2594 resultaten.
bitterzoet bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ze mijmert
in een huis
van glas waar
de dag in
zachte tinten
vervloeit
de laaghangende
wolk het zonlicht
weerkaatst
de lucht aan
het donkergrijze
water raakt
de azure zee
het schip op
handen draagt
de tedere takken
van de plataan de
westenwind weerstaan
ai solitas ai saudade
weemoedig zingt haar
bitterzoete…
Gezelligheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 Waar is ’t beter dan op koude avond
Onderuitgezakt bij het open vuur
Met een sprankelend glas rode wijn
Voeten ontspannen op tafel
Door te brengen tot het late uur
Gezellig keuvelen over koetjes en kalfjes
Genietend van de warme gloed
Onder handbereik een schaal met hapjes
Aan de voet een snurkend hondje
Dat zich met aandacht en warmte voedt…
Moederke
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 je praat niet écht meer
met me
en kijkt verwonderd
als ik je zeg
dat ik in jouw buik
nog heb gewoond
dan word je als glas
waar ik doorheen kan kijken
het lijkt alsof de wind
je jaren niet meer streelt
alsof de regen
tevergeefs je ziel wil aaien
en je zegt nooit meer
het komt wel goed mijn jongen
morgen opnieuw
de angst
en misschien…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…
Duitse Super
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Strenggerangschikte producten
achter onafzienbaar glas...
Trots - tot daaraan toe,
maar etaleren doe je niet met kilte.
Enge netheid koop je niet.
Zal geen honger stillen.
Rap pakte ik mijn biezen.…
duizend gedachten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.200 gedachten
als bloemen ontvouwd
in kleuren die spreken
bloeiend
de geuren vertrouwd
schoonheid om nooit te vergeten
gedachten
als glas transparant
spiegelend en stralend
kristalhelder
beelden herhalend
die nooit zijn te breken
duizend gedachten
aan jou mijn enige liefde
ik heb je gevonden met
ogen die hemel beloven
en mijn blikken…
Zonder uitschieter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 zij keek in de
spiegel lachte
minzaam naar
het stukje glas
ja ze was niet
echt knap
maar het vleugje
onberekenbaar
maakte haar
buitengewoon
interessant en
aantrekkelijk
niet gewoontjes
maar juist dat
aparte kan
van alles een
spannend
avontuur maken
zij kan je tot in
het diepst van
je hart gevoelig
raken en met
behoud van…
Scherven van jouw storm
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.030 Mijn planning, gemaakt van glas,
Ligt opnieuw in scherven.
Bang om iets te zeggen,
Angstig voor een nieuwe orkaan.
Een last die zich opstapelt,
Met een druppel te veel op mijn netvlies,
Waardoor alles soms onscherp wordt.…
Blijvend zoeken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
171 water
langs de ruiten
gezichten
achter stromend glas
wroetend
in de aarde
naar goud
naarstig,
als een dier
dat de geur volgt
van wat verloren ging
zich onthoudend
van wat zich
opdringt
Lekkende gieters
vol van bewaren
steeds minder
om te bevatten
blijvend zoeken
waar de tijd
zich heeft begraven
waar het verlorene…
aquarel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
163 een koperkleurige dag
licht zo teer beroert de wind
het lindeboom blad
een laagje bladgoud
partituur van een hymne
schrijf in witte inkt
wie draagt de hemel
het wemelen van de dag
de dansende lucht
als schemering valt
de dingen van overdag
tussen de ceders
het gesloten boek
het zinderen van woorden
vlinders achter glas…
Liefde achter glas (haiku)
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
709 Nog groene tomaat
zag de komkommer groeien
en kleurde spontaan…
Synode 2014: Ze dronken een glas…
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
758 In Rome is het resultaat ontknoopt:
Schoorvoetend blijkt een slotgeschrift geschreven
Waar veel meer bij het oude is gebleven
Dan Paus Franciscus stiekem had gehoopt
Hij is niet bang zijn bisschoppen te tarten
En sprak verwijtend van gesloten harten…
Zo helder als glas pater familias
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Laat het de toekomst zijn, dat wens ik te hopen,
het ontrafelen van al die huidige kabelknopen.
Kom, lossen we de trossen, varen weg naar zee
nemen alleen al het positieve aan gedachten mee.
Geliefde zelfs het zwart van je ogen spreekt boekdelen
al draag je ook vaak die onaantastbare melancholie,
onze leeftijden we laten ze vanaf nu ongeschoren…
[ Haar jurk springt bogen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Haar jurk springt bogen
in de eetzaal, ze wervelt --
onaanraakbaar licht.…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Ijstransparantie van sculpturen glas
deed alsof het glas niet gebroken was,
een treurig lied vol jeugdherinnering,
zoals een ijsculptuur romantisch zeggen wil,
met grote lichtblauwe onschuldbloemen.
Een kindsheid, kind zijn is soms niet echt,
schaakblind aanleverd, diep ongerecht.…
Lentekoorts
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
896 Eén van beide was van glas.
Hij had zich over Loes gebogen.
Ze lag te overpeinzen, hoe ze 'm
kon verleiden. O, die Bas!
Z'n oog viel op d'r blanke boezem.
Ze huiverde. 't Viel uit z'n kas.…
Gevangen in een doolhof
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
822 Daar waar zwijgen
herrie maakt
snijdt glas de laatste
tranen
-zwarte onzekerheid maakt het hart zo bang-
daar waar vluchten
de noodstop is
zijn woorden gevangen
in een letterspel
daar waar één bloem
onkruid wieden verbiedt
waar één meeuw leven tekent
is de geest gevangen
in een slecht gebouwd doolhof…
Veranderd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.766 Ik kijk om me heen
en denk hoe het was
toen nog geen torens van steen,
onderbroken door glas,
de plaats innamen
van waar we graag speelden.
Waar ik lachte; waar ik huilde,
maar waar wonden snel heelden.
Omdat het een plaats met een hart was;
gebaseerd op vertrouwen
en hoe ze verandert;
ik blijf van haar houden.…
zwitserland
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.905 Hier zit ik en staar voor me uit,
het is prachtig, zo helder,
als glas in een ruit.
Je voelt de aanwezigheid,
van zoveel ongerepte natuur.
We hebben de bergen ... als gebuur.
De sneeuw siert de rotsen,
je zou denken, dat zelfs
de wolken zouden botsen.
Deze vleien zich zacht,
tegen hun flank.…
Buiten slapen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.069 Aan het zwerk
een zwerm vogels
meerkoetjes fluisteren
in het riet
de hitte hangt
in huis
buiten begint het
langzaam aan
te schemeren
een vleermuis
schiet
langs mijn hoofd
mijmerend nip ik
aan mijn glas
de langste dag alweer
verstreken
straks
valt de nacht
als een warme deken
om mij heen
ik geloof
dat ik vannacht
hier…
Suïcide
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.378 druk maar niet meer op mijn deurbel
vul mijn fles maar niet meer
vanuit mijn doorgezakte stoel
stap ik uit de kringloop van leven
breekbaar als glas ben ik een mens
in de volle maan neem ik afscheid
misschien niet doodnormaal
maar mijn leven op dood spoor
voor mij hoeft het niet meer
wil niet langer leven
in een schaduw…
lindeblad
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.685 ik schenk je iets
wat ik niet bezit
het kost ook niets
vederlicht neigt het neer
het raakt je wang
je verlangt ernaar zolang
niet bewaren achter glas
niet opsluiten in een kast
het wordt niet gestolen
niet te huren of te kopen
nooit te beleggen
het wordt niet geroofd
een pluimgewicht dat wiegt
op een lichtstraal in mijn oog
onuitgesproken…
Een magisch voelen
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
390 ik kijk je aan
voordat je danst
in de stralen
van de ochtendzon
door het open raam
het zacht
opkomend rood
schijnt panoramisch
in je ogen niet
gebroken door glas
in een magisch
voelen spreekt
jouw mystieke kracht
waarvan ik de woorden
nooit heb onderschat
jij regisseert de
golflengtes van
omgeving en leven omdat
jij de transformator…
Authentiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 haar huid was
tanig zongebrand
de vingers lang
pezig gespannen
aan haar hand
zij lachte een
paar tanden bloot
kakelde wat woorden
leefde op in aandacht
waarvan zij genoot
toch werkte ze
onverstoorbaar door
met noten en olijven
vroeg ons nog te blijven
voor een volgend glas
zij was authentiek
paste precies in het
grieks orakelplaatje…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 O, laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood…
De oorlogsmachine
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.536 Het ijzer was gesmeed
Het lemmet gescherpt
De daad liet op zich wachten
Rivieren vulden zich met bloed
Het oneven werd gegeven
De oevers brokkelden af
Warme aders ontlaadden
En onschuld spatte uiteen
Het glas werd geheven
Tegen zonlicht voor contrast
Bloed mooi hangend wijntje
Zoals het bij sigaren past
En onder het tellen
Prooste…
Janken bij volle maan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
693 ervaren van werkelijkheid
worden dromen tot illusies
gestrekt
die de dronkenman verheffen
tot meester van ontworstelend
gebeente
hij zwart het vlees van leegte
voorbij de spelregels van
zelfbedrog
brandt de weerzin onder zijn tong
als machteloze vuisten op
de nacht
zijn geween breekt
volle manen
tikt de tijd terug
in het glas…
Tropische aprildag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
832 De zon schijnt guitig
als een citroen perst
hij sprankelend sap
in het glas van mijn ogen.
De bloemen geuren jou
en ik zalf mijn zinnen
met zonnebrandolie
glimmen spieren luid.
De zondagse kermis
blijft vandaag binnen.
Ik zoen aan je lippen
en lach om vrolijkheid.…
Een hooiwagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Het was vroeg op de avond, nog voor het eerste glas
toen een hooiwagen verscheen vanuit het ongemaaide gras.
Het beest was erg hoogpotig en tegelijk hautain
Zo van “ uw keukenvloer is koel maar mocht iets netter zijn."
Thans ben ik bezopen en aangenaam verdoofd
en best contemplatief nu ik blijf sippen van mijn wijn.…
Bergaf
gedicht
2.8 met 44 stemmen
13.065 gordels vast
riep de nostradame
nazomer en de kraaien
kriskras door onze dagen
volautomatisch van
wat moet dat moet
en door naar de finale
grootste begrafenis
stroomopwaarts
met stekeblinde snavels
slagschaduwen over de
blauwbedroefde aarde
morgen as versplinterd glas
morgen zal niets meer zijn
zoals het was - en de kraaien
de kraaien…