meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 lach de wereld over
lach de mensen toe
lach je zelf eens lekker uit
lach om al ons hypocriet gedoe
lach als blije kinderen
wees eens minder serieus
inderdaad doe het gewoon
maak die lange lange neus
en je zorgen zullen minderen
interesseer je even geen enkele fluit
voor welke bagger men over
je gedrag uit spuit
we moeten lachen het…
transparant als glas
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.105 mijn cel
breek nu geen muren
die vrijheid ken ik wel
nieuwe wanden
transparant als glas
ze houden je niet tegen
op weg naar groener gras
betreed een nieuwe wereld
waarin wel alles mag
alleen je bent vergeten
hoe jij jezelf ooit zag
raak maar aan het nieuwe
vol liefde en een lach
maar wat je achterlaat
bepaalt nog altijd je gedrag…
ik sfinx je voeten
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.001 ik breek geen muren meer
zoek zand in de woestijn
door wind gedragen
vluchtig in herinnering
het is een nieuw begin
waarin ik bergen breek
dalen aarddiep erodeer
met water van vergeten
de zon mijn toeverlaat
weet hoe jouw sarcofaag
zich toekomst graaft in
een piramide zonder zicht
ik sfinx je voeten
met geschiedenis
weet dat de tijd…
Levensmysterie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
214 Schoonheid van landerijen
door stilte gedragen
door licht dat schaduw wekt
maar toch mysterie niet ontrekt
aan leven in allerlei vorm.
Is daaraan het individu
de maatschappelijke stijl ontrezen
van waar de mens zijn schreden zet
waarin geen regelmaat valt te lezen
los van evenwicht, los van crime of wet.…
een dag te vroeg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
151 op de dag voorafgaand
aan de zonsverduistering
liet het ademen al weten
ik heb juist deze dinsdag gemaand
je gedrag weer eens op te meten
.
soms geraak je in iets verzeild
waar je part nog deel aan hebt
wellicht wel over een daad geijld
maar de kern van de zaak blijkt verlept
.…
Type
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
134 Ja, toch, een gat ergens in,
jaszak, sok, handschoen
meteen gedicht
boodschap, koken,
een werk ja toch
voor behuizing en eten
en yoga want stijf als ‘k dat niet
meditatie voor rust
En dat ik mijn gedrag
en mijn zijn
terugzie
in dat van mijn kinderen
hun partnerskeuze
en omstandigheden
Waren mijn ouders ook zo?…
Toen alles Vermetel leek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 keek je vurig
spanden bogen zich langdurig
einden afleggend, verdwalend
door heemtuinen duinen rosaria
leek een belofte van niets dan geluk
een zwevende donzen veranda
gedragen door blauwe paddestoelen
doorspekt met jouw lichtpuntjes
de stilte te betrekken
in ons gezamenlijk uitzicht
de velden voltrokken zich
de natuur werd overal…
vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.458 Mijn vader heeft zijn ziekte stil gedragen
door zijn geloof zo diep en hecht
leverde hij met zijn ziekte een gevecht.
De doktoren hadden hem opgegeven,
toch bleef hij nog steeds leven.
Tot dan toch die nacht kwam,
en god mijn vader tot zich nam.
De man van wie ik zoveel hield is heengegaan.
Zacht rolt er over mijn wang een traan.…
Essentie
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
469 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom verduren…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 op blauwe kristallen
door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals in een luchtballon
Je kan zwerven langs
een dal van hoge bomen,
Het bewaren van witte wolken
in je dromen
Fluisteren met de sterren
in de armen van de wind,
Gedragen…
Jas van de tijd
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.210 Knoopje voor knoopje
sluit ik de weg af
langzaam maar zeker
wordt zelfs de kleinste
opening dichtgeknoopt
omkeren heeft geen zin
mijn jas voelt als gedragen
in een eerder leven
terwijl hij niet meer gevoerd,
noch mijn kleur is
gevulde zakken kunnen
geen kant op en puilen
uit van verkeerd
gestikte naden die
slordig afgewerkt zijn…
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 van goud en licht alsof de spin
weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang
de lasten vallen af en zweven weg
gedragen…
hun gezin
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.547 mogen
het grommen is voor de beer
die 's nachts wakker heeft gelegen
van de zorgen om zijn stoere eer
en of ze hem reeds heeft vergeven
haar niet altijd trouw te zijn
hij is een macho eersteklas
met zij holle borst te stoer
naar de aard van zijn ras
steeds op vinkenslag
altijd op de loer
hij weet niet beter
dan dat zij rouwt
zijn gedrag…
jachtgeweer
netgedicht
3.6 met 202 stemmen
21.862 Het is zo’n tergend blauwe dag
waarop roekeloos vuur vlamvast
in de handen wordt gedragen.
Dat onstekingsremmers
katalysator zijn van loeiende kalverliefde
daar hoorde je Opa niet over.…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
5.305 Zo ver van huis alleen gestorven
In ’t gasthuis ener vreemde stad,
En onbeweend naar ’t graf gedragen,
Terwijl men ginds zo lief hem had!
-------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban
van watermassa’s die met oergeweld
zich stortten van een steile stenen wand
die dan –als koele kabbel uitgesneld-
het bergmeer vormden.Zwom ik in Uw land
van wassend water krachtig neergeveld
en dreef ik ,vrij, gedragen door Uw hand ?…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Zwom ik in Uw land
van wassend water krachtig neergeveld
en dreef ik ,vrij, gedragen door Uw hand…
Mijn hart
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
837 Dring door naar binnen
vindt de kwetsbaarheid
vluchtig als een fee,
gedrag als een stel santinnen,
het lijkt op onversaagdheid.
Maar jouw vuur smelt het ijs
liefde wordt vloeibaar
en dan 'en petit comité'
gaan we samen op reis,
gevoel is onbetaalbaar.…
Het parkbankje
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
666 Haar zucht was grenzeloos
Doorgezakt na al haar dragen
Vermaard zoals zij was geweest
Had zij warm alle emoties gedragen
Maar nu vertoonde zich het schraal
Toonde naakt haar bladderend oppervlak
Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering
Wetend weldra was haar mooie tijd geleden
En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer
Gefluisterde…